U nas zapłacisz kartą
Krem do twarzy dla niemowląt z AZS - Skuteczne i Delikatne Rozwiązanie dla Wrażliwej Skóry
Atopowe zapalenie skóry u dzieci i niemowląt - objawy
Charakterystyczną cechą atopowego zapalenia skóry jest uporczywy i bardzo nasilony świąd skóry, nierzadko wywołujący rozdrażnienie i niepokój dziecka, a także mogący powodować przebudzenia w trakcie snu lub nawet bezsenność.
Ponadto u dziecka z AZS stwierdza się bardzo suchą skórę i jej bardzo dużą wrażliwość na czynniki zewnętrzne oraz skłonność do podrażnień. Kontakt z czynnikami drażniącymi, takimi jak niewłaściwe preparaty do pielęgnacji, pot, uczulające alergeny, może zaostrzać zmiany skórne. Chorzy nie tolerują wełnianych ubrań. Umiejscowienie i rodzaj zmian skórnych zależą od wieku pacjenta i stopnia nasilenia procesu zapalnego skóry (faza ostrego lub przewlekłego stanu zapalnego).
W fazie ostrej obserwuje się ogniska rumieniowe, dość wyraźnie odgraniczone od skóry otoczenia, na których podłożu występują drobne grudki, pęcherzyki oraz nadżerki. Dla przewlekłego stanu zapalnego typowe są ogniska z pogrubiałą skórą i wzmożonym rysunkiem linii skórnych (tzw. lichenizacja), ponadto widuje się powierzchowne złuszczanie naskórka. We wczesnym dzieciństwie, do końca 2. roku życia, zmiany skórne mają charakter nieregularnych ognisk rumieniowo-wysiękowych i obecne są typowo na skórze twarzy (policzki, czoło, owłosiona skóra głowy) i dodatkowo na dalszych częściach kończyn oraz tułowiu.
W niektórych przypadkach może być zajęta skóra zgięć stawowych (łokciowych, podkolanowych, nadgarstków). Pomiędzy 3. a 11. rokiem życia ogniska lichenizacji obserwuje się głównie w obrębie powierzchni zgięciowych stawów, natomiast w grupie dzieci najstarszych, podobnie jak u dorosłych, mogą być zajęte grzbiety rąk. W każdym okresie życia w najcięższych przypadkach może dojść do zajęcia całej skóry chorego, co nazywamy erytrodermią.
Atopowe zapalenie skóry – przyjrzyjmy mu się bliżej
W ostatnim czasie atopowe zapalenie skóry zyskało miano choroby cywilizacyjnej, co jest spowodowane coraz większą liczbą odnotowanych przypadków. Według statystyki z objawami tej choroby mierzy się co najmniej ok. 1,5% populacji osób dorosłych i nawet do 10% dzieci. Niestety to wśród najmłodszych najczęściej rozpoznaje się to schorzenie, wobec czego AZS na twarzy u niemowlaka jest dość częstym zjawiskiem.
Ale czym właściwie jest AZS? To przypadłość o podłożu alergicznym, u której podstaw leży niewłaściwa odpowiedź naszego organizmu na czynniki zewnętrzne, zwane też po prostu alergenami. W wyniku styczności z nimi – nawet jeżeli jest ona niewielka – w ciele następuje gwałtowny wzrost przeciwciał IgE, których zadaniem jest zwalczenie „intruza”. Skutkiem tego na skórze pojawiają się liczne symptomy, które bywają bardzo uciążliwe w codziennym życiu. Atopowe zapalenie skóry jest nie tylko uporczywą dolegliwością pod względem fizycznym, ponieważ z równą siłą oddziałuje również na zdrowie psychiczne, wywołując ogólny dyskomfort, pogorszenie samopoczucia, a nierzadko i poważne kompleksy.
Niestety trzeba zaznaczyć, że ze względu na przewlekły przebieg atopowe zapalenie skóry nie jest chorobą, którą można wyleczyć całkowicie. Możemy wyróżnić dwa jej stadia: momenty, kiedy objawy ulegają zaostrzeniu, oraz te okresy, kiedy ulegają one niemal całkowitemu wyciszeniu. Leczenie opiera się zatem na minimalizowaniu dyskomfortu i zapobieganiu występowania reakcji alergicznych.
Przyczyny AZS
To, co w dużej mierze utrudnia walkę z atopowym zapaleniem skóry, to przede wszystkim fakt, że wciąż nie odkryto, co jest konkretną przyczyną tego schorzenia. Z pewnością dużą rolę odgrywają czynniki genetyczne, ponieważ, jak wykazały liczne badania, prawdopodobieństwo zachorowania u dziecka gwałtownie wzrasta, jeżeli chociaż jedno z rodziców zmaga się z tym schorzeniem. Oprócz tego zwiększone ryzyko zauważa się u osób zamieszkujących duże aglomeracje miejskie, jako że w takich miejscach poziom zanieczyszczeń powietrza jest znacznie większy, wobec czego ekspozycja na nie jest bardziej intensywna.
Skóra atopowa – czym się charakteryzuje?
To, co mimo wszystko możemy zaliczyć do plusów, to fakt, że AZS daje bardzo charakterystyczne objawy, w związku z tym dość trudno je przeoczyć. Oczywiście atopowe zapalenie skóry bywa mylone z innymi schorzeniami, takimi jak chociażby łuszczyca czy łojotokowe zapalenie skóry, jednak dokładne poznanie przebiegu choroby może nam znacząco ułatwić rozpoznanie. Oprócz tego pamiętajmy, że to specjalista stawia ostateczną diagnozę. Dlatego też nie warto wyciągać pochopnych wniosków.
Przede wszystkim skóra atopowa wyróżnia się bardzo silnym przesuszeniem, co nierzadko prowadzi do jej łuszczenia. Często jest również obecne zaczerwienienie, któremu dodatkowo towarzyszy nadmierna szorstkość. To, co najbardziej doskwiera wielu pacjentom, to uporczywy świąd, który nasila się szczególnie wieczorami i w nocy, wpływając bezpośrednio na jakość snu chorego. Co więcej, swędzenie niestety prowokuje drapanie, co z kolei może prowadzić do poważnych uszkodzeń naskórka i powstawania silniejszych podrażnień. Można zatem powiedzieć, że sami zataczamy koło, nie mogąc sobie poradzić z dyskomfortem.
Co więcej, atopowemu zapaleniu skóry często towarzyszą też grudki, krostki, sączące się pęcherze, a także nadżerki i przeczosy. Niedoskonałości tego typu często są rozległe, na dodatek mogą ulegać procesowi lichenizacji, który polega m.in. na znacznym pogrubieniu naskórka. Skóra w takich miejscach wyraźnie różni się od zdrowych fragmentów.
Objawy AZS a wiek chorego
Godnym odnotowania jest fakt, że w zależności od tego, w jakim wieku jest pacjent, zmiany skórne towarzyszące AZS mogą być zlokalizowane w nieco innych miejscach na ciele. Przedstawia się to w sposób następujący:
• u niemowląt do 2. roku życia zmiany są najczęściej zlokalizowane na twarzy, na tułowiu, a czasem też na ramionach i nogach,
• u dzieci między 3. a 11. rokiem życia objawy atopowego zapalenia skóry są najbardziej zauważalne na zgięciach kończyn (nadgarstki, łokcie, kolana),
• u nastolatków i dorosłych dostrzega się zmiany atopowe na twarzy, na górnych częściach ramion i pleców, a do tego na wierzchach dłoni i stóp.