U nas zapłacisz kartą
Krem na tłustą skórę - Skuteczne rozwiązania dla problemu nadmiernego wydzielania sebum
Profilaktyka łojotokowego zapalenia skóry (ŁZS)
Profilaktyka nawrotów choroby polega na stosowaniu szamponów leczniczych o działaniu przeciwgrzybiczym zgodnie z zaleceniami lekarza.
Zobacz także
Choroba Parkinsona Choroba Parkinsona dotyka w Polsce około 60-70 tys. osób. Z powodu starzenia się społeczeństwa jej częstość będzie rosła.
Padaczka Padaczka jest przewlekłą chorobą mózgu, polegającą na występowaniu powtarzających się napadów padaczkowych.
Łojotok - przyczyny, objawy, leczenie Skłonność do łojotoku jest cechą genetyczną, ale zależy także od wpływu hormonów płciowych. Jest szczególnie nasilony w okresie pokwitania i przekwitania, przy zaburzeniach hormonalnych i zaburzeniach przemiany materii.
Wybrane treści dla Ciebie
Linijna IgA dermatoza pęcherzowa Linijna IgA dermatoza pęcherzowa (LABD) to autoimmunologiczna przewlekła choroba pęcherzowa, która łączy w sobie cechy kliniczne i histologiczne pemfigoidu i opryszczkowatego zapalenia skóry. Dotyczy zarówno dzieci, jak i dorosłych.
Świerzbiączka guzkowa Świerzbiączka guzkowa jest niespecyficzną reakcją na drapanie, mogącą wystąpić we wszystkich jednostkach chorobowych, powodujących świąd. Może rozwinąć się również na podłożu samouszkodzeń skóry, gdzie zazwyczaj nie występuje świąd.
SEBORH
DERMOKOSMETYKI NA ŁZS TWARZY KUP TERAZ
Zapalenie łojotokowe skóry twarzy wymaga dokładnej diagnostyki, bo może zostać pomylone z innymi schorzeniami. Jeśli zaś chodzi o samo leczenie tego schorzenia, to powinno być wielokierunkowe i dobrze przemyślane. Poza samymi lekami zaleconymi przez lekarza warto też zastosować odpowiednią pielęgnację oraz inne domowe sposoby, będące uzupełnieniem leczenia – mówi Marta Bożenda, kosmetolog Clinica Cosmetologica
Łojotokowe zapalenie skóry twarzy powinno być leczone pod czujnym okiem doświadczonego lekarza. W pierwszej kolejności należy udać się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. W razie potrzeby zostaniemy skierowani do dermatologa. Po postawieniu diagnozy możliwe będzie zaordynowanie leczenia. Zazwyczaj w pierwszej kolejności przepisywane są leki do stosowania miejscowego w postaci maści czy płynów. Zawierają one substancje o działaniu przeciwgrzybiczym, przeciwzapalnym, a także przeciwłojotokowym. Nie zawsze jednak ich stosowanie kończy się powodzeniem.
Niekiedy konieczne jest wdrożenie leczenia ogólnego – np. doustnymi lekami przeciwgrzybiczymi, antybiotykami z grupy tetracyklin czy izotretynoiną.
Jak wygląda leczenie łojotokowego zapalenia skóry?
Głównym celem terapii ŁZS jest zmniejszenie widocznych objawów choroby oraz redukcja nasilenia świądu i rumienia.
Ważne są także działania profilaktyczne, które uniemożliwią nawrót choroby. W leczeniu ŁZS skóry głowy wykorzystywane są preparaty kortykosteroidowe o działaniu przeciwzapalnym – klobetazol, fluocynolon oraz betametazon. Stosowane są także preparaty przeciwdrożdżakowe w postaci kremów, szamponów i maści – cyklopiroksolamina oraz ketokonazol. Poza tym wykorzystuje się leki keratolityczne i cytostatyczne.
