U nas zapłacisz kartą
Skóra łojotokowa twarzy - przyczyny, objawy i skuteczne metody leczenia
Leczenie łojotokowego zapalenia skóry twarzy
ŁZS twarzy diagnozuje się na podstawie objawów oraz badania dermatologicznego. Lekarz może również zlecić wykonanie testów alergicznych.
Niezwykle istotne jest również ustalenie przyczyny pojawienia się schorzenia. Jeśli okaże się, że za ten stan odpowiedzialne są hormony, niezbędna będzie wizyta u endokrynologa. W przypadku niedoborów witamin, oprócz zmiany diety trzeba będzie przyjmować odpowiednie suplementy.
Jak jeszcze leczyć ŁZS? Wywoływać może je także stres - w tej sytuacji warto pomyśleć o możliwościach jego ograniczenia, a także nowych, bardziej skutecznych formach relaksu.
Dodatkowo, dermatolog zaleci miejscowe stosowanie maści o odpowiednim składzie, a w przypadku ostrych i trudnych do zwalczenia zmian, również leki doustne.
Nie ma jednak skutecznego lekarstwa na łojotokowe zapalenie skóry twarzy, gdyż jest to choroba nawracająca.
Należy również pamiętać, że do zaostrzenia choroby przyczynić się może dieta, np. produkty smażone bądź różne leki, w tym haloperydol, chloropromazyna czy psoraleny.
Diagnoza - jakie badania przeprowadza się przy podejrzeniu łojotokowego zapalenia skóry (ŁZS)
Rozpoznanie łojotokowego zapalenia skóry ustala się na podstawie badania dermatologicznego. W typowych przypadkach nie są wymagane żadne badania dodatkowe, lekarz rozpoznaje chorobę na podstawie charakterystycznego wyglądu zmian skórnych i informacji uzyskanych od pacjenta na temat przebiegu choroby. W uzasadnionych sytuacjach, zwłaszcza w przypadku różnicowania z łuszczycą lub zmianami skórnymi o charakterze wyprysku, może być konieczne wykonanie biopsji i pobranie wycinków do badania histopatologicznego.
U niemowląt leczenie łojotokowego zapalenia skóry (ŁZS) polega na stosowanie środków zmiękczających i nawilżających (emolientów), które wpływają na rozluźnienie łusek (np. olej mineralny, oliwa z oliwek lub wazelina). Dermokosmetyki te nanosi się na głowę dziecka przed kąpielą, a następnie spłukuje i pocierając ściereczką lub szczotką do włosów dla niemowląt można usunąć łuski.
Łagodne łojotokowe zapalenie owłosionej skóry głowy można leczyć dostępnymi bez recepty szamponami przeciwłupieżowymi (zawierającymi siarczek selenu, pirytionian cynku lub dziegcie). Korzystne może być także używanie szamponu z olejkiem z drzewa herbacianego. Długotrwałą kontrolę objawów może zapewnić stosowanie szamponów przeciwgrzybiczych zawierających ketokonazol lub cyklopiroks, które stosuje się codzienne lub przynajmniej 2–3 razy w tygodniu przez kilka tygodni, aż do uzyskania rezultatu. Następnie, w zapobieganiu nawrotom można stosować te szampony raz w miesiącu. Należy przestrzegać zaleceń dotyczących ich stosowania, m.in. zapewnić odpowiednio długi (ok. 5 min) czas pozostawienia ich na skórze głowy. W cięższej postaci choroby lekarz może zalecić stosowanie szamponu z glikokortykosteroidami.
W leczeniu łojotokowego zapalenia skóry twarzy i tułowia mają zastosowanie zarówno leki przeciwzapalne, jak i przeciwgrzybicze. Do leków przeciwzapalnych należą miejscowe glikokortykosteroidy (stosowane pod nadzorem lekarza) oraz inhibitory kalcyneuryny (takrolimus i pimekrolimus). Tę ostatnią grupę można stosować bezpiecznie nawet na skórę twarzy i przez dłuższy czas. W leczeniu zmian na owłosionej skórze głowy wykorzystuje się także pirytonian cynku, dziegcie, ichtiol czy siarkę. W bardziej nasilonych postaciach łojotokowego zapalenia skóry lekarz może rozważyć leczenie lekami przeciwgrzybiczymi stosowanymi doustnie.
Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS) - objawy, przyczyny i leczenie
Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS) jest chorobą skóry występującą u osób w każdym wieku. Objawy ŁZS to łuszczenie się skóry, rumień oraz świąd. Zmiany skórne pojawiają się najczęściej na owłosionej skórze głowy, twarzy, klatce piersiowej, pod pachami i w pachwinach.
Łojotokowe zapalenie skóry jest przewlekłą i nawrotową chorobą skóry, która charakteryzuje się występowaniem zmian rumieniowo-złuszczających na skórze twarzy, klatki piersiowej oraz owłosionej głowy. Zmiany skórne mogą występować również pod pachami i w pachwinach. Przyczyną choroby jest nadmierna aktywność gruczołów łojowych i współistniejące zakażenie grzybem drożdżopodobnym Malassezia furfur (Pityrosporum ovale). Badania wskazują na zwiększoną liczbę tych grzybów w okolicach łojotokowych i pozytywny efekt terapeutyczny preparatów przeciwgrzybiczych.
Dodatkowe znaczenie w zaostrzeniu choroby mogą mieć leki, w tym haloperydol, sole złota, chloropromazyna czy psoraleny.
Łojotokowe zapalenie skóry zazwyczaj występuje u osób zdrowych, ale może się wiązać z zakażeniem ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) lub chorobami neurologicznymi (np. incydentem naczyniowo-mózgowym, chorobą Parkinsona).
Łojotokowe zapalenie skóry – jak wyleczyć?
Jeśli masz do czynienia z łojotokowym zapaleniem skóry na twarzy po raz pierwszy, najlepiej skonsultuj się z lekarzem. Możesz wstępnie zaleczyć jego objawy domowymi sposobami, jednak dobrze mieć potwierdzoną diagnozę oraz plan leczenia dostosowany do Twojego przypadku.
Zabierając się za leczenie łojotokowego zapalenia skóry twarzy, musisz mieć świadomość, że jest to choroba przewlekła i nawracająca. Pomimo podjęcia leczenia i zmiany nawyków objawy mogą znikać i pojawiać się nawet przez kilka lat. Im szybciej podejmiesz się walki z tym schorzeniem, tym większe masz szanse na to, że uda Ci się ją wygrać.
W zależności od stadium choroby i od indywidualnych czynników, lekarz może zalecić leczenie farmakologiczne doustne, naskórne lub oba z nich. Mocne stany zapalne mogą wymagać przyjmowania antybiotyków lub glikokortykosteroidów. W przypadku tych słabszych wystarczą leki na łojotokowe zapalenie skóry o działaniu antygrzybiczym – przede wszystkim płyny do przemywania okolicy ze zmianami chorobowymi oraz maści.
Łojotokowe zapalenie skóry twarzy – kosmetyki
W trakcie ataku choroby, gdy objawy są nasilone, najlepiej zrezygnować ze stosowania zwykłych kosmetyków i postawić na pielęgnację profesjonalnymi preparatami z apteki. Pianki myjące, toniki i kremy na łojotokowe zapalenie skóry twarzy delikatnie oczyszczają skórę z łuszczącego się naskórka, koją ją i nawilżają. Co więcej, wspomagają farmakologiczne leczenie choroby, gdyż zawierają składniki o działaniu przeciwzapalnym i antygrzybiczym, takie jak chociażby cynk, witamina D, kwas hialuronowy, czy kwasy tłuszczowe omega.
Jeśli choroba jest w regresie, możesz spokojnie używać standardowej pielęgnacji, uważając jednak na to, by nie podrażnić naskórka. Jakie kosmetyki warto włączyć do codziennej rutyny przy łojotokowym zapaleniu skóry twarzy?
