U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i leczenie czarnego pryszcza w miejscu intymnym - Wszystko, co musisz wiedzieć
Pryszcz na sutku – przyczyny powstawania i leczenie
Pryszcz na sutku i jakakolwiek inna zmiana w tak intymnym miejscu, mogą wywoływać niepokój. Warto jednak pamiętać, że nie zawsze świadczą one o najgorszym. Przekonaj się, skąd biorą się krosty na sutkach i jak się ich pozbyć.
Sutki to bardzo intymna i wrażliwa część ciała. Odpowiednia troska i regularna kontrola ich stanu jest niezbędna dla wczesnego rozpoznania wszelkich niepokojących objawów.
Czy pryszcze na sutkach świadczą o chorobie, a może są zaledwie niegroźnym defektem estetycznym? Zapoznaj się z naszym tekstem i sprawdź, jak radzić sobie z krostkami w okolicy piersi.
Liszaj miejsc intymnych: objawy
Liszaj jest niezłośliwą, przewlekłą dermatozą zapalną, która obejmuje zarówno naskórek, jak i skórę właściwą. Objawy liszaja w miejscu intymnych są uporczywe, powodują duży dyskomfort i przyczyniają się do powstawania innych, poważniejszych dolegliwości. Typowe zmiany liszajowe to odbarwione, białawe grudki, które powiększając się, tworzą atroficzne, pomarszczone i złuszczające się blaszki. Liszaj narządów płciowych objawia się bardzo mocnym przesuszeniem oraz ścieńczeniem skóry, która staje się mało elastyczna. Schorzenie powoduje też duży świąd i pieczenie miejsc intymnych. Liszaj umiejscowiony w okolicach przedsionka pochwy uniemożliwia jej rozciąganie, co w dużym stopniu utrudnia kobiecie współżycie i może przyczyniać się do powstawania zaburzeń seksualnych, np. pochwicy. Dolegliwości bólowe z nim związane towarzyszą chorej kobiecie przez całą dobę, nawet podczas chodzenia, siadania czy wykonywania potrzeb fizjologicznych. Zmiany na narządach płciowych są więc przyczyną silnych przypadłości obniżających komfort życia pacjentki. Nieleczony liszaj może powodować również blizny, zakażenia, a nawet przyczyniać się do powstawania nowotworu.
Do tej pory leczenie liszaja miejsc intymnych obejmowało przede wszystkim miejscowe leczenie silnymi glikokortykosteroidami (GKS) i estrogenem, wraz z nawilżaniem oraz natłuszczaniem chorej tkanki kremami na bazie kwasu hialuronowego lub lipidów. Jednak tego typu leczenie najczęściej przynosi czasowe efekty i jest obarczone częstymi nawrotami choroby. Ponadto nie może być stosowane długotrwale ze względu na skład leków. Na szczęście istnieją inne metody leczenia, takie jak laseroterapia oraz fibryna bogatopłytkowa, które pozwalają osiągnąć długotrwałe efekty. Laseroterapia w leczeniu liszaja miejsc intymnych: zastosowanie laseroterapii obejmuje frakcjonowanie sromu laserem CO2 lub erbowo-yagowym (Er:YAG). W przypadku bardziej nasilonych zmian metodą z wyboru powinien być laser CO2, który głębiej penetruje naświetlaną tkankę. Zabieg polega na precyzyjnym i w pełni kontrolowanym działaniu termoablacyjnym lasera. W ten sposób doprowadza się do odparowania tkanki, pozostawiając na leczonym obszarze od kilkudziesięciu do kilkuset mikrouszkodzeń. Dzięki temu, oddziałując na zmienioną chorobowo tkankę, wywołuje się jej przebudowę i regenerację, prowadząc do usunięcia zmian i pojawienia się w ich miejscu zdrowej tkanki. Zabieg laserowego leczenia liszaja sromu trwa ok. 20-40 minut. Przeprowadza się go w warunkach gabinetu zabiegowego. Jest to metoda małoinwazyjna. Pacjentka może powrócić do codziennej rutyny bezpośrednio po zabiegu. Pierwsze efekty widoczne są po ok. 4 tygodniach. Fibryna bogatopłytkowa w leczeniu liszaja miejsc intymnych: fibryna bogatopłytkowa to preparat autologiczny, pozyskiwany z własnej krwi pacjentki. Fibryna jest bogata w płytki krwi, które uwalniają czynniki wzrostu, odpowiedzialne za pobudzanie procesów regeneracji tkanek. Preparat przyjmuje formę trójwymiarowej zawiesiny. Ponieważ płytki krwi są w niej zanurzone, uwalniają czynniki wzrostu zdecydowanie wolniej niż w osoczu, dłużej stymulując procesy naprawcze. Fibryna bogatopłytkowa zawiera również inne, cenne