U nas zapłacisz kartą
Manuka - Tajemnica Kremu do Twarzy dla Piękniejszej Skóry
Działanie
- pobudza regenerację komórek naskórka
- przeciwalergiczne (łagodzi objawy alergii)
- przeciwbakteryjne
- przeciwgrzybicze
- przeciwłuszczycowe
- przeciwtrądzikowe
- przeciwzapalne
- zapobiega tworzeniu się owrzodzeń i nadżerek przewodu pokarmowego
- przyspiesza proces gojenia się owrzodzeń trawiennych
- immunostymulujące
- przeciwnowotworowe
- przyspiesza gojenie ran
- łagodzi objawy trądziku
- napar
- odwar
- macerat
- olejek eteryczny
- wyciąg olejowy
- miód ziołowy
- maść
- krem
- żel na skórę
- tabletki do ssania
- pastylki do ssania
- żel na błony śluzowe
Recenzje 6
- Od najwyższej oceny
- Od najniższej oceny
- Sortowanie domyślne
- Od najstarszych
Dodanych produktów: 8067
Napisanych recenzji: 4793
5 / 5
31 marca 2024, o 16:42
Używa produktu od: miesiąc
Wykorzystała: jedno opakowanie
Kupiony w: W hipermarkecie
Jest to kosmetyk, który obiecuje intensywne nawilżenie i odżywienie skóry, zapewniając jednocześnie delikatność i gładkość.
Krem Eveline Extra Soft z olejem arganowym i manuka to produkt, który zachwyca swoją formułą bogatą w naturalne składniki, w tym manuka olejem i olejem arganowym. Jest to kosmetyk, który obiecuje intensywne nawilżenie i odżywienie skóry, zapewniając jednocześnie delikatność i gładkość.
Krem znajduje się w praktycznym, zgrabnym słoiczku o pojemności 200 ml. Grafika przedstawia kroplę oleju w otoczeniu napisów. Jest wyjątkowo ładna i od razu mi się spodobała, a złoty kolor od razu przyciąga wzrok. Opakowanie w formie słoiczka umożliwia szybkie otwarcie i zamknięcie a w razie potrzeby dołożenie produktu, możemy zużyć go do ostatniej kropli.
Plusy
Ładny zapach
Treściwa konsystencja
Nawilża, wygładza, odżywia
Szybko się wchłania
Wiele zastosowań
Ładne i praktyczne opakowanie
Korzystna cena
Manuka – wygląd, pochodzenie, morfologia
Leptospermum scoparium to roślina należąca do rodziny mirtowatych Myrtaceae. Nazywana jest krzewem manuka, czerwonym drzewem herbacianym oraz kahikatoa. Występuje naturalnie w Nowej Zelandii (głównie Wyspa Północna) oraz na południowo-wschodnich terenach Australii (przede wszystkim w Tasmanii). Obecnie można ją spotkać również w USA, na Hawajach, w Wielkiej Brytanii, na terenie Afryki Wschodniej i Zimbabwe.
Leptospermum scoparium preferuje gleby dobrze przepuszczalne, gliniaste, o lekko kwaśnym lub obojętnym odczynie pH. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych i osłoniętych od silnych wiatrów. Wytrzymuje spadki temperatur do około -10°C. Roślina porasta suche tereny śródlądowe (często nad strumieniami, na wrzosowiskach, na terenach otwartych i w górach), choć rośnie o wiele szybciej na wilgotnych ziemiach nadbrzeżnych.
