W co możemy być uczuleni?

Czy na pewno ma się do czynienia z alergią na wodę?

Bardzo często uczulenie na wodę mylone jest z alergią na znajdujące się w niej substancje i zanieczyszczenia. Prostym sposobem na określenie, z jaką alergią ma się do czynienia, jest polanie jednej dłoni zwykłą wodą z kranu, a drugiej wodą destylowaną. Jeśli reakcja rozwinie się na obu dłoniach, stwierdza się alergię na wodę.

Na chwilę obecną nie opracowano skutecznej metody leczenia alergii na wodę. Specjaliści odwołują się do farmakoterapii. Zalecają zażywanie środków antyhistaminowych i antycholinergikowych oraz leków antydepresyjnych, beta-blokerów i maści sterydowych. Taki sposób leczenia zmniejsza dokuczliwość objawów do tego stopnia, że normalnie kąpanie się staje się możliwe. Świąd można zmniejszyć za pomocą kremów na bazie substancji zdolnych do wyłączenia zakończeń nerwowych, na przykład z kapsaicyną zawartą w papryce chili. Korzystne efekty przynosi także stosowanie kremów nawilżających w celu zmniejszenia suchości skóry. Część badaczy jest zdania, że ulgę w cierpieniu przyniesie fototerapia filtrami UVA i UVB. Mimo że pojawienie się objawów jest niezależne od temperatury wody, wskazane jest, aby chorzy nie kąpali się ani w bardzo zimnej, ani w bardzo gorącej wodzie. Najlepszym rozwiązaniem jest korzystanie z letniej wody.

Dolegliwości mogą wzmagać zawarte w wodzie minerały i bakterie, a szczególnie chlor czy fluor. Zaleca się zamontowanie przy prysznicu specjalnych filtrów oczyszczających lub zainstalowanie systemów oczyszczających wodę dopływającą do domu. Ryzyko zmian skórnych zmniejsza posmarowanie ciała przed kąpielą kremem lub żelem na bazie oleju, co stworzy powłokę ochronną i uniemożliwi bezpośredni dostęp szkodliwych składników zawartych w wodzie.

Uczuleni na wodę nie powinni korzystać z basenu i innych atrakcji wodnych, takich jak chłodzenie się w fontannie lub kurtynie wodnej w upalne dni. Wskazane jest unikanie deszczu i nadmiernego wysiłku fizycznego, aby ograniczyć pocenie się. Ponadto zaleca się nie dotykać osób, które są spocone lub mokre.

Jak radzić sobie z uczuleniem?

Ignorowanie dolegliwości związanych z alergią znacząco obniża komfort życia. Szczególnie jeśli jest to uczulenie na twarzy, szyi czy dłoniach, a więc w widocznych miejscach, których nie sposób ukryć.

Ponadto ignorowanie objawów może doprowadzić do poważnych zaburzeń w organizmie. Nieleczona alergia na psa czy pyłki brzozy może doprowadzić bowiem do rozwoju astmy, nawracających infekcji dróg oddechowych i zapalenia zatok.

Być może zdarza ci się stosować wapń (zwany potocznie i błędnie – wapnem na alergię). Niestety minerał ten działa niczym placebo. Co ciekawe – w celu łagodzenia wysypki alergicznej stosuje się go w kilku zaledwie krajach centralnej i wschodniej Europy.
Nie jest to więc skuteczny sposób walki uczuleniem.

Leczenie alergii każdorazowo poprzedza szczegółowa diagnostyka. W tym celu wykonuje się najczęściej testy skórne oraz testy z surowicy. Pierwszy rodzaj badania służy wykrywaniu alergii IgE-zależnych. Badanie polega na aplikacji (po nakłuciu) odczynników zawierających alergeny na skórę na dłoniowej części przedramion, a niekiedy także na górną część pleców. Reakcja alergiczna w postaci zaczerwienienia lub pęcherza świadczy o nieprawidłowej reakcji organizmu.

Test z surowicy pozwala na oznaczenie przeciwciał anty-IgE. Analizę laboratoryjną przeprowadza się po pobraniu krwi.

Potwierdzenie alergii pozwala na podjęcie odpowiedniego leczenia. Pierwszym krokiem jest eliminacja alergenu z otoczenia. Np. w przypadku alergii na promieniowanie UV, co najczęściej objawia się wysypką od słońca, należy unikać ekspozycji na działanie promieni słonecznych.

