U nas zapłacisz kartą
Tajemnica gojącego się strupka - Przyczyny, Leczenie i Porady
Jak szybko pozbyć się strupa po opryszczce?
Opryszczka to kolejna z częstych przyczyn powstawania strupów w obrębie twarzy. Zwykle pojawia się na wargach, jednak infekcja może pojawić się także na brodzie, w okolicy nosa, oka i na błonach śluzowych. Strupów po opryszczce nie należy zrywać – trzeba spokojnie poczekać do momentu, gdy same odpadną. Co więcej, zmian opryszczkowych nie powinniśmy nigdy dotykać dłońmi, bo możemy w ten sposób łatwo przenieść wirusy na inne obszary twarzy.
W przypadku ran, które powstają na skutek opryszczki, należy sięgnąć po preparaty przeznaczone do zwalczania tego rodzaju infekcji skórnej. Pomagają one wysuszyć powierzchnię rany, a jednocześnie przyspieszają gojenie rany.
Na strupy po opryszczce dobrze sprawdzają się również plastry silikonowe lub maści z silikonami, które zabezpieczają uszkodzoną skórę.
Kiedy powinno się usunąć zmianę?
Nie każda zmiana na skórze powiek, to zmiana nowotworowa. Bez względu na to, każda powinna zostać poddana okulistycznej diagnozie, w celu rozpoznania i zaproponowania odpowiedniego leczenia. Odpowiednio wcześnie podjęte działania pozwalają osiągnąć świetny rezultat kosmetyczny zabiegu. Zminimalizowane jest też ryzyko deformacji powieki, a często również i części twarzy.
Wskazaniami do zabiegu są przede wszystkim:
- owrzodzenie,
- krwawienie,
- powiększenie się zmiany skórnej,
- zmiana koloru narośli,
- utrata rzęs w okolicy guza,
- niegojący się strupek na powiece,
- asymetria zmiany,
- obecność drobnych naczyń w obrębie guza,
- wydobywanie się wydzieliny z guza.
Nie tylko czerniak jest zagrożeniem dla skóry. Masz na ciele dziwne strupki?
Niegroźnie wyglądające strupki, szczególnie pojawiające się w dojrzałym wieku nie wzbudzają niepokoju. Tymczasem tak właśnie wygląda w początkowym stadium rak kolczystokomórkowy – drugi po czerniaku, najczęściej występujący rak skóry.
Eksperci alarmują, że w zastraszającym tempie rośnie liczba nowotworów skóry i szacują, że niebawem w Polsce już co druga osoba po 60. roku życia będzie borykać się z tym problemem!
O raku kolczystokomórkowym (SCC) dotąd mówiło się niewiele i dlatego świadomość na temat tego nowotworu jest mała.
– A raki skóry to aż 30 proc. wszystkich rozpoznawanych nowotworów złośliwych – podkreśla prof. dr hab. n. med. Piotr Rutkowski kierownik Kliniki Nowotworów Tkanek Miękkich, Kości i Czerniaków Narodowego Instytutu Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie.
Ponieważ rak kolczystokomórkowy (SCC) jest ściśle związany ze szkodliwym odziaływaniem promieniowania UV najczęściej „umiejscawia się” na odsłoniętych częściach ciała: aż w 80 procentach w obrębie głowy lub szyi, ale też na kończynach czy tułowiu. To właśnie miejsca najczęściej wyeksponowane na słońce.
Ryzyko zachorowania na nowotwór skóry rośnie z wiekiem pacjenta.
– Największą liczbę zachorowań notujemy w 8. dekadzie życia, jednak nie oznacza to, że chorują tylko osoby w tym wieku. Wśród pacjentów są również osoby po 60 roku życia i młodsze – zaznacza onkolog.
Strupki w nosie – jak leczyć?
Dość powszechnym problemem są też strupki w nosie. Tworzą się one podczas kataru, po usuwaniu owłosienia w nosie oraz w wyniku przesuszenia śluzówki nosa. W tym przypadku ich zdrapywanie jest szczególnie niebezpieczne, bo zakażenia bakteryjne w obrębie błony śluzowej nosa mogą doprowadzić m.in. do utworzenia się ropni w mózgu. Dzieje się tak z powodu połączenia okolicy nosa i mózgu wspólnymi naczyniami krwionośnymi, którymi bakterie swobodnie przemieszczają się wraz z krwią, kolonizując kolejne obszary ciała.
Podsumowując, szybie pozbycie się strupa nie jest najlepszym pomysłem. Pełni on ważną funkcję i pozwala na szybkie gojenie się ran, otarć i zadrapań. Jeżeli ciągle zdrapujemy strupy, to musimy liczyć się z tym, że będą one uporczywie nawracać, bo odkryta powierzchnia uszkodzonej skóry znowu pokryje się krwią lub płynem surowiczym.
W przypadku strupów na twarzy, w nosie, strupów po opryszczce i innych uszkodzeniach skóry o różnym podłożu, nie powinniśmy w żaden sposób przyśpieszać ich odpadania. Kiedy rana się wygoi, strup sam odpadnie, odsłaniając odbudowaną skórę.
Ważne: z ogromnym zagrożeniem dla zdrowia może wiązać się usuwanie strupów na ranach operacyjnych i oparzeniach. W tym przypadku proces gojenia jest znacznie dłuższy, a usunięcie strupa może doprowadzić do poważnych powikłań.
Co to jest strup?
Strup to reakcja naskórka na uszkodzenie. Kiedy człowiek się zrani, a ciągłość skóry zostaje przerwana, pojawia się otwarta rana, która sygnalizuje uszkodzenie skóry. Gdy krwawienie ustanie, rana się zaczyna zasklepiać i w ten sposób powstaje strup - w miejscu rany widnieje zaschnięty płyn surowiczy. Takich strupów nie należy zdrapywać, by sobie nie zaszkodzić, bo naruszając zamkniętą ranę, możemy narazić się na infekcję bakteryjną. Dodatkowo, stanowi to przeszkodę w procesie gojenia rany.
Kiedy skóra zostaje uszkodzona, rozpoczyna się proces zapalny, który ma na celu pobudzenie produkcji i migracji komórek do miejsca zranienia. W przypadku np. otarcia skóry, które nie powoduje krwawienia, na powierzchni uszkodzonego obszaru zaczyna wydzielać się płyn surowiczy, który pełni funkcję „opatrunku”, w przypadku głębszych uszkodzeń skóry, które powodują krwawienie, rana zasklepia się dzięki procesowi krzepnięcia. Tak właśnie tworzą się na skórze strupy, które często traktujemy z wrogością, zdrapując zasklepiony płyn surowiczy lub krew. Takie rany mogą być trudno gojące, ale tym bardziej nie należy ich rozdrapywać, bo takie zachowanie niszczy procesy naprawcze. Może również wywołać zakażenie rany.
Strupy mogą tworzyć się także na błonach śluzowych np. w nosie. Powstają wskutek mechanicznych uszkodzeń nabłonka oraz stanów zapalnych, które mogą być powodowane m.in. przez wrastające włosy w nosie.
