U nas zapłacisz kartą
Pryszcz przy oku - Przyczyny, leczenie i porady
Opryszczka oka - objawy. Ile trwa i jak wygląda leczenie?
Opryszczka oka to dolegliwość, którą wywołuje wirus HSV-1 lub HSV-2. Do zakażenia może dojść w wyniku przeniesienia wirusa z warg na oczy, ale nie tylko. Zobacz, czy choroba może minąć bez podjęcia leczenia. Na czym polega terapia? Jakie są możliwe powikłania związane z opryszczką gałki ocznej?
- Opryszczka oka to dolegliwość wywołana przez tego samego wirusa, który powoduje zimno na ustach.
- Opryszczka gałki ocznej może zająć nie tylko powierzchnię, ale też okolice oka.
- Opryszczka oka ulega samoistnemu wycofaniu po kilku tygodniach, jednak podjęcie leczenia jest konieczne, by wirus nie doprowadził do uszkodzenia wzroku.
Opryszczka na powiece – leczenie
Zwróć uwagę na to, że nie jest możliwe szybkie leczenie opryszczki. Zazwyczaj ten proces wymaga cierpliwości, a w większości przypadków potrzeba na to ok. 3 tygodnie. Jednak warto skrupulatnie wykonywać polecenia lekarza, ponieważ pojawienie się powikłań po opryszczkowym zapaleniu spojówki może doprowadzić do zmętnienia widzenia czy nawet do trwałej utraty wzroku.
Przy odpowiednim leczeniu nie musisz obawiać się powikłań. Zazwyczaj w tym celu wykorzystywany jest acyklowir w postaci 3% maści ocznej bądź gancyklowir w postaci 0,15% żelu ocznego. Właśnie te medykamenty pomagają, jeśli nie rozwinęła się jeszcze za bardzo opryszczka na powiece. Leczenie ciężkich zapaleń rogówki wymaga zastosowania nieco innych środków. Przede wszystkim konieczne jest przyjmowanie ogólne, doustne acyklowiru – kluczowe znaczenie ma to, żeby to robić do momentu, aż cofną się wszystkie zmiany zapalne. Jeśli przerwiesz leczenie, to istnieje naprawdę spore ryzyko, że choroba zacznie się rozwijać na nowo.
Wielu specjalistów uznaje, że podczas opryszczkowego stanu zapalnego nie należy stosować kortykosteroidów, ponieważ bardzo często powodują rozprzestrzenianie się wirusa w tkankach. Dlatego tylko pod ścisłą kontrolą okulisty można zacząć przyjmować tego typu medykamenty. Zazwyczaj następuje to już po rozpoczęciu lekami przeciwwirusowymi.
Leczenie opryszczki oka. Ile trwa?
O ile terapią opryszczki warg zajmuje się lekarz internista albo dermatolog, o tyle leczenie opryszczki w oku najlepiej powierzyć lekarzowi okuliście, który ma dokładną wiedzę związaną z tym, jak funkcjonuje oko dotknięte przez wirus.
Początek treści sponsorowanej
Proces leczenia opryszczki można przyspieszyć dzięki preparatom z maksymalną dawką acyklowiru, który hamuje namnażanie wirusów. Szczególnie gdy "zimno" pojawia się cyklicznie, warto sięgnąć po lek w formie tabletki. W aptece znajdziemy produkt bez recepty. Stosując go, nie tylko zapobiegniemy nawrotom opryszczki, ale i zmniejszymy prawdopodobieństwo jej wystąpienia. Kliknij tutaj jeśli potrzebujesz pomocy w zwalczaniu opryszczki.
Koniec treści sponsorowanej
Jak leczyć opryszczkę na oku? Zanim specjalista postawi diagnozę, przeprowadzi z pacjentem wywiad, a także zleci lub wykona badanie w biomikroskopie, czyli lampie szczelinowej. Dodatkowo, dokładnie obejrzy zmiany - rozpoznanie może oprzeć na pęcherzykach wypełnionych surowiczą treścią, umiejscowionych na powiekach albo charakterystycznym drzewkowatym nacieku w powierzchownych warstwach rogówki.
Terapia jest dopasowywana też do konkretnej lokalizacji pęcherzyków opryszczkowej. Inne preparaty zostaną wykorzystane w leczeniu opryszczki na oku, a inne w leczeniu opryszczki na powiece.
W tym pierwszym przypadku stosuje się dodatkowo krople do oczu. W obu sytuacjach zastosowanie znajdą maści oczne oraz żele oczne zawierające w swoim składzie acyklowir lub gancyklowir.
W przypadku ciężkiego przebiegu choroby, lekarz może przepisać doustne leki na opryszczkę oka.
Ostatecznie decyzję o tym, jak powinno wyglądać leczenie opryszczki pod okiem, w oku lub w jego okolicach, podejmuje specjalista.
