U nas zapłacisz kartą
"Rak skóry płaskonabłonkowy - Wyzwania i Nowe Odkrycia"
Jak leczyć raka płaskonabłonkowego skóry?
Na wybór metody leczenia raka płaskonabłonkowego skóry wpływa stopień zaawansowania choroby. W przypadku zmian, które zostaną wykryte we wczesnym stadium, wystarczające okazuje się chirurgiczne usunięcie zmiany z odpowiednim marginesem zdrowej tkanki. Dzięki zabiegowi, który wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym, możliwe jest ograniczenie ryzyka związanego z powstawaniem przerzutów do węzłów chłonnych i ważnych organów wewnętrznych. Zabieg nie jest skomplikowany i nie stanowi zagrożenia dla zdrowia. Jeżeli zmiana była rozległa, to można wykonać zabieg pozwalający na przywrócenie skórze estetycznego wyglądu. Plastyka skóry stosowana jest przede wszystkim w przypadku zmian nowotworowych, które naciekają w głąb, bo po ich wycięciu widoczny jest duży ubytek tkanek. Leczenie raka płaskonabłonkowego, który dał przerzuty, uwzględnia zastosowanie radio lub chemioterapii, a także usunięcie zaatakowanych przez nowotwór węzłów chłonnych.
Zapobieganie nawrotom raka płaskonabłonkowego wiąże się z koniecznością redukcji negatywnego wpływu na skórę wszystkich czynników ryzyka. Oznacza to, że konieczne jest unikanie promieniowania UV oraz dbanie o prawidłową ochronę skóry przed jego działaniem. Należy pamiętać o konieczności rezygnacji z kąpieli słonecznych oraz długiego przebywania na słońcu w godzinach południowych i popołudniowych. Aby zapobiegać nawrotom raka płaskonabłonkowego, trzeba także chronić skórę przed częstymi urazami i kontaktem z chemikaliami. Zalecane są częste kontrole zdrowia węzłów chłonnych oraz poddawanie diagnostyce każdej zmiany, która pojawia się na skórze i może wskazywać na to, że nowotwór uległ wznowieniu.
Rak płaskonabłonkowy skóry
Rak płaskonabłonkowy skóry to złośliwy nowotwór skóry pochodzenia nabłonkowego, który zazwyczaj rośnie powoli, ale ma zdolność do tworzenia przerzutów odległych w innych narządach. Rak płaskonabłonkowy skóry jest zazwyczaj częściowo zbudowany z komórek ulegających rogowaceniu (tj. podobnych do zdrowego naskórka pokrywającego ludzkie ciało). Rak płaskonabłonkowy skóry występuje przede wszystkim u osób rasy białej. Najbardziej dojrzała postać tego nowotworu była dawniej określana jako rak kolczystokomórkowy skóry.
Rak płaskonabłonkowy skóry jest drugim co do częstości (po raku podstawnokomórkowym) nowotworem skóry. Dokładną częstość występowania raka kolczystokomórkowego skóry trudno ocenić, ponieważ wczesne przypadki tego nowotworu często nie są rozpoznawane i zgłaszane do odpowiednich rejestrów zachorowań na nowotwory złośliwe (w Polsce jest to Krajowy Rejestr Nowotworów).
Nowotwory, które można zdiagnozować jako CIS
Teoretycznie każdy nowotwór, który zaczyna się w komórkach nabłonka, miałby stadium CIS. Najczęstsze, o których usłyszysz, to jednak CIS piersi (zarówno rak przewodowy in situ (DCIS) jak i rak zrazikowy in situ (LCIS), pęcherz moczowy, płuca (stadium 0 płuca), szyjka macicy (śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy), i skóry (rak płaskonabłonkowy in situ).
Pytanie za milion dolarów w ostatnim czasie, zwłaszcza w kontekście kontrowersji dotyczących leczenia raka przewodowego in situ lub raka piersi in situ, brzmi, czy rak in situ jest rzeczywiście rakiem. Kąt Odpowiedź brzmi: to zależy od tego, z kim rozmawiasz. Niektórzy lekarze klasyfikują raka in situ jako raka nieinwazyjnego, a inni wolą nazywać go stanem przedrakowym. Rozróżnienie polegałoby na tym, by wiedzieć, czy CIS rozwinie się w raka inwazyjnego, a to z definicji nie jest znane. Nie jesteśmy też skłonni do szybkiego uzyskiwania odpowiedzi, ponieważ nie byłoby etyczne po prostu obserwowanie dużej liczby nowotworów in situ, aby sprawdzić, czy stały się rakiem inwazyjnym i rozprzestrzeniły się.
Rak in situ a rak inwazyjny
W przeciwieństwie do raka lub raka inwazyjnego, rak in situ nie zaatakował jeszcze błony podstawnej i nie ma inwazji podścieliska. Poza tym – fakt, że komórki nie przebiły się jeszcze przez strukturę podtrzymującą, z której powstały – komórki wyglądają tak samo, jak pod mikroskopem pojawiłyby się komórki inwazyjnego raka. Kąt Kąt
Pod wieloma względami termin „rak” jest po prostu utożsamiany z rakiem. Około 85 procent nowotworów to nowotwory. Raki składają się z komórek nabłonkowych, rodzaj komórek, które wyścielają skórę, kanały piersiowe i inne powierzchnie narządów w ciele.
Podtypy raka obejmują gruczolakoraka, raka płaskonabłonkowego, raka przejściowokomórkowego (pęcherza lub nerek) i raka podstawnokomórkowego.
Rak in situ można dalej zdefiniować na podstawie rodzaju tkanki, w której zaczyna się nowotwór. Na przykład rak płaskonabłonkowy in situ szyjki macicy reprezentuje raka, który rozpoczął się w komórkach płaskonabłonkowych wyściełających szyjkę macicy i nie stał się jeszcze inwazyjny.
Nowotwory, takie jak mięsaki, powstają w tkankach, które nie mają błony podstawnej, tak więc w przypadku tych rodzajów raka nie występuje stadium raka in situ. Kąt Innymi słowy, nowotwory, takie jak rak kości (kostniakomięsak) nie mają stadium przedinwazyjnego (nie ma stadium CIS), a komórki będą albo normalne, albo rakowe. Podobnie nowotwory związane z krwią, takie jak białaczki i chłoniaki, nie mają stadium przedinwazyjnego, ale rakowego, pod kątem którego można badać ludzi. W przypadku nowotworów, które nie mają stadium CIS, testy przesiewowe (takie jak wymaz Pap) nie są tak skuteczne we wczesnym wykrywaniu, ponieważ po wykryciu nieprawidłowych komórek byłoby już uważane za inwazyjne z możliwością rozprzestrzeniania się (przerzuty). . Kąt
