U nas zapłacisz kartą
Skuteczne metody leczenia trądziku różowatego i cerę naczynkową
Trądzik różowaty – charakterystyka
Trądzik różowaty to przewlekła choroba skóry, która dotyka 10% społeczeństwa – zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Zazwyczaj dermatoza ujawnia się między 30. a 40. rokiem życia. Co ważne, dokładne przyczyny rozwoju trądziku różowatego nie są znane. Najczęściej na zaostrzenie objawów trądziku wpływ mają: czynniki genetyczne, czynniki środowiskowe (dieta, źle dobrane kosmetyki, warunki atmosferyczne), czynniki psychogenne (stres, lęk), zaburzenia hormonalne, zaburzenia trawienia, infekcje, stosowanie niektórych grup leków.
Trądzik różowaty objawia się poprzez: rumień, rozszerzone naczynka krwionośne, obrzęki, krostki i grudki występujące na skórze oraz przerost tkanki łącznej.
Trądzik różowaty rozwija się na podłożu zapalnym. Na początku objawia się poprzez rumień występujący w centralnej części twarzy. Z czasem jednak rumień rozprzestrzenia się i towarzyszą mu rozszerzone naczynka krwionośne. Pojawiają się również takie objawy jak: napięcie i ściągnięcie skóry, pieczenie, kłucie.
Nieleczony trądzik różowaty nasila się, czego skutkiem stają się obrzęki oraz zmiany skórne w postaci krostek i grudek. Z zaawansowanym etapem choroby wiąże się także przerost tkanki łącznej i zniekształcenia twarzy.
Trądzik różowaty a cera naczynkowa
Problem cery naczynkowej może być bezpośrednio powiązany z rozwojem trądziku różowatego. Zwłaszcza niewłaściwa pielęgnacja, która nie łagodzi towarzyszących objawów, doprowadza do tego, że pojawiające się na chwilę zaczerwienienia, stają się stałym problemem. Z cerą naczynkową nie wiążą się jednak tak zwane wykwity grudkowo-krostkowe występujące w bardziej zaawansowanym stadium trądziku różowatego. Nie zaobserwujemy również przerostu tkanki łącznej, zniekształceń w obrębie skóry czy zmiany jej faktury.
Proces diagnostyczny trądziku różowatego przede wszystkim opiera się wywiadzie środowiskowym. Specjalista powinien zwrócić uwagę na: wiek i styl życia pacjenta, jadłospis, stosowane kosmetyki, wykwity skórne, zmiany grudkowo-krostkowe, charakter i rozprzestrzenienie się rumienia, pobudliwość naczyń krwionośnych.
Uwaga: Trądzik różowaty może być mylony nie tylko z cerą naczynkową, ale również z trądzikiem pospolitym czy z poważną chorobą autoimmunologiczną, jaką jest toczeń rumieniowaty.
Trądzik różowaty — przyczyny
Przyczyny trądziku różowatego mają swoje podłoże w zaburzeniach naczynioruchowych, czyli łatwym czerwienieniu się skóry pod wpływem bodźców fizycznych i emocjonalnych. Zaliczany jest do chorób genetycznych. Występowanie zmian lub ich zaostrzenia w głównej mierze powodują:
- stres,
- ekspozycja na słońce,
- duża ilość ciężkostrawnych potraw w diecie,
- nadużywanie alkoholu,
- zaburzenia miesiączkowania,
- drożdżaki,
- zakażenie nużeńcem,
- posiadanie wirusa opryszczki wargowej,
- przyjmowanie dużych dawek witaminy B6 i B12,
- częste korzystanie z sauny i basenów (chlorowana woda),
- przyjmowanie zewnętrznych preparatów m.in. glikokortykosteroidów na skórę twarzy,
- stosowanie leków obniżających poziom cholesterolu oraz kwasu nikotynowego.
Trądzik różowaty jest przypadłością, która ujawnia się u około 10% populacji, u osób w wieku od 30. do 35. lat. Zazwyczaj na trądzik zapadają osoby o jasnej karnacji, włosach i oczach, mający I lub II fototyp skóry. U mężczyzn trądzik przebiega o wiele ciężej niż u kobiet.
Badania wykazały, że trądzik różowaty ma również związek z alergią, do której dochodzi na drodze oddechowej. Najczęstszymi alergenami są:
- pyłki chwastów,
- kurz domowy,
- pyłki drzew,
- pierze,
- alergeny wziewne A1 (pleśni),
- Dermatophagoides pteronyssimus (skórożarłoczek skryty - gatunek z rzędu roztoczy bytujący w ludzkim otoczeniu),
- Dermatophagoides farinae (roztocze kurzu domowego).
