U nas zapłacisz kartą
Skuteczne metody depilacji przy łuszczycy - Jak wybrać najlepszą opcję dla siebie?
Czym wspomagać terapię łuszczycy?
Preparaty wygładzające i nawilżające skórę
Skóra z łuszczycą wymaga specjalnej opieki. Codzienna higiena powinna zapewnić odpowiednie nawilżenie przesuszonej skóry i ułatwić złuszczenie zrogowaciałego naskórka. Wybierając preparaty do kąpieli, warto zwrócić uwagę na te, zawierające mocznik, kwas mlekowy, parafinę, oleje roślinne (np. Emolium, Oxedermil, Balneum Hermal).
Dermokosmetyki pomogą wzmocnić barierę lipidową naskórka i zatrzymać w nim wodę
Godne polecenia są również preparaty z ichtiolem, który łagodzi uczucie swędzenia i ogranicza stan zapalny w skórze (linia Pharmaceris P).
Aby ułatwić usunięcie zrogowaciałego naskórka, na kilka godzin przed kąpielą można zastosować preparaty keratolityczne. Zawarty w nich kwas salicylowy rozluźniając połączenia między komórkami ułatwi odpadanie łuski (np. emulsja Squamax, Hasceral). Stosując tego typu preparaty trzeba mieć na uwadze drażniące działanie salicylanów. Preparatów nie należy stosować przez dłuższy okres czasu na rozległe powierzchnie skóry.
W celu utrwalenia nawilżenia skóry po kąpieli warto zastosować balsam lub krem z mocznikiem w stężeniu 5-10% (seria SVR Xerial, Oxedermil).
Skóra u chorych na łuszczycę jest bardzo wrażliwa
Drobne podrażnienia pomogą złagodzić natłuszczające i odżywcze preparaty z alantoiną, parafiną, lanoliną, wazeliną (np. Alantan, Mediderm, Nanobase, Linomag).
Trudnym wyzwaniem w łuszczycy jest pielęgnacja skóry głowy
Na łuszczącą się skórę można stosować szampony z dziegciem lub siarką, które złagodzą świąd, odkażą skórę i zapobiegną rozwojowi drobnoustrojów (np. Polytar, Zdrój - szampon leczniczy).
Przyczyny łuszczycy
Typowe zmiany łuszczycowe mogą pojawić się na skórze osoby w każdym wieku, zdarza się, że to specyficzne zapalenie skóry rozpoznaje się już u niemowląt. Najczęściej jednak pierwsze objawy łuszczycy pojawiają się pomiędzy 20. a 40. rokiem życia (jest to tzw. I typ łuszczycy). II typ łuszczycy dotyczy osób po ukończeniu 50. roku życia.
Łuszczyca należy do grupy chorób o podłożu autoimmunologicznym i charakteryzuje się uogólnionym procesem zapalnym. Ważną rolę w rozwoju łuszczycy odgrywają czynniki genetyczne oraz bodźce środowiskowe takie jak stres, uraz, infekcje bakteryjne lub grzybicze.
Łuszczyca a dziedziczenie
Łuszczyca jest chorobą dziedziczną, co potwierdza fakt, że jeśli u obojga rodziców rozpoznano łuszczycę, prawdopodobieństwo rozwoju choroby u ich dziecka wynosi około 70%. W przypadku tylko jednego rodzica z łuszczycą dziecko ma około 20% szans, że rozwiną się u niego objawy łuszczycy. Niekiedy dochodzi do przeskoku jednego pokolenia, tzn. zostaje ominięte pierwsze pokolenie, a symptomy łuszczycy rozwijają się w kolejnym (wnuki). Łuszczyca może pojawić się także u osób bez obciążonego wywiadu rodzinnego, gdyż mogą zajść świeże mutacje.
Łuszczyca typu I, czyli objawiająca się pomiędzy 20-40. rokiem życia, dziedziczy się autosomalnie dominująco.
Czy łuszczyca jest zaraźliwa?
Łuszczyca nie jest chorobą zakaźną, zatem nie można się nią zarazić nawet w wyniku bezpośredniego kontaktu z osobą mającą objawy choroby.
Przeciwutleniacze
Wśród przeciwutleniaczy wymieniono na wykładzie:
- witaminę C – najważniejszy przeciwutleniacz, występuje w owocach dzikiej róży, czarnej porzeczce, czerwonej i zielonej papryce, natce pietruszki, owocach cytrusowych,
- witaminę E – braki tej witaminy zwiększają ryzyko występowania chorób nowotworowych, Alzheimera i innych, występuje w olejach roślinnych, jajach, marchwi, orzechach, brukselce, zielonolistnych warzywach,
- β-karoten – jest to prowitamina witaminy A, wzmacnia odporność na infekcje, źródła: żółte i pomarańczowe warzywa oraz owoce, zielone warzywa liściaste,
- magnez – chroni serce, układ krążenia, ma działanie antydepresyjne, występuje w kakao, kaszy gryczanej, fasoli, białej, grochu, orzechach laskowych, czekoladzie gorzkiej,
- selen – jest silnym przeciwutleniaczem, ważny dla funkcjonowania układu odpornościowego i tarczycy, źródła: pszenica, ryż brązowy, owies, drób, pestki dyni, wątroba,
- cynk – ma działanie lecznicze na choroby skórne, występuje w ostrygach, kaszach i chlebie pełnoziarnistym,
- koenzym Q10 – ma silne działanie przeciwutleniające, źródła: orzechy ziemne, rośliny strączkowe, kiełki pszenicy, mięso czerwone, makrele, sardynki,
- bioflawonoidy – substancje w roślinach, które chronią je przed różnego typu zarazami, wspomagają ochronę organizmu człowieka, występują w warzywach i owocach.
Większość przeciwutleniaczy znajduje się w większych ilościach w kolorowych warzywach.
Domowe sposoby na łuszczycę
Żadne domowe sposoby nie zastąpią leczenia zaawansowanej łuszczycy. Mogą jednak złagodzić jej objawy i wesprzeć leczenie innymi metodami. Jak już wyżej zostało wspomniane, osoby chore na łuszczycę powinny unikać czynników, które mogą powodować zaostrzanie się zmian skórnych (stres, infekcje, urazy, palenie tytoniu, picie alkoholu), a podstawą leczenia tej choroby jest prawidłowa pielęgnacja skóry. Dlatego też należy używać kosmetyków przeznaczonych do skóry ze zmianami łuszczycowymi oraz regularnie stosować emolienty.
Kąpiel osób cierpiących na łuszczycę powinna być krótka, w wodzie o temperaturze około 30–36℃. Należy unikać stosowania szorstkich gąbek, które mogą powodować uszkodzenia skóry i wysiew nowych wykwitów. Po zakończeniu kąpieli należy dokładnie opłukać ciało wodą oraz osuszyć miękkim ręcznikiem, unikając pocierania skóry.
Do czesania włosów zaleca się używanie szczotek z naturalnym włosiem, gdyż plastikowe szczotki mogą uszkadzać skórę głowy. Należy unikać używania lokówek oraz suszyć włosy przy użyciu niskiej temperatury.
