U nas zapłacisz kartą
Krem na swędzącą skórę - Skuteczne sposoby łagodzenia i pielęgnacji
Sucha skóra na powiekach - przyczyny, pielęgnacja i kosmetyki na swędzącą skórę powiek
Sucha skóra na powiekach może być skutkiem podrażnienia lub choroby skóry. W ukojeniu jej pomogą zarówno domowe sposoby, jak i specjalistyczne kosmetyki z apteki czy drogerii. Jeśli problem jest wyjątkowo uciążliwy, należy jednak skonsultować się z lekarzem. Sprawdź, jakie mogą być przyczyny i co zrobić z przesuszoną skórą powiek.
Sucha skóra na powiekach może być wyjątkowo uciążliwa. Nie tylko wygląda nieestetycznie i przeszkadza np. w nakładaniu makijażu, ale też może swędzieć czy wywoływać opuchliznę wokół oczu. Na szczęście istnieją skuteczne sposoby na to, by poradzić sobie z tym problemem i ukoić dyskomfort. Jednak jeśli problem zaczyna się zaostrzać z każdym kolejnym dniem, warto udać się do dermatologa. Poniżej przedstawiliśmy kompleksowy poradnik, który pomoże ci uporać się z przesuszoną skórę wokół oczu i na powiekach.
Co na suchą skórę powiek - jak ją nawilżyć?
Jeśli sucha skóra powiek nie jest spowodowana poważną chorobą i lekarz nie zaleci inaczej, poradzisz sobie z nią samodzielnie. Do wyboru masz wiele kosmetyków aptecznych i drogeryjnych, ale też domowe sposoby, które pomogą w nawilżeniu i odbudowie przesuszonej skóry okolic oczu. Poniżej przedstawiamy kilka propozycji walki z tym problemem.
Pielęgnacja suchej skóry powiek może być istotna dla zachowania zdrowej i komfortowej skóry wokół oczu. Oto kilka domowych sposobów, które mogą pomóc w nawilżeniu i łagodzeniu suchej skóry powiek:
- Olej kokosowy: Delikatne wklepywanie niewielkiej ilości oleju kokosowego na powieki może pomóc w nawilżeniu suchej skóry. Olej kokosowy jest bogaty w kwasy tłuszczowe i działa łagodząco.
- Oliwa z oliwek: Oliwa z oliwek jest naturalnym nawilżaczem i ma właściwości antyoksydacyjne. Delikatnie wklepuj kilka kropel oliwy na powieki przed snem.
- Miód: Miód ma właściwości nawilżające i antybakteryjne. Możesz sporadycznie nałożyć cienką warstwę miodu na powieki, pozostawić na kilka minut, a następnie delikatnie spłukać.
- Aloes: Żel aloesowy jest znany z właściwości łagodzących i nawilżających. Możesz nałożyć niewielką ilość żelu aloesowego na powieki i pozostawić na kilka minut.
- Mleko: Mleko jest naturalnym nawilżaczem. Zanurz wacik w mleku i delikatnie przetrzyj nim powieki, a następnie spłucz letnią wodą.
- Owsianka: Owsianka ma właściwości łagodzące i nawilżające. Możesz przygotować pastę z owsianki i wody, nałożyć na powieki przez kilka minut, a następnie spłukać.
- Zimne kompresy: Stosowanie zimnych kompresów na powiekach może pomóc w łagodzeniu podrażnienia i redukcji suchości. Możesz użyć chłodzonej herbaty rumiankowej lub niewielkich chłodzonych płatków owsianych owiniętych w gazę. Pomoże też ziele świetlika.
Pozostałe domowe sposoby na swędzenie skóry
Jedną z najczęstszych przyczyn swędzenia skóry jest po prostu jej nadmierne przesuszenie. W polskim klimacie – szczególnie zimą, przy braku słońca i niedoborze witaminy D – wielu ludzi cierpi z powodu suchej, wręcz łuszczącej się skóry.
