U nas zapłacisz kartą
"Różnorodność narośli skórnych"
Podobne artykuły
Odnowa biologiczna z laserem Icoone
Marzenie o wymodelowanej i smukłej sylwetce to wyzwanie, które wymaga nie tylko determinacji, ale także nowoczesnych rozwiązań medycyny estetycznej. Codzienne spojrzenie w lustro może przypominać nam o nadmiarze tkanki tłuszczowej, nadmierny stres i obrzęki przyczyniają się do złego samopoczucia. Na…
Ziarniniak naczyniowy – diagnostyka i metody leczenia
Ziarniniak to zmiana na skórze, która ma bardzo charakterystyczny, pierścieniowy kształt. Może towarzyszyć chorobom przewlekłym, takim jak cukrzyca bądź być skutkiem przyjmowania niektórych leków. Ziarniniak naczyniowy zawsze powinien być skonsultowany i zbadany przez lekarza dermatologa, gdyż może zmieniać kształt i…
Narośl na skórze – co to może być?
- Wyprysk – choroba zapalna skóry. Wypryskowi towarzyszy swędzenie i łuszczenie się skóry. Ma postać czerwonych grudek, które zamieniają się w pęcherzyki. W przypadku nadkażenia pojawiają się zmiany ropne i wydzielina, które po zaschnięciu tworzą szarożółte strupy.
- Liszaj płaski – choroba zapalna skóry, która przebiega z silnym świądem. Charakterystyczne dla liszaja płaskiego są czerwone wykwity grudkowate. Najczęściej lokalizują się w dolnych partiach nóg lub na wewnętrznej stronie nadgarstków.
- Czyrak – infekcja skórna, zapalna krosta wypełniona ropą. Czyrak to czarna lub czerwona narośl na skórze. Jest ropnym zapaleniem okołomieszkowym, któremu towarzyszy wytworzenie się czopa martwiczego. Czyrak najpierw ma postać guzka, następnie guzka z krostą.
- Liszajec – bardzo zakaźna infekcja skórna, która powoduje powstawanie zasychających pęcherzy. Liszajec zazwyczaj umiejscawia się na twarzy, najczęściej w okolicy nosa bądź ust.
- Półpasiec – ostra wirusowa choroba zakaźna, bolesny nawrót ospy wietrznej. Chorobę wywołuje wirus Herpes virus varicella. Ma formę czerwonych narośli skórnych (pęcherzy i pęcherzyków surowiczych), które najczęściej pojawiają się na twarzy. Są bolesne i swędzące (podobnie jak w ospie wietrznej).
- Grzybica skóry – wywołana przez grzyby. W grzybicy pojawia się czerwona narośl (grudki), plamy, krostki, z których może wyciekać ropa (w przypadku stanu zapalnego), a skóra swędzi i łuszczy się.
- Brodawka – niegroźna, grudkowa zmiana skórna. Nazywana potocznie kurzajką (biała narośl na skórze). Wywołuje ją wirus brodawczaka ludzkiego (HPV). Brodawki mogą być różnego rodzaju:
- Brodawki zwykłe – najczęściej koloru skóry, o nierównej powierzchni, o wielkości kilku milimetrów. Najczęściej lokalizują się na rękach.
- Brodawki płaskie – mają gładką powierzchnię i lekko wypukły kształt.
- Brodawki stóp – lokalizują się na podeszwach stóp. Mają kolor skóry i szorstką powierzchnię. Mogą być rozsiane i głębokie lub powierzchowne, występujące w skupiskach.
- Brodawki przejściowe – podobne do brodawek zwykłych i brodawek płaskich. Najczęściej występują u osób z obniżoną odpornością.
- Brodawki płciowe (kłykciny kończyste) – przenoszone drogą płciową, mają formę i kształt ciemnych kalafiorowatych grudek.
- Dysplazja Lewandowsky’ego–Lutza (łac. Epidermodysplasia verruciformis) – stan przedrakowy, ma formę rozlanych na całym ciele płaskich brodawek z czerwonymi bądź brązowymi plamami.
