U nas zapłacisz kartą
Walka z łojotokiem skóry głowy - jak zapobiegać wypadaniu włosów
Łojotokowe zapalenie skóry głowy w okresie dojrzewania i dorosłym wieku
Przed wejściem w okres dojrzewania choroba występuje bardzo rzadko. Okres dojrzewania charakteryzuje burza hormonów i wzrost aktywności gruczołów łojowych. Sebum produkowane jest w dużych ilościach, co doprowadza do świecenia się skóry oraz infekcji. Skóra zaczyna intensywnie reagować na podrażnienia i dochodzi do złuszczania naskórka. W okresie dojrzewania zmienia się także skład sebum i wzrasta w nim poziom trójglicerydów.
Wraz z upływem czasu problemy z łojotokowym zapaleniem skóry są rzadsze. Spowodowane jest to obecnością męskiego hormonu testosteronu. Choroba ta w niektórych przypadkach może dotyczyć nawet osób po 50. roku życia. Wszystko zależne jest jednak od konkretnego pacjenta, historii jego choroby i stosowanego wcześniej leczenia.
Objawy łojotokowego zapalenia skóry głowy i przebieg
Charakterystyczne są koliste ogniska rumieniowe często pokryte żółtymi strupami, którym silne towarzyszy złuszczanie naskórka, wysięki wyraźnie odgraniczone od zdrowej skóry. Przez to, że zmianom towarzyszy świąd nierzadko pojawiają się przeczosy, nadżerki i strupy. Łojotokowe zapalenie skóry cechuje sezonowość, nasilenie zmian występuje jesienią i zimą z zajęciem skóry twarzy: małżowiny uszne, fałdy nosowo – wargowe, brwi oraz okolicy mostowej i przykręgosłupowej. Podczas długo utrzymujących się zmian w obrębie skóry głowy dochodzi do przerzedzenia włosów, dlatego tak ważna jest szybka reakcja dla zachowania dużej ilości zdrowych włosów. Całkowita remisja zmian jest niemożliwa ze względu na przewlekłość schorzenia.
W rozpoznaniu łojotokowego zapaleniu skóry pomocne będzie wykonanie badania mikologicznego oraz biopsji skóry.
W diagnostyce różnicowej uwzględnić należy:
- dermatozy o podłożu alergicznym
- łuszczycę
- grzybicę
Co robić po zakończeniu leczenia łojotoku
Po zakończeniu leczenia łojotoku należy postępować profilaktycznie, stosować odpowiednie preparaty do pielęgnacji skóry z tendencją do łojotoku, wdrożyć wspomnianą dietę i zmienić styl życia.
Zobacz także
Łupież łojotokowy Łupież jest częstym schorzeniem owłosionej skóry głowy. W jego powstawaniu istotną rolę odgrywa grzyb drożdżopodobny – Pityrosporum ovale.
Choroby włosów Wypadanie włosów może być objawem różnych chorób. Oprócz utraty nadmiernej liczby włosów, włosy mogą stać się suche, cienkie, pozbawione blasku i matowe. Utrata włosów może być efektem przebytej choroby, stresu, niedokrwistości z niedoboru żelaza, nieodpowiedniej diety, przyjmowania niektórych leków (np. cytostatyków, leków immunosupresyjnych, witaminy A, β-blokerów). Do nadmiernego wypadania włosów przyczynia się także nieprawidłowa pielęgnacja – m.in. niewłaściwe czesanie i szczotkowanie włosów, prostowanie włosów, trwała ondulacja. Prawidłowo dziennie dochodzi do utraty 60–100 włosów.
Wybrane treści dla Ciebie
Hipermelanozy Hipermelanozy to grupa zmian skórnych, w których, występują plamy z nadmiaru barwnika.
Pemfigoid pęcherzowy Pemfigoid pęcherzowy to najczęstsza podnaskórkowa autoimmunologiczna choroba pęcherzowa. Występuje w wieku starszym, po 65.roku życia, rzadko dotyczy dzieci.
Nabyte pęcherzowe oddzielanie się naskórka Nabyte pęcherzowe oddzielanie się naskórka to przewlekła autoimmunologiczna choroba pęcherzowa zbliżona do pemfigoidu. Zmiany skórne umiejscawiają się w okolicach narażonych na urazy mechaniczne.