U nas zapłacisz kartą
Kremy na łojotokowe zapalenie skóry - Skuteczne sposoby łagodzenia objawów
Krem do twarzy na łojotokowe zapalenie skóry
Łojotokowe zapalenie skóry twarzy należy do jednej z najczęściej diagnozowanych chorób w gabinetach dermatologicznych. Jej objawy są bardzo charakterystyczne, choć wciąż trudno określić jednoznacznie przyczyny jej występowania. Łojotokowe zapalenie skóry na twarzy uznaje się za chorobę przewlekłą, której nie można w pełni wyleczyć. W związku z tym wykazuje tendencję do nawracania. Na czym polega zapalenie łojotokowe twarzy? Jakie są obecne metody leczenia? Dowiesz się z tego artykułu.
- preparaty doustne (np. retinoidy),
- terapia miejscowa.
- pielęgnacja skóry za pomocą dermokosmetyków,
- dieta,
- unikanie czynników nasilających objawy choroby,
- naświetlanie specjalną lampą.
SEBORH
ŁAGODZENIE ŁZS W DOMOWYCH WARUNKACH KUP TERAZ
Czym jest ŁZS twarzy? To choroba dermatologiczna, która przejawia się zaczerwienieniem i łuszczeniem skóry twarzy. Występuje zarówno u niemowląt (tzw. ciemieniucha), jak i nastolatków czy osób starszych (głównie po 50. roku życia). Choć nie istnieją skuteczne metody całkowitego wyleczenia, to znane są sposoby łagodzenia i wyciszania objawów.
Występowanie niepokojących zmian na skórze jest odpowiednim sygnałem, by udać się na konsultację do dermatologa. Ze względu na specyfikę objawów łzs lekarz zwykle przeprowadza wywiad z pacjentem i obserwuje zmiany chorobowe, Na tej podstawie stawia diagnozę i decyduje o leczeniu – mówi Milena Nalbandian, kosmetolog Clinica Cosmetologica
Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS) - objawy, przyczyny i leczenie
Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS) jest chorobą skóry występującą u osób w każdym wieku. Objawy ŁZS to łuszczenie się skóry, rumień oraz świąd. Zmiany skórne pojawiają się najczęściej na owłosionej skórze głowy, twarzy, klatce piersiowej, pod pachami i w pachwinach.
Łojotokowe zapalenie skóry jest przewlekłą i nawrotową chorobą skóry, która charakteryzuje się występowaniem zmian rumieniowo-złuszczających na skórze twarzy, klatki piersiowej oraz owłosionej głowy. Zmiany skórne mogą występować również pod pachami i w pachwinach. Przyczyną choroby jest nadmierna aktywność gruczołów łojowych i współistniejące zakażenie grzybem drożdżopodobnym Malassezia furfur (Pityrosporum ovale). Badania wskazują na zwiększoną liczbę tych grzybów w okolicach łojotokowych i pozytywny efekt terapeutyczny preparatów przeciwgrzybiczych.
Dodatkowe znaczenie w zaostrzeniu choroby mogą mieć leki, w tym haloperydol, sole złota, chloropromazyna czy psoraleny.
Łojotokowe zapalenie skóry zazwyczaj występuje u osób zdrowych, ale może się wiązać z zakażeniem ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) lub chorobami neurologicznymi (np. incydentem naczyniowo-mózgowym, chorobą Parkinsona).
Zapalenie łojotokowe twarzy – jakie domowe sposoby warto zastosować?
Z zapaleniem łojotokowym twarzy można też walczyć za pomocą różnych domowych sposobów. Najlepiej stosować je równolegle z tradycyjną terapią dermatologiczną.
Wśród sposobów zasługujących na uwagę wyróżnić należy:
- stosowanie dermokosmetyków z naturalnym składem. Kosmetyki zawierające witaminy, naturalne kwasy owocowe, roślinne ekstrakty czy olejki przywracają skórze z ŁZS utraconą równowagę. Zmniejszają podrażnienia, ograniczają łuszczenie skóry i wzmacniają jej ochronną barierę. Warto wybrać te dedykowane ŁZS, ponieważ posiadają również łagodne właściwości przeciwgrzybicze i przeciwzapalne oraz nie obciążają skóry. Przydatna będzie emulsja do mycia twarzy, a także odpowiedni krem.
- zdrowe odżywianie. Należy unikać produktów mogących zaostrzać zmiany oraz pamiętać o tym, żeby dieta była zrównoważona i dostarczała organizmowi niezbędnych składników odżywczych. Na stan skóry źle wpływa spożywanie żywności przetworzonej, jak i czerwonego mięsa, należy więc je ograniczyć lub nawet całkowicie wyeliminować. Warto też sprawdzić, czy problemu nie nasila spożywanie nabiału. Jadłospis należy oprzeć przede wszystkim na warzywach i owocach, na produktach bogatych w zdrowe tłuszcze – jak ryby i orzechy, oraz na produktach pełnoziarnistych, dostarczających cennego błonnika.
- stosowanie ziół. Zioła nadają się zarówno do stosowania wewnętrznego, jak i zewnętrznego. Godnymi polecenia gatunkami są: rozmaryn, rumianek lekarski, melisa, skrzyp, pokrzywa zwyczajna, a także mięta pieprzowa. Możemy przygotowywać z nich herbatki lub okłady na zmienioną chorobowo skórę. Efekty zauważymy jednak tylko przy regularnym stosowaniu ziół.
- redukcję stresu. Stres jest jednym z czynników mogących wyzwolić uciążliwe objawów łojotokowego zapalenia skóry twarzy i część chorych dostrzega wyraźny związek między wystąpieniem stresowych sytuacji w życiu, a późniejszym nawrotem lub zaostrzeniem ŁZS. Bez wątpienia warto poznać techniki relaksacyjne, które pomogą ukoić skołatane nerwy.
Łojotokowe zapalenie skóry twarzy – w jakich miejscach najczęściej występuje?
Łojotokowe zapalenie skóry twarzy cechuje się także specyficzną lokalizacją zmian. Najczęściej występują one w pobliżu gruczołów łojowych. Na twarzy będą to miejsca takie jak: okolice powiek, brwi oraz środkowej części twarzy. Ponadto w okolicach małżowiny usznej i przewodu usznego.
Łojotokowe zapalenie skóry twarzy można leczyć przede wszystkim farmakologicznie. Stosuje się wtedy dwie metody: terapię miejscową oraz ogólnoustrojową. Miejscowe leczenie polega na aplikowaniu na skórę kremów lub maści, które działają głównie przeciwzapalnie i przeciwgrzybiczo. Preparaty delikatnie złuszczają skórę, przez co poprawiają wchłanianie innych składników aktywnych leków. W terapii stosuje się substancje takie jak: pirokton olaminy, ichtiol, siarkę i dziegcie. Niektóre z nich przy długotrwałym stosowaniu mogą powodować działania niepożądane. W związku z tym wszystkie niepokojące objawy należy zgłaszać lekarzowi. Jeśli leczenie miejscowe nie przynosi rezultatów, włącza się leki doustne między innymi antybiotyki i retinoidy.
Wsparciem dla konwencjonalnego leczenia jest przede wszystkim domowa pielęgnacja skóry, która opiera się na dermokosmetykach z naturalnym składem. Leczenie uzupełnia również regularne picie ziół (np. pokrzywy), a także przestrzeganie zasad higieny. Ważna jest również dobrze zbilansowana dieta oraz unikanie cukru, alkoholu i smażonych potraw.
