U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i leczenie białego pryszcza na dziąśle - Wszystko, co musisz wiedzieć
Czy taka "krostka" na dziąśle to coś poważnego?
Witam.
Od około czterech miesięcy mam krostkę w buzi nad górną dwójką. Gromadzi się w niej biało, biało-żółty płyn. Ma średnicę jakieś 1,5 mm. Nad tą krostką miejsce jest jakby lekko spuchnięte, w dotyku to miejsce jest może nawet lekko twardawe. Od dziąsła nachodzi do góry, aż do tego miejsca gdzie dostaję się znieczulenie, gdy górny ząb leczony.. Nie wiem jak to dokładnie nazwać. Smaruję to dezaftanem, wtedy po 2 dniach się to wszystko zmniejsza, jednak "odrasta".
Dodam, że ten ząb (dwójka) minimalnie się rusza gdy mocniej dotykam (nosiłam aparat stały). Ogólnie ząb mnie nie boli.
Przepraszam za tak amatorski opis, ale na prawdę nie potrafię tego lepiej zobrazować.
Do dentysty mam dopiero na za tydzień, a coraz bardziej się tym martwię.
Co to może być? Czy to coś poważniejszego?
Będę bardzo, bardzo wdzięczna za odpowiedź.
Witam. Na podstawie objawów, które Pani przedstawiła najprawdopodobniej na dziąśle uformowała się przetoka i ząb będzie wymagał leczenia endodontycznego ( kanałowego). Pozdrawiam.
Uzyskaj odpowiedzi dzięki konsultacji online
Jeśli potrzebujesz specjalistycznej porady, umów konsultację online. Otrzymasz wszystkie odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
Stomatolog, Chirurg stomatologiczny, Lekarz wykonujący zabiegi medycyny estetycznejBardzo przepraszam z brak szybkiej odpowiedzi jednak dopiero zauważyłam Pani pytanie. Ta krostka to przetoka. Ząb najprawdopodobniej wymaga leczenia kanałowego, potrzebna jest jak najszybsza wizyta u dentysty. Ten problem sam nie minie.
Białe dziąsła – o czym mogą świadczyć i jak je leczyć?
Białe dziąsła mogą pojawiać się u człowieka z co najmniej kilku różnych powodów. Warto pamiętać, że czym innym jest biały nalot na dziąsłach, a czym innym – zmiana koloru tkanki. Ta druga może pojawiać się m.in. w wyniku anemii. Pierwsza z kolei (szczególnie jeśli towarzyszy jej nalot na języku) może oznaczać zakażenie grzybicze. Natomiast istnieje również zmiana, która przypomina co prawda biały nalot na dziąsłach, ale w rzeczywistości jest to wyraźnie odbarwiona część tkanki dziąseł. W takim przypadku można podejrzewać rozwój leukoplakii, a więc stanu przednowotworowego. Białe dziąsła są jedynie objawem innych stanów chorobowych. W związku z tym leczenie opiera się przede wszystkim na bezpośrednim działaniu na przyczynę problemu, a nie na jej objaw. Diagnozy mogą być zupełnie różne, podobnie jak metody leczenia.
Białe dziąsła u małych dzieci to najczęściej jeden z objawów grzybicy atakującej jamę ustną. U niemowlaka biały nalot często pojawia się równocześnie ze zmianami obejmującymi język, wnętrze policzków, podniebienie. Zdarza się, że dotyka również gardła i przełyku, a oprócz nalotu na śluzówce pojawiają się nadżerki. Proces ten wygląda analogicznie u osób dorosłych, tyle że rzadziej się go diagnozuje. Małe dzieci bardzo często natomiast biorą do ust brudne przedmioty, co ułatwia grzybom dostanie się do organizmu. Jeszcze jednym objawem tego typu dolegliwości są pękające kąciki ust. Leczenie polega w pierwszej kolejności na ograniczeniu pożywki do rozwoju grzybów. Oznacza to wyeliminowanie z jadłospisu przede wszystkim tych produktów, które zawierają duże ilości cukru. Ponadto w trakcie leczenia przeprowadza się kurację z wykorzystaniem leków grzybobójczych. Mogą one być stosowane miejscowo lub ogólnie. W przypadku małych dzieci warto jednak upewnić się, czy biały kolor nie jest po prostu objawem ząbkowania, choć częściej zdarza się odwrotna sytuacja, a więc dziąsła czerwienieją.
Kiedy pojawia się ropień na dziąśle?
Proces rozwoju próchnicy ma związek z odkładaniem się płytki nazębnej, czyli maziowej substancji zawierającej w swoim składzie resztki pokarmu, związki mineralne, złuszczone fragmenty błon śluzowych i naskórka, a także liczne kolonie bakterii, między innymi ze szczepów Lactobacillus oraz Streptococcus mutans.
Nieczyszczony osad zamienia się w trudny do usunięcia kamień, który pokrywa szkliwo, a następnie prowadzi do jego erozji. W kolejnych tygodniach i miesiącach powstaje ubytek, z czasem tak głęboki, iż dochodzi do infekcji w obrębie miazgi zęba. Wokół zaczyna się tworzyć ropień. W pierwszych fazach choroby (okołowierzchołkowej i podokostnowej) ropa przedostaje się z zęba do dziąsła i z wolna w nim zbiera, powodując silny ból, uczucie „wysadzania” oraz obrzęk.
Możliwe jest też wystąpienie objawów ogólnoustrojowych, takich jak lekko podwyższona temperatura ciała oraz dreszcze. W ostatniej fazie, podśluzówkowej, widoczna jest ropa na dziąśle. To efekt jego perforacji i uwolnienia treści zgromadzonych wewnątrz. W związku z wydostaniem się ropy maleje bolesność schorzenia, w ustach narasta natomiast uczucie nieprzyjemnego smaku oraz przykrego zapachu.