"Różnorodność narośli skórnych"
Narośl na skórze – na jakie schorzenia wskazuje kolor zmiany skórnej?
Kolor zmiany skórnej może wskazywać na jej podłoże. Dość często na skórze pojawiają się zmiany o kolorze czerwonym, kolorze czarnym, brązowym, niebieskawym i beżowym, a także zmiany o kolorze białym i zmiany o kolorze skóry. Na jakie schorzenia mogą wskazywać?
Czerwona narośl na skórze może wskazywać na liszaj płaski, atopowe zapalenie skóry, łuszczycę, liszajec, czyraczność, naczyniaki, a także raka podstawnokomórkowego skóry. Rak podstawnokomórkowy skóry rozwija się z komórek naskórka i w początkowym stadium może mieć postać niegojącego się owrzodzenia lub guzka. Rak podstawnokomórkowy skóry często ma podłoże genetyczne. Jest także związany z nadmierną ekspozycją skóry na działanie promieniowania UV, zakażeniem wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) oraz czynnikami środowiskowymi m.in. stosowaną dietą. Zmiany związane z podstawnokomórkowym rakiem skóry mogą się powiększać oraz wywoływać ból. W przypadku tego raka skóry rokowania są pomyślne, bo nowotwory podstawnokomórkowy rzadko dają przerzuty. Leczenie uwzględnia m.in. chirurgiczne usunięcie zmiany wraz z przylegającymi do niej zdrowymi tkankami. Zmiany skórne, które wskazują na nowotwór złośliwy lub mają nietypowy wygląd, są zawsze wysyłane do badania histopatologicznego.
Inne czerwone zmiany skórne mogą wywołać schorzenia naczyń krwionośnych, czyli naczyniaki, zmiany zapalne, których podłożem są choroby autoimmunologiczne, a także choroby zakaźne o podłożu wirusowym i bakteryjnym. Często choroby skóry o podłożu bakteryjnym i wirusowym objawiają się silnym świądem. Mnogie, czerwone grudki z płynem surowiczym wskazują np. na zakażenie wirusem ospy wietrznej.
Ważne! Jeżeli czerwona narośl na skórze boli, piecze, swędzi, sączy się z niej płyn surowiczy bądź krew, to trzeba jak najszybciej udać się do dermatologa. To samo tyczy się nagłej zmiany wyglądu narośli, guzka, przebarwienia, nawet jeżeli zmiana skórna była wcześniej badana przez lekarza.
Narośl na skórze – rodzaje brodawek
Brodawki to dość duża grupa zmian skórnych, które mają różne podłoże oraz charakteryzują się odmiennym wyglądem. Brodawki to łagodne zmiany, które pojawiają się na skórze na skutek działania różnych czynników. Mogą występować na skórze małych dzieci i osób dorosłych, niektóre brodawki są objawem postępujących procesów starzenia się organizmu i występują przede wszystkim u seniorów.
W budowie brodawek można zauważyć szeroką podstawę. Mają one często nierówną powierzchnię. Pod względem koloru mogą nie różnić się od zdrowej skóry lub mieć beżową, różową, żółtą oraz brązową barwę.
- brodawki łojotokowe,
- brodawki zwykłe,
- brodawki płaskie,
- brodawki weneryczne (brodawki płciowe, kłykciny kończyste),
- brodawki stóp (brodawki mozaikowe, brodawki myrmecia),
- brodawki przejściowe.
Najczęściej diagnozowane rodzaje brodawek to brodawki łojotokowe (brodawki starcze), brodawki zwykłe, brodawki płaskie i brodawki stóp.
Brodawki łojotokowe to zmiany często pojawiające się na skórze osób w średnim i podeszłym wieku. Najczęściej zlokalizowane są na skórze twarzy i tułowia. Nie są znane przyczyny, które powodują powstawanie brodawek łojotokowych, jednak do czynników ryzyka zaliczamy w tym przypadku m.in. wiek, częste wystawianie skóry na bezpośrednie działanie promieni słonecznych oraz czynniki genetyczne. Brodawki łojotokowe są objawem zakażenia wirusowego lub bakteryjnego i nie możemy się nimi zarazić. Często występują w większych skupiskach np. na plecach. Mnogie brodawki łojotokowe oraz brodawki, które powodują różne dolegliwości np. świąd, powinny być zbadane przez lekarza.
Brodawki zwykłe mają zwykle żółty lub brązowy kolor. Te niewielkie grudki często występują w większych skupiskach. Są ograniczone od zdrowej skóry i dobrze wyczuwalne pod palcami. Najczęściej brodawki zwykłe są skutkiem zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego typu 2. Pojawiają się m.in. w obrębie skóry dłoni, na podeszwie stóp oraz na łokciach i kolanach. Rzadziej brodawki zwykłe powstają pod płytką paznokci.
Diagnostyka narośli i chorób skórnych
Diagnostyka zmian i narośli na skórze opiera się na różnorodnych metodach, pozwalających na ustalenie dokładnych przyczyn, którymi mogą być między innymi choroby przenoszone drogą płciową. Dermatolog zwykle dokonuje badania fizykalnego skóry i ocenia zmiany pod kątem ich wyglądu, kształtu, rozmiaru, koloru, tekstury i umiejscowienia. Niekiedy w przypadku zmian lekarz może zlecić badania laboratoryjne, analizę próbek skóry, testy alergiczne czy badania mikrobiologiczne, które mogą dostarczyć dodatkowych informacji na temat obecności infekcji, stanu układu odpornościowego, reakcji alergicznych czy obecności markerów innych chorób.
W trakcie badania histopatologicznego pobiera się próbki tkanki ze zmiany skórnej i przekazaniu jej do analizy mikroskopowej. Pozwala ono na ocenę struktury tkanki, identyfikację zmian patologicznych, kontrolę pod kątem obecność komórek nowotworowych lub stanów zapalnych.
Należy pamiętać, że każda zmiana skórna wymaga indywidualnej oceny i diagnozy lekarza dermatologa. Niektóre narośla i włókniaki skóry mogą być łagodne i samoistnie ustępować, ale inne wymagają leczenia z powodów estetycznych lub zdrowotnych. Ważne jest, aby nie lekceważyć zmian skórnych i skonsultować się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek niepokojących objawów.
U nas zapłacisz kartą