U nas zapłacisz kartą
Różowa skóra po strupie - Przyczyny, leczenie i pielęgnacja
Umów wizytę u dermatologa
Z objawami choroby najlepiej zgłosić się do dermatologa lub lekarza specjalizującego się w leczeniu chorób zakaźnych. W większości przypadków będą one dla lekarza wystarczające do postawienia diagnozy. Niekiedy może on zlecić wykonanie dodatkowych badań takich jak morfologia krwi (w przebiegu zachorowania na różę stwierdza się leukocytozę), czy USG kończyn dolnych metodą Dopplera (po to, aby wykluczyć inne choroby takie jak np. zakrzepicę żył kończyn dolnych), bądź diagnostykę mikrobiologiczną wymazu ze zmian skórnych (w celu w dokładnego rozpoznania czynnika wywołującego zakażenie).
Stan chorego i postęp choroby wpływa na czas trwania i rodzaj kuracji. Leczenie można prowadzić w warunkach domowych lub w razie konieczności w szpitalu. Bez względu na to, w każdym przypadku zachorowania konieczne jest wdrożenie antybiotykoterapii. W tym celu najczęściej stosuje się antybiotyki β-laktamowe, szczególnie penicyliny lub, u chorych uczulonych na penicyliny, doustne makrolidy (klarytromycyna, roksytromycyna) bądź klindamycynę. Prawidłowo prowadzona terapia za pomocą antybiotyków jest w stanie całkowicie wyleczyć pacjenta. Do wspomagania leczenia i łagodzenia objawów można zastosować miejscowo okłady z soli fizjologicznej lub 3% roztworu kwasu bornego, maść ichtiolową, maści z heparyną a w przypadku szczególnie dużych zmian nawet maści z glikokortykosterydami.
Jak wyglądają blizny?
Każda blizna – podobnie jak uraz jest inna. Inaczej leczy się głębokie blizny po operacji, a inaczej otarcie naskórka powstałe np. w wyniku upadku. Najczęściej powtarzającym się problemem (szczególnie wśród dzieci) jest zdrapywanie strupów, co nie tylko istotnie wpływa na wydłużenie procesu gojenia, ale jest głównym czynnikiem wpływającym na widoczność blizn. Blizny po zdrapaniu strupa mogą mieć inny kolor – być głębsze i bardziej widoczne. Najlepszą metodą na właściwy przebieg gojenia się rany jest pozostawienie strupa, aż do jego samoczynnego odpadnięcia.
Pojawienie się na ciele blizny często zależy od tego, jak dobrze goi się rana. Blizny po poważnych operacjach są tak naprawdę nie do uniknięcia. Można jedynie wpływać na zmniejszenie ich widoczności za pomocą specjalnych żeli lub plastrów na blizny (np. Sutricon).
Jednak nie każda blizna zostawia na skórze trwały ślad. Dermatolog z pewnością potwierdzi, że choroba taka jak np., ospa wietrzna w przebiegu, której na ciele chorego pojawiają się swędzące pęcherze, wcale nie musi pozostawić po sobie śladu na skórze. Do tego może jednak doprowadzić zdrapany strup po ospie.
Jeśli jednak doszło już do takiego zdarzenia, a na ospę chorują najczęściej najmłodsi, których naprawdę ciężko skłonić do tego, aby nie dotykali swędzących zmian, warto działać od razu. Zdrapane strupki po ospie mogę przekształcić się w widoczne blizny. Stosując niżej wymienione metody, blizny spowodowane nie tylko drobnymi, ale również bardziej rozległymi skaleczeniami mogą być mniej zauważalne, bledsze i bardziej płaskie.
Róża - co to za choroba?
Mianem róży określa się zapalenie tkanki łącznej obejmujące górne warstwy skóry właściwej oraz powierzchowne naczynia krwionośne. Dla choroby charakterystyczny jest nagłym początek i dynamiczny przebieg. Za jej powstanie odpowiedzialne są paciorkowce beta-hemolizujące grupy A - najczęściej Streptococcus pyogenes. Wrota zakażenia stanowią przede wszystkim uszkodzenia naturalnej bariery ochronnej jaką jest skóra, do których dochodzi na skutek otarć, oparzeń, stłuczeń, blizn pooperacyjnych, użądleń owadów, owrzodzeń czy zmian towarzyszących chorobie grzybiczej. Ponadto bakterie mogą przedostać się do skóry również drogą krwi - przechodząc z rozwijającego się już w organizmie zakażenia jak np. zapalenie zatok, ropnie okołozębowe czy zakażenia pooperacyjne. Różą można zarazić się przez bezpośredni kontakt z chorym lub nosicielem paciorkowca.
Chorobie towarzyszy żywoczerwony, tkliwy, bolesny obrzęk skóry, o charakterystycznej lśniącej i napiętej powierzchni. Zmiany, na skutek obrzęku, są dość znacznie wyniesione ponad powierzchnię skóry, są cieplejsze i wyraźnie odgraniczone od zdrowej skóry. Najczęściej umiejscawiają się w obrębie kończyn dolnych, niekiedy mogą pojawić się na skórze twarzy, szyi, dłoni, stóp i pośladków. Mogą im towarzyszyć objawy ogólnoustrojowe takie jak wysoka gorączka (nawet do 40°C), dreszcze i złe samopoczucie.