U nas zapłacisz kartą
Krem na tłustą skórę - Skuteczne rozwiązania dla problemu nadmiernego wydzielania sebum
Jak pielęgnować skórę z łojotokowym zapaleniem skóry?
Skóra osoby chorej na łojotokowe zapalenie skóry wymaga specjalnej pielęgnacji. W aptekach oraz drogeriach są dostępne liczne preparaty przeznaczone dla osób z tym schorzeniem – często mają w nazwie skrót DS lub DS+. Dostępne są także specjalistyczne płyny do kąpieli, żele oraz kremy do codziennego stosowania. Zaleca się używanie szamponów przeciwłupieżowych zawierających w składzie m.in. kwas salicylowy, siarkę, siarczek selenu, dziegieć, cynk i ketokonazol. Należy je stosować regularnie co najmniej 2 razy w tygodniu.
Osoby chore na ŁZS powinny unikać preparatów z wazeliną, ponieważ może ona pogorszyć stan skóry. Dużym błędem jest także stosowanie kosmetyków do skóry trądzikowej. Łojotokowe zapalenie skóry i skóra przetłuszczająca się znacząco różnią się od siebie, dlatego wymagają innej pielęgnacji.
Jak wygląda łojotokowe zapalenie skóry u dzieci?
Łojotokowe zapalenie skóry najczęściej dotyczy osób dorosłych. Może jednak także występować u niemowląt. Nosi wówczas nazwę ciemieniuchy lub łagodnego łojotokowego zapalenia skóry. Najczęściej schorzenie występuje u dzieci do trzeciego miesiąca życia, bardzo rzadko pojawia się w późniejszym wieku (najpóźniej do drugiego roku życia). Ciemieniucha zazwyczaj lokalizuje się w górnej części głowy niemowlęcia (w okolicach ciemiączka) lub w miejscach pieluszkowych. Czasem pojawia się na czole w pobliżu brwi i nosa niemowlęcia. Jest to zrogowaciały, łuskowaty naskórek przypominający tłusty łupież.
Choroba pojawia się na skutek wzmożonej aktywności gruczołów łojowych. Ciemieniucha nie jest schorzeniem zagrażającym życiu lub powodującym ból, stanowi natomiast problem estetyczny. Szacuje się, że choroba dotyka niemal połowę niemowląt z atopowym zapaleniem skóry, nieco rzadziej z łuszczycą. Zmiany skórne mogą się cofać samoistnie i nie mają tendencji do nawrotów, jednak zaleca się konsultację choroby z pediatrą. Przyczyny szuka się w występowaniu Candida albicans na skórze oraz we wpływie androgenów matki. Na rynku można znaleźć liczne preparaty dostępne bez recepty, które pomogą w walce z ciemieniuchą.
SEBORH
DERMOKOSMETYKI NA ŁZS TWARZY KUP TERAZ
Zapalenie łojotokowe skóry twarzy wymaga dokładnej diagnostyki, bo może zostać pomylone z innymi schorzeniami. Jeśli zaś chodzi o samo leczenie tego schorzenia, to powinno być wielokierunkowe i dobrze przemyślane. Poza samymi lekami zaleconymi przez lekarza warto też zastosować odpowiednią pielęgnację oraz inne domowe sposoby, będące uzupełnieniem leczenia – mówi Marta Bożenda, kosmetolog Clinica Cosmetologica
Łojotokowe zapalenie skóry twarzy powinno być leczone pod czujnym okiem doświadczonego lekarza. W pierwszej kolejności należy udać się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. W razie potrzeby zostaniemy skierowani do dermatologa. Po postawieniu diagnozy możliwe będzie zaordynowanie leczenia. Zazwyczaj w pierwszej kolejności przepisywane są leki do stosowania miejscowego w postaci maści czy płynów. Zawierają one substancje o działaniu przeciwgrzybiczym, przeciwzapalnym, a także przeciwłojotokowym. Nie zawsze jednak ich stosowanie kończy się powodzeniem.
Niekiedy konieczne jest wdrożenie leczenia ogólnego – np. doustnymi lekami przeciwgrzybiczymi, antybiotykami z grupy tetracyklin czy izotretynoiną.
Łojotokowe zapalenia skóry a dieta – na co zwrócić uwagę?
W przypadku łojotokowego zapalenia skóry, poza stosowaniem leków oraz dermokosmetyków, istotna jest odpowiednia dieta. Dermatolodzy zalecają spożywanie zbilansowanych posiłków oraz regularną aktywność fizyczną, zwłaszcza na świeżym powietrzu.
Zmiana trybu życia prowadzi do złagodzenia objawów łojotoku. Odpowiednia dieta jest bardzo ważna, ponieważ niektóre metabolity są usuwane wraz z potem. Jeśli większość posiłków stanowią niezdrowe posiłki, produkty przemiany materii wydalane przez skórę będą zaogniać zmiany łojotokowe lub utrudnić leczenie ŁZS. Dieta u osób z ŁZS powinna być bogata w witaminy i antyoksydanty, które pomagają usuwać toksyny z organizmu. Ich duże ilości można znaleźć w warzywach i owocach. Korzystne jest także przyjmowanie wraz z dietą wielonienasyconych kwasów tłuszczowych – można je znaleźć w olejach roślinnych lub rybach. Poza tym należy dostarczać cynk, który w dużych ilościach znajduje się w nasionach, orzechach, zarodkach pszennych lub zielonych warzywach oraz błonnik rozpuszczalny – pektynę, który znajduje się w owocach, otrębach i warzywach strączkowych. Należy także zadbać o odpowiednią ilość witaminy D3, zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym. W Polsce powinno się ją suplementować nawet przez cały rok. Niedobór selenu oraz witamin z grupy B również jest czynnikiem, który może nasilić objawy chorobowe. Przy łojotokowym zapaleniu skóry należy unikać spożywania alkoholu. Nawet jego niewielkie ilości mogą wpływać negatywnie na stan skóry z ŁZS. Powinno się także wyeliminować z diety słodkie napoje gazowane, słodycze, smażone potrawy, produkty typu instant, a także takie zawierające w swoim składzie dużo konserwantów, polepszaczy smaku, barwników oraz soli. Należy także ograniczyć spożywanie tłuszczy zwierzęcych i kofeiny. Wszystkie te czynniki wpływają na zwiększenie aktywności gruczołów łojowych.
