U nas zapłacisz kartą
Pharmaceris Szampon na Łuszczycę - Skuteczne Rozwiązanie dla Problemów Skóry
Jak i dlaczego powstaje łupież
Problem swędzącej skóry głowy i złuszczonego naskórka może być dwojakiego rodzaju. Łupież suchy to białe, zwykle niewielkie i suche płatki naskórka. Łupież tłusty charakteryzuje się żółtawymi, większymi i tłustymi płatkami. Wiąże się także z występowaniem nasilonego łojotoku, który przekłada się na blokowanie ujść mieszków włosowych, osłabianie kosmyków, a nawet utratę gęstości włosów czy łysienie.
Przede wszystkim warto przyjrzeć się genezie problemu. Łupież najczęściej wywołuje występujący w mikrobiomie skalpu drożdżopodobny grzyb Malassezia furfur (zwany również Pityrosporum ovale). Kiedy na skórze głowy grzyb pojawia się w nadmiarze, następuje gwałtowne podrażnienie i złuszczanie się naskórka. Nie bez znaczenia są również zaburzenia hormonalne, najczęściej wywołane androgenami (hormonami typu męskiego), które intensyfikują wydzielanie łojotoku. Przyczynami łupieżu mogą być także: choroby i zaburzenia immunologiczne czy neurologiczne, hiperproliferacja, czyli niewłaściwy proces odnowy komórkowej naskórka, zła dieta, uboga w magnez, cynk, wapń, potas czy żelazo. Nadmierne złuszczanie się naskórka na głowie można również łączyć ze zmianą wody lub szamponu (nazywa się go wówczas łupieżem kosmetycznym), zabiegami fryzjerskimi, jak rozjaśnianie czy koloryzacja włosów. U osób, u których łupież powraca, jego pojawienie się miewa związek z osłabieniem organizmu albo infekcją bądź przewlekłym czy gwałtownym stresem.
Nie ma zatem tylko jednej przyczyny. Dlatego tak ciężko skutecznie pozbyć się łupieżu.
Miejscowe glikokortykosteroidy
Dzięki zdecydowanie większej wygodzie stosowania miejscowe glikokortykosteroidy (GKS) zajmują istotne miejsce w terapii miejscowej łuszczycy [3] . Ze względu na to, że zmiany chorobowe są zgrubiałe największą skuteczność leczenia osiąga się stosując silnie działające glikokortykosteroidu, które mogą być stosowane przez pacjenta do momentu dopóki grubość skóry nie zostanie znormalizowana, co zwykle trwa 2 tygodnie. Przy dłuższym stosowaniu może dojść do zmniejszania wrażliwości zmian chorobowych na zastosowany lek i ujawnienia się działań niepożądanych (np. zaczerwienienie skóry i nadmierne jej ścienczenie). (O atrofii skóry i innych działaniach niepożądanych przeczytasz w osobnym artykule.)
Łuszczyca ma najczęściej postać łuszczycy zwykłej (psoriasis vulgaris). Charakterystycznym objawem są czerwone, brunatne lub różowe mocno odgraniczone wyniosłe powierzchnie naskórka pokryte srebrzystą łuską. Zmiany pojawiają się najczęściej na łokciach, kolanach, okolicy kości krzyżowej, okolicy pośladkowej, na owłosionej skórze głowy oraz na skórze stóp i dłoni. U 25% chorych występuje dodatkowo łuszczyca paznokci – warto zwrócić na to uwagę, gdyż często choroba ta jest mylona z grzybicą paznokci.
Leczenie miejscowe łuszczycy jest podstawą terapii pacjentów, u których zmiany chorobowe nie przekraczają 10% powierzchni ciała.Wspomaga też leczenie ogólne u chorych z cięższym przebiegiem.
Aby przepisana przez lekarza terapia miejscowa była skuteczna, wymaga odpowiednich zabiegów przygotowawczych i pielęgnacyjnych skóry.
Jak przebiega zwykle terapia miejscowa łuszczycy? Można podzielić ją na 3 etapy:
- Usunięcie łusek pokrywających wykwity łuszczycowe.
- Zahamowanie nadmiernej proliferacji komórek naskórka i procesu zapalnego.
- Prawidłowa pielęgnacja skóry.
Jak widać leczenie miejscowe to nie tylko stosowanie przepisanej przez lekarza terapii, ale również stosowanie preparatów dostępnych bez recepty, które uzupełniają działanie lecznicze. To pole do popisu dla farmaceutów.