U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i skuteczne sposoby leczenia krostek między palcami
Swędzące krostki i pęcherzyki z płynem na dłoniach
Swędzeniu dłoni może towarzyszyć zaczerwienienie i wypełnione płynem pęcherzyki. Wówczas mówimy o pokrzywce. Taka wysypka na dłoniach, nazywana też egzemą, jest bardzo uciążliwa. Świąd jest mocno nasilony, skóra piecze, pokryta jest „bąbelkami”. Najczęściej takie objawy są wynikiem alergii zarówno na czynnik zewnętrzny (np. nikiel, składnik kosmetyku), jak i wewnętrzny. Swędząca wysypka może pojawić się np. w wyniku uczulenia na przyjmowany doustnie antybiotyk.
Wyprysk może występować również w przypadku atopowego zapalenia skóry, a więc choroby dermatologicznej o podłożu alergicznym. Charakterystyczne jest przesuszenie skóry, często jest ona zaczerwieniona, a nawet pęka. Oprócz dłoni zmiany typowe dla AZS pojawiają się zwykle też w zagięciach łokci i kolan.
Swędzące krostki na całym ciele
Wymienione wyżej rodzaje łuszczycy ograniczonej uchodzą za względnie łagodne, w odróżnieniu od uogólnionych postaci choroby, takich jak:
- odmiana von Zumbusch,
- liszajec opryszczkowaty (Impetigo herpetiformis).
Podstawowym objawem obu schorzeń są swędzące krostki na całym ciele, w tym na skórze, ale także na błonach śluzowych jamy ustnej, narządów płciowych, a nawet układu oddechowego.
W przypadku odmiany von Zumbusch należy się dodatkowo liczyć występowaniem silnych objawów ogólnoustrojowych, takich jak:
- gorączka, dreszcze, ogólne osłabienie,
- hipokalcemia, czyli niedobór wapnia,
- zaburzenia wodno-elektrolitowe,
- zaburzenia metabolizmu białek.
Krostki są bardzo drobne, pojawiają się na całym ciele, ale ze szczególnym uwzględnieniem takich obszarów, jak:
- pachwiny i krocze,
- zgięcia stawowe,
- fałdy skórne,
Także i w tym przypadku występują poważne symptomy wewnętrzne. Oprócz hipokalcemii, pacjenci zmagają się też z hipoalbuminemią (niedobór białek albumin) oraz napadami tężyczki (niedobór magnezu i potasu). Schorzenie szczególnie często dotyka kobiety w ciąży, stanowiąc zagrożenie dla matki i płodu. Rzadko występuje u mężczyzn.
Swędzące stopy: leczenie
Lekarz zaleci metodę leczenia swędzenia stóp w zależności od przyczyny. W przypadku reakcji alergicznych unikanie produktu lub produktów wywołujących reakcję alergiczną może pomóc zmniejszyć swędzenie.
Środki, które mogą złagodzić swędzenie stóp, to:
- Leki przeciwhistaminowe blokujące receptory H1, takie jak difenhydramina, mogą pomóc złagodzić świąd. Leki przeciwhistaminowe mogą mieć działanie uspokajające i inne nieoczekiwane skutki uboczne. Starsi dorośli powinni unikać ich używania.
- Jeśli masz stopę atlety, pomocne mogą być spraye lub kremy przeciwgrzybicze. Przewlekłe infekcje grzybicze mogą wymagać leczenia przeciwgrzybiczego przepisanego przez lekarza.
- Miejscowe leki przeciw swędzeniu, emolienty, takie jak wazelina i kremy steroidowe, mogą pomóc zmniejszyć swędzeniezlokalizowane na powierzchni skóry.
Ponadto u niektórych pacjentów korzystne mogą być leki na receptę, takie jak SSRI, gabapentyna lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne.
Swędzące krostki przy odbycie
Swędzące krostki przy odbycie i na całej powierzchni pośladków oraz w kroczu, są typowym objawem schorzenia znanego jako ropne zapalenie gruczołów łojowych. Choroba ta obejmuje tzw. gruczoły apokrynowe, ulokowane głównie w okolicach annusa, pachwin oraz pach. W jej przebiegu na powierzchni ciała pojawiają się bolesne krosty na pośladkach, guzki i wrzody.
Etiopatogeneza schorzenia nie jest znana, podejrzewa się jednak, że jej przyczyną może być niedrożność przewodów mieszków włosowych lub zakażenia bakteryjne.
Inne potencjalne powody występowania krost wokół odbytu to między innymi:
- zapalenie mieszków włosowych,
- łuszczyca odwrócona,
- trądzik skupiony,
- grzybica odbytu,
- opryszczka spowodowana wirusem HSV,
- rzeżączkowe zapalenie odbytu i odbytnicy,
- guzki krwawnicze (hemoroidy),
- zaniedbania higieniczne.
Plamy starcze i wątrobowe. Czym są przebarwienia na skórze dłoni?
Naturalny koloryt skóry jest uwarunkowany genetycznie, jednak w ciągu życia może wielokrotnie ulegać zmianom pod wpływem wielu czynników, takich jak:
- aktywność komórek barwnikowych skóry (melanocytów),
- poziom dotlenienia tkanek,
- stężenie związków pigmentacyjnych,
- grubość naskórka.
O plamach mówimy, gdy występują obszary ciemniejsze lub jaśniejsze od kolorytu naszej skóry. Część osób ma genetycznie uwarunkowane zaburzenia funkcji melanocytów, w związku z tym proces syntezy melaniny, odpowiadającej za ciemne zabarwienie skóry, przebiega nieprawidłowo, przez co skóra traci równomierne zabarwienie. Wiele zmian skóry zachodzi również wraz z wiekiem i jest elementem procesu starzenia się skóry. Miejscowe skupiska melaniny są widoczne jako ciemniejsze plamy, które ze względu na głębokość występowania dzieli się na plamy:
- naskórkowe – tworzą się w zewnętrznej warstwie skóry w wyniku nagromadzenia komórek barwnikowych lub nadprodukcji melaniny,
- skórne – powstają w warstwie brodawkowej skóry właściwej w wyniku punktowego nagromadzenia melaniny,
- mieszane – powstają przez nagromadzenie się melaniny w wierzchniej, jak i głębszej warstwie skóry.
Jako najczęściej spotykane plamy na dłoniach wymienia się te wynikające z zaburzeń funkcji melanocytów. Na skutek nierównomiernie rozłożonej melaniny mogą powstawać żółte, pomarańczowe, brązowe, beżowe lub nawet brunatne plamy na dłoniach.
Częstym problemem estetycznym są plamy soczewicowate. Określa się je również jako starcze lub wątrobowe. Kluczowy wpływ na ich powstawanie ma częstotliwość ekspozycji na słońce, dlatego występują także u osób w młodym wieku. Ten rodzaj plam nie ma też nic wspólnego z chorobami wątroby – nazwa nawiązuje tylko do ciemnej barwy tego narządu.
Brązowe plamy na dłoniach najczęściej mają postać drobnych zmian, niekiedy rozsianych po całym ciele. Występują w różnych odcieniach brązu. Zmiany powstałe po ekspozycji na słońce mogą stopniowo zaniknąć, jednak te powstałe w starszym wieku zwykle mają charakter stały.
