U nas zapłacisz kartą
Skóra łojotokowa twarzy - przyczyny, objawy i skuteczne metody leczenia
Łojotokowe zapalenie skóry twarzy a dieta
Leczenie farmakologiczne stanu zapalnego twarzy warto wspomóc domowymi sposobami, a konkretnie odpowiednią dietą. Zrezygnuj z cukru, alkoholu i białego pieczywa. Ogranicz także kawę i herbatę.
Do codziennego jadłospisu wprowadź chude mięso i ryby - najlepiej ugotowane lub upieczone. Dietę uzupełnij również o kasze (zwłaszcza gryczaną), owoce, warzywa, pestki, orzechy i nasiona.
Nie zapominaj o piciu niegazowanej wody mineralnej (minimum 1,5 l dziennie). Warto stosować także napary ziołowe, najlepiej z szałwii, rumianku i pokrzywy.
Bibliografia
- Marie-Claude Martini, Kosmetologia i farmakologia skóry, 2006.
- Brzezińska-Wcisło L: Co nowego w etiopatogenezie i leczeniu łojotokowego zapalenia skóry. Post Dermatol Alergol 2005, 1: 10-13.
- Braun-Falco O, Plewig G, Wolff HH, Burgdorf WCH: Dermatologia. Tom 2. Czelej, Lublin 2004: 462-467.
- Gary W, Clark, Sara M et al.: Diagnosis and treatment of seborrheic dermatitis. American Family Physician 2015, 91(3): 185-190.
Dziennikarz wyróżniony w konkursie "Dziennikarz Medyczny Roku 2023". Autor tysięcy publikacji o tematyce medycznej, ekonomicznej, politycznej i społecznej. Przez 15 lat związany z Dziennikiem Łódzkim i Polska TheTimes. Z wykształcenia socjolog stosunków politycznych, absolwent Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego Uniwersytetu Łódzkiego. Po godzinach fotografuje, projektuje, maluje, tworzy muzykę.
Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca.
Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na
temat zdrowia i zdrowego stylu życia,
zapraszamy na nasz portal ponownie!
Przyczyny łojotokowego zapalenia skóry. Czym jest ŁZS?
Cera łojotokowa to problem, który może pojawić się w każdym wieku, choć najbardziej podatne są na niego osoby w okresie pokwitania oraz mężczyźni. Narażeni na łojotokowe zapalenie skóry twarzy są także ludzie, u których schorzenie to występowało w rodzinie już wcześniej.
Przyczyn ŁZS twarzy jest wiele. Oprócz czynników genetycznych to także zaburzenia gospodarki hormonalnej (zwłaszcza hormonów płciowych), zła dieta, uboga przede wszystkim w witaminy z grupy B i cynk, nieprawidłowa higiena oraz zanieczyszczenia środowiska.
Główną przyczyną tej choroby jest jednak stan zapalny skóry i gruczołów łojowych, który prowadzi do nadmiernego łuszczenia się naskórka.
Na ŁZS częściej chorują również osoby przeżywające przewlekły stres.
Łojotokowe zapalenie twarzy bywa także wywoływane przez drożdżaki Malassezia C. Choć grzyby te występują naturalnie we florze bakteryjnej, w momencie osłabienia odporności namnażają się w sposób niekontrolowany i wywołują podrażnienia. Są one prawdopodobnie najczęstszym powodem ŁZS na twarzy i głowie u niemowląt, choć wciąż mechanizm tej choroby nie został poznany.
Diagnoza - jakie badania przeprowadza się przy podejrzeniu łojotokowego zapalenia skóry (ŁZS)
Rozpoznanie łojotokowego zapalenia skóry ustala się na podstawie badania dermatologicznego. W typowych przypadkach nie są wymagane żadne badania dodatkowe, lekarz rozpoznaje chorobę na podstawie charakterystycznego wyglądu zmian skórnych i informacji uzyskanych od pacjenta na temat przebiegu choroby. W uzasadnionych sytuacjach, zwłaszcza w przypadku różnicowania z łuszczycą lub zmianami skórnymi o charakterze wyprysku, może być konieczne wykonanie biopsji i pobranie wycinków do badania histopatologicznego.
