U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia rumienia alergicznego - Piękno i Wartość w Diagnozie Medycznej
Rumień alergiczny – nadwrażliwość skóry na kontakt z alergenem
Zaczerwienienie skóry o podłożu alergicznym, potocznie nazywane rumieniem alergicznym, stanowi odpowiedź systemu immunologicznego na obecność alergenu.
Mechanizm powstawania alergicznego zaczerwienienia skóry, będącego częstym zjawiskiem, wiąże się z rozszerzeniem naczyń krwionośnych w odpowiedzi na działanie histaminy, naturalnie występującego w organizmie hormonu.
Gdy ciało – niesłusznie – uzna alergen za zagrożenie, dochodzi do nieproporcjonalnej reakcji obronnej. Zwiększona przepuszczalność ścian naczyń może skutkować niekontrolowanym kichaniem, łzawieniem oczu oraz pojawieniem się zaczerwienienia skóry (rumieniem alergicznym).
Rumień alergiczny może pojawić się u osób w każdym wieku – występuje zarówno rumień alergiczny u dorosłych, jak i u dziecka.
U osób z predyspozycją genetyczną do alergii reakcja skórna (rumień alergiczny) jest bardziej prawdopodobna. Występowanie rumienia może być częstsze również u osób z atopowym zapaleniem skóry lub innymi chorobami alergicznymi.
W większości przypadków rumień wywołany reakcją alergiczną ustępuje w ciągu kilku dni po eliminacji alergenu i zastosowaniu odpowiedniego leczenia. Rumień alergiczny, nie będąc chorobą zakaźną, nie może być przenoszony poprzez kontakt z innymi osobami.
Leczenie rumienia alergicznego
W leczeniu rumienia alergicznego priorytetem jest potwierdzenie, że zaczerwienienie jest wynikiem reakcji alergicznej. Lekarz może zlecić test płatkowy, aby ustalić przyczynę charakterystycznych zmian skórnych.
W przypadku rumienia leczenie na celu złagodzenie objawów oraz eliminację alergenu, który wywołał nadmierną odpowiedź układu immunologicznego.
W łagodnych przypadkach na odczyn alergiczny stosuje się kremy lub maści łagodzące na zaczerwienioną, swędzącą i napiętą skórę, zawierające substancje przeciwhistaminowe lub kortykosteroidy, które to ograniczają stan zapalny skóry.
Jeśli reakcja alergiczna jest nasilona, konieczne może być przyjmowanie doustnych leków przeciwhistaminowych lub kortykosteroidowych.
Istotne jest także dalsze unikanie alergenu, aby zapobiec nawrotom rumienia alergicznego.
Polecane
Dlaczego pojawia się osłabienie po antybiotyku i jak sobie z nim radzić? Czym jest zwapnienie kości? Przyczyny, objawy, leczenieRumień na nodze – objawy
W zależności od przyczyny powstania rumienia na nodze pojawiają się inne objawy towarzyszące. Ułatwiają one właściwe rozpoznanie podłoża dolegliwości i wdrożenie adekwatnego leczenia.
Najczęstszymi objawami towarzyszącymi są:
- swędzący rumień na nodze (objaw m.in. alergii, atopowego zapalenia skóry i łuszczycowego zapalenia skóry),
- rumień i obrzęk nogi (objaw m.in. niepożądanej reakcji uczuleniowej),
- złuszczanie się naskórka (objaw m.in. łuszczycowego zapalenia skóry),
- bolący rumień na nodze (objaw m.in. stanu zapalnego tkanki podskórnej),
- grudkowaty i ciepły rumień na nodze (objaw m.in. stanu zapalnego tkanki podskórnej).
Niekiedy pojawieniu się rumienia na nodze nie towarzyszą dodatkowe, istotne klinicznie objawy. Przykładem tego jest łagodna dermatoza u noworodków, zwana rumieniem noworodkowym. W odróżnieniu od rumienia nagłego nie towarzyszą jej żadne objawy mogące być źródłem dyskomfortu dla dziecka. Zaczerwienienie pojawia się u nowo narodzonych dzieci i samoistnie ustępuje w ciągu tygodnia, nie pozostawia po sobie śladów w postaci przebarwień czy blizn.