Diagnostyka narośli i chorób skórnych
Diagnostyka zmian i narośli na skórze opiera się na różnorodnych metodach, pozwalających na ustalenie dokładnych przyczyn, którymi mogą być między innymi choroby przenoszone drogą płciową. Dermatolog zwykle dokonuje badania fizykalnego skóry i ocenia zmiany pod kątem ich wyglądu, kształtu, rozmiaru, koloru, tekstury i umiejscowienia. Niekiedy w przypadku zmian lekarz może zlecić badania laboratoryjne, analizę próbek skóry, testy alergiczne czy badania mikrobiologiczne, które mogą dostarczyć dodatkowych informacji na temat obecności infekcji, stanu układu odpornościowego, reakcji alergicznych czy obecności markerów innych chorób.
W trakcie badania histopatologicznego pobiera się próbki tkanki ze zmiany skórnej i przekazaniu jej do analizy mikroskopowej. Pozwala ono na ocenę struktury tkanki, identyfikację zmian patologicznych, kontrolę pod kątem obecność komórek nowotworowych lub stanów zapalnych.
Należy pamiętać, że każda zmiana skórna wymaga indywidualnej oceny i diagnozy lekarza dermatologa. Niektóre narośla i włókniaki skóry mogą być łagodne i samoistnie ustępować, ale inne wymagają leczenia z powodów estetycznych lub zdrowotnych. Ważne jest, aby nie lekceważyć zmian skórnych i skonsultować się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek niepokojących objawów.
Narośl na skórze – włókniaki
Włókniaki twarde i włókniaki miękkie często pojawiają się na skórze w okolicach szyi, pod pachami, w okolicy ramion, a także w pachwinach oraz w okolicy powiek. W przypadku włókniaków miękkich i włókniaków twardych mamy do czynienia z łagodnymi zmianami nowotworowymi. Nie zagrażają one jednak naszemu zdrowiu i życiu. Włókniaki miękkie są uszypułowane i często występują w większych skupiskach. Włókniaki twarde nie są uszypułowane. Najczęściej związane są z procesami starzenia się organizmu – często występują u seniorów.
Zmiany skórne po wykonaniu badania dermatologicznego mogą być poddane leczeniu. Jego przebieg zależny jest od podłoża zmiany oraz jej charakteru. Wiele osób decyduje się na usuwanie zmian skórnych nie tylko ze względów zdrowotnych, ale także w celu poprawy wyglądu i samooceny. Nie każda narośl na skórze wymaga specjalistycznego leczenia, jednak ze względów profilaktycznych dermatolodzy zalecają wycięcie np. dużych znamion barwnikowych.
INTRUZ: punkt rubinowy
ROZWIĄZANIE: laseroterapia oraz elektrokoagulacja
Ich fachowa nazwa to naczyniaki rubinowe. To niewielkie, różowe, fioletowe, czerwone, a nawet granatowe plamy lub grudki, które powstają jako efekt nieprawidłowego rozszerzania się drobnych naczyń krwionośnych, zazwyczaj u osób po 30. roku życia. Nie stanowią zagrożenia dla zdrowia, ale wyglądają nieestetycznie i dlatego często wolimy się ich pozbyć. Jednym ze sposobów usunięcia naczyniaków jest laseroterapia. – Przyłożona do skóry pacjenta głowica emituje wiązkę światła, która namierza znamię i usuwa źródło problemu – tłumaczy dr Bliżanowska. – Wystarczy nie więcej niż kilkanaście minut, by naczyniak stał się wyraźnie mniej widoczny. W niektórych przypadkach zabieg trzeba powtórzyć.
Zastosowana technologia gwarantująca dwupasmowy zasięg światła sprawia, że metoda jest skuteczniejsza, niż inne lasery np IPL. Dzięki temu skraca się także czas rekonwalescencji. Jedynym dyskomfortem po zabiegu jest delikatne pieczenie, utrzymujące się maksymalnie przez dobę. Przeciwwskazań dla laseroterapii jest niewiele i należą do nich m.in.: ciąża, opalenizna, padaczka, tzw. „alergia na słońce” oraz przyjmowanie leków i ziół uwrażliwiających skórę na światło (np. dziurawiec).
