U nas zapłacisz kartą
Sztuka depilacji brwi woskiem - Jak uniknąć opadania powieki
Regulowanie brwi krok po kroku
Jak wydepilować brew, aby uniknąć urodowych wpadek? Poznaj etapy depilacji krok po kroku, z wykorzystaniem pęsety.
1. Oczyść skórę – twarz, a dokładnie: brew i skóra wokół niej musi być czysta i odtłuszczona. Zabieg depilacji warto wykonać po kąpieli, gdy skóra jest nieco rozpulchniona - będzie on mniej bolesny. Pamiętaj: depiluj brwi w świetle dziennym, najlepiej przy oknie i posługuj się lusterkiem powiększającym.
2. Wyczesz brwi z użyciem specjalnym grzebykiem, a najlepiej miękką spiralką. Czesz włoski w górę, nieco pod skosem, w kierunku skroni.
3. Wyznacz początek, wzniesienie i środek brwi, a także sięgnij po cielistą kredkę i delikatnie obrysuj kontur brwi. Cielista kredka przekryje odrosty i pozwoli Ci sprawdzić, jak będą wyglądały Twoje brwoi po depilacji. Jeśli uznasz, że są one za wąskie lub zbyt grube - zetrzyj linię i koryguj kształt dopóty, dopóki nie uzyskasz wymarzonego wyglądu.
4. Dopiero teraz sięgnij po pęsetę. Wyrywaj włoski zdecydowanym ruchem, zgodnie z kierunkiem ich wzrostu. Możesz złagodzić ból, przykładając do skóry kostkę lodu tuż przed depilacją. Pamiętaj, że depilujemy tylko dolną linię rzęs. Z górnej powinny zniknąć ewentualnie pojedyncze włoski.
5. Pamiętaj, by zachować umiar i symetrię. W depilacji brwi mniej oznacza więcej - jeśli jakiś włosek rośnie na linii wyznaczonej kredką i nie wiesz, czy go usunąc - najlepiej go zostaw. Lepiej później wyrównać i poprawić kilka włosków niż wydepilować ich za dużo i stworzyć ubytki w brwiach. Możesz wyrywać włoski naprzemiennie, raz z jednej, raz z drugiej brwi - wówczas będą symetryczne.
6. Odejdź kilka razy od małego lusterka i przejrzyj się w większym: brwi powinny być widoczne na odległość ręki wyciągniętej przed lustrem. Nie spiesz się, zachowaj umiar i pamiętaj o symetrii, a wówczas cała depilacja przebiegnie pomyślnie.
Powikłania po leczeniu operacyjnym opadającej powieki
Dla wprawionego chirurga taki zabieg nie jest skomplikowany, niemniej jednak należy zdawać sobie sprawę, że przy każdym zabiegu może dojść do powikłań. Po operacji mogą pojawić się:
- obrzęki i siniaki, które znikają w ciągu kilku dni,
- przejściowe niewielkie zaburzenia widzenia, które również ustępują w krótkim czasie,
- nadmierna korekcja,
- asymetryczność powiek,
- powikłania w obrębie rany – bliznowacenie, rozejście się szwu czy niedomykalność szpary ocznej, której towarzyszy suchość oka.
Zazwyczaj efekty operacji są zadowalające i utrzymują się przez długi czas, choć niektórzy pacjenci muszą powtórzyć zabieg w przeciągu kilku/ kilkunastu lat.
Mimo pewnego ryzyka zabiegi niwelujące opadanie powieki są uznawane za najskuteczniejszą metodę leczenia tego schorzenia.
Chirurgiczne leczenie blefaroptozy jest obecnie jedyną skuteczną metodą, która pozwala skorygować defekt w sposób trwały i stosunkowo bezpieczny. Metody nieinwazyjne, takie jak ostrzykiwanie kwasem hialuronowym czy specjalne paski naklejane na powieki, nie mają tutaj zastosowania. Sprawdzą się one jedynie przy zwiotczeniu skóry powiek. Osoby z opadającą powieką powinny rozważyć rozpoczęcie leczenia, ponieważ jest to problem nie tylko medyczny, ale także estetyczny, który wpływa negatywnie na jakość życia.
Opadająca powieka – przyczyny
Opadająca powieka może być schorzeniem wrodzonym związanym z nieprawidłową budową mięśni powiek – w takim przypadku zazwyczaj jest jednostronna i może towarzyszyć niektórym chorobom genetycznym.
Opadająca powieka częściej jest jednak problemem nabytym, którego przyczynami są:
- u osób starszych – zanik struktur podnoszących powiekę (najczęstsza przyczyna ptozy),
- u młodych osób – uszkodzenie mięśni podnoszących powiekę podczas zakładania soczewek kontaktowych,
- uszkodzenia podczas zabiegów w obrębie gałki ocznej (usuwanie jaskry, katarakty) lub wskutek urazów oka,
- choroby neuodegeneracyjne, miastenia, zespół Hornera,
- częste, mechaniczne pocieranie powiek [1].