Skóra łojotokowa twarzy - przyczyny, objawy i skuteczne metody leczenia
Domowe sposoby na łojotokowe zapalenie skóry twarzy
Nim odwiedzimy gabinet dermatologa, należy zająć się odpowiednią pielęgnacją twarzy. Co stosować na łojotokowy stan zapalny? Zacznij od smarowania skóry delikatnym kremem kojącym.
Warto zainwestować także w preparat z zawartością piroktonu olaminy. Składnik ten ogranicza namnażanie się grzybów Malassezia, które wywołują zaczerwienienie i łuszczenie się naskórka.
Jakie kosmetyki stosować przy łojotokowym zapaleniu skóry? Pamiętaj, by nie przesadzać z mocno oczyszczającymi preparatami. Żele do mycia twarzy także powinny być delikatne. Mocne - mogą dodatkowo podrażnić i wysuszyć cerę.
Z naturalnych produktów popularnością cieszy się olej kokosowy. Stosuje się go na łojotokowe zapalenie skóry twarzy ze względu na jego właściwości zmiękczające. Należy jednak uważać przy jego stosowaniu, gdyż olej kokosowy może działać podrażniająco u alergików.
Zapalenie łojotokowe skóry twarzy – a głowa? Zastosuj zestaw Seborh
Zapalenie łojotokowe skóry twarzy to bardzo przykra dolegliwość, jednak co zrobić, kiedy choroba przeniesie się na głowę? Z pomocą przychodzi specjalistyczny zestaw z firmy Seborh. Warto zastosować wszystkie trzy kroki, by przyśpieszyć leczenie, ponieważ preparaty wzajemnie się uzupełniają.
- Płyn na łojotokowe zapalenie skóry Seborh działa złuszczająco, przeciwzapalnie, również hamuje rozwój bakterii i drożdży. Zawiera: kwas jabłkowy, migdałowy, glikolowy, pantenol, ekstrakt z wąkroty azjatyckiej, z miłorzębu i inne cenne składniki, dzięki którym płyn pobudza mikrokrążenie, wzmacnia naczynia krwionośne, wygładza skórę i niweluje problem łuszczącej się łuski. Należy go zastosować w formie masażu, co drugi dzień. Nie trzeba moczyć włosów, zostawić na noc. Rano umyć głowę szamponem.
- Etap drugi to zastosowanie szamponu na łojotokowe zapalenie skóry głowy z firmy Seborh. Jego zastosowanie jest bardzo ważne, ponieważ działa przede wszystkim przeciwgrzybiczo, a także zmniejszając świąd, nawilżając i oczyszczając. Ma w sobie między innymi: siarczek selenu, pirokton olaminy, ichtiol, mleczko pszczele. Powodują one normalizację pracy gruczołów łojowych i odbudowę naskórka. Trzeba go stosować co drugi dzień, na noc w formie masażu, po czym rano umyć głowę szamponem.
- Etap trzeci to zastosowanie wieczorem emulsji z firmy Seborh, która zmniejsza świąd, a także złuszcza i nawilża. Jej działanie jest oparte głównie na takim składniku jak pirokton olaminy. Zawiera też m.in.: siarkę, NMF, olej konopny, kwas mlekowy. Dzięki tym składnikom normalizuje pracę gruczołów łojowych, odkaża, działa antybakteryjnie i przeciwgrzybiczo. Należy ją stosować w formie masażu co drugi dzień na noc, a rano umyć głowę szamponem.
