U nas zapłacisz kartą
Krem na tłustą skórę - Skuteczne rozwiązania dla problemu nadmiernego wydzielania sebum
SEBORH
SZAMPON, EMULSJA ORAZ PŁYN NA ŁZS KUP TERAZ
1. Jak wygląda łojotokowe zapalenie skóry twarzy i jak z nim walczyć?
ŁZS twarzy objawia się czerwonymi, łuszczącymi zmianami w obrębie policzków, nosa, brody i czoła. Zmiany powinny zostać pokazane specjaliście, ponieważ mogą zostać pomylone z innymi chorobami. Podstawą walki z ŁZS twarzy jest leczenie zalecone przez dermatologa. Dodatkowo należy stosować specjalną pielęgnację. Często nie ogranicza się ona wyłącznie do stosowania odpowiednich kosmetyków do twarzy, ale też do skóry głowy, gdyż ŁZS może powodować też problemy ze skórą głowy i włosami. Szczególnie warto używać dermokosmetyków opartych na naturalnych składnikach aktywnych, jak np. Seborh.
2. Jak długo trzeba stosować naturalne kosmetyki na łojotokowe zapalenie skóry twarzy oraz głowy, aby można było mówić o efektach?
Kosmetyki takie powinny być stosowane systematycznie przez dość długi czas, aby można było zauważyć efekty. Zazwyczaj konieczne jest stosowanie kosmetyków przez minimum trzy tygodnie, zgodnie z zaleceniami producenta. Po tym czasie rezultaty powinny być już widoczne. Oczywiście wiele też zależy od początkowego stanu skóry.
3. Kto jest narażony na łojotokowe zapalenie skóry twarzy?
Na ŁZS twarzy narażone są osoby z obniżoną odpornością, nierównowagą hormonalną, prowadzące niezdrowy tryb życia i żyjące w stresie. W grę może wchodzić również niewłaściwa pielęgnacja skóry – zbyt mocne odtłuszczanie skóry łojotokowej lub stosowanie źle dobranych preparatów, które podrażniają skórę albo nie zapewniają jej wystarczającej higieny. Osoby, które cierpią na łojotokowe zapalenie skóry głowy z czasem mogą borykać się z niemiłymi objawami na twarzy. Dlatego tak ważna jest szybka reakcja, podjęcie leczenia i dostosowanie pielęgnacji do potrzeb skóry.
Bibliografia
1. Bukvic Mokos Z, Kralj M, Basta-Juzbasic A, Lakos Jukic I: Seborrheic dermatitis: an update. Acta Dermatovenerol Croat, 20: 98-104, 2012
2. Baran E, Szepietowski J, Maleszka R i in.: Łojotokowe zapalenie skóry i łupież: konsensus postępowania terapeutycznego. Wytyczne rekomendowane przez Polskie Towarzystwo Dermatologiczne. Dermatol Klin, 8: 229-234, 2006
3. Woźniak M, Nowicki R: Rola grzybów Malassezia spp. w etiopatogenezie chorób skóry, Mikologia Lekarska, 2007
4. Klaus W, Richard A, Arturo P: Fitzpatrick Atlas i zarys dermatologii klinicznej. Czelej, Lublin 2014
5. Hay RJ: Malassezia dandruff and seborrhoeic dermatitis: an overview. Br J Dermatol, 165 (suppl. 2): 2-8, 2011
Jak wygląda łojotokowe zapalenie skóry u dzieci?
Łojotokowe zapalenie skóry najczęściej dotyczy osób dorosłych. Może jednak także występować u niemowląt. Nosi wówczas nazwę ciemieniuchy lub łagodnego łojotokowego zapalenia skóry. Najczęściej schorzenie występuje u dzieci do trzeciego miesiąca życia, bardzo rzadko pojawia się w późniejszym wieku (najpóźniej do drugiego roku życia). Ciemieniucha zazwyczaj lokalizuje się w górnej części głowy niemowlęcia (w okolicach ciemiączka) lub w miejscach pieluszkowych. Czasem pojawia się na czole w pobliżu brwi i nosa niemowlęcia. Jest to zrogowaciały, łuskowaty naskórek przypominający tłusty łupież.
