U nas zapłacisz kartą
Krem do twarzy przy hashimoto - jak zadbać o skórę w przypadku tej choroby?
Kolagen rybi Class A Collagen
Kapsułki z kolagenem rybim
Etiopatogeneza tego schorzenia powiązana jest z czynnikami genetycznymi i środowiskowymi (m.in. z paleniem tytoniu, zakażeniami wirusowymi, a w ostatnich latach zwraca się uwagę również na niedobór selenu), ale wciąż pozostaje wiele znaków zapytania co do jej przyczyn. Wiadomym jest, że choroba Hashimoto jest autoimmunologiczna, co oznacza że organizm zwraca się przeciwko sobie – w tym wypadku zwalcza komórki tarczycy. Zaatakowana tarczyca zaczyna wytwarzać coraz mniej hormonów, a to odbija się niekorzystnie na funkcjonowaniu całego organizmu. Jednym z pierwszych niepokojących objawów jest gwałtowny wzrost masy ciała, mimo braku zmian w żywieniu czy poziomu aktywności fizycznej. Dzieje się tak, ponieważ hormony tarczycy są głównymi regulatorami tempa przemian metabolicznych w organizmie, jeśli ich poziom gwałtownie spada – objawia się to wzrostem wagi. W przypadku ciężkiej hypotyreozy (niedobór hormonów tarczycy) całkowity wydatek energetyczny może obniżyć się nawet o 50%, co przekłada się na wzrost masy ciała przy prawidłowej podaży energii. Ale uwaga! Jeżeli myślisz, że jedząc mniej w niedoczynności tarczycy mniej przytyjesz to nie ma nic bardziej mylnego. Niedobory energetyczne w diecie wpływają negatywnie na przemiany metaboliczne, powodując spadek i tak już zwolnionej, podstawowej przemiany materii, co przekłada się na dodatkowy wzrost masy ciała.
W niedoczynności tarczycy często obserwuje się charakterystyczny zespół zmian skórnych – głównie nadmierną suchość i rogowacenie skóry. Skóra chorego ma żółtawe zabarwienie, jest zgrubiała, sucha i słabo ucieplona. Na całej powierzchni ciała ulega ona znacznemu przesuszeniu, stając się stopniowo bardzo szorstką. Częste są również obrzęki w różnych miejscach ciała i w obrębie twarzy. Paznokcie są charakterystycznie pogrubiałe i kruche.
Choroba Hashimoto w odniesieniu do stanu skóry i włosów
Wśród chorób związanych z niedoczynnością tarczycy najczęściej spotykaną jest choroba Hashimoto. Dotyczy wszystkich grup wiekowych, ale według statystyk, największą zachorowalność obserwujemy między 45 a 65 rokiem życia. Coraz częściej diagnozuje się Hashimoto u kobiet po zakończonej ciąży i przebytym porodzie (może dotyczyć nawet 5-10% kobiet). Często tłumaczymy sobie symptomy tej choroby przemęczeniem, stresem, złą dietą, a tymczasem choroba postępuje, powodując coraz większe spustoszenie w organizmie.
Jak dbać o skórę przy Hashimoto?
Aby złagodzić zmiany skórne spowodowane chorobą Hashimoto, niezwykle istotna jest prawidłowa, codzienna pielęgnacja. Należy skupić się na nawilżeniu i odbudowaniu bariery hydrolipidowej. W ten sposób zmniejszymy jej wrażliwość, zredukujemy szorstkość oraz przywrócimy napięcie.
Pielęgnacja skóry przy Hashimoto
OCZYSZCZANIE
Przede wszystkim powinniśmy stosować delikatny preparat do oczyszczania skóry bez dodatku alkoholu, mydła i detergentów. Warto także zrezygnować z kosmetyków zawierających dużą ilość sztucznych barwników i konserwantów, bowiem mogą one nasilać objawy suchości skóry i wywoływać podrażnienia
– mówi lek. Katarzyna Bornikowska.
fot. Pielęgnacja skóry przy chorobie Hashimoto/Adobe Stock, Alliance
ZŁUSZCZANIE
Kolejnym etapem pielęgnacji powinno być złuszczenie naskórka wykonywane bardzo delikatnie. Powierzchowne pozbycie się martwych komórek naskórka, umożliwi bowiem lepsze wnikanie substancji aktywnych z kremów i masek użytych w kolejnej fazie pielęgnacji. Polecane jest w tym wypadku stosowanie peelingów enzymatycznych, które zawierają w sobie enzymy, takie jak: papaina, bromelina czy enzym z dyni, które będą działały o wiele łagodniej niż zawarte w peelingach mechanicznych cząsteczki ścierające. Polecane są również kwasy chemiczne o niskich stężeniach tj. alfa-hydroksykwasy (AHA — alpha hydroxy acids) np. kwas mlekowy będący składnikiem naturalnego czynnika nawilżającego (NMF — natural moisturising factor). Mocniejsze kwasy można dostosować po ustaleniu i pod nadzorem wykwalifikowanego kosmetologa – mówi lek. Katarzyna Bornikowska.