U nas zapłacisz kartą
"Krem pod oczy na dolinę łez - Sekretny Skład na Promienne Spojrzenie!"
Dlaczego kwasu hialuronowego nie można stosować pod oczy?
Kwasu hialuronowego nie powinno się podawać bezpośrednio w obrębie powieki dolnej. Powieka dolna ma to do siebie, że jest bardzo słabo umięśniona, a skóra bardzo cienka. Te czynniki powodują, że taki zabieg wymaga niezwykłej precyzji aplikacji bardzo rzadkiego kwasu (nisko usieciowany kwas hialuronowy), co długoterminowo nie daje gwarancji utrzymania poprawnego efektu zabiegu. Bardzo cienka skóra może powodować uwidocznienie “zbitego” produktu, który uległ przemieszczeniu, nawet jeżeli preparat był stosunkowo rzadki i dedykowany do zabiegów okolicy oczu. Po pewnym czasie widoczne mogą być worki i uwypuklenia pod oczami, co daje zgoła inny efekt od zamierzonego, szczególnie, jeżeli pacjent już przed zabiegiem boryka się z częstymi opuchnięciami powiek.
Pogłębienie doliny łez powoduje postępujące zanikanie podściółki komórek tłuszczowych (tzw. poduszeczki tłuszczowej) poszerzanie kostnych brzegów oczodołów i wiotczenie mięśni w obrębie oczodołu, co prowadzi do zapadania się skóry pod oczami. Jeżeli nie jesteśmy w stanie sprecyzować, w jakim okresie problem pojawił się pierwszy raz (było tak “od zawsze”), winna jest prawdopodobnie specyficzna budowa anatomiczna twarzy uwarunkowana genetycznie (kształt twarzoczaszki, głęboko osadzone oczy).
Szereg czynników zewnętrznych, które predysponują do problematycznej skóry pod oczami, a na które mamy częściowy wpływ, to: długotrwała ekspozycja na niskie temperatury i wiatr, częste opalanie (co wysusza skórę), brak regularnego wysypiania, palenie papierosów i ogólnie niezbyt zdrowy tryb życia.
Z czasem w skórze syntetyzowanych jest coraz mniej włókien kolagenowych i elastyny, ukrwienie skóry jest słabsze i coraz bardziej widać efekty procesów starzenia – problem doliny łez będzie więc postępował.
Kwas hialuronowy pod oczy: na dolinę łez, sińce i cienie pod oczami
dr n med. Łukasz Bełza
Szkolenie specjalizacyjne z zakresu ginekologii i położnictwa ukończył w I Klinice i Katedrze Ginekologii i Położnictwa we Wrocławiu. Swoją wiedzę pogłębiał w Podyplomowej Szkole Medycyny Estetycznej przy PTL w Warszawie. Uczestnik licznych szkoleń i konferencji medycznych. Jego filozofia ginekologii i medycyny estetycznej jest nastawiona na odtwarzanie utraconego z czasem piękna i proporcji przy zachowaniu maksymalnego bezpieczeństwa zabiegów.
Mówiąc o zabiegu kwasem hialuronowym “pod oczy” mowa o zabiegu wypełniania doliny łez – wgłębień pod oczami biegnących od wewnętrznego kącika oka w kierunku zewnętrznej części policzka, równolegle do bruzdy nosowo-wargowej. Pacjenci problem ten często opisują jako cienie i sińce pod oczami. Dodatkowo dolinie łez często towarzyszą prześwitujące spod skóry naczynia krwionośne.
Zapadnięta dolina łez sprawia, że twarz nie wygląda atrakcyjnie, wyglądamy na wiecznie zmęczonych, mimo odpowiedniej ilości snu.
Przyczyny powstawania doliny łez
Skóra wokół oczu jest bardzo cienka i delikatna, często ma zaledwie 0,5 mm grubości. Znajduje się w niej znacznie mniej gruczołów łojowych i tkanki tłuszczowej niż w innych miejscach twarzy. W dodatku w miarę upływu lat następuje głęboki ubytek tkanki tłuszczowej rozciągającej się bocznie od nosa pod oczodołem. Objawia się powstawaniem pod oczami długiego i wąskiego zapadnięcia przypominającego dolinę, stąd powszechna nazwa tego defektu estetycznego.
Przyczyną doliny łez jest nie tylko naturalny proces starzenia organizmu, ponieważ może ona tworzyć się także u osób relatywnie młodych. Duże znacznie w nasileniu jej występowania mają kształt kości twarzoczaszki, grubość tkanki tłuszczowej na twarzy, a także tryb życia. Rozwój tej przypadłości przyspiesza palenie papierosów czy gwałtowna utrata wagi, spowodowana np. stosowaniem drakońskich diet.
Dolina łez – ćwiczenia
Ćwiczenia na dolinę łez pomagają powstrzymać rozwój defektu, a niekiedy nawet zmniejszają skalę problemu. Należy jednak przestrzegać pewnych zasad i zachowywać ostrożność, ponieważ skóra wokół oczu jest bardzo delikatna. Ćwiczenia, które zazwyczaj polegają na delikatnym jej masowaniu, w różnych kierunkach, nie powinny trwać zbyt długo, maksymalnie 5–7 minut, nie można też zapominać o wcześniejszym usunięciu makijażu i umyciu rąk.
Za stosunkowo najskuteczniejszą metodę wypełniania doliny łez uchodzi mezoterapia, czyli zabieg polegający na wstrzyknięciu do skóry preparatów odżywczych, regenerujących lub leczniczych.
Zobacz film: Co wiesz o mezoterapii? Źródło: Bez skazy
Dla intensywnego efektu można wypróbować zabiegi z użyciem kwasu hialuronowego , czyli substancji naturalnie występującej w organizmie. Efekt ostateczny, który utrzymuje się zwykle 12–18 miesięcy, jest widoczny kilka tygodni po zabiegu, gdyż kwas hialuronowy w naturalny sposób stopniowo zwiększa objętość, absorbując wodę. Stymuluje także produkcję kolagenu, dzięki czemu dolina łez ulega spłyceniu, zmniejsza się również zasinienie, a skóra w miejscu poddanym terapii staje się bardziej elastyczna.
Innym zabiegiem na dolinę łez jest wstrzyknięcie kwasu polimlekowego. Na jego efekty także trzeba poczekać, ale są one za to bardziej długotrwałe niż w przypadku kwasu hialuronowego. Kwas polimlekowy stymuluje syntezę kolagenu, dzięki czemu tkanki mogą odbudowywać się w naturalny sposób.
Do pielęgnacji skóry wokół oczu warto wykorzystać kostki lodu, np. wsypując je do miski z wodą i zanurzając w niej twarz na kilkadziesiąt sekund, co wspomaga krążenie i poprawia elastyczność skóry. Skutecznym zabiegiem jest też masaż twarzy woreczkiem wypełnionym kostkami lodu, który ujędrnia skórę i działa relaksująco.