Choroba pojawia się na skutek wzmożonej aktywności gruczołów łojowych. Ciemieniucha nie jest schorzeniem zagrażającym życiu lub powodującym ból, stanowi natomiast problem estetyczny. Szacuje się, że choroba dotyka niemal połowę niemowląt z atopowym zapaleniem skóry, nieco rzadziej z łuszczycą. Zmiany skórne mogą się cofać samoistnie i nie mają tendencji do nawrotów, jednak zaleca się konsultację choroby z pediatrą. Przyczyny szuka się w występowaniu Candida albicans na skórze oraz we wpływie androgenów matki. Na rynku można znaleźć liczne preparaty dostępne bez recepty, które pomogą w walce z ciemieniuchą.
Łojotokowe zapalenia skóry a dieta – na co zwrócić uwagę?
W przypadku łojotokowego zapalenia skóry, poza stosowaniem leków oraz dermokosmetyków, istotna jest odpowiednia dieta. Dermatolodzy zalecają spożywanie zbilansowanych posiłków oraz regularną aktywność fizyczną, zwłaszcza na świeżym powietrzu.
Zmiana trybu życia prowadzi do złagodzenia objawów łojotoku. Odpowiednia dieta jest bardzo ważna, ponieważ niektóre metabolity są usuwane wraz z potem. Jeśli większość posiłków stanowią niezdrowe posiłki, produkty przemiany materii wydalane przez skórę będą zaogniać zmiany łojotokowe lub utrudnić leczenie ŁZS. Dieta u osób z ŁZS powinna być bogata w witaminy i antyoksydanty, które pomagają usuwać toksyny z organizmu. Ich duże ilości można znaleźć w warzywach i owocach. Korzystne jest także przyjmowanie wraz z dietą wielonienasyconych kwasów tłuszczowych – można je znaleźć w olejach roślinnych lub rybach. Poza tym należy dostarczać cynk, który w dużych ilościach znajduje się w nasionach, orzechach, zarodkach pszennych lub zielonych warzywach oraz błonnik rozpuszczalny – pektynę, który znajduje się w owocach, otrębach i warzywach strączkowych. Należy także zadbać o odpowiednią ilość witaminy D3, zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym. W Polsce powinno się ją suplementować nawet przez cały rok. Niedobór selenu oraz witamin z grupy B również jest czynnikiem, który może nasilić objawy chorobowe. Przy łojotokowym zapaleniu skóry należy unikać spożywania alkoholu. Nawet jego niewielkie ilości mogą wpływać negatywnie na stan skóry z ŁZS. Powinno się także wyeliminować z diety słodkie napoje gazowane, słodycze, smażone potrawy, produkty typu instant, a także takie zawierające w swoim składzie dużo konserwantów, polepszaczy smaku, barwników oraz soli. Należy także ograniczyć spożywanie tłuszczy zwierzęcych i kofeiny. Wszystkie te czynniki wpływają na zwiększenie aktywności gruczołów łojowych.
Profilaktyka łojotokowego zapalenia skóry – czy można mu zapobiec?
Łojotokowe zapalenie skóry należy do często występujących chorób. Niestety nie ma żadnych sposobów, które gwarantują uniknięcie choroby. Jest to spowodowane wciąż nieznaną przyczyną powstawania schorzenia. Można jedynie unikać pojawienia się jej nawrotów. W tym celu należy utrzymywać odpowiednią, zbilansowaną dietę, zwiększyć ilość ruchu na świeżym powietrzu oraz zadbać o swoją odporność. Trzeba także przeprowadzać prawidłową pielęgnację skóry przez wybór odpowiednich dermokosmetyków, szamponów, a także w przypadku niedoboru suplementów diety lub leków zawierających cynk, selen, witaminy z grupy B oraz witaminę D. Szampon z ketokonazolem lub cyklopiroksolaminą powinien być stosowany profilaktycznie raz do dwóch razy w tygodniu przez kilka miesięcy.
Po ustąpieniu objawów ŁZS o ciężkim przebiegu lekarz może również zalecić stosowanie przez jakiś czas leków przeciwgrzybiczych, aby nie dopuścić do nawrotu choroby.
