U nas zapłacisz kartą
Kremy do twarzy dla osób z AZS - Skuteczne strategie pielęgnacji skóry
Leczenie atopowego zapalenia skóry
W przypadku łagodniejszej postaci atopowego zapalenia skóry, która objawia się suchą skórą, zaczerwienieniem i swędzeniem, dobrym pomysłem jest stosowanie emolientów – produktów, które zmiękczają, uelastyczniają i koją skórę.
W leczeniu umiarkowanej postaci atopowego zapalenia skóry, objawiającej się suchością skóry, zaczerwienieniem, świądem, a następnie drapaniem prawie do krwi, odpowiednie są emolienty lub słabsze miejscowe kortykosteroidy.
Jeśli masz ciężką postać choroby, którą można rozpoznać po dużych suchych obszarach na ciele, ciągłym swędzeniu, silnym zaczerwienieniu, pękaniu skóry i jątrzących się ranach, lekarz prawdopodobnie będzie musiał przepisać miejscowe kortykosteroidy, ale pomocne mogą być również wilgotne okłady, regularne stosowanie emolientów, fototerapia lub leczenie ogólnoustrojowe. Lekarz zdecydowanie powinien pomóc w tym przypadku.
Atopowe zapalenie skóry – jak wygląda?
Atopowe zapalenie skóry (AZS) powoduje wysypkę, intensywny świąd, pieczenie, suchość oraz zaczerwienie i rumień skóry. Zmiany zapalne mogą też przybrać bardziej zaawansowaną postać, m.in.:
- swędzących grudek i pęcherzyków wypełnionych płynem surowiczym (które prowadzą do powstawania sączących się ranek i nadżerek),
- suchych, łuszczących się grudek i blaszek o rumieniowym podłożu,
- pojawia się lichenizacja (pogrubienie i szorstkości skóry będące efektem drapania się i przewlekłego stanu zapalnego, można się spotkać również w określeniem liszajowacenie).
Swędzenie skóry przy atopowym zapaleniu skóry jest bardzo uciążliwe i trudne do powstrzymania. Niestety, prowadzi do zaostrzenia stanów zapalnych, a także do wtórnych zakażeń skóry. To z kolei pogarsza samopoczucie chorego, komplikuje i wydłuża leczenie.
Jak rozpoznać atopowe zapalenie skóry?
Wiele osób obserwując pojawiające się swędzenie i wysypkę, zwłaszcza u niemowląt i dzieci, może podejrzewać atopowe zapalenie skóry. Ostateczne rozpoznanie powinien jednak postawić lekarz. W Polsce dermatolodzy najczęściej posługują się w tym celu tzw. kryteriami Hanifina-Rajki. Dzielą się one na kryteria mniejsze i większe. Diagnoza w postaci AZS stawiana jest pacjentom, którzy spełniają trzy kryteria większe oraz trzy mniejsze.
Do kryteriów większych zalicza się:
- świąd skóry,
- charakterystyczną lokalizację zmian skórnych,
- atopię występująca u pacjenta lub w jego rodzinie,
- przewlekły i nawrotowy charakter schorzenia.
Kryteria mniejsze, których łącznie jest 23, obejmują m.in.:
- suchość skóry,
- wczesny wiek pojawienia się zmian,
- rybia łuska lub rogowacenie przymieszkowe,
- dodatnie wyniki punktowych testów skórnych,
- zwiększone stężenie IgE (atopia),
- nawracające zakażenia skóry,
- świąd skóry po spoceniu,
- nietolerancja pokarmów,
- nietolerancja wełny,
- zaostrzenie stanu skóry po stresie,
- rumień twarzy,
- łupież biały,
- podkreślenie mieszków włosowych.
Ponieważ AZS często jest związane z ryzykiem wystąpienia alergii, lekarze często też zlecają badania mające na celu określenie poziomu przeciwciał IgE we krwi. Sprawdza się także, na co konkretnie może być uczulony dany pacjent.
Atopowe zapalenie skóry u dorosłych i młodzieży
Górne części ramion i pleców, grzbietowe powierzchnie rąk, stóp oraz palców, ale również fałdy zgięciowe rąk i nóg – to miejsca, w których zmiany związane spowodowane AZS pojawiają się u dorosłych i młodzieży. Mają formę suchych, łuszczących się grudek i blaszek o rumieniowym podłożu. Stałym elementem jest oczywiście suchość skóry i świąd.
Naukowcy i lekarze do tej pory nie znaleźli pełnej odpowiedzi na pytanie o przyczyny atopowego zapalenia skóry. Uważa się, że choroba ta jest efektem współistnienia czynników genetycznych, immunologicznych i środowiskowych, którym towarzyszy defekt w budowie naskórka. Przez to nie jest on w stanie wytworzyć odpowiednio trwałej bariery hydrolipidowej. Przez to skóra wszystkich chorych jest wyjątkowo sucha i podatna na przenikanie różnych substancji drażniących.
Wracając do przyczyn genetycznych AZS – w ich przypadku nie chodzi o występowanie jakiegoś jednego, określonego genu czy jego mutacji, który byłyby „winny” zachorowaniom. W przypadku czynników immunologicznych, atopowe zapalenie skóry jest mocno związane z podwyższonym poziomem przeciwciał – immunoglobuliny E (IgE). To te same substancje, których nadprodukcja jest typowa dla reakcji alergicznej (warto jednak mieć świadomość, że nie wszyscy chorzy mają podwyższony poziom IgE).
Do przyczyn atopowego zapalenia skóry zalicza się również czynniki środowiskowe. Mogą one chorobę skóry uaktywniać lub zaostrzać jej przebieg. Wśród nich są m.in.:
- alergeny,
- różnego rodzaju substancje będące składnikiem kosmetyków i detergentów do prania i sprzątania (barwniki, substancje zapachowe, konserwanty, parabeny, SLS-y, alkohole),
- zanieczyszczenie środowiska,
- zakażenia bakteryjne (np. gronkowiec złocisty),
- stres,
- wysoka i niska temperatura, a także jej wahania,
- sztuczne tkaniny i barwniki,
- wełna.
