U nas zapłacisz kartą
Walka z łojotokiem skóry głowy - jak zapobiegać wypadaniu włosów
Jak objawia się ŁZS?
Pierwszy etap choroby to nadmierna produkcja łoju na skórze głowy. Skóra staje się błyszcząca i sprawia wrażenie nieumytej. W okolicach większego skupienia gruczołów łojowych pojawiać się mogą plamy rumieniowe, którym towarzyszy złuszczanie. Złuszczający się naskórek charakteryzuje żółtawy kolor, który wynika z obecności nadmiaru łoju. W niektórych przypadkach dochodzi do tworzenia strupów. Choroba nasila się jesienią i zimą, czyli wtedy kiedy skóra ma niewielki dostęp do promieni słonecznych. Zmiany chorobowe na początku pojawiają się w obrębie owłosionej skóry głowy, a następnie rozprzestrzeniają się na skórę nieowłosioną i obejmują twarz.
Niektórzy pacjenci posiadają problemy skórne wzdłuż kręgosłupa lub w okolicy mostkowej. Zaawansowane stadium łojotokowego zapalenia skóry głowy może charakteryzować wystąpienie rozpadlin, które będą efektem częstego świądu skóry. W przypadku nasilonego stanu zapalnego zdarzają się czerwone zmiany wysiękowe, zwłaszcza w miejscach o utrudnionym dostępie świeżego powietrza. Obszary najczęściej atakowane przez chorobę to te części ciała, które posiadają liczne gruczoły łojowe. Na twarzy są to okolice brwi, zagłębienie brody, fałdy nosowo-policzkowe, środek czoła, górna warga, a czasem nawet policzki.
Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS) - objawy, przyczyny i leczenie
Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS) jest chorobą skóry występującą u osób w każdym wieku. Objawy ŁZS to łuszczenie się skóry, rumień oraz świąd. Zmiany skórne pojawiają się najczęściej na owłosionej skórze głowy, twarzy, klatce piersiowej, pod pachami i w pachwinach.
Łojotokowe zapalenie skóry jest przewlekłą i nawrotową chorobą skóry, która charakteryzuje się występowaniem zmian rumieniowo-złuszczających na skórze twarzy, klatki piersiowej oraz owłosionej głowy. Zmiany skórne mogą występować również pod pachami i w pachwinach. Przyczyną choroby jest nadmierna aktywność gruczołów łojowych i współistniejące zakażenie grzybem drożdżopodobnym Malassezia furfur (Pityrosporum ovale). Badania wskazują na zwiększoną liczbę tych grzybów w okolicach łojotokowych i pozytywny efekt terapeutyczny preparatów przeciwgrzybiczych.
Dodatkowe znaczenie w zaostrzeniu choroby mogą mieć leki, w tym haloperydol, sole złota, chloropromazyna czy psoraleny.
Łojotokowe zapalenie skóry zazwyczaj występuje u osób zdrowych, ale może się wiązać z zakażeniem ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) lub chorobami neurologicznymi (np. incydentem naczyniowo-mózgowym, chorobą Parkinsona).
Leczenie łojotokowego zapalenia skóry głowy
Choroba może być mylona z innymi schorzeniami, dlatego ważne jest postawienie właściwej diagnozy, bez tego nie będzie możliwe osiągnięcie pożądanego efektu w walce z łojotokowym zapaleniem skóry głowy. Leczenie tej choroby ma charakter miejscowy i w głównej mierze powinno opierać się na stosowaniu preparatów wykazujących działanie keratolityczne, cytostatyczne i przeciwgrzybicze. Zawarcie tych trzech elementów w recepturze produktu ma za zadanie natychmiast zredukować zalegającą na skórze łuskę, wyregulować proces regeneracji naskórka oraz zahamować rozwój bakterii i grzybów. Bardzo ważne jest szybkie działanie, ponieważ nieleczone łojotokowe zapalenie skóry głowy niekiedy prowadzi do trwałego łysienia.
Usunięcie objawów choroby z trychologicznego punktu widzenia nie jest trudnym zadaniem. To kwestia właściwego rozpoznania, doboru odpowiedniej kuracji, odstawienie innych preparatów oraz systematyczność pacjenta. Efekty widać już po pierwszym zastosowaniu indywidualnie dobranych produktów dostosowanych do obecnego stanu. Leczenie łojotowego zapalenia skóry głowy u każdego przebiega bowiem inaczej. Jedynie spersonalizowana kuracja pozwala osiągnąć odpowiedni skutek. W tym przypadku często diagnozę przeprowadzamy w gronie kilku specjalistów – dermatologów i trychologów.