składniki, takie jak leukocyty i mezenchymalne komórki macierzyste. Oba komponenty przyczyniają się do tworzenia nowych naczyń włosowatych. Mezenchymalne komórki macierzyste to rodzaj komórek mających możliwość przekształcenia się w inne typy prawidłowych komórek naszego organizmu, które są zdolne do nieograniczonej liczby podziałów. Stwierdzono u nich właściwości przeciwstarzeniowe, wzmacniające odporność oraz umiejętność ratowania innych, uszkodzonych komórek. Dzięki temu, że fibryna ma postać przestrzenną, pozwala ona skutecznie kierować mezenchymalne komórki macierzyste w odpowiednie miejsca wymagające silnej odbudowy. Fibryna bogatopłytkowa sama w sobie ma silne działanie regenerujące w przypadku zmienionej chorobowo tkanki, a podana po zabiegach laserowych potęguje ich działanie i wspomaga procesy gojenia. Procedura zabiegowa fibryną bogatopłytkową składa się z trzech etapów. W pierwszym pobierana jest krew pacjentki, następnie w procesie odpowiedniego i kluczowego jej odwirowywania, pozyskujemy fibrynę bogatopłytkową oraz odseparowujemy ją w odpowiednich probówkach. Ostatni krok to podanie podskórne przy wykorzystaniu mezoterapii igłowej w strefy objęte liszajem. Zabieg trawa ok. 45 minut. Samo podanie fibryny bogatopłytkowej trwa ok. 5-10 minuty. Dzięki temu, że fibryna bogatopłytkowa jest preparatem autologicznym, jest to metoda naturalna, całkowicie bezpieczna, niedająca żadnego ryzyka powikłań. W wyniku jej działania następuje bardzo dobra regeneracja tkanki. Efekty działania zabiegu są widoczne po około 4-6 tygodniach. Choć nie ma dostępnych badań klinicznych potwierdzających skuteczność opisywanej terapii, to przeprowadzone za jej pomocą przypadki leczenia konkretnych pacjentek wskazują na bardzo dobre rokowania w tym kierunku.
Dermatoskop w użyciu
Badanie znamion wykonywane przez dermatologa jest szybkie, bezbolesne i nieinwazyjne. Lekarz ogląda skórę dermatoskopem przypominającym latarkę z lupą lub wideodermatoskopem podłączonym do komputera. Na jego monitorze w wysokiej rozdzielczości lekarz może przyjrzeć się dokładnie znamionom i ocenić ich charakter. Diagnostyka komputerowa przy użyciu specjalnych programów analizuje wiele parametrów. Sugeruje, czy mamy do czynienia z typowym znamieniem barwnikowym, czy już z czerniakiem skóry. Wideodermatoskop umożliwia wykonanie cyfrowego zdjęcia i zapisania go elektronicznie. W przypadku kolejnych wizyt pozwala to na dokładne prześledzenie zmian zachodzących w wyglądzie znamion.
Osoby zdrowe, które nie mają niepokojących narośli lub przebarwień, powinny badać skórę u dermatologa raz na rok. W przypadku licznych znamion, występowania czerniaka w rodzinie, wystąpienia poparzeń słonecznych w dzieciństwie lub intensywnego korzystania z solarium, częstotliwość kontroli ustala dermatolog.
Znamiona w miejscach intymnych
Znamiona w miejscach intymnych równie często wycina się z przyczyn estetycznych, co zdrowotnych. Są one bowiem narażone na ciągłe drażnienie, uszkodzenia i nie podobają się pacjentom. Mimo że zmiany te są przez większość czasu zakryte pod ubraniem, wzbudzają u pacjenta niepokój i dyskomfort. Można je zdiagnozować nie tylko u chirurga i dermatologa, ale nawet ginekologa.
Jeżeli nie wiemy, jak odróżnić znamię od czerniaka, warto zapoznać się z diagnostycznymi kryteriami ABCDE. Zmiany skórne, niezależnie od lokalizacji, mogą bowiem zmieniać swój wygląd z biegiem czasu i przekształcać w stany chorobowe. W celu zapobiegania ich rozwojowi zaleca się przeprowadzanie systematycznej samokontroli ich stanu. Należy obserwować przede wszystkim, czy naszych znamion nie dotyczą takie cechy jak: asymetria, nieregularność brzegów, niejednolity kolor, ewolucja i duży rozmiar. Jeżeli zauważymy przynajmniej jedno kryterium, powinniśmy niezwłocznie skonsultować zmianę skórną z lekarzem. Doświadczony chirurg jest w stanie szybko określić, z jakim charakterem zmiany ma do czynienia. Podczas wizyty możliwe jest ponadto ustalenie możliwej metody leczenia.
