U nas zapłacisz kartą
Tajemnica gojącego się strupka - Przyczyny, Leczenie i Porady
Niegojąca się rana a nowotwór skóry
Rak podstawonokomórkowy jest jednym z najczęstszych nowotworów skóry. Jego objawem może być niewielkie, płytkie owrzodzenie, które zazwyczaj wygląda jak nieduża rana. Pokrywa się strupkiem, który cyklicznie odpada – odsłaniając w ten sposób owrzodzenie. Zdarza się, że o tym typie nowotworu mogą świadczyć też guzki o perłowej powierzchni pojawiające się na skórze oraz niewielkie zaczerwienienie. Zmiany związane z nowotworem podstawnokomórkowym zwykle występują na tych częściach ciała, które są odsłonięte i wystawiane na słońce. W większości przypadków pojawiają się na twarzy lub szyi, rozwijają się miejscowo i powoli.
Jeśli zauważycie, że rana nie goi się przez kilka tygodni – powinniście zareagować. Żeby rozpoznać, czy zmiana na skórze ma niepokojący charakter, należy udać się do dermatologa, który oceni to poprzez badanie dermatologiczne z wykorzystanie dermatoskopu (później dokonuje się badania histopatologicznego). Badania pozwolą określić ich dokładne podłoże. Nowotwór ten ma charakterystyczny wygląd, dlatego lekarz często już po pierwszych oględzinach jest w stanie z dużym prawdopodobieństwem rozpoznać tę chorobę. Choć ten rodzaj raka cechuje się złośliwym charakterem to wykryty odpowiednio wcześnie – jest całkowicie uleczalny. Warunkiem jest jednak podjęcie odpowiedniego leczenia.
Poza niegojącymi się ranami niepokój powinny wzbudzić także następujące objawy:
- Łuszcząca się zmiana skórna – taka zmiana zazwyczaj po zastosowaniu odpowiednich zabiegów kosmetycznych regeneruje się i znika. Łuszcząca zmiana, która zwiększa swoją powierzchnię i uporczywie pozostaje na skórze, może być objawem nowotworu płaskonabłonkowego lub podstawnokomórkowego.
- Kolorowe znamiona – sygnałem alarmującym powinny być też pieprzyki w kolorze czerwonym, fioletowym, niebieskim. Pieprzyki zwykle są jednolitego koloru, natomiast te, które są objawem zmian nowotworowych – mają zazwyczaj wiele kolorów i odcieni. Niepokojącym objawem jest również zmiana kształtu pieprzyka, jego wielkość (pieprzyki zwykle są małe) oraz bolesność. Warto więc regularnie kontrolować pieprzyki u lekarza dermatologa.
- Błyszczący guzek na skórze – może być objawem raka podstawnokomórkowego skóry. Taki guzek zazwyczaj pojawia się na twarzy (w obrębie oczu i nosa, na czole), rzadko na kończynach dolnych lub górnych. Może być mylony z ugryzieniem komara.
Jak szybko pozbyć się strupa po opryszczce?
Opryszczka to kolejna z częstych przyczyn powstawania strupów w obrębie twarzy. Zwykle pojawia się na wargach, jednak infekcja może pojawić się także na brodzie, w okolicy nosa, oka i na błonach śluzowych. Strupów po opryszczce nie należy zrywać – trzeba spokojnie poczekać do momentu, gdy same odpadną. Co więcej, zmian opryszczkowych nie powinniśmy nigdy dotykać dłońmi, bo możemy w ten sposób łatwo przenieść wirusy na inne obszary twarzy.
W przypadku ran, które powstają na skutek opryszczki, należy sięgnąć po preparaty przeznaczone do zwalczania tego rodzaju infekcji skórnej. Pomagają one wysuszyć powierzchnię rany, a jednocześnie przyspieszają gojenie rany.
Na strupy po opryszczce dobrze sprawdzają się również plastry silikonowe lub maści z silikonami, które zabezpieczają uszkodzoną skórę.
Strup – jak się go pozbyć? Jak przyspieszyć gojenie?
Strup jest wykwitem, który powstaje w wyniku zasychania krwi, ropy lub płynu wysiękowego na powierzchni ran, owrzodzeń, nadżerek lub pęcherzy. Pod strupem zachodzi proces gojenia rany. Po odpadnięciu może utrzymywać się czasowe przebarwienie skóry.
Strup to wykwit, który powstaje w wyniku zasychania treści ropnej, krwi lub płynu wysiękowego na powierzchni owrzodzeń, nadżerek, ran, pęcherzyków i pęcherzy. Pod warstwą strupa rana goi się, wraz zaawansowaniem procesu strup przylega coraz słabiej do podstawy, aż w końcu odpada. Skóra po jego odpadnięciu może być czasowo odbarwiona, delikatniejsza, a przy większych ranach może pojawić się blizna.
Co to jest strup?
Strup to reakcja naskórka na uszkodzenie. Kiedy człowiek się zrani, a ciągłość skóry zostaje przerwana, pojawia się otwarta rana, która sygnalizuje uszkodzenie skóry. Gdy krwawienie ustanie, rana się zaczyna zasklepiać i w ten sposób powstaje strup - w miejscu rany widnieje zaschnięty płyn surowiczy. Takich strupów nie należy zdrapywać, by sobie nie zaszkodzić, bo naruszając zamkniętą ranę, możemy narazić się na infekcję bakteryjną. Dodatkowo, stanowi to przeszkodę w procesie gojenia rany.
Kiedy skóra zostaje uszkodzona, rozpoczyna się proces zapalny, który ma na celu pobudzenie produkcji i migracji komórek do miejsca zranienia. W przypadku np. otarcia skóry, które nie powoduje krwawienia, na powierzchni uszkodzonego obszaru zaczyna wydzielać się płyn surowiczy, który pełni funkcję „opatrunku”, w przypadku głębszych uszkodzeń skóry, które powodują krwawienie, rana zasklepia się dzięki procesowi krzepnięcia. Tak właśnie tworzą się na skórze strupy, które często traktujemy z wrogością, zdrapując zasklepiony płyn surowiczy lub krew. Takie rany mogą być trudno gojące, ale tym bardziej nie należy ich rozdrapywać, bo takie zachowanie niszczy procesy naprawcze. Może również wywołać zakażenie rany.
Strupy mogą tworzyć się także na błonach śluzowych np. w nosie. Powstają wskutek mechanicznych uszkodzeń nabłonka oraz stanów zapalnych, które mogą być powodowane m.in. przez wrastające włosy w nosie.