Pielęgnacja sprawia cuda
Skóry nie możemy zmienić, ale możemy, odpowiednio ją pielęgnując, sprawić, że będzie ona zdrowsza i będzie lepiej wyglądała, szczególnie jeżeli uregulujemy pracę gruczołów łojowych. Przez długi okres jedyny sposób pielęgnacji skóry tłustej ograniczał się do usuwania z niej nadmiaru tłuszczu. Podstawowym, zabiegiem było mycie jej z użyciem specjalnie przeznaczonych do tego celu mydeł. W ciągu ostatnich dwudziestu lat nieustannie prowadzone były poszukiwania surowców, które skuteczniej powodowałyby rozwiązanie tego problemu. Związki, które powinny znaleźć się w preparatach przeznaczonych do pielęgnacji skóry tłustej, łojotokowej, muszą spełniać wiele funkcji. W przypadku tego typu skóry istnieje bowiem potrzeba usunięcia zanieczyszczeń i bakterii, oraz zamknięcia jej porów. Wyroby do cery tłustej, łojotokowej powinny także ograniczyć proces wydzielania sebum, zapobiegać stanom zapalnym skóry, przywrócić jej odpowiednie pH. Powinny one ponadto zapewnić jej ładny koloryt oraz zmatowić przetłuszczające się i błyszczące jej partie. Podstawowym zabiegiem w przypadku pielęgnacji każdego rodzaju skóry jest jej oczyszczenie. Jest ono szczególnie istotne dla skóry łojotokowej. Do mycia twarzy, poza wymienionymi już mydłami, stosuje się cały szereg wyrobów produkowanych w różnych formach kosmetycznych. Preparaty te, niezależnie od postaci, mają pH kwaśne, mieszczące się w granicach 4,5 - 6, czyli takie, które odpowiada naturalnemu odczynowi naszej skóry. Jedną z podstawowych form kosmetyków oczyszczających są środki do mycia zawierające w recepturze łagodne związki powierzchniowoczynne.
Osobom ze skłonnością do łojotoku szczególnie polecane są produkty do oczyszczania skóry w postaci żelu lub pianek. Są to wyroby, które dobrze się pienią, są wydajne, efektywnie oczyszczają z brudu. Nie zawierają one ponadto w składzie recepturalnym substancji o działaniu natłuszczającym. Kolejnym bardzo ważnym preparatem stosowanym podczas zabiegów pielęgnacyjnych jest, nie zawsze doceniany, tonik kosmetyczny. Do cery tłustej z rozszerzonymi porami polecane są płyny o działaniu odkażającym i ściągającym. Najczęściej są to układy wodno-alkoholowe zawierające takie składniki, jak: kwas borowy, cytrynowy czy też salicylowy. Odpowiedni efekt chłodzący zapewnia im dodatek mentolu. W preparatach przeznaczonych dla cery tłustej chętnie wykorzystuje się wyciągi pozyskiwane z różnych roślin, między innymi ekstrakt rumianku (Matricaria chamomilla). Wykazuje on działanie oczyszczające, delikatnie ściągające, zmiękczające. Działa miejscowo przeciwzapalnie i odkażająco, ułatwia naskórkowanie, działa słabo bakteriostatycznie i bakteriobójczo. Przywraca skórze jędrność i gładkość. Równie chętnie stosowany jest azulen będący substancją czynną rumianku. Charakteryzuje go podobne działanie: łagodzące, przeciwzapalne, bakteriostatyczne a także powodujące zmniejszenie obrzęków. Toniki bardzo często zawierają również inne ekstrakty roślinne, między innymi z szałwii (Salvia officinalis), nagietka (Calendula Officinalis) rozmarynu (Rosmarinus officinalis), kory dębu (Quercus roburL), oczaru wirginijskiego (Hamamelis Virginiana L) czy też brzozy (Betula pendula). Specjalną grupą preparatów wspomagających oczyszczanie skóry, szczególnie polecanych w przypadku cery łojotokowej, stanowią maseczki typu peel-off. Są to kosmetyki, które po nałożeniu i zaschnięciu na skórze w postaci elastycznej błonki zdejmuje się w całości z jej powierzchni. Wraz z błonką usuwa się obumarłe komórki naskórka oraz nadmiar wydzielanego przez skórę łoju.
