U nas zapłacisz kartą
Infekcja Skóry – Przegląd Zdjęć i Objawów Wizualnych
Infekcje intymne - rzęsistkowica, grzybica, chlamydioza, waginoza, opryszczka
Infekcje intymne dają charakterystyczne objawy - to między innymi świąd, pieczenie okolic intymnych, upławy, ból przy stosunku. To może być chlamydioza, grzybica, rzęsistkowica, waginoza czy opryszczka narządów płciowych. Wystarczy spadek formy, by wykorzystały to mikroby wywołujące intymne zakażenia. Jakie są najczęstsze infekcje intymne i jak sobie z nimi poradzić?
Spis treści
- Infekcja intymna - rzęsistkowica
- Infekcja intymna - waginoza bakteryjna
- Infekcja intymna - grzybica pochwy
- Infekcja intymna - chlamydioza
- Infekcja intymna - opryszczka narządów płciowych
- Infekcja intymna - jak jej zapobiec?
Infekcje intymne dają podobne objawy, najczęściej jest to swędzenie, pieczenie w okolicach intymnych, a także charakterystyczne upławy, niekiedy również ból w trakcie stosunku. To jednak nieprawda, że każda infekcja intymna wymaga identycznego postępowania. Niektóre infekcje intymne wywoływane są przez bakterie, inne zaś przez wirusy lub drożdżaki, dlatego leczy się je zupełnie inaczej.
Sama nie będziesz w stanie ocenić typu infekcji intymnej. Może to zrobić jedynie lekarz, zarówno na podstawie objawów, jak i wyników określonych badań, jeśli uzna, że są one potrzebne. Mimo to warto wiedzieć, jakie są najczęstsze infekcje intymne i jakie dają symptomy, a także jak się je leczy.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Jak wygląda czyrak? Wyjaśniamy i pokazujemy zdjęcia
Czyrak pojawia się jako dość nieestetyczna zmiana, będąca bolesną krostką na głowie, na plecach bądź innej części ciała. Czyrakiem określa się również bakteryjne zapalenie mieszka włosowego, a także tkanek, jakie go otaczają. Guz, jaki powoduje czyrak na nosie czy też czyrak w pachwinie, jest bolesny – z kolei okolica czyraka bardzo zaczerwieniona. Jak wygląda czyrak i jak można sobie z nim poradzić? Który rodzaj czyraka wymaga, by podjąć specjalistyczne leczenie? Czy zdjęcia pomogą odróżnić czyraka od pieprzyka? Wyjaśniamy!
Jeśli szukasz więcej porad i informacji, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o zdrowiu.
Róża - leczenie ambulatoryjne i domowe
W leczeniu róży niezbędne jest zastosowanie antybiotykoterapii. W postaci łagodnej leczenie odbywa się w warunkach domowych antybiotykiem w formie doustnej. Natomiast w ciężkiej postaci zakażenia wskazana jest hospitalizacja i zastosowanie antybiotyków w formie dożylnej. Z reguły stosuje się antybiotyki z grupy penicylin lub ich pochodne. Poprawa po zastosowanym leczeniu zazwyczaj jest szybka, czasami już na drugi dzień dolegliwości stają się mniejsze. Jednak czasami na efekty leczenia należy poczekać ponad tydzień, dlatego bezwzględnie należy przestrzegać zaleceń lekarskich i nie przerywać na własną rękę antybiotykoterapii. Stosowanie antybiotyków trwa różnie długo. Jeżeli stan chorego leczonego w warunkach ambulatoryjnych ulegnie pogorszeniu, należy bezzwłocznie zgłosić się do lekarza, gdyż może być konieczna hospitalizacja.
W celu zmniejszenia objawów choroby stosuje się leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe: paracetamol lub niesteroidowe leki przeciwzapalne. W leczeniu wspomagającym miejscowo można stosować okłady chłodzące (np. z jałowego 0,9% roztworu NaCl), nie stosować opatrunków uciskowych, a w przypadku róży na kończynie – uniesienie kończyny w celu zmniejszenia obrzęku. Niekiedy lekarz może zalecić leki moczopędne w celu zmniejszenia obrzęków oraz leki poprawiające krążenie. Po leczeniu róży podaje się czasami profilaktycznie leki przeciwzakrzepowe.
Zastosowanie odpowiedniego antybiotyku zazwyczaj zapewnia całkowite wyleczenie róży. Choroba zazwyczaj nie pozostawia powikłań. Niepowikłana i właściwie leczona róża kończy się wyzdrowieniem w ciągu 1–2 tyg. Czasem obserwuje się łuszczenie oraz miejscowe przebarwienia skóry. W przypadku róży na kończynie dolnej czasem utrzymuje się przewlekły obrzęk. Niemniej jednak, w przypadku ciężkiego przebiegu choroby może być konieczne leczenie w warunkach szpitalnych.
W przypadku róży, po przebyciu choroby, organizm nie uodparnia się na ponowne zachorowanie. Skłonności do nawrotów są na tyle charakterystyczne, że rumień zazwyczaj pojawia się dokładnie w tych samych miejscach, co przy poprzednich zachorowaniach. Obecność toksyn paciorkowców prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia układu chłonnego, dlatego leczenie róży nawrotowej może wymagać nawet kilkumiesięcznej kuracji.