U nas zapłacisz kartą
Jak złagodzić zaczerwienioną starą bliznę - Porady i Metody
Czym jest blizna przerostowa?
Blizna przerostowa jest zmianą powstałą w wyniku nadmiernego odkładania się włókien kolagenowych w czasie gojenia rany. Tworzy się w obrębie rany i nie wykracza poza jej brzegi, jest jednak wypukła - wyraźnie wystaje ponad powierzchnię skóry.
Jest też wyraźnie zaczerwieniona, co jest efektem wnikania naczyń krwionośnych między włókna. Niekiedy powoduje uczucie świądu. Rzuca się w oczy, jest twarda, dlatego może stanowić poważny defekt estetyczny.
Powstaje w pierwszych dniach procesu gojenia, a w ciągu kolejnych 3-6 miesięcy może się rozrastać. Warto jednak pamiętać, że istnieją skuteczne metody zapobiegania jej rozbudowie. Możliwe jest też zmniejszenie jej rozmiarów po zastosowaniu odpowiednich metod leczenia i pielęgnacji, dlatego tak ważne jest, by po zaobserwowaniu nieprawidłowości natychmiast wdrożyć właściwe środki zapobiegawcze i terapeutyczne.
Mobilizacja blizny – dlaczego manualna terapia blizn jest tak ważna? Jak wykonywać ją poprawnie?
Mobilizacja blizny to innymi słowy terapia, która ma na celu zachowanie ruchomości miejsca, w którym powstała blizna. Zwykle dotyczy to dużych blizn, które powstały na skutek wypadków czy też z powodu przebytych operacji. Mobilizacja blizny przypominać może masaż - a dokładniej rozciąganie, rolowanie oraz przesuwanie. Te same zabiegu wykonuje się w miejscach, które otaczają bliznę. Co ważne, mobilizację blizny można rozpocząć dopiero w momencie, kiedy rana całkowicie się zagoi, a strupki odpadną samoistnie. Jeśli blizny są świeże, można mobilizować tkanki, które ją otaczają, jednak należy robić to z niebywałą ostrożnością, tak aby nie naruszać świeżo powstałej blizny, czy jeszcze nie zabliźnionej rany. Oprócz mobilizacji blizny, warto wprowadzić także krem na blizny pooperacyjne, który z pewnością zarekomenduje Ci Twój lekarz prowadzący.
Silikonowe plastry na blizny to coraz bardziej popularna metoda w walce z bliznami, zwłaszcza tymi określanymi jako przerostowe. Taki plaster powinno się nakleić w miejsce zabliźnienia i co kilka dni zmieniać plaster na nowy, choć można je zmieniać także codziennie. Takie plastry nie tylko poprawiają wygląd blizny, ale także wzmacniają elastyczność skóry i poprawiają jej ruchomość.
Blizny zanikowe, wypukłe, bliznowce i inne rodzaje blizn
Ciągły rozwój medycyny umożliwia poprawne zidentyfikowane blizny. Jest to niezwykle pomocne podczas dobierania określonej metody leczenia. Należy pamiętać, że sam proces gojenia rany i formowania się blizny może trwać do kilkunastu miesięcy.
- keloidy (bliznowce) – to charakterystyczne blizny, które w wyraźny sposób wystają ponad zdrową skórę. Są grube i mogą powiększać swoje rozmiary z biegiem czasu. Pojawiają się nawet po kilkunastu miesiącach od wygojenia rany. Mogą powodować ogólny ból, a także swędzenie,
- blizny zanikowe – spowodowane są dysfunkcjami zachodzącymi w procesie gojenia,
- przykurcz bliznowaty – to taki rodzaj blizny, który powoduje utrudnienia dla innych narządów, np. stawów. Dzieje się tak dlatego, że zmieniona tkanka jest gabarytowo mniejsza niż reszta skóry,
- blizny przerostowe – dotyczą tylko miejsca, w którym znajdowała się rana. Nie rozrastają się poza nią.
Bliznowiec a blizna przerostowa
Nazwa może być myląca i sugerować tę samą przypadłość. Jest to jednak zupełnie inny rodzaj blizny. Bliznowce rozrastają się w sposób niekontrolowany. Przerost blizny dotyczy tylko obszaru rany, a nie zdrowej skóry.
Jakie działania wchodzą w zakres terapii blizny?
- terapia manualna blizny
- terapia na poziomie energetycznym i wegetatywnym
- terapia przyborami (bańki chińskie, banki ogniowe ,medical fllosing, pałeczka diagnostyczna, suche igłowanie, akupunktura)
- medycyna naturalna
- fizykoterapia blizny
- terapia miejscowa lekami – maści, plastry
- kinsiotaping
- medycyna estetyczna
- chirurgia plastyczna
- drenaż limfatyczny
- terapia powięziowa
Jeśli istnieje taka możliwość, praca z blizną zaczyna się jeszcze przed jej powstaniem. W gabinecie omawiamy razem z Pacjentką wszystkie aspekty dotyczące etapów gojenia blizny, pielęgnacji blizny bezpośrednio po zabiegu, postępowania po zabiegu – sposobu wstawania, poruszania się, postawy, odżywiania.
Po zabiegu, w zależności na jakim etapie gojenia się jest, blizna dopasowuje właściwe elementy terapii, które znacząco różnią się od siebie:
- w pierwszym etapie do 6. tygodni techniki manualne są bardzo łagodne, skupiają się bardziej na okolicznych tkankach niż na samej bliźnie. Skupiamy się na mobilizacji blizny przez ruchy globalne części ciała, pracujemy przez włączanie elementów korekcji postawy, omawiamy sposoby wstawania (np. po cięciu cesarskim), sposobu poruszania się.
- w późniejszym okresie przystępujemy do bezpośredniej mobilizacji blizny, intensyfikując z upływem czasu techniki. Włączamy także terapie miejscową maściami, kinesiotaping, terapie narzędziową, suche igłowanie (wszystko dopasowane do stanu i potrzeb blizny)
- pacjentki zawsze otrzymują zadania domowe do wykonania, bowiem krótka, ale codzienna praca w domu jest kluczowa dla uzyskania dobrych efektów.
Autorką tekstu jest Anna Godula, mgr fizjoterapii od 2003 roku, uczestniczka wielu szkoleń z zakresu fizjoterapii dzieci, niemowląt, fizjoterapii uroginekologicznej. Od 2013 roku prowadzi własną praktykę fizjoterapeutyczną – pracując z pacjentami indywidualnie, a także prowadząc zajęcia grupowe dla Pań. Specjalizuje się w dwóch dziedzinach – w fizjoterapii uroginekologicznej i fizjoterapii niemowląt.
