U nas zapłacisz kartą
"Różnorodność narośli skórnych"
Narośl na skórze – rodzaje brodawek
Brodawki to dość duża grupa zmian skórnych, które mają różne podłoże oraz charakteryzują się odmiennym wyglądem. Brodawki to łagodne zmiany, które pojawiają się na skórze na skutek działania różnych czynników. Mogą występować na skórze małych dzieci i osób dorosłych, niektóre brodawki są objawem postępujących procesów starzenia się organizmu i występują przede wszystkim u seniorów.
W budowie brodawek można zauważyć szeroką podstawę. Mają one często nierówną powierzchnię. Pod względem koloru mogą nie różnić się od zdrowej skóry lub mieć beżową, różową, żółtą oraz brązową barwę.
- brodawki łojotokowe,
- brodawki zwykłe,
- brodawki płaskie,
- brodawki weneryczne (brodawki płciowe, kłykciny kończyste),
- brodawki stóp (brodawki mozaikowe, brodawki myrmecia),
- brodawki przejściowe.
Najczęściej diagnozowane rodzaje brodawek to brodawki łojotokowe (brodawki starcze), brodawki zwykłe, brodawki płaskie i brodawki stóp.
Brodawki łojotokowe to zmiany często pojawiające się na skórze osób w średnim i podeszłym wieku. Najczęściej zlokalizowane są na skórze twarzy i tułowia. Nie są znane przyczyny, które powodują powstawanie brodawek łojotokowych, jednak do czynników ryzyka zaliczamy w tym przypadku m.in. wiek, częste wystawianie skóry na bezpośrednie działanie promieni słonecznych oraz czynniki genetyczne. Brodawki łojotokowe są objawem zakażenia wirusowego lub bakteryjnego i nie możemy się nimi zarazić. Często występują w większych skupiskach np. na plecach. Mnogie brodawki łojotokowe oraz brodawki, które powodują różne dolegliwości np. świąd, powinny być zbadane przez lekarza.
Brodawki zwykłe mają zwykle żółty lub brązowy kolor. Te niewielkie grudki często występują w większych skupiskach. Są ograniczone od zdrowej skóry i dobrze wyczuwalne pod palcami. Najczęściej brodawki zwykłe są skutkiem zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego typu 2. Pojawiają się m.in. w obrębie skóry dłoni, na podeszwie stóp oraz na łokciach i kolanach. Rzadziej brodawki zwykłe powstają pod płytką paznokci.
Krioterapia
Stosowanie krioterapii w celu usunięcia narośli skórnej jest bezpieczną procedurą, która jest często stosowana w przypadku łagodnych i złośliwych narośli skórnych. Jest to mało inwazyjna metoda leczenia, która daje szybki czas gojenia. Jednak ma pewne krótkoterminowe skutki uboczne, w tym ból, zaczerwienienie i pęcherze.
Podczas procesu leczenia lekarz używa ciekłego azotu do zamrożenia niewielkiego obszaru skóry pacjenta. Ciekły azot jest aplikowany za pomocą wacika lub urządzenia do rozpylania. Celem jest zniszczenie nieprawidłowej tkanki przy jednoczesnym zachowaniu zdrowej tkanki. Zabieg jest nieinwazyjny, co czyni go popularną opcją dla pacjentów z problemami krwawienia lub schorzeniami medycznymi.
Pacjent może poddać się krioterapii jako pojedynczej procedurze lub jako serii zabiegów. W zależności od rodzaju zmiany chorobowej, lekarz określi idealną technikę aplikacji.
Ciekły azot jest najczęściej stosowanym czynnikiem kriogenicznym. Ma on najwyższą zdolność zamrażania tkanek. Zazwyczaj lekarz będzie aplikował zamrożony azot za pomocą urządzenia rozpylającego. Urządzenie do rozpylania ciekłego azotu jest łatwe w użyciu i może być stosowane do leczenia wielu różnych rodzajów narośli.
Inne rodzaje czynników kriogenicznych są czasami stosowane w praktyce klinicznej. Mają one wyższe temperatury wrzenia, dzięki czemu są bardziej odpowiednie do leczenia łagodnych i złośliwych rozrostów skóry.
W niektórych przypadkach do całkowitego usunięcia nieprawidłowej tkanki może być potrzebny drugi cykl zamrażania i rozmrażania. Zazwyczaj pomiędzy kolejnymi cyklami zamrażania i rozmrażania upływa kilka minut. Powtarzające się cykle zamrażania i rozmrażania mogą spowodować większe uszkodzenie tkanek niż pojedyncze zamrożenie i rozmrożenie.
Po pierwszym zabiegu skóra w obszarze zabiegowym będzie prawdopodobnie ciemnoczerwona lub brązowa. Na skórze zacznie się również tworzyć strupek. W końcu zagoi się on sam w ciągu kilku tygodni. Obszar ten pozostanie wrażliwy przez kilka dni, ale w końcu wróci do normy.
Zmiany skórne jako objawy choroby skóry
Niekiedy narośl na skórze może być związana z występowaniem innych schorzeń, takich jak na przykład liszaj płaski, rak podstawnokomórkowy czy czerniak złośliwy i nowotwory skóry. Mogą pojawiać się w formie guzków, zmian w kształcie lub kolorze, szorstkiej powierzchni, zaczerwienienia lub grudek pod skórą. Nierzadko narośl na skórze może być bolesna, szczególnie podczas ucisku lub kontaktu z ubraniem.
Wśród chorób, których jednym z objawów są pojawiające się na skórze zmiany naczyniowe i narośla, mogą być na przykład:
- Łuszczyca – przewlekła choroba autoimmunologiczna, powodująca przyspieszoną produkcję komórek skóry. Objawia się suchymi, czerwonymi plamami pokrytymi srebrzystymi łuskami. Może występować na różnych obszarach skóry.
- Róża – bakteryjne zapalenie skóry, które powoduje zaczerwienienie, czerwone grudki, obrzęk i ból. Zmiany skórne związane z różą zwykle mają wyraźne granice i może im towarzyszyć gorączka oraz ogólne złe samopoczucie.
- Łupież rumieniowy – inaczej trądzik różowaty, czyli przewlekłe zapalenie skóry twarzy z charakterystycznym rumieniem atakujących naczynia krwionośne oraz grudkami i krostkami na skórze.
- Pokrzywka – choroba związana z powstawaniem obrzęków i swędzących, rumieniowych zmian skórnych, przypominających ukłucia komara. Pokrzywka może być spowodowana reakcją alergiczną na substancje zawarte w jedzeniu lub lekach oraz przez alergeny z powietrza.