U nas zapłacisz kartą
Skąd się bierze pryszcz na ustach?
Pryszcze podskórne na twarzy a depilacja laserowa
Zastanawiasz się, czy pryszcze podskórne stanowią przeciwwskazanie do depilacji laserowej? Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Każdy przypadek powinien zostać zbadany przez laseroterapeutę w gabinecie. W salonach depilacja.pl tego typu konsultacje odbywają się za darmo. Możesz umówić je za pomocą specjalnego formularza na naszej stronie internetowej. Specjalista oceni stan Twojej skóry oraz przeprowadzi wywiad medyczny. Dokona również próby laserowej, aby przekonać się, jak Twoja skóra reaguje na laser. Na podstawie uzyskanych informacji i własnych wniosków zdecyduje, czy w danej chwili możesz poddać się zabiegowi depilacji laserowej czy też nie. Pamiętaj jednak, że pryszcze podskórne, nawet jeżeli będą stanowić przeciwwskazanie do depilacji laserowej, są przeciwwskazaniem tak zwanym czasowym czyli względnym. Wystarczy, że poczekasz, aż znikną samoistnie, albo zastosujesz potrzebne leczenie. Gdy Twoja skóra będzie już gładka i zdrowa, najprawdopodobniej możesz skorzystać z działania lasera, aby wkrótce cieszyć się gładką skórą na stałe. Depilacja laserowa to obecnie najbardziej efektywny sposób, dlatego nie zwlekaj z decyzją i już dzisiaj zarezerwuj dowolny zabieg z dodatkowym rabatem 20%! Wystarczy, że na ostatnim kroku rezerwacji online wpiszesz dedykowany kod rabatowy ➡️ BLOG20 ⬅️
Czym są pryszcze podskórne?
Pryszcze podskórne to po prostu wykwity skórne zawierające w sobie dużo treści ropnej. Jak sama nazwa wskazuje – znajdują się pod zewnętrzną warstwą naskórka. Wybrzuszenia te przybierają różne kształty i kolory. Zazwyczaj charakteryzują się czerwoną obwódką albo czerwonawym odcieniem. Zdarza się, że zyskują aż siną barwę. Zazwyczaj są bolesne, czasami nawet bardzo.
Pryszczy podskórnych nie można wycisnąć, gdyż ich ujście jest zasłonięte przez skórę. Często są mocno rozsiane po twarzy i przybierają niewielki rozmiar. Zazwyczaj przybierają formę twardych guzków albo cyst. Te pierwsze mieszczą się głębiej niż cysty i są twardsze. Cysty zazwyczaj są widocznie nabrzmiałe ropą, leżą płytko i są dosyć miękkie.
Mogłoby się wydawać, że pryszcze podskórne tworzą się głównie w strefie T czyli na czole, nosie i brodzie. Warto jednak pamiętać, że mogą się pojawiać nie tylko na twarzy, ale także na plecach, w pobliżu ust, skroni, szyi, dekolcie, czole, albo na policzkach.
Pryszcze podskórne – czym są i gdzie powstają?
Pryszcze podskórne są to ropne zmiany skórne, które powstają pod powierzchnią naskórka , a więc w głębszych warstwach skóry. Rozsiane są w różnych miejscach ciała, ale najczęściej pojawiają się w na czole, skroniach, policzkach, szyi, dekolcie czy na plecach. Mogą występować pojedynczo lub w grupach. Zazwyczaj przyjmują one postać cyst lub twardych guzków , a czasem stanowią jedynie drobne wybrzuszenia naskórka.
Cysty powstają bezpośrednio pod naskórkiem i charakteryzują się różnym kształtem i wielkością. Głównie są koloru czerwonego lub białego z czerwoną obwódką. Mogą być nabrzmiałe, ponieważ są wypełnione ropą. Guzki są twardsze od cyst, ponieważ powstają w głębszych warstwach skóry. Obie formy pryszczy podskórnych bolą przy dotyku. Nie należy ich wyciskać ani zdrapywać, ponieważ zostawiają po sobie trwałe i ciemne blizny, które trudno się leczy i maskuje [1, 4].
Pryszcze podskórne – przyczyny powstawania
Nadmiar sebum w wyniku niewłaściwej pracy gruczołów łojowych jest główną przyczyną powstawania pryszczy podskórnych. Proces ten nasila się zazwyczaj w wyniku nieprawidłowości gospodarki hormonalnej , a więc nadmiernej produkcji męskich hormonów (androgenów). Ponadto zaobserwowano, że pryszcze podskórne mogą częściej pojawiać się u osób, które:
- używają niewłaściwych kosmetyków, zazwyczaj źle dobranych do swojego rodzaju skóry np. zbyt tłustych kremów, które mogą zatykać pory, utrudniając skórze właściwe oddychanie i regenerację,
- żyją w długotrwałym, nadmiernym stresie,
- palą papierosy,
- posiadają predyspozycje genetyczne,
- mają skłonność do alergii skórnych,
- zmagają się z infekcjami bakteryjnymi i wirusowymi,
- chorują na różne choroby metaboliczne lub cukrzycę,
- nieodpowiednio się odżywiają [1, 3].
