U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na nosie - Jak się go pozbyć i zapobiec ponownemu pojawieniu się?
Jak leczyć i zapobiegać pryszczom?
Ponieważ pryszcze nie są zaraźliwe, nie możesz rozprzestrzeniać ich na inne osoby lub inne obszary ciała. Poczuj się na siłach, wiedząc, że pryszcz powinien zacząć się goić w ciągu jednego dnia do tygodnia. Oto kilka wskazówek, jak radzić sobie z pryszczami:
- Nie dłubaj ani nie wybijaj pryszcza. Wyciskanie pryszcza może znacznie pogorszyć skazę. Może również powodować blizny.
- Lód, szczególnie duże lub bolesne skazy. Owiń kostkę lodu w miękką szmatkę i trzymaj ją na pryszcz przez kilka minut na raz. Jeśli robisz to kilka razy dziennie, może to pomóc zmniejszyć obrzęk i złagodzić ból.
- Zastosuj dostępny bez recepty zabieg punktowy na poszczególne pryszcze. Leczenie trądziku może przyspieszyć gojenie. Nie nakładaj ich jednak częściej niż zalecano, ponieważ mogą wysuszać i podrażniać skórę.
- Weź codziennie leki na trądzik. Jeśli często masz pryszcze lub masz je na całej twarzy lub ciele, możesz skorzystać z leków. Skuteczne leczenie trądziku zatrzyma pryszcze, zanim się uformują. Korzystanie z nich może pomóc w długotrwałym oczyszczeniu skóry.
Unikaj wszystkich dziwnych rzeczy, które mają być „cudownymi” lekarstwami na trądzik. Obejmuje to pastę do zębów, Windex i czosnek. Nie wyleczą pryszcza i mogą go bardziej podrażnić.
Przebieg choroby
A. Stadium prodromalne
Stadium prodromalne to pierwszy etap opryszczki w nosie. Może poprzedzać pojawienie się pęcherzyków i objawiać się mrowieniem, swędzeniem lub pieczeniem w okolicy nosa. Może również wystąpić uczucie napięcia lub tkliwości skóry.
B. Stadium pęcherzykowe
W stadium pęcherzykowym pojawiają się bolesne pęcherzyki w okolicy nosa. Pęcherzyki są wypełnione płynem i mogą pękać, tworząc strupy. W tym stadium opryszczka w nosie może być bardzo bolesna i może powodować dyskomfort podczas jedzenia, mówienia lub dotykania nosa.
C. Stadium strupowe
W stadium strupowym pęcherzyki pękają i tworzą się strupy. Strupy z czasem odpadają, odsłaniając zdrową skórę. W tym stadium objawy zwykle zanikają, ale proces gojenia może potrwać jeszcze kilka dni.
Pryszcze podskórne: czym są?
To różnej wielkości podskórne ropne zmiany znajdujące się w głębokiej warstwie skóry, niemożliwe do wyciśnięcia, ponieważ ich ujście zasłonięte jest przez skórę. Czasem są rozsiane po twarzy i drobne. Częściej jednak mają formę cyst lub nawet twardych guzków. Guzki znajdują się głębiej niż cysty i są twarde. Cysty są nieco bardziej miękkie i czasem widocznie nabrzmiałe ropą, ponieważ znajdują płycej niż ropne guzki. Zmiany mogą mieć lekko siny lub czerwonawy odcień, czasem jedynie czerwoną obwódkę. Zarówno cysty, jak i guzki charakteryzują się tym, że przy dotknięciu bolą, chociaż przy mniejszych pryszczach ból może nie być wyczuwalny, szczególnie u odpornych osób. Nie należy ich wyciskać, ponieważ zostawiają trwałe, ciemne blizny. Przyjmuje się, że najczęściej podskórne pryszcze tworzą się w strefie T (czoło, nos, broda), podobnie jak inne zaskórniki. Nie jest to prawda. W rzeczywistości mogą wystąpić w bardzo wielu miejscach na ciele, przede wszystkim na policzkach i na czole tuż przy włosach, na skroniach, na szyi, w okolicach uszu, na plecach oraz na dekolcie. Kiedy pryszcz podskórny się pojawi, warto dać mu czas. Niektóre same wchłaniają się już po kilku dniach, a te mniejsze okazują się być zwykłymi pryszczami, które wychodzą na wierzch, przez co stają się o niebo prostsze do usunięcia. Jeśli jednak podskórne cysty i guzki nie znikają lub pojawiają się regularnie, należy się temu przyjrzeć. Czytaj też: Trądzik: objawy i skuteczne leczenie Trądzik zaskórnikowy: jak go wyleczyć? Pryszcze na pośladkach: jak powstają i jak się ich pozbyć?