Jeżeli choroba nie ma trudnego przebiegu i nie atakuje bezpośrednio oka, ale znajduje się w sąsiedztwie, w pierwszym kroku, np. zanim udasz się do lekarza, możesz postawić na leczenie opryszczki oka sięgając po preparaty zawierające acyklowir, dostępne bez recepty i przeznaczone bezpośrednio np. do połykania lub do nakładania na aktywną opryszczkę.
Pryszcz — co to jest i skąd się bierze?
Powstawanie pryszczy zależy od kilku czynników. Zaliczamy do nich m.in. gromadzenie się bakterii na powierzchni ucha, zapalanie mieszków włosowych lub zbyt dużą pracę gruczołów łojowych, brak odpowiedniej higieny, przyjmowanie leków oraz inne czynniki środowiskowe. Pryszcz w uchu praktycznie niczym nie różni się od krostek, które pojawiają się w innych częściach ciała. Bakterie Staphylococcus aureus odpowiedzialne za powstawanie pryszczy bardzo szybko się rozwijają i mogą doprowadzić do powstania jednej, a nawet kilku bolesnych krostek, które zamienić się mogą w ropne zgrubienia. Organizm chcąc chronić się przed nimi, uruchamia procesy immunologiczne, których wynikiem jest stworzenie stanu zapalnego.
Za najczęstszą przyczynę powstawania pryszczy w uchu uznaje się nagromadzenie woskowiny w uchu. Woskowina w przewodzie słuchowym, zamiast czyścić kanał, nie odprowadza zanieczyszczeń i zatyka pory, co powoduje powstanie małych i bolących krostek.
Pryszcz w uchu — najpopularniejsze miejsca występowania
Pryszcz, pryszczowi nierówny. Okazuje się, że te problematyczne krostki mogą występować wewnątrz i na zewnątrz ucha. Do najpopularniejszych miejsc występowania zaliczamy:
- Małżowinę uszną — pryszcz w uchu, który znajduje się wewnątrz lub zewnątrz ucha, nie może być wyciskany. Jeśli sprawia duży ból i jest trudno dostępny, to powinien zostać usunięty przez laryngologa.
- Na płatku ucha — to właśnie w tym miejscu znajduje się wiele gruczołów łojowych, które mogą spowodować zatkanie porów. Co sprzyja powstawaniu pryszczy w tym miejscu? Zaliczamy do tego m.in. noszenie kolczyków w okolicach lub na płatku ucha.
- W kanale słuchowym — pryszcz w uchu w kanale słuchowym może powodować bardzo duży ból. Chcąc go wycisnąć, warto korzystać np. z patyczka Q-tip. Warto jednak wiedzieć, że nieumiejętne usunięcie pryszcza może spowodować wyciek ropy do ucha, co spowodować może groźną infekcję.
- Na chrząstce ucha — w tym miejscu bardzo często gromadzi się pot, brud i bakterie. Noszenie nausznych słuchawek dodatkowo wzmaga rozwój bakterii w tym miejscu.
Sprawdź również: Pryszcze na pośladkach — jak je usunąć? (PORADY)
Jakie są rodzaje pryszczy i co musisz o nich wiedzieć?
Oprócz pryszczy, w uchu mogą powstawać również zaskórniki. Są one mniejsze, ale za to bardziej wytrzymałe niż pryszcze. W praktyce oznacza to, że są trudniejsze do usunięcia, a samo leczenie jest bardziej skomplikowane. Tutaj należy wiedzieć, że woskowina uszna i przytkane gruczoły łojowe są odpowiedzialne za powstawanie tzw. zaskórników białych (występują pod skórą) i zaskórników czarnych (powstają, gdy sebum wchodzi w kontakt z powietrzem). Obecnie pryszcze możemy podzielić na:
- Zaskórniki — dzielimy je na otwarte i zamknięte. Zaskórniki zamknięte nazywamy wągrami i pojawiają się one najczęściej na twarzy. Zaskórniki otwarte powstają w wyniku wypełnienia porów skóry masą składającą się ze zrogowaciałego naskórka i łoju. Następnie dochodzi do utlenienia w nich keratyny, co skutkuje czarną barwą.
- Grudki — to wykwit skóry, który nie zamienia się w stan zapalny.
- Krostki — to rodzaj pryszczy, które przybierają postać pęcherzyków wypełnionych ropą w białym kolorze. Krostki powstają przez bakterie, które zakażają grudki.
- Guzki — to objaw trądziku pospolitego o bardzo ciężkim przebiegu. Ta zmiana skórna wygląda jak wypukła zmiana z naciekiem stanu zapalnego. Efektem guzków są często blizny potrądzikowe.
- Cysty — to pryszcze charakteryzujące się dużym rozmiarem i bolącym zaczerwienieniem wokół. Cysty mogą samoistnie pękać, co powoduje wyciek nieestetycznej substancji w kolorze biało-żółtym.
