Przyczyny występowania wszystkich trzech mechanizmów jednocześnie nie są do końca znane, dalece uprawdopodobnione hipotezy zakładają jednak w przypadku łuszczycy skóry głowy nadrzędną rolę czynników genetycznych, immunologicznych oraz środowiskowych.
Wynika to z tego, że witamina D odpowiada między innymi za gospodarkę wapnia w organizmie, a witamina K2 MK-7 niejako transportuje wapń z całego organizmu do miejsca, w którym powinien się znaleźć kości.
chorych, zazwyczaj po kilku latach zwykłych objawów łuszczyca atakuje stawy najczęściej drobne stawy palców rąk, stawy kręgosłupa w odcinku szyjnym lub lędźwiowym oraz zwykle niesymetrycznie duże stawy, np.
Problem stygmatyzacji pacjentów z łuszczycą jest już tak poważny, że GIS Główny Inspektorat Sanitarny wydał oświadczenie wyjaśniające, że łuszczyca nie jest chorobą zakaźną, a zdrowi ludzie nie zarażą się, podając chorym rękę czy korzystając z tym samych przedmiotów.
W przeprowadzonej populacyjnej analizie farmakokinetycznej badań klinicznych fazy, oceniano wpływ produktów leczniczych, najczęściej równolegle stosowanych, przez pacjentów chorujących na łuszczycę w tym preparatów, takich jak paracetamol, ibuprofen, kwas acetylosalicylowy, metformina, atorwastatyna, lewotyroksyna na właściwości farmakokinetyczne ustekinumabu.
O ile stosunkowo łatwo jest rozróżnić łuszczycę owłosionej skóry głowy od grzybicy głowy, która daje charakterystyczny obraz kliniczny i już coraz rzadziej występuje, o tyle bez pojawienia się charakterystycznych zmian na ciele łuszczyca może przypominać łojotokowe zapalenie skóry.
stosowanie niektórych leków glikokortykosteroidów szczególnie w postaci doustnej, czy też dożylnej , leków przeciwmalarycznych, beta-blokerów często stosowanych z przyczyn kardiologicznych , niesteroidowych leków przeciwzapalnych, cymetydyny,.
W przypadku preparatów z krótszą datą nuta orzechowa może przestać być wyczuwalna, a w jej miejsce może pojawić się charakterystyczny zapach, który przez niektóre osoby jest określany jako zapach rosołu kostki rosołowej.
cyklosporyna A to silnie działający lek immunosupresyjny skuteczny we wszystkich postaciach łuszczycy, jednak ze względu na nefrotoksyczność wskazany jest głównie w przypadkach łuszczycy szczególnie rozległej i opornej na inne metody leczenia; podawanie wiąże się z koniecznością monitorowania parametrów laboratoryjnych oraz ciśnienia tętniczego krwi.
Wyjątkiem od tej reguły jest przygotowanie skóry do terapii miejscowej pochodnymi witaminy D kalcypotriol kwas salicylowy dezaktywuje leki tej grupy, dlatego nie można w tym przypadku prowadzić złuszczania tą metodą.