U nas zapłacisz kartą
Łagodzenie Niepokoju - Zrozumienie Jasnej Narośli na Skórze
Blog
Prawda jest taka, że każdy guzek na skórze u psa czy kota powinien wzbudzić nasz niepokój. Jednak na uspokojenie trzeba dodać, że guzek guzkowi nierówny i nie każdy od razu musi oznaczać nowotwór i to w dodatku złośliwy. Najlepiej zgłaszać się do lekarza weterynarii w momencie wyczucia jakiejkolwiek zmiany – niech oceni ją profesjonalista. Diagnozy, czym jest taki guzek, nie da się postawić „na oko” - potrzeba badań. Najprostszą i najszybszą metodą jest wykonanie biopsji cienkoigłowej. Ta metoda pozwala w szybki sposób rozgraniczyć przynajmniej, czy mamy do czynienia ze zmianą zapalną czy nowotworową, a to już duża różnica.
Guzy nowotworowe występują nie tylko u starszych zwierząt, ale także i u młodych.
Na przykład u psów poniżej trzeciego roku życia może rozwinąć się histiocytoma, która jest łagodną zmianą i może w ciągu 3 miesięcy ustąpić samoistnie bez jakichkolwiek ingerencji. Najczęściej lokalizuje się na głowie bądź kończynach. Często notowane tłuszczaki są zmianami łagodnymi, ale ze względu na swoją lokalizację mogą być niebezpieczne. Zdarza się, że np. tłuszczak lokalizujący się w okolicy ściany klatki piersiowej jako mały guzek, jest tylko wierzchołkiem góry lodowej, gdyż wnika w głąb klatki piersiowej i nacieka okoliczne tkanki czy narządy. Bywają także przypadki, kiedy w tłuszczaku chowa się inny nowotwór – mastocytoma. Mastocytoma - inaczej guz z komórek tucznych to jedna z najczęstszych zmian nowotworowych w skórze psów i kotów. Ulubiona lokalizacja mastocytomy u psów to kończyny, ściana klatki piersiowej i jamy brzusznej, u kotów natomiast głowa i szyja. Mastocytoma na mosznie u psów wiąże się z gorszym rokowaniem. Występuje głównie u dorosłych zwierząt. Niektóre predysponowane rasy to np. bokser, mops, golden czy labrador retriever. Zmian nowotworowych skóry istnieje bardzo dużo, ale warto wspomnieć jeszcze o mięsakach poiniekcyjnych u kotów. Kiedyś mówiło się o tym, że występują głównie w związku ze szczepieniem kotów przeciwko wirusowi białaczki kotów oraz przeciwko wściekliźnie. Obecnie wiadomo, że jakakolwiek iniekcja u kota może wywołać ten rodzaj zmiany nowotworowej. Z tego względu warto zapamiętywać przynajmniej gdzie kot dostawał szczepionki i w razie pojawienia się zmiany w tym miejscu, koniecznie skontrolować to z lekarzem weterynarii.
W przypadku podejrzenia mięsaka poiniekcyjnego stosuje się zasadę 3-2-1. Jeśli zmiana utrzymuje się dłużej niż 3 miesiące lub ma ponad 2 cm wielkości, bądź w ciągu jednego miesiąca szybko urosła, to bezwzględnie trzeba wykonać biopsję tejże zmiany. Podsumowanie
W żadnym wypadku nie zaleca się „hodowanie guza”. Im mniejsza zmiana tym łatwiej ją wyleczyć. Dzięki wczesnej reakcji zyskuje się przede wszystkim czas, który np. w przypadkach guzów złośliwych, jest decydujący. Im wcześniej wdroży się odpowiednie leczenie tym większe szanse na pomyślne rozwiązanie problemu i mniejsze spustoszenie w organizmie.
Narośl na skórze – rodzaje brodawek
Brodawki to dość duża grupa zmian skórnych, które mają różne podłoże oraz charakteryzują się odmiennym wyglądem. Brodawki to łagodne zmiany, które pojawiają się na skórze na skutek działania różnych czynników. Mogą występować na skórze małych dzieci i osób dorosłych, niektóre brodawki są objawem postępujących procesów starzenia się organizmu i występują przede wszystkim u seniorów.
W budowie brodawek można zauważyć szeroką podstawę. Mają one często nierówną powierzchnię. Pod względem koloru mogą nie różnić się od zdrowej skóry lub mieć beżową, różową, żółtą oraz brązową barwę.
- brodawki łojotokowe,
- brodawki zwykłe,
- brodawki płaskie,
- brodawki weneryczne (brodawki płciowe, kłykciny kończyste),
- brodawki stóp (brodawki mozaikowe, brodawki myrmecia),
- brodawki przejściowe.
Najczęściej diagnozowane rodzaje brodawek to brodawki łojotokowe (brodawki starcze), brodawki zwykłe, brodawki płaskie i brodawki stóp.