Po oczyszczeniu - peeling
Po prawidłowo wykonanym oczyszczeniu skóry, kolejnym zabiegiem polecanym w przypadku cery tłustej jest peeling, szczególnie enzymatyczny, tzw. gommage. Do najważniejszych składników recepturalnych tego typu preparatów należą enzymy hydrolizujące białka, w tym również keratynę, główny składnik warstwy rogowej naskórka. Najczęściej wykorzystuje się tu związki pozyskiwane z wyciągów roślinnych: papainę, bromelinę, ficynę. Dzięki zawartości tego typu składników preparaty te zapewniają łagodne złuszczanie naskórka, usunięcie martwych komórek, dokładne oczyszczenie i wygładzenie skóry. W recepturach tego typu wyrobów znajdują się także enzymy lipolityczne pozwalające usunąć nadmiar wytworzonego łoju. Częstotliwość stosowania preparatów peelingujących w dużej mierze zależy od rodzaju cery, przy czym w przypadku cery tłustej możemy je stosować nawet co kilka dni.
Ostatni etap pielęgnacji skóry obejmuje zastosowanie odpowiednio dobranych preparatów kosmetycznych, najlepiej nawilżających o małej zawartości tłuszczów naturalnych, szczególnie olejów, których miejsce powinny zająć mniej tłuste i bardziej funkcjonalne surowce silikonowe. Zawarte w ich recepturach składniki powinny charakteryzować się nie tylko działaniem nawilżającym, regenerującym, lecz także antyseptycznym, ściągającym, przeciwłojotokowym, absorbującym nadmiar łoju, a także matującym. W preparatach pielęgnacyjnych przeznaczonych dla osób o skórze tłustej powszechnie wykorzystuje się antyseptyczne właściwości siarki. Pojawia się w nich również kamfora, która działa przeciwzapalnie, dezynfekująco, poprawia ukrwienie skóry. Wykazuje ona ponadto efekt złuszczania zewnętrznych warstw naskórka. Skuteczne w walce z objawami tłustej skóry są również aminokwasy bogate w siarkę, między innymi N-acetylometionina i N-acetylocysteina. Stanowią one doskonały środek regulujący i ustalający na właściwym poziomie wydzielanie łoju. Bardzo ważnymi składnikami preparatów przeciwłojotokowych są niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe (NNKT), czyli kwas linolowy, linolenowy, arachidonowy. Układy te powodują modyfikację płaszcza hydrolipidowego dzięki czemu kontrolują skład mikroorganizmów warstwy skórnej. Ich niedobór może powodować niekorzystne zmiany flory bakteryjnej, między innymi przyczynia się do wzrostu Pityrosporum orbicolare - lipofilnej bakterii mogącej wywoływać stany zapalne skóry. Równie często w recepturach preparatów łojotokowych wykorzystuje się kaolin czyli rozdrobnioną glinkę o silnych właściwościach absorbowania nadmiaru łoju. Ułatwia ona oczyszczenie i zamykanie porów skóry, działa bakteriobójczo.
Przyczyny łojotokowego zapalenia skóry. Czym jest ŁZS?
Cera łojotokowa to problem, który może pojawić się w każdym wieku, choć najbardziej podatne są na niego osoby w okresie pokwitania oraz mężczyźni. Narażeni na łojotokowe zapalenie skóry twarzy są także ludzie, u których schorzenie to występowało w rodzinie już wcześniej.
Przyczyn ŁZS twarzy jest wiele. Oprócz czynników genetycznych to także zaburzenia gospodarki hormonalnej (zwłaszcza hormonów płciowych), zła dieta, uboga przede wszystkim w witaminy z grupy B i cynk, nieprawidłowa higiena oraz zanieczyszczenia środowiska.
Główną przyczyną tej choroby jest jednak stan zapalny skóry i gruczołów łojowych, który prowadzi do nadmiernego łuszczenia się naskórka.
Na ŁZS częściej chorują również osoby przeżywające przewlekły stres.
Łojotokowe zapalenie twarzy bywa także wywoływane przez drożdżaki Malassezia C. Choć grzyby te występują naturalnie we florze bakteryjnej, w momencie osłabienia odporności namnażają się w sposób niekontrolowany i wywołują podrażnienia. Są one prawdopodobnie najczęstszym powodem ŁZS na twarzy i głowie u niemowląt, choć wciąż mechanizm tej choroby nie został poznany.
U nas zapłacisz kartą