- używanie kosmetyków zapychających pory, zbyt tłustych kremów
- skłonności genetyczne
- choroby, np. cukrzyca oraz inne choroby metaboliczne
- długotrwały stres (szczególnie, kiedy pryszcze występują w okolicy szyi i uszu)
Rodzajem pryszczy podskórnych można też nazwać łagodne czyraki, czyli ropne zmiany skórne wynikające z zapalenia mieszków włosowych. Są bardziej bolesne i większe od zwyczajnych pryszczy. Bolą bez dotykania, kiedy już urosną. Częste występowanie czyraków może świadczyć o chorobach nerek i wątroby, cukrzycy, osłabionej odporności organizmu, zarażeniu wirusem HIV. Jeśli zdiagnozujesz u siebie czyraka, koniecznie udaj się do lekarza dermatologa.
Pryszcze podskórne: leczenie
Po pierwsze, pryszczy podskórnych nie można wyciskać! Zmiany te są osadzone na tyle głęboko, że pryszcz może rozlać się pod skórą. Wyjątkowo łatwo też o rozdrapanie pryszcza do krwi podczas naciskania go z każdej strony. Najprostszym sposobem na pryszcze podskórne jest maść ichtiolowa, czyli niedroga maść apteczna dostępna bez recepty, która wyciąga ropę z głęboko osadzonego pryszcza na zewnątrz. Należy ją stosować ostrożnie, ponieważ bardzo brudzi. Maść nakłada się na cystę i wokół niej i zmywa po około trzydziestu minutach. Dermatolodzy przepisują ją w połączeniu z antybiotykiem, jeśli pojawi się taka potrzeba.
Innym sprawdzonym sposobem na trądzik grudkowo-cystowy jest domowa kuracja retinoidami lub seria zabiegów kwasami w salonie kosmetycznym. Niektórym osobom pomaga również zmiana diety, ograniczenie słodkich napojów, słodyczy oraz tłustych potraw i mięsa. Niestety, na pryszcze powstałe ze stresu ciężko zaradzić inaczej jak zwiększoną dawką relaksu.
Niektóre pryszcze w newralgicznych miejscach łatwo pomylić z innymi zmianami skórnymi. Mogą to być:
- tłuszczaki, czyli łagodne nowotwory w postaci twardych guzków, które w przeciwieństwie do pryszczy nie mają zabarwienia i występują przede wszystkim na plecach oraz na barkach,
- włókniaki, czyli niegroźne twarde guzki lub zwisające zmiany skórne przypominające brodawki,
- kaszaki, czyli torbiele zastoinowe to zaczopowane ujścia gruczołów łojowych, które zwykle są mniejsze niż pryszcze podskórne, mają żółte zabarwienie i niewielką ciemną kropkę we wnętrzu.
Czynniki ryzyka
A. Osłabiony układ odpornościowy
Osłabiony układ odpornościowy może zwiększać ryzyko wystąpienia opryszczki w nosie. Osoby zakażone wirusem HIV, osoby poddawane chemioterapii lub osoby z autoimmunologicznymi chorobami mają większe ryzyko wystąpienia infekcji opryszczkowej.
B. Czynniki zewnętrzne, takie jak zimno i wilgoć
Ekstremalne warunki pogodowe, takie jak zimno i wilgoć, mogą osłabić skórę wokół nosa i sprzyjać rozwojowi opryszczki. Długotrwałe narażenie na zimno i wilgoć może zwiększać ryzyko wystąpienia infekcji.
C. Stres i zmęczenie
Stres i zmęczenie mogą osłabić układ odpornościowy i zwiększać podatność na infekcje wirusowe, w tym opryszczkę w nosie. Ważne jest, aby dbać o zdrowie psychiczne i fizyczne, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia infekcji.
