U nas zapłacisz kartą
Jak Skutecznie Radzić Sobie z Wysypką na Twarzy?
Wysypka u dziecka jako objawy infekcji
Stosunkowo często wysypki są objawem choroby wirusowej. Infekcjom wirusowym bardzo często towarzyszą wysypki plamiste, plamisto-grudkowe (najczęściej) oraz pęcherzykowe. Sama wysypka może być głównym objawem choroby, jak w przypadku różyczki czy odry, lub towarzyszyć innym objawom zakażenia, jak przy mononukleozie zakaźnej, infekcjach adenowirusowych lub chorobach enterowirusowych. Wysypki towarzyszące odrze, ospie wietrznej czy różyczce są bardzo charakterystyczne i raczej trudno pomylić je z inną jednostką chorobową.
Dzięki obowiązkowym szczepieniom, dzieci chorują na odrę zdecydowanie rzadziej. Nie oznacza to jednak, że choroba ta jest wyeliminowana. Mniej więcej w drugim dniu choroby u pacjenta na głowie lub twarzy pojawiają się bardzo charakterystyczne grudkowo-plamiste zmiany na skórze (zwane osutką). Wykwity te zaczynają stopniowo schodzić w dół ciała chorego. Często towarzyszą im także plamki Koplika, czyli szarobiałe grudki na błonie śluzowej policzków.
W przypadku różyczki, u połowy pacjentów pojawia się charakterystyczna plamisto-grudkowa wysypka. Jej kolor może się zmieniać od bladoróżowego do czerwonego. Zwykle pierwsze różyczkowe wykwity pojawiają na twarzy, a następnie w ciągu doby rozprzestrzeniają się na tułów i kończyny. Zwykle po kilku dniach ustępują bez przebarwień.
Trzydniówka (rumień nagły) to choroba występująca prawie zawsze u dzieci do trzeciego roku życia. W jej przebiegu pojawia się bladoróżowa drobnoplamisto-grudkowa wysypka na tułowiu, szyi i twarzy-rzadko na kończynach.
U chorych na rumień na twarzy i policzkach pojawia się charakterystyczna gruboplamista, zlewająca się wysypka, która nierzadko przybiera kształt motyla (ten efekt nazywa się także „twarzą spoliczkowaną‟). Tułów i wyprostowane części kończyn pokrywają plamiste, blednące do środka wykwity, które nazywa się wykwitami koronkowymi lub girlandowatymi.
Od 5 proc. do 50 proc. chorych zakażonych enterowirusami boryka się towarzyszącą chorobie wysypką. Zazwyczaj jest bladoróżowa i plamisto-grudkowa. Czasem w jamie ustnej lub na kończynach pacjenta pojawiają się zmiany pęcherzykowe.
Jak leczyć wysypkę?
Ze względu na różnorodność wysypek, ich rozmaite przyczyny (od alergii i ukąszenia owada po poważne choroby) i umiejscowienia, nie ma jednego i sprawdzonego sposobu leczenia. W leczeniu wykwitów stosuje się leki przeciwbakteryjne, przeciwzapalne, środki zmiękczające, złuszczające, nawilżające, leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy. Każdą wysypkę należy pokazać lekarzowi pierwszego kontaktu, dermatologowi lub – ewentualnie – alergologowi.
Jeśli lekarz będzie podejrzewał uczulenie skórne (alergię skórną), zapewne zaleci wykonanie testów alergicznych. Znalezienie uczulającego alergenu to pierwszy krok do tego, by móc go unikać. Specjalista w takim przypadku powinien przepisać nam miejscowe lub doustne leki przeciwhistaminowe. Jeżeli wysypka jest jednym z objawów choroby , np. odry, różyczki, ospy czy szkarlatyny, wówczas trzeba wdrożyć odpowiednie leczenie nakierowane na konkretne schorzenie.
Zmiany alergiczne na twarzy jako reakcje fotoalergiczne
Przyjmowanie niektórych leków wiąże się z ryzykiem wystąpienia tzw. reakcji fotoalergicznych. W ich przypadku wysypka alergiczna pojawia się po przyjęciu leków i późniejszej ekspozycji na słońce.
Objawy alergii skórnej mogą powodować m.in.:
- niektóre leki przeciwbólowe – np. naproksen, diklofenak, ibuprofen,
- leki przeciwgrzybicze – np. ketokonazol, itrakonazol,
- leki przeciwbakteryjne – np. doksycyklina, tetracyklina, azytromycyna,
- leki przyjmowane przy cukrzycy – np. metformina,
- leki na alergię – np. loratadyna, astemizol,
- leki na nadciśnienie – np. diltiazem, enalapryl,
- leki uspokajające i psychotropowe – np. prometazyna, promazyna, doksepina, amitryptylina.
Fotodermatoza, czyli reakcja skórna pojawiająca się pod wpływem promieniowania słonecznego, rozwija się również w odpowiedzi na niektóre zioła, takie jak dziurawiec.