U niemowląt leczenie łojotokowego zapalenia skóry (ŁZS) polega na stosowanie środków zmiękczających i nawilżających (emolientów), które wpływają na rozluźnienie łusek (np. olej mineralny, oliwa z oliwek lub wazelina). Dermokosmetyki te nanosi się na głowę dziecka przed kąpielą, a następnie spłukuje i pocierając ściereczką lub szczotką do włosów dla niemowląt można usunąć łuski.
Łagodne łojotokowe zapalenie owłosionej skóry głowy można leczyć dostępnymi bez recepty szamponami przeciwłupieżowymi (zawierającymi siarczek selenu, pirytionian cynku lub dziegcie). Korzystne może być także używanie szamponu z olejkiem z drzewa herbacianego. Długotrwałą kontrolę objawów może zapewnić stosowanie szamponów przeciwgrzybiczych zawierających ketokonazol lub cyklopiroks, które stosuje się codzienne lub przynajmniej 2–3 razy w tygodniu przez kilka tygodni, aż do uzyskania rezultatu. Następnie, w zapobieganiu nawrotom można stosować te szampony raz w miesiącu. Należy przestrzegać zaleceń dotyczących ich stosowania, m.in. zapewnić odpowiednio długi (ok. 5 min) czas pozostawienia ich na skórze głowy. W cięższej postaci choroby lekarz może zalecić stosowanie szamponu z glikokortykosteroidami.
W leczeniu łojotokowego zapalenia skóry twarzy i tułowia mają zastosowanie zarówno leki przeciwzapalne, jak i przeciwgrzybicze. Do leków przeciwzapalnych należą miejscowe glikokortykosteroidy (stosowane pod nadzorem lekarza) oraz inhibitory kalcyneuryny (takrolimus i pimekrolimus). Tę ostatnią grupę można stosować bezpiecznie nawet na skórę twarzy i przez dłuższy czas. W leczeniu zmian na owłosionej skórze głowy wykorzystuje się także pirytonian cynku, dziegcie, ichtiol czy siarkę. W bardziej nasilonych postaciach łojotokowego zapalenia skóry lekarz może rozważyć leczenie lekami przeciwgrzybiczymi stosowanymi doustnie.
Łojotokowe zapalenie skóry twarzy – domowe sposoby
Przeczytaj także:
Czy skorzystanie z leczenia naturalnego jest dobrym pomysłem w przypadku łojotokowego zapalenia skóry twarzy? Na pewno nie można nim zastąpić farmakoterapii i zmian w pielęgnacji, jednak można skorzystać z takich metod dodatkowo.
Na jakie domowe leczenie możesz się zdecydować przy łojotokowym zapaleniu skóry twarzy? Swędzącej i zaognionej skórze przyniosą ulgę okłady lub przemywanie wodą ze środkami o działaniu przeciwzapalnym oraz antygrzybiczym. Doskonale sprawdzą się w tej roli m.in. olejek z drzewa herbacianego lub wszelkiego rodzaju napary ziołowe – np. z rumianku, nagietka czy szałwii.
Sięgając po ziołowe, domowe metody leczenia łojotokowego zapalenia skóry twarzy, musisz być jednak świadoma tego, jakie ryzyko mogą nieść za sobą. Zioła, jak wszystkie naturalne składniki, cechują się dużym potencjałem uczuleniowym i należy po nie sięgać tylko wtedy, gdy jesteś w stu procentach pewna, że nie masz na nie alergii. Jeśli podrażnisz nimi i tak już podrażnioną skórę, dyskomfort będzie silniejszy, a usunięcie objawów trudniejsze niż wcześniej.
Znacznie bezpieczniejszym sposobem na zahamowanie rozwoju łojotokowego zapalenia skóry twarzy jest zmiana diety. Usuń z niej fast-foody i inne puste kalorie, a następnie zastąp je pełnowartościowymi posiłkami. Zadbaj o to, by było w nich dużo witaminy D, wielonasyconych kwasów tłuszczowych i cynku.
Leczenie łojotokowego zapalenia skóry na twarzy może być długie i uciążliwe. Jeśli jednak będziesz się stosować do wskazówek dermatologa i zmienisz niezdrowe nawyki, objawy choroby będą nawracać z mniejszą intensywnością i częstotliwością.