Następnie przechodzimy do dobrania odpowiedniej kuracji, aby wyleczyć łojotokowe zapalenie skóry głowy. Prawidłowa metodyka oraz preparaty bazujące na naturalnych, niewywołujących skutków ubocznych substancjach będą regulować pracę gruczołów i usuwać nagromadzoną łuskę, przywracając komfort skórze.
Leczenie łojotokowego zapalenia skóry głowy wykorzystujące kuracje trychologiczne można przeprowadzać w domu lub w przypadku nasilenia problemów – dodatkowo w gabinecie. Główną zasadą działania będzie usunięcie nagromadzonej łuski odpowiednim preparatem jak np. lotion peelingujący na bazie kwasu salicylowego, azelainowego, mlekowego lub peeling zawierający olejki i ekstrakty roślinne. Bez tej czynności żadna substancja aktywna nie przedostanie się do skóry, a więc złuszczanie specjalnymi peelingami umożliwia absorpcję preparatu leczniczego bez wywołania podrażnień. Zapewnia też odpowiednie nawilżenie, co jest odczuwalne od pierwszego zastosowania.
Leczenie łojotokowego zapalenia skóry głowy
W przypadku zauważenia zmian skórnych na głowie konieczna jest konsultacja z lekarzem dermatologiem, który będzie mógł dokonać rozpoznania łojotokowego zapalenia skóry głowy. Zazwyczaj nie ma konieczności wykonywania dodatkowych badań w celu potwierdzenia choroby. Obejrzenie zmian skórnych i poznanie ich charakteru pozwoli postawić diagnozę i dobrać odpowiednie leczenie. W niektórych przypadkach zleca się pobranie krwi i wykonanie badania histopatologicznego. Leczenie łojotokowego zapalenia skóry głowy stanowi duże wyzwanie dla lekarza i zależne jest od kilku czynników, między innymi wieku pacjenta oraz nasilenia.
Lekarze w większości przypadków stosują leczenie miejscowe, które polega na stosowaniu miejscowo kremów ze składnikami przeciwgrzybiczymi i przeciwzapalnymi. Początek kuracji to zazwyczaj zastosowanie preparatu, który pozwoli złuszczyć naskórek. Do włosów i skóry głowy zaleca się stosować łagodne szampony lecznicze do codziennej pielęgnacji. Posiadają one łagodne składniki myjące i substancje zapobiegające grzybicy. W niektórych przypadkach stosuje się dodatkowo leki doustne.
Opcja ta dotyczy pacjentów, którzy posiadają bardzo nasilone zmiany skórne i nie reagują na dotychczasowe leczenie. Preparatami doustnymi leczy się tylko osoby dorosłe, których choroba wykazuje nawrotowy charakter. Stosuje się w tym celu antybiotyki, retinoidy i steroidy. Leczenie sprawia wiele trudności i trwa czasem wiele lat. Warto się jednak na nie zdecydować, aby ograniczyć rozwój choroby.
Łojotok - przyczyny, objawy, leczenie
Łojotok to wzmożone wydzielanie łoju przez gruczoły łojowe na powierzchnię skóry, najwyraźniejsze w okolicach obfitujących w te gruczoły. Skóra jest tłusta, lśniąca, z rozszerzonymi ujściami gruczołów łojowych, wypełnionymi masami łojowo-rogowymi.
- stres
- nadmiar androgenów
- niedobór witaminy A (zwiększona skłonność do rogowacenia ujść mieszków włosowych)
- niedobór witaminy E (powoduje to utlenianie nienasyconych kwasów tłuszczowych)
- niedobór witaminy B2 (która reguluje procesy przemiany komórkowej i rogowacenia)
- niedobór witaminy PP (która wpływa na przemianę wodną w skórze, proces utlenienia, rozszerza naczynia krwionośne)
- niedobór witaminy C (która uszczelnia naczynia krwionośne, wzmaga odporność organizmu i reguluje czynność wydzielniczą).
Istotną rolę odgrywa również zakażenie drożdżakami, głównie Pityrosporum ovale.
