U nas zapłacisz kartą
"Różnorodność narośli skórnych"
Skąd się biorą narośla na skórze? Przyczyny, objawy i metody leczenia
Narośla na skórze, takie jak brodawki łojotokowe, brodawki stóp czy włókniaki miękkie są powszechnymi zmianami i mogą występować u osób w każdym wieku. Zwykle nie stanowią zagrożenia dla zdrowia, ale powodują dyskomfort i są niepożądane ze względów estetycznych.
Jednymi z najczęstszych odmian brodawek i narośli skórnych są brodawki łojotokowe, brodawki płaskie (inaczej brodawki młodociane, Verrucae Planae Juveniles), rogowacenie łojotokowe oraz brodawki mozaikowe i brodawki weneryczne. Pojawiają się jako niewielkie guzki o nieregularnym kształcie, różnej wielkości i kolorze skóry zarówno na rękach, w okolicy powiek, jak i w jamie ustnej.
Przyczyny brodawek, włókniaków i narośli skórnych
Przyczyny narośli na skórze mogą być różnorodne. Wiele powoduje wirus brodawczaka ludzkiego (HPV), wywołującego brodawki łojotokowe, brodawki stóp, brodawki płaskie, brodawki płciowe czy kłykciny kończyste. Brodawka to zazwyczaj dość twarda narośl, niebędąca objawem poważnej choroby. Wiele z nich to tak zwane brodawki przejściowe, zanikające z czasem samoistnie. Warto jednak wiedzieć, że zakażenie wirusem HPV następuje zwykle przez bezpośredni kontakt skóry z zakażoną osobą lub zainfekowanym obszarem.
Brodawki zwykłe i włókniaki to z kolei łagodne guzki skóry, powstające na powierzchni skóry z tkanki łącznej włóknistych komórek naskórka. Przyczyny powstawania włókniaków twardych i miękkich mogą mieć podłoże genetyczne. Niektóre rodzaje włókniaków mogą się rozwijać także w wyniku urazów skóry lub podrażnień. Inne narośla oraz zmiany skórne mogą wynikać z nieprawidłowości w naczyniach krwionośnych. Włókniaki twarde natomiast powstają wskutek nadmiernego namnażania się komórek tkanki łącznej.
Pod powierzchnią skóry mogą też pojawić się torbiele, czyli pęcherzykowate struktury wypełnione płynem podobnym do żelu. Torbiel to łagodna zmiana skórna i najczęściej nie powoduje poważniejszych problemów, ale mogą przybierać różne rozmiary i występować w wielu miejscach na ciele. Narośl na skórze może przybierać różne barwy, warto więc zwrócić uwagę na to, czy jest to czerwona narośl, brązowe narośle oraz czy ma szorstką powierzchnię.
Krioterapia
Stosowanie krioterapii w celu usunięcia narośli skórnej jest bezpieczną procedurą, która jest często stosowana w przypadku łagodnych i złośliwych narośli skórnych. Jest to mało inwazyjna metoda leczenia, która daje szybki czas gojenia. Jednak ma pewne krótkoterminowe skutki uboczne, w tym ból, zaczerwienienie i pęcherze.
Podczas procesu leczenia lekarz używa ciekłego azotu do zamrożenia niewielkiego obszaru skóry pacjenta. Ciekły azot jest aplikowany za pomocą wacika lub urządzenia do rozpylania. Celem jest zniszczenie nieprawidłowej tkanki przy jednoczesnym zachowaniu zdrowej tkanki. Zabieg jest nieinwazyjny, co czyni go popularną opcją dla pacjentów z problemami krwawienia lub schorzeniami medycznymi.
Pacjent może poddać się krioterapii jako pojedynczej procedurze lub jako serii zabiegów. W zależności od rodzaju zmiany chorobowej, lekarz określi idealną technikę aplikacji.
Ciekły azot jest najczęściej stosowanym czynnikiem kriogenicznym. Ma on najwyższą zdolność zamrażania tkanek. Zazwyczaj lekarz będzie aplikował zamrożony azot za pomocą urządzenia rozpylającego. Urządzenie do rozpylania ciekłego azotu jest łatwe w użyciu i może być stosowane do leczenia wielu różnych rodzajów narośli.
Inne rodzaje czynników kriogenicznych są czasami stosowane w praktyce klinicznej. Mają one wyższe temperatury wrzenia, dzięki czemu są bardziej odpowiednie do leczenia łagodnych i złośliwych rozrostów skóry.
W niektórych przypadkach do całkowitego usunięcia nieprawidłowej tkanki może być potrzebny drugi cykl zamrażania i rozmrażania. Zazwyczaj pomiędzy kolejnymi cyklami zamrażania i rozmrażania upływa kilka minut. Powtarzające się cykle zamrażania i rozmrażania mogą spowodować większe uszkodzenie tkanek niż pojedyncze zamrożenie i rozmrożenie.
Po pierwszym zabiegu skóra w obszarze zabiegowym będzie prawdopodobnie ciemnoczerwona lub brązowa. Na skórze zacznie się również tworzyć strupek. W końcu zagoi się on sam w ciągu kilku tygodni. Obszar ten pozostanie wrażliwy przez kilka dni, ale w końcu wróci do normy.
Jak usunąć narośl ze skóry?
Żadnych podejrzanych zmian skórnych, szczególnie w formie narośli, nie należy usuwać na własną rękę. Trzeba zgłosić się do lekarza (pierwszego kontaktu lub dermatologa) w celu ustalenia, czym jest narośl skórna i jakie stanowi zagrożenie dla zdrowia. Nie wszystkie zmiany skórne są groźne, to lekarz powinien jednak ocenić, czy dana narośl jest bezpieczna i powinna zostać usunięta.
Kontakt z lekarzem jest konieczny, jeśli z naroślą na skórze związane są inne objawy, np. uporczywe swędzenie, wyciekanie ropy czy płynu surowiczego, a zmiana pojawiła się nagle. Wybór metody leczenia zależy od przypuszczalnego rozpoznania. Ponieważ tylko metody chirurgiczne pozwalają na wykonanie badania histopatologicznego i wykluczenia nowotworu.