Manuka to duży, wiecznie zielony krzew bądź niewielkie drzewo, osiągające wymiary 2-5 m wysokości oraz do 3 m szerokości. Jego pień i gałęzie są pokryte korą w rdzawym odcieniu. Ma igiełkowate liście, o dużej zmienności kształtu: mogą być lancetowate bądź eliptyczne, o średnich wymiarach wynoszących 7-20 mm długości oraz 2-6 mm szerokości. Liście po rozgnieceniu uwalniają mocno wyczuwalny, przyjemny zapach. Powierzchnia blaszki liściowej jest skórzasta, jej brzegi są twarde i zakrzywione, a wierzchołek liścia ostro zakończony. Okres kwitnienia Leptospermum scoparium przypada na maj i czerwiec. Kwiaty mają kolor biały bądź różowy, choć w handlu dostępne są także odmiany o czerwonym zabarwieniu (stąd nazwa czerwone drzewo herbaciane). Kielichowate kwiaty gęsto pokrywają pędy rośliny. Są zebrane najczęściej w kwiatostany pachowe, czasami występują na zakończeniach gałęzi. Są drobne, pięciopłatkowe, o średnicy wynoszącej 8-12 mm. Manuka stanowi gatunek obupłciowy (hermafrodyta), zapylany przez owady. Owocami Leptospermum scoparium są zdrewniałe, pięciozaworowe torebki nasienne. Nasiona mają długość 2-3,5 mm, prążkowaną powierzchnię i wąskoliniowy, klinowaty lub esowaty kształt.
Manuka – stosowanie i dawkowanie
Brak badań klinicznych, które umożliwiłyby określenie dokładnego dawkowania surowców pochodzących z krzewu manuka.
Olejek z pędów krzewu manuka Leptospermum scoparium:
- do aromaterapii jako środek uspokajający, relaksujący, wspomagający w zwalczaniu przeziębienia, należy nakropić na piżamę, poduszkę, chusteczkę, można używać w kominkach zapachowych oraz w trakcie inhalacji parowych nad miską z gorącą wodą,
- w razie migreny nadaje się do masażu w okolicach skroni,
- po rozcieńczeniu w oleju bazowym (ok. 2% stężenie) olejek służy do masaży relaksacyjnych,
- nierozcieńczony można nanosić na mniejsze obszary skóry (skaleczenia, zadrapania, ropnie, oparzenia I stopnia, odmrożenia, zmiany trądzikowe), do smarowania obolałych mięśni i stawów,
- po rozcieńczeniu z wodą nadaje się do płukania jamy ustnej w razie aft, podrażnienia dziąseł, zmian o charakterze grzybiczym, np. pleśniawek.
Olejek manuka nie powinien być stosowany przez kobiety ciężarne ze względu na doniesienia o jego właściwościach spazmolitycznych.
- doustnie: 1-2 łyżki dziennie, najlepiej bezpośrednio bądź po wymieszaniu z jogurtem, na chlebie itp.,
- zewnętrznie do nanoszenia na chorobowe zmiany skórne, skaleczenia, oparzenia itp. – w postaci naturalnej lub w postaci opatrunków nasączonych miodem,
- w gotowych preparatach aptecznych (maści, kremy, żele).
Miód manuka (podobnie jak pozostałe typy miodów) nie powinien być podawany dzieciom do 1 roku życia ze względu na ryzyko zakażenia laseczką jadu kiełbasianego Clostridium botulinum.
Miód nie powinien być rozcieńczany wodą oraz dodawany do ciepłej herbaty, ponieważ osłabia to siłę jego prozdrowotnego działania.
Manuka – zastosowanie i wskazania
Leptospermum scoparium to krzew stosowany od lat w tradycyjnej medycynie ludowej Nowej Zelandii oraz Australii. W celach prozdrowotnych wykorzystywano wiele części rośliny: korę pokrywającą pędy, liście (zarówno świeże, jak i suszone) oraz nasiona. Korę krzewu najczęściej gotowano w wodzie, a uzyskany odwar stosowano zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie. Podawano go doustnie np. w celach uspokajających. Odwarem przemywano natomiast skórne zmiany chorobowe, oparzenia i odmrożenia. Służył również jako doskonały środek do płukania jamy ustnej, pomocny w zwalczaniu stanu zapalnego dziąseł, pleśniawek czy aft. Maorysi wcierali w zmienioną chorobowo skórę popiół pozyskany ze spalenia kory manuka. Ze świeżych i wonnych liści Leptospermum scoparium zaparzano orzeźwiającą herbatę. Napojem miał raczyć się słynny angielski żeglarz i odkrywca – James Cook. Herbatę wypijano jako środek moczopędny i przeciwgorączkowy, a żeglarze w ten sposób zapobiegali rozwojowi szkorbutu. Oparami z liści krzewu manuka inhalowano się w razie przeziębień.
