U nas zapłacisz kartą
Sure, here it is -htmlCopy codeWspaniałe fotografie dolnej powieki w makijażu
Jak się objawia?
Rak kolczystokomórkowy ma najczęściej postać niegojącego się owrzodzenia lub nieprawidłowego nacieku/guza skóry w miejscu narażonym na działanie promieniowania słonecznego (np. skóra twarzy, rąk, tułowia). Występuje w dwóch postaciach: wrzodziejącej (guzek ma twarde, wałowate brzegi – bez perłowatego wyglądu – i głębokie owrzodzenie) oraz postać brodawkującą (zmiany na powierzchni są przerośnięte). Rak kolczystokomórkowy zwykle nie powoduje żadnych dolegliwości bólowych i bardzo często jest z tego powodu lekceważony.
Ryc. 2. Rogowiak kolczystokomórkowy powieki dolnej
Rogowacenie słoneczne występuje z reguły u narażonych na długotrwałe działanie promieniowania słonecznego osób w starszym wieku z jasną karnacją skóry. Zmiany przypominają okrągłe, łuszczące się, czerwone lub różowe plamy/płytki o fakturze papieru ściernego. Zmiany tego typu często występują na przedramionach, grzbietach dłoni, szyi, głowie i twarzy. W zależności od narażenia na działanie słońca mogą się powiększać lub cofać. Mniej więcej 1/4 zmian znika samoistnie w ciągu jednego roku, choć istnieje stała tendencja do powstawania nowych ognisk.
Rogowiak kolczystokomórkowy (keratoacanthoma). Dotychczas uznawano go za zmianę łagodną, jednak obecnie uważa się, że jest to niskozróżnicowany rak kolczystokomórkowy. W początkowym okresie, najczęściej na powiece dolnej, pojawia się grudka o zabarwieniu skóry, która szybko się rozwija, tworząc guzek z centralnym owrzodzeniem, z uniesionymi, podwiniętymi brzegami oraz kraterem wypełnionym keratyną (białkiem wytwarzanym przez keratynocyty). Rogowiak kolczystokomórkowy występuje najczęściej u chorych w średnim wieku i u osób starszych, częściej w przypadku upośledzenia odporności (immunosupresji).
Jakie są sposoby leczenia?
W każdym przypadku raka podstawnokomórkowego leczeniem z wyboru jest wycięcie chirurgiczne. Daje ono największą szansę pełnego wyleczenia i braku nawrotów. Pozwala na uzyskanie lepszych efektów kosmetycznych i zapewnia szybszą rekonwalescencję chorego. Są dwa sposoby przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego. Pierwszy polega na usunięciu guza oraz wycinaniu pasków o grubości 1–2 mm z pobliskich tkanek. Paski te sprawdza się aż do uzyskania czystych marginesów operacyjnych, czyli pozbawionych komórek nowotworowych (metoda mikrograficzna Mohsa). W drugiej metodzie wycina się guza z szerokimi marginesami okolicznych tkanek.
Ryc. 3. Strefa H
Największe ryzyko głębokiego naciekania tkanek przez raka podstawnokomórkowego związane jest z jego lokalizacją w okolicy kąta przyśrodkowego, jak również w pionowym pasie środkowej części twarzy (tzw. strefie H), ryc. 3. Jeśli nowotwór rośnie w tych okolicach, możliwe jest wyłącznie leczenie chirurgiczne.
Rekonstrukcji miejsca po usunięciu guza można się podjąć, mając pewność, że na brzegach operacyjnych nie ma komórek nowotworowych. Należy pamiętać, że zabieg rekonstrukcyjny dotyczy z reguły znacznie większego obszaru powiek niż widoczny guz, ponieważ wymaga przesuwania płatów tkanki czy przeprowadzania przeszczepów. Rekonstrukcja po wycięciu powinna być wykonana w miarę szybko, ale wcześniej należy przeprowadzić badania histopatologiczne, aby upewnić się, że nowotwór został wycięty w całości. Jeśli ubytki są małe i znajdują się w okolicy kąta przyśrodkowego, wówczas można nawet pozostawić tkanki do spontanicznego wygojenia (wyziarninowania), co także daje dobre efekty kosmetyczne, ale wymaga długich miesięcy gojenia. Do pełnego wyleczenia chorych z takimi guzami konieczne może być usunięcie całego systemu dróg łzowych. Należy pamiętać, że ich rekonstrukcja możliwa jest dopiero 5 lat po zabiegu chirurgicznym, kiedy wiadomo, że nie ma wznowy.
Jak diagnozuje się zapalenie powiek?
Ponieważ zapalenie powiek może być spowodowane tak wieloma schorzeniami, diagnoza jest trudna. Nie ma jednego testu na tę dolegliwość. Oto kilka kroków, które Twój okulista może podjąć, aby zdiagnozować, jaki rodzaj choroby występuje.
- Historia zdrowia. Dostawca zapyta o objawy i inne schorzenia, aby określić czynniki ryzyka.
- Badanie powiek zewnętrznych. Wygląd powiek oraz intensywność zaczerwienienia, wydzieliny i obrzęku pomogą określić rodzaj i nasilenie.