Inne substancje wspomagające leczenie skóry głowy to preparaty z siarczkiem selenu oraz dziegciem sosnowym. Lekami podstawowymi w leczeniu ŁZS skóry twarzy są preparaty o działaniu miejscowym, zawierające glikokortykosteroidy o małej lub średniej sile działania, inhibitory kalcyneuryny i pochodne imidazolowe (leki przeciwgrzybicze). Sterydy działają najszybciej, lecz ich stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia skutków ubocznych, takich jak ścienienie skóry lub pojawienie się pajączków naczyniowych. Dlatego można je stosować jako leki drugiego rzutu, a początkowo stosuje się preparaty o najniższej sile działania lub prowadzi się terapię przerywaną.
W leczeniu ŁZS powiek można delikatnie usuwać strupy poprzez przemywanie zmian szamponem dla dzieci lub zawierającym ketokonazol. Znacznie nasilone objawy mogą wymagać zastosowania maści ze sterydami, stwarza to jednak niebezpieczeństwo rozwoju jaskry lub wystąpienia trądziku posterydowego. Stosowane są również pochodne imidazolowe. W leczeniu ŁZS tułowia można stosować kortykosteroidy o średniej sile działania w formie kremu lub maści. Jeśli jednak wymagana jest długotrwała terapia, to zalecane są kremy z pochodnymi imidazolowymi lub preparaty z kliochinolem, gdyż cechuje je niższe ryzyko pojawienia się działań niepożądanych. Łojotokowe zapalenie skóry zazwyczaj można leczyć, stosując preparaty miejscowe. W skrajnych przypadkach wyjątkowo dużego nasilenia objawów można wdrożyć leczenie ogólne, podając doustne leki przeciwgrzybicze oraz retinoid w niskiej dawce w celu zmniejszenia łojotoku.
Podsumowanie
Łojotokowe zapalenie skóry twarzy należy do schorzeń, które wiążą się nie tylko z nieprzyjemnym uczuciem swędzenia czy pieczenia skóry, ale też dyskomfortem estetycznym. Na szczęście, z tą chorobą można skutecznie walczyć. Z pomocą przyjdzie leczenie specjalistyczne, a także wdrożenie różnych domowych sposobów – jak stosownie diety, dermokosmetyków, technik relaksacyjnych i ziół. Działanie na wielu frontach jest wskazane, gdyż trudno wskazać jeden czynnik odpowiedzialny za rozwój choroby. Warto wziąć pod uwagę także to, że objawy ŁZS mogą występować nie tylko na samej twarzy, ale również w innych częściach ciała, na przykład na owłosionej skórze głowy, co nie może być pomijane podczas dobierania leczenia i kosmetyków.
Profilaktyka łojotokowego zapalenia skóry – czy można mu zapobiec?
Łojotokowe zapalenie skóry należy do często występujących chorób. Niestety nie ma żadnych sposobów, które gwarantują uniknięcie choroby. Jest to spowodowane wciąż nieznaną przyczyną powstawania schorzenia. Można jedynie unikać pojawienia się jej nawrotów. W tym celu należy utrzymywać odpowiednią, zbilansowaną dietę, zwiększyć ilość ruchu na świeżym powietrzu oraz zadbać o swoją odporność. Trzeba także przeprowadzać prawidłową pielęgnację skóry przez wybór odpowiednich dermokosmetyków, szamponów, a także w przypadku niedoboru suplementów diety lub leków zawierających cynk, selen, witaminy z grupy B oraz witaminę D. Szampon z ketokonazolem lub cyklopiroksolaminą powinien być stosowany profilaktycznie raz do dwóch razy w tygodniu przez kilka miesięcy.
Po ustąpieniu objawów ŁZS o ciężkim przebiegu lekarz może również zalecić stosowanie przez jakiś czas leków przeciwgrzybiczych, aby nie dopuścić do nawrotu choroby.
