U nas zapłacisz kartą
Różowa skóra po strupie - Przyczyny, leczenie i pielęgnacja
Strup – jak się go pozbyć? Jak przyspieszyć gojenie?
Strup jest wykwitem, który powstaje w wyniku zasychania krwi, ropy lub płynu wysiękowego na powierzchni ran, owrzodzeń, nadżerek lub pęcherzy. Pod strupem zachodzi proces gojenia rany. Po odpadnięciu może utrzymywać się czasowe przebarwienie skóry.
Strup to wykwit, który powstaje w wyniku zasychania treści ropnej, krwi lub płynu wysiękowego na powierzchni owrzodzeń, nadżerek, ran, pęcherzyków i pęcherzy. Pod warstwą strupa rana goi się, wraz zaawansowaniem procesu strup przylega coraz słabiej do podstawy, aż w końcu odpada. Skóra po jego odpadnięciu może być czasowo odbarwiona, delikatniejsza, a przy większych ranach może pojawić się blizna.
Powikłania róży
Poza częstymi nawrotami choroba może doprowadzić do innych, miejscowych i uogólnionych powikłań zdrowotnych takich jak zapalenie naczyń żylnych, naczyń limfatycznych i węzłów chłonnych, do ropowicy, słoniowacizny, kłębuszkowego zapalenia nerek czy gorączki reumatycznej powiązanej z rozwojem wad serca, a nawet sepsy.
Redakcja LekarzeBezKolejki.pl - W skład zespołu redakcyjnego portalu LekarzeBezKolejki.pl wchodzą wykwalifikowani farmaceuci. Ich bogate doświadczenie zawodowe i gruntowna wiedza nabyta na studiach farmaceutycznych umożliwiają tworzenie wiarygodnych i rzeczowych tekstów zgodnie z zasadami medycyny opartej na dowodach naukowych (EBM). Treści te są zawsze oparte na solidnych źródłach, takich jak aktualne badania naukowe czy specjalistyczne publikacje. Zespół łączy profesjonalizm z pasją do ciągłego rozwijania się i chęcią dzielenia się wiedzą, co przekłada się na atrakcyjne i wciągające materiały edukacyjne dla użytkowników.
Polecane artykuły
Białe plamy na paznokciach — co mogą oznaczać?
Zapalenie mieszków włosowych — jak się objawia i jak leczyć tę przypadłość?
Trądzik — problem nastolatków i dorosłych. Jak skutecznie leczyć trądzik pospolity?
Grzybica skóry – przyczyny, objawy, rodzaje i leczenie
Skóra po operacji, zranieniu, oparzeniu: pielęgnacja BLIZNY
Uszkodzenie skóry po operacji, skaleczeniu, oparzeniu, a także po niektórych chorobach kończy się blizną. I nie ma cudownego sposobu, aby się jej pozbyć. Można jednak spowodować, że będzie mniej widoczna.
Świeża blizna jest zawsze zaczerwieniona. Na całkowite wygojenie potrzebuje około roku. W ranie niemal natychmiast tworzy się zasklepiająca ją od wewnątrz tkanka ziarninowa. Aby rana dobrze się zrastała, nowo powstające komórki, tzw. miofibroblasty, powinny się ustawić we właściwym porządku. Pomaga im w tym kolagen, którego w takich sytuacjach nasz organizm wytwarza znacznie więcej niż zwykle. Na niezbyt dużej ranie wygojona blizna jest biała, a pokrywająca ją skóra lekko błyszcząca. Jeżeli dojdzie do zakażenia, naciągnięcia skóry w miejscu zranienia lub ponownego skaleczenia, na linii cięcia pojawia się wyraźne zgrubienie, tzw. blizna przerośnięta. Jest to szpecące, mocno zaczerwienione wybrzuszenie skóry, które sprawia ból przy ucisku. Aby się przed tym uchronić, o każdą ranę musimy odpowiednio dbać.
Umów wizytę u dermatologa
Z objawami choroby najlepiej zgłosić się do dermatologa lub lekarza specjalizującego się w leczeniu chorób zakaźnych. W większości przypadków będą one dla lekarza wystarczające do postawienia diagnozy. Niekiedy może on zlecić wykonanie dodatkowych badań takich jak morfologia krwi (w przebiegu zachorowania na różę stwierdza się leukocytozę), czy USG kończyn dolnych metodą Dopplera (po to, aby wykluczyć inne choroby takie jak np. zakrzepicę żył kończyn dolnych), bądź diagnostykę mikrobiologiczną wymazu ze zmian skórnych (w celu w dokładnego rozpoznania czynnika wywołującego zakażenie).
Stan chorego i postęp choroby wpływa na czas trwania i rodzaj kuracji. Leczenie można prowadzić w warunkach domowych lub w razie konieczności w szpitalu. Bez względu na to, w każdym przypadku zachorowania konieczne jest wdrożenie antybiotykoterapii. W tym celu najczęściej stosuje się antybiotyki β-laktamowe, szczególnie penicyliny lub, u chorych uczulonych na penicyliny, doustne makrolidy (klarytromycyna, roksytromycyna) bądź klindamycynę. Prawidłowo prowadzona terapia za pomocą antybiotyków jest w stanie całkowicie wyleczyć pacjenta. Do wspomagania leczenia i łagodzenia objawów można zastosować miejscowo okłady z soli fizjologicznej lub 3% roztworu kwasu bornego, maść ichtiolową, maści z heparyną a w przypadku szczególnie dużych zmian nawet maści z glikokortykosterydami.
Strupy w nosie
Strupy w nosie powodują znaczny dyskomfort, zwłaszcza że często towarzyszy im ból, swędzenie i suchość śluzówki. Suchość błony śluzowej nosa to problem pojawiający się podczas upałów lub siarczystego mrozu. Ponadto może być efektem palenia papierosów, zaburzeń hormonalnych czy długotrwałego stosowania kropli do nosa. Powstające wówczas niewielkie ranki i gęsta wydzielina powodują powstawanie strupów, które blokują drożność nosa. Strup w nosie może być objawem zanikowego nieżytu nosa, polekowego nieżytu nosa, alergii, a także infekcji wirusowej lub bakteryjnej.
Warto wiedzieć, czym smarować strup w nosie, aby usunąć go i jednocześnie nie podrażnić delikatnej błony śluzowej. Doskonale sprawdza się w tej roli sok z aloesu, który ma działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybiczne i nawilżające. Strupy w nosie można też smarować olejkiem z drzewa herbacianego, który ma działanie dezynfekujące, przeciwwirusowe, bakteriobójcze, grzybobójcze i przeciwzapalne. W przypadku często nawracających, bolących strupków w nosie należy udać się do laryngologa.
