Tajemnice Małych Pęcherzyków na Dłoniach - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia

Pęcherze skórne na stopach i dłoniach. Przyczyny, domowe sposoby leczenia i zapobiegania

Pęcherze skórne to wykwity wzniesione nad powierzchnią skóry, oddzielające zewnętrzną warstwę skóry (naskórek) od głębiej leżących tkanek (skóry właściwej) krwią lub przejrzystym płynem surowiczym koloru słomkowego (chłonka) przesiąkającym z naczyń krwionośnych.

Płyn przenika do uszkodzonego lub zakażonego obszaru pod powierzchnią tkanki podskórnej, tworząc poduszeczkę ochronną, pod którą powstaje nowa nieuszkodzona skóra.

Pęcherze mogą być bezbolesne lub z towarzyszącym swędzeniem, pieczeniem i bólem. Pojedyncze pęcherze są najczęściej wynikiem urazu mechanicznego skóry, natomiast pęcherze mnogie to objaw choroby zakaźnej.

W zależności od wielkości, pęcherze dzieli się na 2 rodzaje:

  • pęcherzyki o średnicy nieprzekraczającej 5mm
  • pęcherze o średnicy ponad 5mm

Przyczyny pęcherzy skórnych

  • urazy tj. otarcia, ucisk, oparzenie termiczne i chemiczne, poparzenie słoneczne, ugryzienie insekta, zwykle o średnicy ponad 5mm
  • opryszczka zwykła (zimno, febra) występuje zwykle na wardze lub w jej pobliżu, pęcherzyki mnogie o średnicy poniżej 5mm, ich pojawienie się poprzedza drętwienie oraz bolesność skóry
  • półpasiec, na ogół pęcherzyki do 5mm średnicy, zawsze znajdujące się po jednej stronie ciała i rozprzestrzeniające na kształt opaski na tułowiu lub wzdłuż kończyny
  • choroby wirusowe wieku dziecięcego tj. ospa wietrzna
  • wyprysk pęcherzowy, pęcherze o różnej wielkości, mogą być bolesne, najczęściej pojawiają się na dłoniach oraz podeszwach stóp
  • autoimmunologiczne choroby skóry (pęcherzyca, pemfigoid), liczne, różnej wielkości, wiotkie i pękające pęcherze, pozostawiające bolesne owrzodzenia
  • opryszczkowe zapalenie skóry
  • atopowe zapalenie skóry (egzema)
  • zapalenie tkanki podskórnej
  • alergiczne zapalenie naczyń
  • świerzb, drobne pęcherzyki
  • liszajec pęcherzowy (zakażenie skóry)
  • rumień wielopostaciowy, symetryczne plamy z centralnie położonym pęcherzem
  • porfiria (choroba metaboliczna)
  • pęcherzowe oddzielanie naskórka (choroba genetyczna)
  • mięczak zakaźny
  • uboczny objaw przyjmowanych leków

Pęcherze, które powstały w wyniku oparzenia chronią leżące głębiej tkanki przed działaniem wysokiej temperatury i zmniejszają ryzyko wtórnej infekcji.

Pęcherze wywołane przez zakażenie mogą obfitować w bakterie i wirusy, dlatego nie powinny być dotykane, aby nie rozprzestrzeniać infekcji.

Pojawienie się pęcherzy na stopach lub na dłoniach w skutek tarcia to oczywisty sygnał do zmniejszenia aktywności albo założenia wygodniejszych butów. Dotyczy to najczęściej początkujących biegaczy, tenisistów lub rowerzystów.

Wyprysk potnicowy – przyczyny

Wyprysk potnicowy (ang. dyshidrotic eczema, pompholyx) należy do najczęściej występujących chorób skóry (dermatoz). Potnica to charakterystyczne zapalenie skóry zlokalizowane na dłoniach oraz stopach, będące reakcją alergiczną organizmu na kontakt z którąś z uczulających substancji. Alergeny mogą być pochodzenia wewnętrznego (endogennego), jak i zewnętrznego (egzogennego). Najczęstszymi alergenami są metale ciężkie (m.in. nikiel, kobalt, chrom) oraz bakterie. Wyprysk potnicowy może się też ujawnić pod wpływem stosowanych leków. Choć nazwa tej dermatozy kojarzy się z potem, to powstające w przebiegu choroby pęcherzyki nie są związane z gruczołami potowymi.

Wyprysk potnicowy ma formę niedużych (maksymalna średnia to ok. 2–3 mm), bezbarwnych pęcherzy wypełnionych surowiczym płynem. Pęcherze powstają w skupiskach. Wyprysk potnicowy czasem, chociaż nie zawsze, powoduje ból. Charakterystyczne dla wyprysku potnicowego jest uporczywe swędzenie. Zmiany skórne pojawiają się głównie na dłoniach (w ok. 70% przypadków), na dłoniach i podeszwach stóp (20% przypadków) albo tylko na podeszwach (10%). Wyprysk potnicowy może mieć związek z zakażeniem grzybiczym (np. obecność pęcherzy na dłoniach może oznaczać grzybicę stóp). Choroba bardzo często występuje u osób z atopowym zapaleniem skóry.

Nie należy także przesuszać skóry, ponieważ spowoduje to jedynie wzmożenie pracy gruczołów łojowych, które będą chciały ją nawilżyć, a przy tym dodatkowo pozatykają pory i przyśpieszą rozwój trądziku.

Czytaj dalej...

Natomiast HSV2 manifestuje swoją obecność głównie w dolnych partiach ciała, w szczególności na skórze i śluzówce narządów płciowych w tej odmianie zakażenie przenoszone jest drogą kontaktów seksualnych.

Czytaj dalej...

Nadmierna aktywność gruczołów łojowych oraz wpływ hormonów - ilość łoju wytwarzanego przez gruczoły kontrolowana jest hormonalnie; zaburzenia hormonalne mają bezpośredni wpływ na przebieg choroby i pogorszenie stanu skóry;.

Czytaj dalej...

Czasami zdarza się, że zmiana skórna nie wynika bezpośrednio z problemów dermatologicznych, lecz jest konsekwencją zaburzenia w innych układach organizmu można wówczas zasięgnąć porady u internisty lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, który stwierdzi, w którym kierunku powinna zostać poprowadzona diagnostyka oraz skieruje pacjenta na odpowiednie badania.

Czytaj dalej...