U nas zapłacisz kartą
Jak złagodzić zaczerwienioną starą bliznę - Porady i Metody
Czym jest blizna i jak powstaje? Etapy rozwoju blizn
Blizna to pozostałość po zagojonej ramię, którą stanowią nowe tkanki oraz włókna kolagenowe, które zastępują te, które uległy przerwaniu oraz uszkodzeniu. Proces prawidłowego gojenia ran i powstawania blizn opiera się na trzech etapach. Pierwszy z nich to faza zapalna, która trwa od dwóch do trzech dób. Drugi etap to proliferacyjna, która trwa kilka tygodni i wtedy właśnie mamy do czynienia z tworzeniem się nowego naskórka. Trzeci etap to faza remodelingu lub dojrzewania, kiedy to nowe włókna kolagenowe zastępują stare. Ostatni etap trwa aż do tego momentu, kiedy blizna przestaje się jakkolwiek zmieniać, czyli aż do dwóch lat.
Niektóre z blizn, mogą z czasem całkowicie zaniknąć - dzieje się tak w przypadku, kiedy rana była niewielka i bardzo powierzchowna. Istnieją trzy podstawowe rodzaje blizn (w rozróżnieniu ich wyglądu):
Blizny i ich rodzaje:
1. blizny keloidowe - inaczej zwane "bliznowcami", to blizny, które charakteryzuje wypukłość, są twarde i zwykle przybierają nieregularny kształt, bliznowce są wynikiem nieprawidłowego gojenia się rany, a właściwie można by to nazwać zbyt nadgorliwym gojeniem się - w efekcie czego powstaje zbyt wiele nowych włókien kolagenowych, które sprawiają, że blizna rozrasta się,
2. blizny przerostowe - podobnie jak blizna keloidowa jest wypukła oraz twarda, a do tego zwykle zaczerwieniona, co pocieszające, blizny te mogą nawet całkowicie zaniknąć wraz z upływającym czasem, jednakże jeśli nie będziesz mieć szczęścia, blizna przerostowa może nawet rozszerzyć się i zająć zdrowe tkanki skóry,
3. blizny zanikowe - można by je nazwać odwrotnością blizn keloidowych, gdyż powstają na skutek zaburzonego gojenia rany, które to z kolei spowodowane jest zbyt niskim poziomem kolagenu, przykładem blizny zanikowej są na przykład blizny potrądzikowe, blizny zanikowe to także rozstępy, które spowodowane są gwałtownym rozciągnięciem skóry, a co za tym idzie, rozerwaniu włókien kolagenowych.
Jakie działania wchodzą w zakres terapii blizny?
- terapia manualna blizny
- terapia na poziomie energetycznym i wegetatywnym
- terapia przyborami (bańki chińskie, banki ogniowe ,medical fllosing, pałeczka diagnostyczna, suche igłowanie, akupunktura)
- medycyna naturalna
- fizykoterapia blizny
- terapia miejscowa lekami – maści, plastry
- kinsiotaping
- medycyna estetyczna
- chirurgia plastyczna
- drenaż limfatyczny
- terapia powięziowa
Jeśli istnieje taka możliwość, praca z blizną zaczyna się jeszcze przed jej powstaniem. W gabinecie omawiamy razem z Pacjentką wszystkie aspekty dotyczące etapów gojenia blizny, pielęgnacji blizny bezpośrednio po zabiegu, postępowania po zabiegu – sposobu wstawania, poruszania się, postawy, odżywiania.
Po zabiegu, w zależności na jakim etapie gojenia się jest, blizna dopasowuje właściwe elementy terapii, które znacząco różnią się od siebie:
- w pierwszym etapie do 6. tygodni techniki manualne są bardzo łagodne, skupiają się bardziej na okolicznych tkankach niż na samej bliźnie. Skupiamy się na mobilizacji blizny przez ruchy globalne części ciała, pracujemy przez włączanie elementów korekcji postawy, omawiamy sposoby wstawania (np. po cięciu cesarskim), sposobu poruszania się.
- w późniejszym okresie przystępujemy do bezpośredniej mobilizacji blizny, intensyfikując z upływem czasu techniki. Włączamy także terapie miejscową maściami, kinesiotaping, terapie narzędziową, suche igłowanie (wszystko dopasowane do stanu i potrzeb blizny)
- pacjentki zawsze otrzymują zadania domowe do wykonania, bowiem krótka, ale codzienna praca w domu jest kluczowa dla uzyskania dobrych efektów.
