Krem na tłustą skórę - Skuteczne rozwiązania dla problemu nadmiernego wydzielania sebum

Diagnoza - jakie badania przeprowadza się przy podejrzeniu łojotokowego zapalenia skóry (ŁZS)

Rozpoznanie łojotokowego zapalenia skóry ustala się na podstawie badania dermatologicznego. W typowych przypadkach nie są wymagane żadne badania dodatkowe, lekarz rozpoznaje chorobę na podstawie charakterystycznego wyglądu zmian skórnych i informacji uzyskanych od pacjenta na temat przebiegu choroby. W uzasadnionych sytuacjach, zwłaszcza w przypadku różnicowania z łuszczycą lub zmianami skórnymi o charakterze wyprysku, może być konieczne wykonanie biopsji i pobranie wycinków do badania histopatologicznego.

U niemowląt leczenie łojotokowego zapalenia skóry (ŁZS) polega na stosowanie środków zmiękczających i nawilżających (emolientów), które wpływają na rozluźnienie łusek (np. olej mineralny, oliwa z oliwek lub wazelina). Dermokosmetyki te nanosi się na głowę dziecka przed kąpielą, a następnie spłukuje i pocierając ściereczką lub szczotką do włosów dla niemowląt można usunąć łuski.

Łagodne łojotokowe zapalenie owłosionej skóry głowy można leczyć dostępnymi bez recepty szamponami przeciwłupieżowymi (zawierającymi siarczek selenu, pirytionian cynku lub dziegcie). Korzystne może być także używanie szamponu z olejkiem z drzewa herbacianego. Długotrwałą kontrolę objawów może zapewnić stosowanie szamponów przeciwgrzybiczych zawierających ketokonazol lub cyklopiroks, które stosuje się codzienne lub przynajmniej 2–3 razy w tygodniu przez kilka tygodni, aż do uzyskania rezultatu. Następnie, w zapobieganiu nawrotom można stosować te szampony raz w miesiącu. Należy przestrzegać zaleceń dotyczących ich stosowania, m.in. zapewnić odpowiednio długi (ok. 5 min) czas pozostawienia ich na skórze głowy. W cięższej postaci choroby lekarz może zalecić stosowanie szamponu z glikokortykosteroidami.

W leczeniu łojotokowego zapalenia skóry twarzy i tułowia mają zastosowanie zarówno leki przeciwzapalne, jak i przeciwgrzybicze. Do leków przeciwzapalnych należą miejscowe glikokortykosteroidy (stosowane pod nadzorem lekarza) oraz inhibitory kalcyneuryny (takrolimus i pimekrolimus). Tę ostatnią grupę można stosować bezpiecznie nawet na skórę twarzy i przez dłuższy czas. W leczeniu zmian na owłosionej skórze głowy wykorzystuje się także pirytonian cynku, dziegcie, ichtiol czy siarkę. W bardziej nasilonych postaciach łojotokowego zapalenia skóry lekarz może rozważyć leczenie lekami przeciwgrzybiczymi stosowanymi doustnie.

Łojotokowe zapalenie skóry twarzy zwalczaj kompleksowo – zestaw Seborh

Łojotokowe zapalenie skóry twarzy często powiązane jest z łojotokowym zapaleniem skóry głowy. Problemu nie da się wówczas opanować bez równoczesnego zadbania o skórę głowy – objawy będą się przenosić na skórę twarzy lub na odwrót. Aby więc uzyskać długotrwałą kontrolę objawów, trzeba również wyleczyć ŁZS głowy, a także stosować pielęgnację dobraną pod kątem problemu.

Osobom, które zmagają się z ŁZS głowy polecany jest np. zestaw Seborh, w którym znajdują się trzy oparte na naturalnych składnikach aktywnych dermokosmetyki. Są to szampon, płyn i emulsja, pozwalające utrzymać skórę głowy w czystości, jak i poprawić jej kondycję. Szampon z piroktonem olaminy ma działanie przeciwgrzybicze i nawilżające, zmniejsza też uczucie swędzenia. Płyn, w którym znajdziemy m.in. kwasy owocowe, usprawnia złuszczanie naskórka i dba o nawilżenie skóry. Emulsja z mocznikiem i olejem z czarnuszki łagodzi dyskomfort wynikający ze świądu i przesuszenia skóry oraz delikatnie złuszcza. Skuteczność dermokosmetyków Seborh potwierdzają opinie klientów:

Myślałam, że już nigdy nie pozbędę się łojotokowego zapalenia skóry, a wystarczyło zmienić pielęgnację. Odkryłam, że na moją skórę głowy dobrze wpływają dermokosmetyki Seborh. Dokładnie oczyszczają, ale nie powodują żadnego podrażnienia i skóra jest po nich ukojona. Widzę sporą poprawę. Co więcej, nie tworzą się nowe ogniska jak kiedyś, za uszami czy na twarzy – pisze pani Emilia z Jarocina

O zestawie Seborh dowiedziałam się od trychologa. Już po pierwszym użyciu przestała mnie swędzieć skóra. Używam dalej i zupełnie pozbyłam się łuszczącego naskórka. Włosy, które wcześniej wychodziły garściami, przestały wypadać. Dla mnie rewelacja – pisze pani Lucyna z Krosna.

Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS) - objawy, przyczyny i leczenie

Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS) jest chorobą skóry występującą u osób w każdym wieku. Objawy ŁZS to łuszczenie się skóry, rumień oraz świąd. Zmiany skórne pojawiają się najczęściej na owłosionej skórze głowy, twarzy, klatce piersiowej, pod pachami i w pachwinach.

Łojotokowe zapalenie skóry jest przewlekłą i nawrotową chorobą skóry, która charakteryzuje się występowaniem zmian rumieniowo-złuszczających na skórze twarzy, klatki piersiowej oraz owłosionej głowy. Zmiany skórne mogą występować również pod pachami i w pachwinach. Przyczyną choroby jest nadmierna aktywność gruczołów łojowych i współistniejące zakażenie grzybem drożdżopodobnym Malassezia furfur (Pityrosporum ovale). Badania wskazują na zwiększoną liczbę tych grzybów w okolicach łojotokowych i pozytywny efekt terapeutyczny preparatów przeciwgrzybiczych.

Dodatkowe znaczenie w zaostrzeniu choroby mogą mieć leki, w tym haloperydol, sole złota, chloropromazyna czy psoraleny.

Łojotokowe zapalenie skóry zazwyczaj występuje u osób zdrowych, ale może się wiązać z zakażeniem ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) lub chorobami neurologicznymi (np. incydentem naczyniowo-mózgowym, chorobą Parkinsona).

---

krem