Pielęgnacja sprawia cuda
Skóry nie możemy zmienić, ale możemy, odpowiednio ją pielęgnując, sprawić, że będzie ona zdrowsza i będzie lepiej wyglądała, szczególnie jeżeli uregulujemy pracę gruczołów łojowych. Przez długi okres jedyny sposób pielęgnacji skóry tłustej ograniczał się do usuwania z niej nadmiaru tłuszczu. Podstawowym, zabiegiem było mycie jej z użyciem specjalnie przeznaczonych do tego celu mydeł. W ciągu ostatnich dwudziestu lat nieustannie prowadzone były poszukiwania surowców, które skuteczniej powodowałyby rozwiązanie tego problemu. Związki, które powinny znaleźć się w preparatach przeznaczonych do pielęgnacji skóry tłustej, łojotokowej, muszą spełniać wiele funkcji. W przypadku tego typu skóry istnieje bowiem potrzeba usunięcia zanieczyszczeń i bakterii, oraz zamknięcia jej porów. Wyroby do cery tłustej, łojotokowej powinny także ograniczyć proces wydzielania sebum, zapobiegać stanom zapalnym skóry, przywrócić jej odpowiednie pH. Powinny one ponadto zapewnić jej ładny koloryt oraz zmatowić przetłuszczające się i błyszczące jej partie. Podstawowym zabiegiem w przypadku pielęgnacji każdego rodzaju skóry jest jej oczyszczenie. Jest ono szczególnie istotne dla skóry łojotokowej. Do mycia twarzy, poza wymienionymi już mydłami, stosuje się cały szereg wyrobów produkowanych w różnych formach kosmetycznych. Preparaty te, niezależnie od postaci, mają pH kwaśne, mieszczące się w granicach 4,5 - 6, czyli takie, które odpowiada naturalnemu odczynowi naszej skóry. Jedną z podstawowych form kosmetyków oczyszczających są środki do mycia zawierające w recepturze łagodne związki powierzchniowoczynne.
Osobom ze skłonnością do łojotoku szczególnie polecane są produkty do oczyszczania skóry w postaci żelu lub pianek. Są to wyroby, które dobrze się pienią, są wydajne, efektywnie oczyszczają z brudu. Nie zawierają one ponadto w składzie recepturalnym substancji o działaniu natłuszczającym. Kolejnym bardzo ważnym preparatem stosowanym podczas zabiegów pielęgnacyjnych jest, nie zawsze doceniany, tonik kosmetyczny. Do cery tłustej z rozszerzonymi porami polecane są płyny o działaniu odkażającym i ściągającym. Najczęściej są to układy wodno-alkoholowe zawierające takie składniki, jak: kwas borowy, cytrynowy czy też salicylowy. Odpowiedni efekt chłodzący zapewnia im dodatek mentolu. W preparatach przeznaczonych dla cery tłustej chętnie wykorzystuje się wyciągi pozyskiwane z różnych roślin, między innymi ekstrakt rumianku (Matricaria chamomilla). Wykazuje on działanie oczyszczające, delikatnie ściągające, zmiękczające. Działa miejscowo przeciwzapalnie i odkażająco, ułatwia naskórkowanie, działa słabo bakteriostatycznie i bakteriobójczo. Przywraca skórze jędrność i gładkość. Równie chętnie stosowany jest azulen będący substancją czynną rumianku. Charakteryzuje go podobne działanie: łagodzące, przeciwzapalne, bakteriostatyczne a także powodujące zmniejszenie obrzęków. Toniki bardzo często zawierają również inne ekstrakty roślinne, między innymi z szałwii (Salvia officinalis), nagietka (Calendula Officinalis) rozmarynu (Rosmarinus officinalis), kory dębu (Quercus roburL), oczaru wirginijskiego (Hamamelis Virginiana L) czy też brzozy (Betula pendula). Specjalną grupą preparatów wspomagających oczyszczanie skóry, szczególnie polecanych w przypadku cery łojotokowej, stanowią maseczki typu peel-off. Są to kosmetyki, które po nałożeniu i zaschnięciu na skórze w postaci elastycznej błonki zdejmuje się w całości z jej powierzchni. Wraz z błonką usuwa się obumarłe komórki naskórka oraz nadmiar wydzielanego przez skórę łoju.