U nas zapłacisz kartą
Pryszcz podskórny - Skuteczne zastosowanie maści ichtiolowej
Pryszcze podskórne – czym są i gdzie powstają?
Pryszcze podskórne są to ropne zmiany skórne, które powstają pod powierzchnią naskórka , a więc w głębszych warstwach skóry. Rozsiane są w różnych miejscach ciała, ale najczęściej pojawiają się w na czole, skroniach, policzkach, szyi, dekolcie czy na plecach. Mogą występować pojedynczo lub w grupach. Zazwyczaj przyjmują one postać cyst lub twardych guzków , a czasem stanowią jedynie drobne wybrzuszenia naskórka.
Cysty powstają bezpośrednio pod naskórkiem i charakteryzują się różnym kształtem i wielkością. Głównie są koloru czerwonego lub białego z czerwoną obwódką. Mogą być nabrzmiałe, ponieważ są wypełnione ropą. Guzki są twardsze od cyst, ponieważ powstają w głębszych warstwach skóry. Obie formy pryszczy podskórnych bolą przy dotyku. Nie należy ich wyciskać ani zdrapywać, ponieważ zostawiają po sobie trwałe i ciemne blizny, które trudno się leczy i maskuje [1, 4].
Pryszcze podskórne: jak powstają? Jak je leczyć?
Pryszcze podskórne miał kiedyś każdy. Niektóre z nich znikają, inne rosną i bolą każdego dnia coraz bardziej. Dopiero ocena stopnia nasilenia tego problemu daje odpowiedź, czy zmiany skórne w postaci cyst, torbieli i guzków świadczą o czymś poważniejszym. Sprawdź, jak rozpoznać pryszcze podskórne i o jakich chorobach może świadczyć ich powstawanie.
Spis treści
Pryszcze podskórne - jak je rozpoznać? W końcu pryszcz pryszczowi nierówny, dlatego pierwszą rzeczą, jaką należy uczynić, to lepiej poznać swoje pryszcze. Ocenić ich wielkość, stopień zaawansowania, a przede wszystkim miejsce położenia. Najprościej podzielić pryszcze na te znajdujące się pod skórą i te "na powierzchni". Pryszcze podskórne wyglądają jak wybrzuszenia, wypustki o różnym kształcie i kolorze. Z kolei pryszcze na powierzchni to zwykle te, które już wyszły spod skóry i mają ropną końcówkę.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Pryszcze podskórne – przyczyny powstawania
Jakie są przyczyny powstawania pryszczy podskórnych? Może ich być kilka. Jeżeli zmiany te pojawiają się w dużej ilości, to zazwyczaj przyczyną ich powstania jest trądzik torbielowaty znany także jako trądzik grudkowo – cystowy. To rezultat niewłaściwego funkcjonowania gruczołów łojowych. Dochodzi wówczas do zapchania ich ujścia, a wszystko to z racji nadprodukcji sebum i wolnego rogowacenia naskórka. Problem ten zazwyczaj bierze się z zaburzeń gospodarki hormonalnej organizmu. Dochodzi wtedy do zwiększonej produkcji androgenów.
Warto jednak pamiętać, że pryszcze podskórne nie zawsze oznaczają trądzik. Czasem przyczyną jest stosowanie preparatów, które doprowadzają do zapychania porów. Mogą to być na przykład zbyt tłuste kremy utrudniające oddychanie skórze. Nie bez znaczenia jest także długotrwały stres. Ten często powoduje powstanie pryszczy w okolicach uszu i szyi. Do pojawienia się podskórnych pryszczy przyczyniać się mogą także choroby metaboliczne, czy skłonności w genach.
Nie wszyscy wiedzą, że łagodne czyraki czyli zmiany ropne, pojawiające się z racji zapalenia mieszków włosowych, to również podskórne pryszcze. Te zazwyczaj szczególnie bolą i powstają z racji niskiej odporności organizmu, zaburzeń metabolicznych lub chorób na przykład wątroby czy nerek.
Inne przyczyny powstawania pryszczy podskórnych: niewłaściwa dieta, alergie skórne, zakażenia wirusowe zakażenia bakteryjne, zaburzenia w składzie sebum produkowanego przez gruczoły łojowe, zmiany w procesie rogowacenia naskórka.
Jak nie pomylić pryszczy podskórnych z innymi zmianami skórnymi?
Pryszcze podskórne, choć wydają się bardzo charakterystyczne, są łatwe do pomylenia z innymi zmianami skórnymi. Charakterystyczne krostki mogą przypominać na przykład tłuszczaki czyli łagodne zmiany nowotworowe. Tłuszczaki jednak nie przybierają sinego czy czerwonawego zabarwienia i widoczne są głównie na barkach oraz plecach. Nie pomyl tłuszczy podskórnych także z włókniakami, które przypominają brodawki i zazwyczaj są dość twarde i zwisające. A co z kaszakami? Te również mogą przypominać pryszcze podskórne, choć zazwyczaj są znacznie mniejsze i przybierają żółtawe zabarwienie z ciemną kropką. Kaszaki to rezultat zaczopowania się ujść gruczołów łojowych.
Maść ichtiolowa na wrzody
Maść ichtiolowa na wrzód ropny (inaczej czyrak) jest najbardziej znanym i powszechnie stosowanym produktem leczniczym w warunkach domowych. Należy ją nakładać zewnętrznie na skórę (miejscowo) 1-2 razy dziennie. Maść ichtiolowa na wrzody działa przeciwzapalnie, antyseptycznie, ściągająco i regenerująco. W potocznym rozumienie „wyciąga” ropę na wierzch. Jest to pierwszy krok w walce z uporczywymi zmianami, jakimi są wrzody. Maść ichtiolowa dostępna jest bez recepty i zazwyczaj stosuje się ją na wczesnym etapie walki z czyrakami, zamiast np. ciepłych kompresów. Wpływa na szybsze powstawanie tzw. czopu ropnego, a później jego oczyszczenie z ropnej wydzieliny. Kiedy do tego dojdzie, proces gojenia i zanikania czyraka zazwyczaj nie trwa długo. Po pozbyciu się zgromadzonej we wrzodzie ropy, należy dane miejsce zdezynfekować i nałożyć na nie maść z antybiotykiem oraz opatrunek.
Kiedy absolutnie zakazana jest maść ichtiolowa? Na ranę świeżą, niezaleczoną lub uszkodzoną tkankę skórną oraz na błony śluzowe. W takich sytuacjach lepiej jej unikać, bo może silnie podrażnić skórę ze względu na właściwości rozgrzewające. Mimo że wykazuje działania regeneracyjne i sprzyja gojeniu się ran, maść ichtiolowa na otwartą ranę nie jest najlepszym pomysłem. Należy również unikać kontaktu z oczami, jak również wystrzegać się jej w przypadku uczulenia na którykolwiek składnik. Przy dłuższym i częstym stosowaniu preparat może wywołać zaczerwienienie i przesuszenie skóry. Dlatego jeśli zastanawiasz się, czy maść ichtiolową można stosować na rany ropiejące (wszelkiego rodzaju), odpowiedź brzmi: nie. Maść ichtiolowa służy głównie do leczenia wyprysków, czyraków lub trądziku. W przypadku innych ran skontaktuj się z lekarzem.