W dalszej kolejności lekarz przepisuje środki przeciwhistaminowe i przeciwzapalne. Jeśli od lat borykasz się z alergią kontaktową lub wziewną, która utrudnia ci funkcjonowanie – rozważ terapię odczulającą. Polega ona na przyjmowaniu serii zastrzyków przez kilka lat. Odstępy pomiędzy iniekcjami wynoszą początkowo od jednego do dwóch tygodni, a wraz z czasem wykonywane są co kilka miesięcy aż do ustąpienia uczulenia.

Odczulanie

U wybranych chorych stosuje się również odczulanie (swoistą immunoterapię alergenową). Ta metoda leczenia polega na podawaniu w kontrolowany sposób bardzo małych i bardzo powoli zwiększanych dawek alergenu, co sprawia, że układ immunologiczny „uczy się” go tolerować. U chorych na astmę, ze względu na dostępność i skuteczność farmakologicznych metod leczenia oraz ryzyko związane z odczulaniem, metodę tę stosuje się u nielicznych pacjentów. Odczulanie jest częściej stosowane w innych postaciach alergii, np. uczuleniu na jad owadów. Warunkiem stosowania odczulania jest uczulenie na pojedyncze alergeny.

Zobacz także

Immunoterapia alergenowa (odczulanie) Na czym polega kwalifikacja do immunoterapii? Czy immunoterapię można stosować w każdym wieku? Jak postępować w trakcie immunoterapii? U których chorych immunoterapia jest przeciwwskazana?

Alergia Istotą alergii jest nadmierna, nieprawidłowa reakcja układu odpornościowego organizmu na występujące w środowisku substancje zwane alergenami, które u osób zdrowych nie wywołują żadnych oznak uczulenia.

Kalendarz pylenia U około 50% chorych astma ma tło alergiczne. Wielu z tych chorych jest uczulonych na pospolite alergeny wziewne. Do najczęstszych alergenów uczulających drogą wziewną należą pyłki roślin.

Najpopularniejsze alergeny Alergenem może być każda substancja lub związek, który dostaje się do organizmu poprzez drogi oddechowe, przez przewód pokarmowy, jest wchłaniany przez skórę lub błonę śluzową albo dostaje się do organizmu poprzez wstrzyknięcie (podskórne, domięśniowe lub dożylne).

Alergia – przypadłość mieszkańców dużych miast

Choć na alergię może zachorować każdy, niezależnie od płci, wieku i miejsca zamieszkania, zauważono pewne korelacje. Osoby, które na co dzień przebywają w dużych miastach, częściej borykają się z uczuleniem, ponieważ powietrze, którym oddychają, jest skażone związkami siarki i azotu. Wspomniane substancje przyczyniają się do osłabienia układu immunologicznego. Jednocześnie podrażniają drogi oddechowe, tym samym torując drogę alergenom. Gdy te ostatnie przedostaną się do błony śluzowej nosa, spojówek czy oskrzeli, pojawiają się dokuczliwe dolegliwości.

Jeśli podejrzewasz, iż za przewlekłym katarem stoi alergia, skorzystaj z pomocy specjalisty. Tylko lekarz w oparciu o przeprowadzony wywiad i testy alergiczne jest w stanie określić źródło problemów. Wczesne zdiagnozowanie uczulenia nie tylko pozwala złagodzić towarzyszące mu objawy, ale też chroni organizm przed rozwojem astmy i innymi schorzeniami.

Czynniki wywołujące uczulenie na wodę

Objawy uczelnia na wodę mogą się rozwinąć po kąpieli w basenie lub po zwykłym prysznicu. Stąd też chorzy napotykają na ogromny problemem w utrzymaniu higieny osobistej na odpowiednim poziomie. Starają się myć możliwie najrzadziej i jak najszybciej. Dodatkowo od razu po umyciu się wycierają skórę, aby ograniczyć jej kontakt z wodą. W tym celu zaleca się używanie bawełnianych ręczników, które mają doskonałą chłonność i są delikatne, przez co nie podrażniają dodatkowo chorej skóry. Objawy alergii mogą się pojawić już po kilku lub kilkunastu minutach od kontaktu z wodą.

Alergia na wodę może być wywołana nawet przez naturalne wydzieliny człowieka (zarówno własne, jak i cudze), takie jak łzy, pot czy ślina. Na szczęście chorzy bez żadnych ograniczeń mogą spożywać wodę, nie obawiając się przy tym o swoje zdrowie, bo reakcja alergiczna pojawia się tylko po kontakcie płynu z zewnętrzną powierzchnią ciała.