Trądzik różowaty - objawy, przyczyny, leczenie
Czym jest trądzik różowaty i jakie są jego objawy
Co zrobić, jeśli twój nos pokrywa nieestetyczny rumień? Rumień na twarzy, któremu towarzyszą krosty lub naczynkowe pajączki, stanowi duży problem estetyczny. Zmiany te są bardzo szpecące i stygmatyzujące, szczególnie że kojarzą się z nieodpowiednią higieną i alkoholizmem. Choroba ta może wywołać również trwałe i szpecące zgrubienia i guzy na twarzy. Zmiany tego rodzaju mogą oznaczać trądzik różowaty, który wymaga leczenia dermatologicznego i .
Trądzik różowaty (łac. acne rosacea) jest przewlekłą chorobą skóry. Występuje na twarzy i objawia się w postaci rumienia. Pierwsze objawy pojawiają się na nosie. Następnie objawy rozszerzają się na pozostałe części twarzy i występują na brodzie, czole i uszach.
Schorzenie to dotyka około 10% populacji. Pierwsze objawy w postaci zaczerwienienia najczęściej pojawia się w wieku 35 - 50 lat. Występuje bez względu na płeć, choć częściej dotyka kobiety.
Trądzik różowaty jest chorobą przewlekłą, której nie można całkowicie wyleczyć. Dlatego też leczenie ma na celu zahamowanie powstawania nowych zmian i rozszerzania się choroby, jak również zminimalizowania szpecących zmian na skórze, jak rumień, pajączki czy też brzydkie zgrubienia skóry.
Przyczyny trądziku różowatego
Przyczyny tej choroby nie są do końca poznane. Przypuszcza się, że występuje współdziałanie wilu czynników środowiskowych, hormonalnych i psychogennych.
Czynniki, które mogą sprzyjać występowaniu trądziku różowatego:
- stres,
- palenie papierosów i picie alkoholu,
- czynniki środowiskowe, takie jak nasłonecznienie skóry, mróz, zmiany temperatury oraz działanie wysokiej temperatury na skórę,
- przebywanie długo w klimatyzowanych pomieszczeniach,
- tłusta i mocno przetworzona dieta,
- korzystanie z sauny i basenu z chlorowaną wodą,
- kosmetyki podrażniające skórę,
- zakażenie nużeńcem ludzkim,
- częsty kontakt z chlorowaną i twardą wodą,
- dieta bogata w kapsaicynę, histaminę i tyraminę,
- dieta zawierająca gorące, tłuste, pikantne potrawy,
- kosmetyki zawierające aceton, alkohol denaturowany, mentol, silne środki spieniające i zapachowe,
- leki rozszerzające naczynia krwionośne, glikokortykosteroidy i statyny,
- przyjmowanie dużych dawek witamin B6, B12, PP.
Trądzik różowaty – jak się go pozbyć?
Trądzik różowaty jest schorzeniem przewlekłym, które wymaga odpowiedniego leczenia. Wybór metody zależy od postaci choroby i stopnia nasilenia zmian.
W najczęstszej postaci tj. rumieniowej z widocznymi naczynkami krwionośnymi, stosuje się zwykle leczenie miejscowe. Głównie wykorzystuje się preparaty zawierające metronidazol, kwas azelainowy, sulfacetamid sodowy oraz nadtlenek benzoilu. Miejscowe środki farmaceutyczne pozwalają zwykle zminimalizować postęp choroby. W przypadku nadkażeń bakteryjnych miejscowo stosuje się również erytromycynę, klindamycynę lub tetracyklinę.
Podobne metody stosuje się również w innych postaciach choroby, choć niekiedy w przypadku zmian grudkowo-krostkowych istnieją wskazania do ogólnego leczenia trądziku różowatego. Wówczas stosuje się antybiotyki doustne: tetracykliny lub makrolidy.
Jeśli stosowane metody nie przynoszą oczekiwanych rezultatów lekarz może zalecić stosowanie retinoidów (izotretynoiny) lub skorzystanie z terapii laserowej.
Należy pamiętać, że skóra z trądzikiem różowatym wymaga specjalnej pielęgnacji, dlatego zaleca się stosowanie dermokosmetyków do skóry wrażliwej oraz unikanie kosmetyków drażniących i czynników wyzwalających zmiany.
