U nas zapłacisz kartą
Skutki uboczne stosowania minoksydylu - co warto wiedzieć?
Wskazania do stosowania minoksydylu
Wskazaniem do jego stosowania może być leczenie ciężkiego opornego na leczenie nadciśnienia w skojarzeniu z diuretykiem lub beta-adrenolitykiem. W tym kierunku jest rzadko stosowany. Wykorzystywany jest natomiast w preparatach stosowanych w leczeniu łysienia androgenowego, ponieważ zastosowany miejscowo stymuluje podział keranocytów mieszka włosowego. Dodatkowo wpływa na geny odpowiedzialne za proliferację i różnicowanie komórek mieszka włosowego. Hamuje syntezę kolagenu hamując tym samym procesy włóknienia w obrębie mieszka włosowego i skóry właściwej.
Leczenie łysienia androgenowego u mężczyzn i kobiet polega na stosowaniu 2% lub 5% roztworu minoksydylu na skórę głowy. Roztwór nanosi się na miejsce łysienia w ilości 1 ml i czynność tą powtarza się 2 razy na dobę. Nie należy stosować podwójnej dawki w przypadku pominięcia jednej z dawek. Pierwsze efekty leczenia widoczne są po około 2 miesiącach terapii. Zaprzestanie korzystania z minoksydylu może spowodować ponowną utratę włosów. Jeżeli po 4-6 miesięcy stosowania nie zauważy się poprawy należy zakończyć leczenie minoksydylem. Leczenie minoksydylem można stosować jedynie u pacjentów między 18. a 65. rokiem życia.
MINOXIDIL DOUSTNIE W TERAPIACH WYPADANIA WŁOSÓW – SKUTKI UBOCZNE, PRZECIWWSKAZANIA
Przyjmowanie doustne minoxidilu (in. minoksydyl, minoksidil) w terapiach nadmiernego wypadania włosów staje się coraz bardziej popularne. Doustny minoxidil był stosowany w latach 70-tych i 80-tych w dawkach od 20-60 mg na dobę (a czasem nawet wyższych) w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi. Zauważono wtedy, że od 80% do 90% pacjentów stosujących minoxidil obserwowało u siebie odrost włosów na głowie i ciele. Doprowadziło to finalnie do przebadania i opracowania formuły minoxidilu do stosowania zewnętrznego, w formie wcierki lub pianki. Aplikowany w ten sposób minoxidil stał się niezwykle popularnym, powszechnie stosowanym standardem w leczeniu łysienia. 10-15 lat temu doustny minoxidil ponownie pojawił się w medycynie klinicznej – tym razem w leczeniu wypadania włosów. Zamiast stosować dawki takie jak 20-60 mg dziennie, lekarze zaczęli stosować małe dawki: od 0,25 mg do 5 mg na dobę. Co ciekawe, dawki te skutecznie pomagały w leczeniu wypadania włosów i jednocześnie wiązały się ze znacznie mniejszą liczbą skutków ubocznych niż istotnie wyższe dawki stosowane wcześniej w regulacji ciśnienia krwi. Doustny minoxidil jest obecnie coraz częściej stosowany. W tej formie nie jest on zatwierdzony do leczenia wypadania włosów ani przez FDA, ani europejskie odpowiedniki tej agencji, tak więc jego stosowanie w przypadku problemów z włosami jest całkowicie „off label”. Leczenie to jest jednak jak najbardziej efektywne dla wielu pacjentów. Jednak może być także połączone z kłopotliwymi skutkami ubocznymi, gdy ignoruje się kilka kluczowych zasad. Przyjrzyjmy się bliżej regułom, które zapewnić mogą skuteczne i bezpieczne użycie minoxidilu w terapiach łysienia. Jak uniknąć najczęstszych błędów?
BŁĄD 1: Stosowanie zbyt wysokich dawek
- Według Ramosa u 4% użytkowniczek doustnego minoxidilu w dawce 1 mg pojawia się obrzęk stóp (dla dawki 1,25 mg procent ten zwiększa się do 9%),
- u 27% pacjentek pojawia się nadmierne owłosienie,
- zauważalna grupa doświadcza niewielkiego wzrostu częstości akcji serca (średnio 6 uderzeń na minutę).
- około 10% kobiet przyjmujących dawkę 1,25 mg lub mniej odczuwa bóle głowy.
Minoxidil – skutki uboczne
Lek może powodować miejscowe podrażnienie i wysuszenie skóry oraz nasilać niedociśnienie ortostatyczne. Ponieważ rozszerza naczynia obwodowe, nie należy łączyć go z innymi preparatami o podobnym schemacie działania. Nie wolno stosować większej niż zalecana dawki leku, ponieważ może to prowadzić do częstoskurczy, zatrzymania wody w organizmie czy niedociśnienia. Oprócz tego wystąpić mogą bóle głowy, duszności, świąd i pieczenie skóry, stany zapalne, obrzęki obwodowe czy łuszczenie skóry.
Jeżeli wystąpi ciężka reakcja alergiczna, która objawiać się może trudnościami z oddychaniem lub połykaniem, a także widocznymi obrzękami w okolicy twarzy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i zabrać ze sobą stosowany lek lub ulotkę. Na ogół jednak minoksydyl jest bardzo dobrze tolerowany, dlatego stał się jednym z najpopularniejszych preparatów stosowanych w terapii łysienia. Warto wiedzieć także, że za wysuszenie, podrażnienie skóry i zwiększenie jej reaktywności zazwyczaj nie odpowiada sam minoksydyl, a alkohol, w którym jest rozpuszczony.