Skóra łojotokowa twarzy: Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia

Leczenie łojotokowego zapalenia skóry twarzy

ŁZS twarzy diagnozuje się na podstawie objawów oraz badania dermatologicznego. Lekarz może również zlecić wykonanie testów alergicznych.

Niezwykle istotne jest również ustalenie przyczyny pojawienia się schorzenia. Jeśli okaże się, że za ten stan odpowiedzialne są hormony, niezbędna będzie wizyta u endokrynologa. W przypadku niedoborów witamin, oprócz zmiany diety trzeba będzie przyjmować odpowiednie suplementy.

Jak jeszcze leczyć ŁZS? Wywoływać może je także stres - w tej sytuacji warto pomyśleć o możliwościach jego ograniczenia, a także nowych, bardziej skutecznych formach relaksu.

Dodatkowo, dermatolog zaleci miejscowe stosowanie maści o odpowiednim składzie, a w przypadku ostrych i trudnych do zwalczenia zmian, również leki doustne.

Nie ma jednak skutecznego lekarstwa na łojotokowe zapalenie skóry twarzy, gdyż jest to choroba nawracająca.

Należy również pamiętać, że do zaostrzenia choroby przyczynić się może dieta, np. produkty smażone bądź różne leki, w tym haloperydol, chloropromazyna czy psoraleny.

Łojotokowe zapalenie skóry twarzy – w jakich miejscach najczęściej występuje?

Łojotokowe zapalenie skóry twarzy cechuje się także specyficzną lokalizacją zmian. Najczęściej występują one w pobliżu gruczołów łojowych. Na twarzy będą to miejsca takie jak: okolice powiek, brwi oraz środkowej części twarzy. Ponadto w okolicach małżowiny usznej i przewodu usznego.

Łojotokowe zapalenie skóry twarzy można leczyć przede wszystkim farmakologicznie. Stosuje się wtedy dwie metody: terapię miejscową oraz ogólnoustrojową. Miejscowe leczenie polega na aplikowaniu na skórę kremów lub maści, które działają głównie przeciwzapalnie i przeciwgrzybiczo. Preparaty delikatnie złuszczają skórę, przez co poprawiają wchłanianie innych składników aktywnych leków. W terapii stosuje się substancje takie jak: pirokton olaminy, ichtiol, siarkę i dziegcie. Niektóre z nich przy długotrwałym stosowaniu mogą powodować działania niepożądane. W związku z tym wszystkie niepokojące objawy należy zgłaszać lekarzowi. Jeśli leczenie miejscowe nie przynosi rezultatów, włącza się leki doustne między innymi antybiotyki i retinoidy.

Wsparciem dla konwencjonalnego leczenia jest przede wszystkim domowa pielęgnacja skóry, która opiera się na dermokosmetykach z naturalnym składem. Leczenie uzupełnia również regularne picie ziół (np. pokrzywy), a także przestrzeganie zasad higieny. Ważna jest również dobrze zbilansowana dieta oraz unikanie cukru, alkoholu i smażonych potraw.

Pielęgnacja sprawia cuda

Skóry nie możemy zmienić, ale możemy, odpowiednio ją pielęgnując, sprawić, że będzie ona zdrowsza i będzie lepiej wyglądała, szczególnie jeżeli uregulujemy pracę gruczołów łojowych. Przez długi okres jedyny sposób pielęgnacji skóry tłustej ograniczał się do usuwania z niej nadmiaru tłuszczu. Podstawowym, zabiegiem było mycie jej z użyciem specjalnie przeznaczonych do tego celu mydeł. W ciągu ostatnich dwudziestu lat nieustannie prowadzone były poszukiwania surowców, które skuteczniej powodowałyby rozwiązanie tego problemu. Związki, które powinny znaleźć się w preparatach przeznaczonych do pielęgnacji skóry tłustej, łojotokowej, muszą spełniać wiele funkcji. W przypadku tego typu skóry istnieje bowiem potrzeba usunięcia zanieczyszczeń i bakterii, oraz zamknięcia jej porów. Wyroby do cery tłustej, łojotokowej powinny także ograniczyć proces wydzielania sebum, zapobiegać stanom zapalnym skóry, przywrócić jej odpowiednie pH. Powinny one ponadto zapewnić jej ładny koloryt oraz zmatowić przetłuszczające się i błyszczące jej partie. Podstawowym zabiegiem w przypadku pielęgnacji każdego rodzaju skóry jest jej oczyszczenie. Jest ono szczególnie istotne dla skóry łojotokowej. Do mycia twarzy, poza wymienionymi już mydłami, stosuje się cały szereg wyrobów produkowanych w różnych formach kosmetycznych. Preparaty te, niezależnie od postaci, mają pH kwaśne, mieszczące się w granicach 4,5 - 6, czyli takie, które odpowiada naturalnemu odczynowi naszej skóry. Jedną z podstawowych form kosmetyków oczyszczających są środki do mycia zawierające w recepturze łagodne związki powierzchniowoczynne.

Osobom ze skłonnością do łojotoku szczególnie polecane są produkty do oczyszczania skóry w postaci żelu lub pianek. Są to wyroby, które dobrze się pienią, są wydajne, efektywnie oczyszczają z brudu. Nie zawierają one ponadto w składzie recepturalnym substancji o działaniu natłuszczającym. Kolejnym bardzo ważnym preparatem stosowanym podczas zabiegów pielęgnacyjnych jest, nie zawsze doceniany, tonik kosmetyczny. Do cery tłustej z rozszerzonymi porami polecane są płyny o działaniu odkażającym i ściągającym. Najczęściej są to układy wodno-alkoholowe zawierające takie składniki, jak: kwas borowy, cytrynowy czy też salicylowy. Odpowiedni efekt chłodzący zapewnia im dodatek mentolu. W preparatach przeznaczonych dla cery tłustej chętnie wykorzystuje się wyciągi pozyskiwane z różnych roślin, między innymi ekstrakt rumianku (Matricaria chamomilla). Wykazuje on działanie oczyszczające, delikatnie ściągające, zmiękczające. Działa miejscowo przeciwzapalnie i odkażająco, ułatwia naskórkowanie, działa słabo bakteriostatycznie i bakteriobójczo. Przywraca skórze jędrność i gładkość. Równie chętnie stosowany jest azulen będący substancją czynną rumianku. Charakteryzuje go podobne działanie: łagodzące, przeciwzapalne, bakteriostatyczne a także powodujące zmniejszenie obrzęków. Toniki bardzo często zawierają również inne ekstrakty roślinne, między innymi z szałwii (Salvia officinalis), nagietka (Calendula Officinalis) rozmarynu (Rosmarinus officinalis), kory dębu (Quercus roburL), oczaru wirginijskiego (Hamamelis Virginiana L) czy też brzozy (Betula pendula). Specjalną grupą preparatów wspomagających oczyszczanie skóry, szczególnie polecanych w przypadku cery łojotokowej, stanowią maseczki typu peel-off. Są to kosmetyki, które po nałożeniu i zaschnięciu na skórze w postaci elastycznej błonki zdejmuje się w całości z jej powierzchni. Wraz z błonką usuwa się obumarłe komórki naskórka oraz nadmiar wydzielanego przez skórę łoju.