Autorką tekstu jest Anna Godula, mgr fizjoterapii od 2003 roku, uczestniczka wielu szkoleń z zakresu fizjoterapii dzieci, niemowląt, fizjoterapii uroginekologicznej. Od 2013 roku prowadzi własną praktykę fizjoterapeutyczną – pracując z pacjentami indywidualnie, a także prowadząc zajęcia grupowe dla Pań. Specjalizuje się w dwóch dziedzinach – w fizjoterapii uroginekologicznej i fizjoterapii niemowląt.
Czym są blizny patologiczne i jak postępować w ich przypadku
Proces tworzenia się blizn nie zawsze przebiega prawidłowo. Czasami z powodu nadmiernej lub zbyt małej produkcji kolagenu, ale także z powodu powikłań w procesie gojenia powstają blizny patologiczne. Mają one zazwyczaj nieestetyczny wygląd i są sporym problemem dla pacjenta – nie tylko dlatego, że są szpecącym elementem jego wyglądu, ale także z powodu dolegliwości bólowych, które wywołują, trudności z wykonywaniem ruchów. Na szczęście współczesna medycyna oferuje szereg sposobów postępowania w przypadku blizn patologicznych, które zmieniają ich wygląd i zmniejszają dyskomfort u ich posiadacza.
Blizna przerostowa a bliznowiec
Blizna przerostowa jest jedną z dwóch patologicznych form sklepienia zamykającego ranę. Drugim jest tak zwany bliznowiec (keloid). Pod pojęciem tym kryje się duża zmiana, która jest nie tylko wypukła, ale też wyraźnie wychodzi poza obręb rany - dlatego każde uszkodzenie tkanki w tym miejscu grozi odnowieniem i pogłębieniem urazu.
Jaka jest różnica między blizną przerostową a bliznowcem?
- Częstotliwość występowania - przerosty są patologią stosunkowo powszechną, keloidy natomiast tworzą się zdecydowanie rzadziej.
- Wielkość - bliznowce są znacznie bardziej rozległe, obejmując znaczny obszar wokół miejsca zranienia.
- Kolor - keloidy są ciemniejsze, mają barwę czerwono-brązową, niekiedy sinawą, podczas gdy blizny przerostowe są bardziej zaróżowione.
- Dolegliwości - bliznowiec powoduje świąd, ból i uczucie napięcia, w drugim z wymienionych przypadków objawy tego typu są rzadkością.
- Lokalizacja - blizny przerostowe mogą powstawać w każdym niemal miejscu ciała, natomiast keloidy z reguły występują w typowych dla siebie lokalizacjach: na płatkach uszu, szyi oraz w okolicy mostka.
- Zależność od typu skóry - w przypadku bliznowców, ryzyko wzrasta wraz z poziomem pigmentacji, przy przerostach taka zależność nie istnieje.
- Czas pojawienia - blizny przerostowe zaczynają się tworzyć już w początkowym okresie gojenia, keloidy manifestują się znacznie później.
- Spontaniczne cofanie i obkurczanie - przerosty często zmniejszają się samoczynnie, a nawet zanikają. Keloidy nie obkurczają się, mogą się najwyżej zatrzymać w rozwoju, ale w takiej lub innej formie zostaną na zawsze.
Mówiąc o różnicach między keloidem a blizną przerostową można jeszcze dodać, że pierwsza z wymienionych patologii bywa niekiedy uważana za łagodną zmianę nowotworową.
Czym jest blizna przerostowa?
Blizna przerostowa jest zmianą powstałą w wyniku nadmiernego odkładania się włókien kolagenowych w czasie gojenia rany. Tworzy się w obrębie rany i nie wykracza poza jej brzegi, jest jednak wypukła - wyraźnie wystaje ponad powierzchnię skóry.
Jest też wyraźnie zaczerwieniona, co jest efektem wnikania naczyń krwionośnych między włókna. Niekiedy powoduje uczucie świądu. Rzuca się w oczy, jest twarda, dlatego może stanowić poważny defekt estetyczny.
Powstaje w pierwszych dniach procesu gojenia, a w ciągu kolejnych 3-6 miesięcy może się rozrastać. Warto jednak pamiętać, że istnieją skuteczne metody zapobiegania jej rozbudowie. Możliwe jest też zmniejszenie jej rozmiarów po zastosowaniu odpowiednich metod leczenia i pielęgnacji, dlatego tak ważne jest, by po zaobserwowaniu nieprawidłowości natychmiast wdrożyć właściwe środki zapobiegawcze i terapeutyczne.