- Kultury wyładowcze. Wymaz z powiek wysłany do laboratorium może określić zawartość, w tym rodzaj bakterii i ich ilość.
- Test na rozdarcie. Próbka łez może określić, czy przyczyną jest suche oko.
- Badanie rzęs. Oceniając rzęsy pod mikroskopem można wykryć roztocza.
- Biopsja powieki. Rzadko, ekstremalny obrzęk może wymagać biopsji, aby wykluczyć raka skóry lub inne nieprawidłowe komórki. Rodzaj biopsji zależy od lokalizacji badanego obszaru. Twój okulista znieczuli powiekę środkiem miejscowo znieczulającym. Następnie wykonuje się biopsję igłową, aby pobrać próbkę komórek do zbadania pod mikroskopem. Możesz doświadczyć siniaków, ale zwykle blizny są niewielkie lub nie ma ich wcale.
Zarządzanie i leczenie
Zmiany grudkowe powiek - leczenie
Rogowacenie łojotokowe (brodawka łojotokowa) można leczyć przez jego złuszczenie lub wycięcie skalpelem.
Leczenie brodawek pospolitych polega na ich krioterapii. W ten sposób zmiany ulegają zniszczeniu i przestają się rozprzestrzeniać. Możliwe jest również chirurgiczne wycięcie.
W przypadku pojawienia się rogu skórnego zawsze konieczne jest jego wycięcie wraz z podstawą zmiany, aby ostatecznie rozpoznać przyczynę jego rozwoju.
W leczeniu mięczaka zakaźnego zaleca się obserwację, laseroterapię, krioterapię ciekłym azotem (gdy wykwity są nieliczne, możliwe powikłania – pęcherze i blizny, niekiedy konieczne powtarzanie zabiegu co 2–4 tyg., łyżeczkowanie lub ekstrakcję igłą, gdy wykwity są nieliczne. Leczenie farmakologiczne: imikwimod (Aldara 5% krem) miejscowo – 3 ×/tydz. przez 4–16 tyg., nakładać na wykwity na noc (6–10 h), zmyć rano
Prosaki z reguły zanikają samoistnie i nie wymagają leczenia. W niektórych wypadkach można je otworzyć igłą lub skalpelem i oczyścić z zawartości.
Naskórkowe torbiele wtrętowe (torbiele łojowe, kaszaki) leczy się za pomocą przecięcia ściany torbieli w celu usunięcia jej zawartości, a następnie wszycia ściany torbieli w skórę, aby się ponownie nie zamknęła (marsupializacja) lub całkowicie wycina je chirurgicznie.
Leczenie kępek żółtych polega na chirurgicznym usunięciu zmian. Trzeba jednak pamiętać, że mogą one nawracać. Operując kępki żółte, należy zachować ostrożność z powodu niebezpieczeństwa bliznowacenia i możliwego pooperacyjnego odwinięcia powiek. Inną opcją są zabiegi z użyciem lasera CO2. Zaletą takiego postępowania jest brak krwawienia, brak konieczności zakładania szwów skórnych oraz krótki czas trwania procedury. Należy jednak pamiętać, że także w przypadku tej metody leczenia istnieje ryzyko powstania blizn i odbarwienia skóry.
Guzy pochodzące z gruczołów potowych i z mieszków włosowych poddaje się wycięciu chirurgicznemu.
Jak okulistka wyleczy moje zapalenie powiek?
Twoje leczenie zapalenia powiek będzie zależeć od rodzaju, który masz. Po zbadaniu obrzęku powiek i przeprowadzeniu testów, Twój usługodawca może przepisać leczenie, w tym:
- Antybiotyki. Nałożenie na powiekę maści z antybiotykiem na receptę, takiej jak bacytracyna oftalmiczna (Polysporin®), lub stosowanie kropli do oczu z antybiotykiem na receptę, takich jak połączenie polimyksyny B i trimetoprimu (Polytrim®) może pomóc w rozwiązaniu infekcji bakteryjnej i złagodzić podrażnienie. Czasami w bardziej uporczywych przypadkach przepisywany jest doustny antybiotyk.
- Środki przeciwzapalne. Do planu leczenia można dodać sterydową kroplę do oczu lub krem do oczu, jeśli Twój dostawca uważa, że potrzebujesz silniejszego leku. Sterydy są przepisywane w celu zmniejszenia stanu zapalnego. Czasami przepisywane są zarówno antybiotyki, jak i środki przeciwzapalne w celu leczenia chorób podstawowych lub wtórnych infekcji.
- Immunomodulatory. Wykazano, że dodanie leku immunomodulującego, takiego jak cyklosporyna oftalmiczna (Restasis®) w przypadkach tylnego zapalenia powiek, zmniejsza stan zapalny. Leki te blokują naturalną odpowiedź immunologiczną organizmu, a tym samym zmniejszają stan zapalny.
- Leczenie przyczyn źródłowych. Ważne jest, aby oprócz łagodzenia objawów leczyć przyczyny, które wywołują zapalenie powiek. Choroby skóry – takie jak łupież – lub dolegliwości oczu – takie jak suche oko – mogą prowadzić do częstszego nawrotu zapalenia powiek. W takich przypadkach może pomóc szampon przeciwłupieżowy lub krople do oczu na suche oczy.