Brodawki łojotokowe to zmiany często pojawiające się na skórze osób w średnim i podeszłym wieku. Najczęściej zlokalizowane są na skórze twarzy i tułowia. Nie są znane przyczyny, które powodują powstawanie brodawek łojotokowych, jednak do czynników ryzyka zaliczamy w tym przypadku m.in. wiek, częste wystawianie skóry na bezpośrednie działanie promieni słonecznych oraz czynniki genetyczne. Brodawki łojotokowe są objawem zakażenia wirusowego lub bakteryjnego i nie możemy się nimi zarazić. Często występują w większych skupiskach np. na plecach. Mnogie brodawki łojotokowe oraz brodawki, które powodują różne dolegliwości np. świąd, powinny być zbadane przez lekarza.
Brodawki zwykłe mają zwykle żółty lub brązowy kolor. Te niewielkie grudki często występują w większych skupiskach. Są ograniczone od zdrowej skóry i dobrze wyczuwalne pod palcami. Najczęściej brodawki zwykłe są skutkiem zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego typu 2. Pojawiają się m.in. w obrębie skóry dłoni, na podeszwie stóp oraz na łokciach i kolanach. Rzadziej brodawki zwykłe powstają pod płytką paznokci.
Przyczyny brodawek, włókniaków i narośli skórnych
Przyczyny narośli na skórze mogą być różnorodne. Wiele powoduje wirus brodawczaka ludzkiego (HPV), wywołującego brodawki łojotokowe, brodawki stóp, brodawki płaskie, brodawki płciowe czy kłykciny kończyste. Brodawka to zazwyczaj dość twarda narośl, niebędąca objawem poważnej choroby. Wiele z nich to tak zwane brodawki przejściowe, zanikające z czasem samoistnie. Warto jednak wiedzieć, że zakażenie wirusem HPV następuje zwykle przez bezpośredni kontakt skóry z zakażoną osobą lub zainfekowanym obszarem.
Brodawki zwykłe i włókniaki to z kolei łagodne guzki skóry, powstające na powierzchni skóry z tkanki łącznej włóknistych komórek naskórka. Przyczyny powstawania włókniaków twardych i miękkich mogą mieć podłoże genetyczne. Niektóre rodzaje włókniaków mogą się rozwijać także w wyniku urazów skóry lub podrażnień. Inne narośla oraz zmiany skórne mogą wynikać z nieprawidłowości w naczyniach krwionośnych. Włókniaki twarde natomiast powstają wskutek nadmiernego namnażania się komórek tkanki łącznej.
Pod powierzchnią skóry mogą też pojawić się torbiele, czyli pęcherzykowate struktury wypełnione płynem podobnym do żelu. Torbiel to łagodna zmiana skórna i najczęściej nie powoduje poważniejszych problemów, ale mogą przybierać różne rozmiary i występować w wielu miejscach na ciele. Narośl na skórze może przybierać różne barwy, warto więc zwrócić uwagę na to, czy jest to czerwona narośl, brązowe narośle oraz czy ma szorstką powierzchnię.
Narośl na skórze – rodzaje brodawek, włókniaki i ich leczenie
Na powierzchni skóry mogą pojawić się rozmaite zmiany, które różnią się pod względem wielkości, koloru, kształtu, a także rodzaju komórek, z których się wywodzą. Część zmian skórnych to typowe znamiona barwnikowe oraz różne brodawki, czyli brodawki zwykłe, brodawki płaskie, brodawki przejściowe, brodawki łojotokowe, brodawki stóp. W okolicy narządów płciowych oraz odbytu mogą dodatkowo utworzyć się brodawki weneryczne (brodawki płciowe), które związane są z chorobami przenoszonymi drogą płciową.
Inne rodzaje zmian skórnych to np. naczyniaki, włókniaki skóry (włókniaki twarde i włókniaki miękkie) zlokalizowane pod powierzchnią skóry tłuszczaki oraz inne zmiany, które zawsze powinny być bacznie obserwowane i poddane badaniu.
Narośl na skórze – włókniaki
Włókniaki twarde i włókniaki miękkie często pojawiają się na skórze w okolicach szyi, pod pachami, w okolicy ramion, a także w pachwinach oraz w okolicy powiek. W przypadku włókniaków miękkich i włókniaków twardych mamy do czynienia z łagodnymi zmianami nowotworowymi. Nie zagrażają one jednak naszemu zdrowiu i życiu. Włókniaki miękkie są uszypułowane i często występują w większych skupiskach. Włókniaki twarde nie są uszypułowane. Najczęściej związane są z procesami starzenia się organizmu – często występują u seniorów.
Zmiany skórne po wykonaniu badania dermatologicznego mogą być poddane leczeniu. Jego przebieg zależny jest od podłoża zmiany oraz jej charakteru. Wiele osób decyduje się na usuwanie zmian skórnych nie tylko ze względów zdrowotnych, ale także w celu poprawy wyglądu i samooceny. Nie każda narośl na skórze wymaga specjalistycznego leczenia, jednak ze względów profilaktycznych dermatolodzy zalecają wycięcie np. dużych znamion barwnikowych.
