U nas zapłacisz kartą
Manuka Leaf Face Gel - Tajemnica Twojej Pięknej Skóry
Liście MANUKA - oczyszczanie skóry normalnej, tłustej i mieszanej
Manuka to krzew powszechnie występujący na obszarze Australii i Nowej Zelandii. Zwany jest również krzewem herbacianym Manuka. Jest to roślina, która już od czasów starożytnych jest ceniona ze względu na swoje wyjątkowe właściwości lecznicze i pielęgnacyjne. Manuka posiada silne antyseptyczne działanie. Działa odkażająco, przeciwwirusowo, przeciwgrzybiczo, przeciwbakteryjnie. Hamuje reakcje alergiczne, łagodzi podrażnienia.
Ma bardzo szerokie zastosowanie w medycynie, dermatologii. Przyspiesza leczenie wielu dermatoz tj. grzybice, odleżyny, otarcia, trudno gojące się rany, łojotok, trądzik, opryszczka, a nawet jest stosowany jako kompres łagodzący po ukąszeniach owadów (zmniejsza świąd skóry).
Roślina ta znana jest przede wszystkim ze względu na miód, który dają pszczoły zbierające nektar z jej kwiatów. Można powiedzieć, że jest to cudowne panaceum na wiele schorzeń. Łagodzi wszelkie stany zapalne, poprawia funkcjonowanie układu pokarmowego oraz odpornościowego. Co sprawia, że miód Manuka wyróżnia się na tle innych miodów?
Kluczem jest substancja o nazwie methylglyoxal, która występuje praktycznie w każdym miodzie, lecz jej stężenie w miodzie Manuka w porównaniu do miodów europejskich jest ok. 500 krotnie wyższe!
Ekstrakt z liści Manuka ma również zastosowanie w kosmetologii. Idealnie sprawdza się w przypadku pielęgnacji skóry zanieczyszczonej. Głęboko oczyszcza naskórek, przyczynia się do redukcji niedoskonałości tj. zaskórniki, wypryski, stany pozapalne (zaczerwienienia, pozostające po wygojonych zmianach trądzikowych). Działa łagodnie, ale skutecznie. Dobrze sprawdza się nawet w przypadku skóry nadwrażliwej.
Seria liście MANUKA Ziaja to produkty dla skóry normalnej, tłustej mieszanej. W każdym etapie pielęgnacyjnym zastosowano ekstrakt z drzewa herbacianego Manuka: oczyszczanie, tonizacja, kremy na dzień i na noc oraz pielęgnacja dodatkowa tj. maseczka-peeling oraz reduktor punktowy.
Substancje aktywne
- monoterpeny
- flawonoidy
- fenolokwasy
- linalol
- geraniol
- pinen
- cyneol
- kariofilen
- humulen
- triketony
- leptospermon
- wirdiflorol
- spatulenol
- trans-kalamen
- α-kopaen
- δ-kadinen
- kadina-1,4-dien
- kadina-3,5-dien
- węglowodory seskwiterpenowe
- metyloglioksal
- dihydroksyaceton
Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.
Pobierz aplikację mobilną Doz.pl
Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.
Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.
Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół
Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.
Bądź na bieżąco z DOZ.pl
Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.
Manuka – działanie, właściwości, skład
Olejek lotny pozyskiwany z liści i pędów (rzadziej z nasion) krzewu manuka Leptospermum scoparium zawiera ok. 100 różnych substancji czynnych o udowodnionej aktywności biologicznej. Jego skład cechuje się dużą zmiennością w zależności od warunków wzrastania rośliny (różne chemotypy). Większość z substancji składowych olejku należy do grupy seskwiterpenów (około 70%), resztę stanowią związki monoterpenowe (ok. 3%, m.in. α-pinen, 1,8-cyneol, linalol, wiridiflorol, spatulenol) oraz utlenione węglowodory i triketony. Do najważniejszych związków olejku manuka zalicza się leptospermon (0,8-19,4%) i flawezon (0,7-5,8%), które należą do grupy triketonów, oraz seskwiterpeny: kalamenen (2,5-18,5%), δ-kadinen (0,9-6,9%), kadina-1,4-dien (0,1-5,9%) ), kadina-3,5-dien (3,0-10,0%), α-kopaen (4,3-6,5%) i α-selinen (1,3-5,0%). Miód pozyskiwany z nektaru kwiatów manuka swoją aktywność biologiczną zawdzięcza obecności metyloglioksalu oznaczanego skrótem MGO. Jego prekursorem jest obecny w nektarze kwiatowym Leptospermum scoparium związek – dihydroksyaceton (DHA). Miód manuka wyróżnia się spośród innych miodów obecnością glikozydu – leptozyny. Poza wymienionymi związkami za właściwości prozdrowotne miodu manuka odpowiadają zawarte w nim fenolokwasy i związki flawonoidowe.
Olejek eteryczny Leptospermum scoparium działał przeciwwirusowo wobec wirusa opryszczki pospolitej typu 1 (HSV-1) i wirusa opryszczki pospolitej typu 2 (HSV-2) w jednym z doświadczeń in vitro. Badanie przeprowadzono na linii komórkowej RC-37 nerki afrykańskiej małpy zielonej. Testowano dodanie olejku manuka na różnych etapach infekcji wirusowej. Korzystne efekty zaobserwowano po potraktowaniu wirusów olejkiem manuka godzinę przed dodaniem do hodowli komórkowej. W celu określenia skuteczności przeciwwirusowej posłużono się testem redukcji płytki nazębnej, który wykazał zahamowanie tworzenia się płytki o 99,5% w przypadku HSV-1 i 98,9% dla HSV-2. Wartość IC50 olejku manuka wyniosła 0,0001% obj./obj. dla HSV-1 i 0,00006% obj./obj. dla HSV-2. Tak dobrych efektów przeciwwirusowych nie zaobserwowano jednak, gdy olejkiem manuka traktowano jedynie komórki gospodarza. Zahamowanie replikacji wirusa HSV-1 obliczono wówczas na poziomie ok. 41%. Wyizolowane triketony olejku eterycznego Leptospermum scoparium również działały przeciwwirusowo na HSV-1 i HSV-2.