Z pomocą może przyjść właściwie tylko odpowiednia pielęgnacja – nawilżająca, odżywiająca i zwiększająca odporność. Co warto stosować na skórę przesuszoną lub podrażnioną?
- aloes – to roślina o właściwościach głęboko nawilżających, a ponadto łagodzi zmiany skórne, działa ściągająco i właśnie przeciwświądowo,
- masło shea – jest bogatym źródłem dobroczynnych dla skóry witamin A i E, intensywnie nawilża i odżywia, przynosząc natychmiastową ulgę.
Innym znanym domowym sposobem jest soda oczyszczona. Na skórę swędzącą jednak działa ona kojąco tylko wtedy, gdy swędzenia wynika z łojotoku lub wiąże się z nadmierną produkcją sebum. Soda ma bowiem właściwości wysuszające, więc stosowana na skórę suchą może wręcz pogłębić problem.
Podobnie jak soda, oczyszczająco działa na skórę cynamon. Można go stosować np. w formie peelingu, który – wnikając w pory – usuwa z nich sebum, martwy naskórek i inne zabrudzenia.
Czerwone suche plamy na powiekach - czy to łuszczyca?
Jeśli zastanawiasz się, czy czerwone, suche plamy na powiekach mogą oznaczać łuszczycę, odpowiedź brzmi: tak, łuszczyca może wystąpić na powiekach. Łuszczyca to przewlekła choroba skóry, która charakteryzuje się nadmiernym namnażaniem się komórek skóry, co prowadzi do pojawienia się czerwonych, łuskowatych plam na skórze. Łuszczyca może występować na różnych częściach ciała, w tym w okolicach oczu.
Objawy łuszczycy na powiekach mogą obejmować:
- Czerwone plamy lub plamki na powiekach.
- Łuszczenie się skóry na powiekach.
- Swędzenie lub pieczenie na powiekach.
- Suchość skóry na powiekach.
- Mogą również występować problemy z trudnościami w otwieraniu lub zamykaniu oczu, jeśli łuszczyca na powiekach jest poważna.
Warto zauważyć, że łuszczyca na powiekach może być trudna do odróżnienia od innych schorzeń skóry, takich jak atopowe zapalenie skóry (AZS) lub zapalenie powiek. Dlatego ważne jest, aby skonsultować się z dermatologiem, który może dokładnie ocenić objawy i postawić diagnozę. Jeśli zostanie zdiagnozowana łuszczyca na powiekach, dermatolog może zalecić odpowiednie leczenie, które może obejmować stosowanie maści sterydowych, kremów lub innych terapii przeciwłuszczycowych.
Dlaczego skóra atopowa u dzieci tak silnie swędzi?
Skóra zdrowej osoby jest zaopatrzona w mechanizmy, które chronią przed czynnikami zewnętrznymi, jednocześnie zapewniając odpowiednie nawilżenie i natłuszczenie skórze. Niewidzialna powłoka, tak zwany płaszcz hydrolipidowy pełni ogromnie ważną funkcję barierową. Kiedy dojdzie do naruszenia równowagi hydrolipidowej, skóra przesusza się, łuszczy i pęka, a wówczas obecne w środowisku czynniki drażniące i alergeny łatwiej przenikają do jej głębszych warstw, co prowadzi do kolejnych problemów. Tak właśnie wygląda atopowe zapalenie skóry. Ciągła suchość i skłonność do podrażnień sprawiają, że skóra mocno swędzi, również w nocy, a ciągłe drapanie się jeszcze bardziej ów świąd nasila.
Choroba zwykle ujawnia się w trakcie pierwszych miesięcy życia dziecka. Choć według danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) u znacznego odsetka małych pacjentów objawy mijają samoistnie w wieku 5-8 lat, u niektórych mogą utrzymywać się jeszcze w okresie dorosłości.
