"Rak skóry płaskonabłonkowy - Wyzwania i Nowe Odkrycia"
Przegląd
Termin rak in situ jest terminem używanym do zdefiniowania i opisania nowotworu, który występuje tylko w komórkach, w których się rozpoczął i nie rozprzestrzenił się na żadne pobliskie tkanki. Rak in situ jest najwcześniejszym stadium raka i na tym etapie jest uważany za „nieinwazyjny”. W odniesieniu do stopnia zaawansowania, rak in situ jest uważany za raka w stadium 0. Etapy od 1 do 4 są uważane za „inwazyjne” nowotwory, ponieważ rozprzestrzeniły się poza coś, co nazywa się „błoną podstawną” w tkankach. Kiedy nowotwory zostaną wykryte na tym etapie, teoretycznie powinny być w 100 procentach uleczalne. Kąt To powiedziawszy, nie wszystkie nowotwory mają stadium CIS.
Wygląd mikroskopowy
Rozpoznanie raka in situ należy postawić pod mikroskopem, gdzie określa się to obecnością komórek nowotworowych. Komórki rakowe różnią się od normalnych pod wieloma względami, nie tylko zdolnością do rozprzestrzeniania się.
Diagnostyka raka płaskonabłonkowego skóry
W przypadku podejrzenia raka skóry należy udać się do dermatologa. Nowotwór szybko zdiagnozowany w większości przypadków jest możliwy do usunięcia w całości i nie grozi nawrotami. Hospitalizacja nie jest wymagana w przypadku usuwania niewielkich zmian, natomiast rozległe resekcje zwykle wymagają przyjęcia chorego na oddział.
W trakcie wizyty u specjalisty pacjent może zadać następujące pytania:
- Na jaki rodzaj raka skóry choruję?
- Czym ten rak różni się od innych raków skóry? Czy mam większe szanse na całkowite wyleczenie?
- Czy w moim przypadku resekcja chirurgiczna zapewni całkowite wyleczenie? Jakie jest ryzyko nawrotu choroby?
- Czy chemioterapia lub radioterapia jest jedną z opcji terapeutycznych w moim przypadku.
- Jak długo będzie trwało leczenie w moim wypadku?
- Jakie mogą być skutki uboczne podjętego przeze mnie leczenia?
Specjalista może zadać następujące pytania:
- Czy zmiana zwiększyła się w ostatnim czasie?
- Czy pojawił się świąd, pieczenie lub ból?
- Czy pojawiło się krwawienie z powierzchni zmiany?
- Czy rozpoznano w przeszłości raka skóry?
- Czy rozpoznano raka skóry u kogoś z rodziny? Jeśli tak to u kogo?
Do najważniejszych czynników ryzyka rozwoju raka płaskonabłonkowego skóry należą:
- długotrwałe narażenie na promieniowanie słoneczne,
- rogowacenie słoneczne, leukoplakia i skóra pergaminowata (xeroderma pigmentosum),
- uszkodzenia chemiczne (herbicydy, środki grzybobójcze, pochodne ropy naftowej) i mechaniczne (np. w obrębie blizn po oparzeniach lub przetok),
- infekcja wirusem brodawczaka ludzkiego, głównie w okolicach narządów płciowych,
- stany związane z immunosupresją (pacjenci po przeszczepach narządów lub stosujący terapię glikokortykosteroidową i immunosupresyjną – hydroksykarbamid, azatiopryna, cyklosporyna A),
- występowanie raka skóry w rodzinie,
- rak skóry u pacjenta w przeszłości,
- wiek chorego – szczególnie osoby po 60. roku życia,
- płeć męska.
Odmiany raka płaskonabłonkowego skóry
Opisuje się dwie jego główne odmiany:
- rogowaciejącą – guz pokryty na powierzchni masami zrogowaciałego naskórka, zmiany są wyniosłe ponad powierzchnię, naciekanie wgłąb skóry jest niewielkie,
- wrzodziejącą – o znacznie większym naciekaniu w głąb, twardych nacieczonych brzegach, a tym samym gorszym rokowaniu niż odmiana rogowaciejąca.
Dwie rzadsze odmiany raka kolczystokomórkowego to:
Rak płaskonabłonkowy oraz podstawnokomórkowy stanowią łącznie ok. 96% nowotworów skóry i aż 35% wszystkich nowotworów. Częstość zachorowania na SCC wzrasta wraz z wiekiem, szczególnie po 60. roku życia. Mężczyźni chorują częściej niż kobiety.
Zobacz wideo: Czy każdy nowotwór powoduje ból?
Nowotwory, które można zdiagnozować jako CIS
Teoretycznie każdy nowotwór, który zaczyna się w komórkach nabłonka, miałby stadium CIS. Najczęstsze, o których usłyszysz, to jednak CIS piersi (zarówno rak przewodowy in situ (DCIS) jak i rak zrazikowy in situ (LCIS), pęcherz moczowy, płuca (stadium 0 płuca), szyjka macicy (śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy), i skóry (rak płaskonabłonkowy in situ).
Pytanie za milion dolarów w ostatnim czasie, zwłaszcza w kontekście kontrowersji dotyczących leczenia raka przewodowego in situ lub raka piersi in situ, brzmi, czy rak in situ jest rzeczywiście rakiem. Kąt Odpowiedź brzmi: to zależy od tego, z kim rozmawiasz. Niektórzy lekarze klasyfikują raka in situ jako raka nieinwazyjnego, a inni wolą nazywać go stanem przedrakowym. Rozróżnienie polegałoby na tym, by wiedzieć, czy CIS rozwinie się w raka inwazyjnego, a to z definicji nie jest znane. Nie jesteśmy też skłonni do szybkiego uzyskiwania odpowiedzi, ponieważ nie byłoby etyczne po prostu obserwowanie dużej liczby nowotworów in situ, aby sprawdzić, czy stały się rakiem inwazyjnym i rozprzestrzeniły się.
U nas zapłacisz kartą