Manuka – zastosowanie i wskazania
Leptospermum scoparium to krzew stosowany od lat w tradycyjnej medycynie ludowej Nowej Zelandii oraz Australii. W celach prozdrowotnych wykorzystywano wiele części rośliny: korę pokrywającą pędy, liście (zarówno świeże, jak i suszone) oraz nasiona. Korę krzewu najczęściej gotowano w wodzie, a uzyskany odwar stosowano zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie. Podawano go doustnie np. w celach uspokajających. Odwarem przemywano natomiast skórne zmiany chorobowe, oparzenia i odmrożenia. Służył również jako doskonały środek do płukania jamy ustnej, pomocny w zwalczaniu stanu zapalnego dziąseł, pleśniawek czy aft. Maorysi wcierali w zmienioną chorobowo skórę popiół pozyskany ze spalenia kory manuka. Ze świeżych i wonnych liści Leptospermum scoparium zaparzano orzeźwiającą herbatę. Napojem miał raczyć się słynny angielski żeglarz i odkrywca – James Cook. Herbatę wypijano jako środek moczopędny i przeciwgorączkowy, a żeglarze w ten sposób zapobiegali rozwojowi szkorbutu. Oparami z liści krzewu manuka inhalowano się w razie przeziębień.
Ze zmiażdżonych nasion i liści manuka tworzono maceraty, które przykładano do bolących stawów i nadwyrężonych mięśni. Pędy krzewu żuto, co miało polepszać procesy trawienne. Później odkryto, że nektar zebrany z wonnych kwiatów Leptospermum scoparium pozwala na stworzenie miodu o wielu działaniach korzystnych dla organizmu.
Cennym składnikiem stosowanym obecnie w kosmetologii jest olejek manuka, który pozyskuje się z liści bądź całych pędów dziko rosnących krzewów Leptospermum scoparium. Olejek eteryczny jest otrzymywany metodą długotrwałej destylacji parą wodną (ponad 30 godzin). Ma postać klarownej, jasnożółtej cieczy o charakterystycznym zapachu. Olejek ma wiele właściwości, przede wszystkim wykazuje aktywność przeciwzapalną, przeciwbakteryjną i przeciwgrzybiczą. Stosuje się go w aromaterapii (np. w kominkach zapachowych, kąpielach aromatycznych, po naniesieniu na chusteczkę czy nad miską z parującą wodą) jako środek relaksujący (bezsenność, nadmierne napięcie nerwowe, okres menopauzy, depresja) oraz wspomagający w walce z przeziębieniami (katar, kaszel, stany zapalne zatok). Można go wmasowywać w skronie, co łagodzi napięciowe bóle głowy. Ze względu na właściwości przeciwzapalne służy do nacierania bolących stawów i mięśni.
Dodanie olejku manuka do miski z ciepłą wodą i moczenie w niej stóp pomaga pozbyć się grzybicy, ogranicza problem nadmiernego pocenia się oraz sprzyja usuwaniu odcisków i nagniotków. Po zmieszaniu z oliwką olejkiem manuka można smarować odbarwioną płytkę paznokciową. Olejek naniesiony na miejsca po ukąszeniach owadów łagodzi świąd i przyspiesza regenerację naskórka. Ze względu na działanie przeciwgrzybicze i przeciwzapalne olejek po rozcieńczeniu nadaje się do płukania jamy ustnej objętej kandydozą i z występującymi aftami oraz pleśniawkami. Ogranicza rozwój płytki nazębnej oraz zapobiega przykremu zapachowi z ust. Nierozcieńczony służy do smarowania zapalonych dziąseł, przeciwdziała paradontozie. Tradycyjnie olejkiem manuka leczono stany zapalne w obrębie ucha, po wkropieniu olejku na wacik. Olejek manuka sprzyja szybszemu gojeniu się ran, oparzeń, odmrożeń i odleżyn. Pomaga w razie infekcji opryszczkowych oraz alergicznych problemów skórnych. Można nim wspomagać standardowe terapie przeciwłuszczycowe. Po dodaniu do kąpieli olejek znosi swędzenie i pieczenie towarzyszące infekcjom miejsc intymnych. Olejek manuka słynie ze swojego dobroczynnego wpływu na skórę. Dzięki aktywności przeciwbakteryjnej wspomaga preparaty przeciwtrądzikowe. Reguluje również pracę gruczołów łojowych, dlatego jest polecany szczególnie dla cery tłustej, ze skłonnością do trądziku. Na rynku obecne są całe serie kosmetyków opartych na działaniu olejku i miodu manuka (kremy, żele myjące, preparaty punktowe, peelingi, szampony). Manuka dodatkowo wykazuje własności regenerujące naskórek, przeciwutleniające i odżywcze, stąd jest substancją czynną kremów odmładzających, przeznaczonych do cery dojrzałej. Olejek manuka jest składnikiem aktywnym maści na powieki dostępnej w aptekach, przeznaczonej do stosowania przy występowaniu jęczmienia zewnętrznego i gradówki. Manuka działa miejscowo znieczulająco, hamuje obrzęk i rozwój stanu zapalnego.
