U nas zapłacisz kartą
Jak Skutecznie Radzić Sobie z Wysypką na Twarzy?
Rodzaje wysypek u dzieci
Bez względu na przyczynę wystąpienia alergii skórnej w większości przypadków lekarze przepisują stosowanie doustnych leków przeciwalergicznych. Ich działanie polega głównie na zatrzymaniu uwalniania histaminy, czyli hormonu, który aktywuje się w wyniku kontaktu alergenem, pod wpływem zmian temperatury czy przy uszkodzeniu tkanki. Dawkowanie konkretnego leku ustalane jest przez lekarza indywidualnie.
W przypadku alergii skórnych zastosowanie znajdują także leki na bazie kortykosteroidów o miejscowym działaniu. Niektóre leki mają w swoim składzie jeszcze antybiotyki czy środki odkażające. Mogą mieć formę maści, kremów, aerozoli lub lotionów. O ich doborze i dawkowaniu decyduje lekarz. W przypadku Atopowego Zapalenia Skóry i wyprysków kontaktowych specjaliści coraz częściej wypisują leki zawierające takrolimus i pimekrolimus.
Jak widać, wysypki skórne to szeroki temat. W życiu małego dziecka pojawiają się stosunkowo często. Ich wystąpienie wymaga konsultacji lekarskiej, ale jeżeli dziecko nie ma żadnych innych niepokojących objawów (np. gorączki), można poczekać dzień lub dwa, zanim umówimy się do specjalisty.
Wysypka u dziecka po antybiotyku
Jeśli wysypka pojawiła się u dzieci, które często otrzymują antybiotyki, takie jak penicylina, rozpoznanie jej przyczyny może być utrudnione. Dzieje się tak, ponieważ wiele chorób dziecięcych również objawia się zmianami skórnymi. Wysypka może być też wynikiem interakcji między lekiem a infekcją wirusową.
Chociaż ciężkie reakcje alergiczne na antybiotyki są rzadkie, ich wystąpienie może wskazywać na anafilaksję, która jest stanem zagrożenia życia. Objawy takie jak duszność, wymioty, ból brzucha, kaszel, świszczący oddech czy obrzęk twarzy wymagają natychmiastowej pomocy medycznej.
W takich przypadkach konieczne jest wezwanie pogotowia i – jeśli to możliwe – podanie leków przepisanych przez lekarza na wypadek wstrząsu anafilaktycznego, takich jak adrenalina.
Wysypka u dziecka jako objawy infekcji
Stosunkowo często wysypki są objawem choroby wirusowej. Infekcjom wirusowym bardzo często towarzyszą wysypki plamiste, plamisto-grudkowe (najczęściej) oraz pęcherzykowe. Sama wysypka może być głównym objawem choroby, jak w przypadku różyczki czy odry, lub towarzyszyć innym objawom zakażenia, jak przy mononukleozie zakaźnej, infekcjach adenowirusowych lub chorobach enterowirusowych. Wysypki towarzyszące odrze, ospie wietrznej czy różyczce są bardzo charakterystyczne i raczej trudno pomylić je z inną jednostką chorobową.
Dzięki obowiązkowym szczepieniom, dzieci chorują na odrę zdecydowanie rzadziej. Nie oznacza to jednak, że choroba ta jest wyeliminowana. Mniej więcej w drugim dniu choroby u pacjenta na głowie lub twarzy pojawiają się bardzo charakterystyczne grudkowo-plamiste zmiany na skórze (zwane osutką). Wykwity te zaczynają stopniowo schodzić w dół ciała chorego. Często towarzyszą im także plamki Koplika, czyli szarobiałe grudki na błonie śluzowej policzków.
W przypadku różyczki, u połowy pacjentów pojawia się charakterystyczna plamisto-grudkowa wysypka. Jej kolor może się zmieniać od bladoróżowego do czerwonego. Zwykle pierwsze różyczkowe wykwity pojawiają na twarzy, a następnie w ciągu doby rozprzestrzeniają się na tułów i kończyny. Zwykle po kilku dniach ustępują bez przebarwień.
Trzydniówka (rumień nagły) to choroba występująca prawie zawsze u dzieci do trzeciego roku życia. W jej przebiegu pojawia się bladoróżowa drobnoplamisto-grudkowa wysypka na tułowiu, szyi i twarzy-rzadko na kończynach.
U chorych na rumień na twarzy i policzkach pojawia się charakterystyczna gruboplamista, zlewająca się wysypka, która nierzadko przybiera kształt motyla (ten efekt nazywa się także „twarzą spoliczkowaną‟). Tułów i wyprostowane części kończyn pokrywają plamiste, blednące do środka wykwity, które nazywa się wykwitami koronkowymi lub girlandowatymi.
Od 5 proc. do 50 proc. chorych zakażonych enterowirusami boryka się towarzyszącą chorobie wysypką. Zazwyczaj jest bladoróżowa i plamisto-grudkowa. Czasem w jamie ustnej lub na kończynach pacjenta pojawiają się zmiany pęcherzykowe.