Ze zmiażdżonych nasion i liści manuka tworzono maceraty, które przykładano do bolących stawów i nadwyrężonych mięśni. Pędy krzewu żuto, co miało polepszać procesy trawienne. Później odkryto, że nektar zebrany z wonnych kwiatów Leptospermum scoparium pozwala na stworzenie miodu o wielu działaniach korzystnych dla organizmu.
Cennym składnikiem stosowanym obecnie w kosmetologii jest olejek manuka, który pozyskuje się z liści bądź całych pędów dziko rosnących krzewów Leptospermum scoparium. Olejek eteryczny jest otrzymywany metodą długotrwałej destylacji parą wodną (ponad 30 godzin). Ma postać klarownej, jasnożółtej cieczy o charakterystycznym zapachu. Olejek ma wiele właściwości, przede wszystkim wykazuje aktywność przeciwzapalną, przeciwbakteryjną i przeciwgrzybiczą. Stosuje się go w aromaterapii (np. w kominkach zapachowych, kąpielach aromatycznych, po naniesieniu na chusteczkę czy nad miską z parującą wodą) jako środek relaksujący (bezsenność, nadmierne napięcie nerwowe, okres menopauzy, depresja) oraz wspomagający w walce z przeziębieniami (katar, kaszel, stany zapalne zatok). Można go wmasowywać w skronie, co łagodzi napięciowe bóle głowy. Ze względu na właściwości przeciwzapalne służy do nacierania bolących stawów i mięśni.
Dodanie olejku manuka do miski z ciepłą wodą i moczenie w niej stóp pomaga pozbyć się grzybicy, ogranicza problem nadmiernego pocenia się oraz sprzyja usuwaniu odcisków i nagniotków. Po zmieszaniu z oliwką olejkiem manuka można smarować odbarwioną płytkę paznokciową. Olejek naniesiony na miejsca po ukąszeniach owadów łagodzi świąd i przyspiesza regenerację naskórka. Ze względu na działanie przeciwgrzybicze i przeciwzapalne olejek po rozcieńczeniu nadaje się do płukania jamy ustnej objętej kandydozą i z występującymi aftami oraz pleśniawkami. Ogranicza rozwój płytki nazębnej oraz zapobiega przykremu zapachowi z ust. Nierozcieńczony służy do smarowania zapalonych dziąseł, przeciwdziała paradontozie. Tradycyjnie olejkiem manuka leczono stany zapalne w obrębie ucha, po wkropieniu olejku na wacik. Olejek manuka sprzyja szybszemu gojeniu się ran, oparzeń, odmrożeń i odleżyn. Pomaga w razie infekcji opryszczkowych oraz alergicznych problemów skórnych. Można nim wspomagać standardowe terapie przeciwłuszczycowe. Po dodaniu do kąpieli olejek znosi swędzenie i pieczenie towarzyszące infekcjom miejsc intymnych. Olejek manuka słynie ze swojego dobroczynnego wpływu na skórę. Dzięki aktywności przeciwbakteryjnej wspomaga preparaty przeciwtrądzikowe. Reguluje również pracę gruczołów łojowych, dlatego jest polecany szczególnie dla cery tłustej, ze skłonnością do trądziku. Na rynku obecne są całe serie kosmetyków opartych na działaniu olejku i miodu manuka (kremy, żele myjące, preparaty punktowe, peelingi, szampony). Manuka dodatkowo wykazuje własności regenerujące naskórek, przeciwutleniające i odżywcze, stąd jest substancją czynną kremów odmładzających, przeznaczonych do cery dojrzałej. Olejek manuka jest składnikiem aktywnym maści na powieki dostępnej w aptekach, przeznaczonej do stosowania przy występowaniu jęczmienia zewnętrznego i gradówki. Manuka działa miejscowo znieczulająco, hamuje obrzęk i rozwój stanu zapalnego.
