U nas zapłacisz kartą
Co oznaczają pryszcze na pośladkach?
Bolące krosty na pośladkach
Bolące krosty na pośladkach i udach często są objawem czyraczności (łac.: Furunculus). Pod pojęciem czyraków kryją się skór wykwity, będące efektem bakteryjnej infekcji mieszków włosowych, najczęściej wywołanej przez gram dodatnie gronkowce.
Krosty tego typu wypełnione są ropną treścią oraz krwią. Bywają bardzo bolesne, mogą też powodować uporczywy świąd. Z czasem pękają, powodując powstawanie otwartych ran i nadżerek oraz związany z tym jeszcze silniejszy ból.
Charakterystyczne jest występowanie tak zwanego czopa martwiczego.
Oprócz bolesnych krost na pośladkach, schorzenie to może manifestować się poprzez takie objawy, jak:
- ból węzłów chłonnych,
- lekko podwyższona temperatura ciała,
- uczucie rozbicia, pogorszenie nastroju.
Na czyraczność w szczególny sposób narażone są osoby chorujące na cukrzycę, a także zmagające się z niedoborami odporności.
Pryszcze na pośladkach — przyczyny powstawania
Przyczyn pojawienia się nieestetycznych krostek na pośladkach jest wiele m.in. noszenie przylegających ubrań, pomijanie prysznica po wysiłku, siedzący tryb życia lub alergia na proszek/płyn do prania.
Co powoduje pryszcze na pośladkach?
- Ciasne ubrania wykonane z materiałów nieprzepuszczających powietrza (np. nylon lub poliester),
- pot,
- nieprawidłowa higiena ciała,
- zła pielęgnacja,
- siedzący tryb życia,
- alergia na proszek lub płyn,
- dieta bogata w przetworzone produkty,
- siedzący tryb życia,
fot. Pryszcze na pośladkach/ Adobe Stock, Nattakarn
Jak pozbyć się krostek na pośladkach?
Jak wyleczyć krosty na pośladkach? Wszystko zależy od etiologii tego typu wykwitów skórnych. W przypadku różnych schorzeń stosuje się bowiem różne metody terapeutyczne.
- Czyraczność: antybiotyki doustne (penicylina, cefalosporyna), środki antyseptyczne, a także usunięcie czopa martwiczego, ewentualnie nacięcie czyraka w celu złagodzenia dolegliwości bólowych.
- Ropne zapalenie gruczołów łojowych (trądzik odwrócony): antybiotyki i leki sterydowe, a wobec ich niewielkiej skuteczności - chirurgiczne usunięcie przetok.
- Trądzik skupiony: antybiotyki (np. tetracyklina, erytromycyna), retinoidy (np. izotretynoina), kwas azelainowy oraz salicylowy, nadtlenek benzoilu. Do tego laseroterapia, krioterapia, wypalanie kwasem trójjodooctowym.
- Łuszczyca odwrócona: miejscowe glikokortykosteroidy, takalcytol i inne pochodne witaminy C, cygnolina. Do tego doustnie metotreksat lub cyklosporyna.
- Pieluszkowe zapalenie skóry: emolienty, krochmal, sporadycznie antybiotyki lub słabe leki przeciwzapalne.