U nas zapłacisz kartą
Tajemnica gojącego się strupka - Przyczyny, Leczenie i Porady
Niegojąca się rana a nowotwór skóry
Rak podstawonokomórkowy jest jednym z najczęstszych nowotworów skóry. Jego objawem może być niewielkie, płytkie owrzodzenie, które zazwyczaj wygląda jak nieduża rana. Pokrywa się strupkiem, który cyklicznie odpada – odsłaniając w ten sposób owrzodzenie. Zdarza się, że o tym typie nowotworu mogą świadczyć też guzki o perłowej powierzchni pojawiające się na skórze oraz niewielkie zaczerwienienie. Zmiany związane z nowotworem podstawnokomórkowym zwykle występują na tych częściach ciała, które są odsłonięte i wystawiane na słońce. W większości przypadków pojawiają się na twarzy lub szyi, rozwijają się miejscowo i powoli.
Jeśli zauważycie, że rana nie goi się przez kilka tygodni – powinniście zareagować. Żeby rozpoznać, czy zmiana na skórze ma niepokojący charakter, należy udać się do dermatologa, który oceni to poprzez badanie dermatologiczne z wykorzystanie dermatoskopu (później dokonuje się badania histopatologicznego). Badania pozwolą określić ich dokładne podłoże. Nowotwór ten ma charakterystyczny wygląd, dlatego lekarz często już po pierwszych oględzinach jest w stanie z dużym prawdopodobieństwem rozpoznać tę chorobę. Choć ten rodzaj raka cechuje się złośliwym charakterem to wykryty odpowiednio wcześnie – jest całkowicie uleczalny. Warunkiem jest jednak podjęcie odpowiedniego leczenia.
Poza niegojącymi się ranami niepokój powinny wzbudzić także następujące objawy:
- Łuszcząca się zmiana skórna – taka zmiana zazwyczaj po zastosowaniu odpowiednich zabiegów kosmetycznych regeneruje się i znika. Łuszcząca zmiana, która zwiększa swoją powierzchnię i uporczywie pozostaje na skórze, może być objawem nowotworu płaskonabłonkowego lub podstawnokomórkowego.
- Kolorowe znamiona – sygnałem alarmującym powinny być też pieprzyki w kolorze czerwonym, fioletowym, niebieskim. Pieprzyki zwykle są jednolitego koloru, natomiast te, które są objawem zmian nowotworowych – mają zazwyczaj wiele kolorów i odcieni. Niepokojącym objawem jest również zmiana kształtu pieprzyka, jego wielkość (pieprzyki zwykle są małe) oraz bolesność. Warto więc regularnie kontrolować pieprzyki u lekarza dermatologa.
- Błyszczący guzek na skórze – może być objawem raka podstawnokomórkowego skóry. Taki guzek zazwyczaj pojawia się na twarzy (w obrębie oczu i nosa, na czole), rzadko na kończynach dolnych lub górnych. Może być mylony z ugryzieniem komara.
Kiedy powinno się usunąć zmianę?
Nie każda zmiana na skórze powiek, to zmiana nowotworowa. Bez względu na to, każda powinna zostać poddana okulistycznej diagnozie, w celu rozpoznania i zaproponowania odpowiedniego leczenia. Odpowiednio wcześnie podjęte działania pozwalają osiągnąć świetny rezultat kosmetyczny zabiegu. Zminimalizowane jest też ryzyko deformacji powieki, a często również i części twarzy.
Wskazaniami do zabiegu są przede wszystkim:
- owrzodzenie,
- krwawienie,
- powiększenie się zmiany skórnej,
- zmiana koloru narośli,
- utrata rzęs w okolicy guza,
- niegojący się strupek na powiece,
- asymetria zmiany,
- obecność drobnych naczyń w obrębie guza,
- wydobywanie się wydzieliny z guza.
Strupy w nosie
Strupy w nosie powodują znaczny dyskomfort, zwłaszcza że często towarzyszy im ból, swędzenie i suchość śluzówki. Suchość błony śluzowej nosa to problem pojawiający się podczas upałów lub siarczystego mrozu. Ponadto może być efektem palenia papierosów, zaburzeń hormonalnych czy długotrwałego stosowania kropli do nosa. Powstające wówczas niewielkie ranki i gęsta wydzielina powodują powstawanie strupów, które blokują drożność nosa. Strup w nosie może być objawem zanikowego nieżytu nosa, polekowego nieżytu nosa, alergii, a także infekcji wirusowej lub bakteryjnej.
Warto wiedzieć, czym smarować strup w nosie, aby usunąć go i jednocześnie nie podrażnić delikatnej błony śluzowej. Doskonale sprawdza się w tej roli sok z aloesu, który ma działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybiczne i nawilżające. Strupy w nosie można też smarować olejkiem z drzewa herbacianego, który ma działanie dezynfekujące, przeciwwirusowe, bakteriobójcze, grzybobójcze i przeciwzapalne. W przypadku często nawracających, bolących strupków w nosie należy udać się do laryngologa.
Pracujesz na słońcu – chroń się!
Przyczyną rozwoju raka kolczystokomórkowego skóry jest nieprawidłowe namnażanie się keratynocytów w efekcie długotrwałej ekspozycji na słońce (promieniowanie UV) i dlatego wśród szczególnie narażonych na zachorowania są osoby wykonujące pracę na świeżym powietrzu: rolnicy, sadownicy, ogrodnicy, rybacy czy budowniczy – szczególnie jeśli nie stosują żadnej ochrony przed promieniowaniem słonecznym. Rak skóry u tych osób określany jest nawet mianem choroby zawodowej.
- poddani w przeszłości leczeniu za pomocą promieniowania jonizującego,
- posiadający wrodzone lub nabyte upośledzenie odporności (po przeszczepieniach narządów, długotrwale leczone lekami hamującymi działanie układu odpornościowego lub glikokortykosteroidami, osoby zakażone HIV),
- cierpiący na przewlekłe choroby skóry
- osoby z genetyczną predyspozycją do zachorowania na nowotwory skóry wywołane promieniowaniem UV.
Te osoby powinny chronić się wyjątkowo, bo rak kolczystokomórkowy przebiega u nich niezwykle agresywnie i często prowadzi do śmierci.
– Ochrona przed szkodliwym promieniowaniem UV to obecnie jeden z głównych elementów profilaktyki przed rakiem kolczystokomórkowym. Szczególnie w okresie letnim, przed wyjściem z domu należy pamiętać o kremach z filtrem, nakryciu głowy, zasłaniać okolice ramion i szyi oraz pamiętać, że promienie słońca bardzo dobrze przechodzą przez warstwę chmur. Niestety wiele osób wykonujących pracę zawodową na świeżym powietrzu o tym zapomina – zaznacza Joanna Konarzewska, dyrektor Fundacji Onkologicznej Nadzieja.
I zalecają samoobserwację, przynajmniej raz w miesiącu. Chodzi o sprawdzenie skóry pod kątem nowych zmian oraz obserwację wcześniejszych. Jeśli zauważymy jakąś nową, niepokojącą zmianę wybierzmy się do dermatologa, który oceni, czy jest się czym przejmować. Powinien przeprowadzić ponadto wywiad uwzględniający czynniki środowiskowe i genetyczne oraz przyjmowane przez pacjenta leki, a następnie przeprowadzić badanie.
