U nas zapłacisz kartą
Rumień alergiczny u dziecka - Objawy, Przyczyny i Sposoby Leczenia
Rumień u dzieci
Choć większość chorób rumieniowych opisanych powyżej może występować zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, niektóre z nich są charakterystycznie wyłącznie dla populacji pediatrycznej. Mowa o dwóch podtypach rumieni: zakaźnym oraz nagłym. Są to choroby infekcyjne wieku dziecięcego, wywoływane zakażeniem wirusowym.
- rumień zakaźny (tzw. choroba piąta)
Rumień zakaźny to choroba infekcyjna, występująca najczęściej u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym. Czynnikiem wywołującym jest wirus (konkretnie parwowirus B19). Początkowe objawy przypominają przeziębienie - stan podgorączkowy, katar, czasami dołącza do nich ból stawów.
Po kilku dniach pojawia się główny objaw choroby - intensywnie czerwony rumień na twarzy (stąd potoczna nazwa - "zespół spoliczkowanego dziecka"), szerzący się na tułów, pośladki i kończyny dziecka. Zmiany skórne mogą naprzemiennie ustępować i nawracać w ciągu kilku tygodni, typowo nasilają się pod wpływem przegrzania.
Ponieważ podłoże rumienia zakaźnego jest wirusowe, nie istnieje dostępne leczenie przyczynowe (nie należy również stosować antybiotyków). Rumień zakaźny u dzieci w zdecydowanej większości przypadków przebiega łagodnie. Jego cechą jest duża łatwość rozprzestrzeniania, przy czym największa zakaźność występuje przed pojawieniem się typowych zmian skórnych. Na kontakt z parwowirusem B19 muszą być szczególnie wyczulone kobiety ciężarne, ponieważ zakażenie w czasie ciąży może spowodować niszczenie krwinek płodu i być przyczyną poważnych powikłań.
- rumień nagły (gorączka trzydniowa)
Rumień nagły, zwany również gorączką trzydniową lub chorobą szóstą, to choroba dotycząca młodszych dzieci (zwykle poniżej 3-go roku życia). Wywołują ją wirusy z grupy Herpes (HHV-6 i HHV-7). Przebieg schorzenia jest bardzo charakterystyczny: dziecko nagle gorączkuje (nawet do 40°C), zwykle bez towarzyszących objawów.
Rumień: przyczyny
Zmiany rumieniowe na skórze mogą występować w przebiegu wielu chorób o różnych podłożach. Źródłem ich powstawania jest rozszerzenie i napływ krwi do cienkich naczyń (tzw. kapilar) położonych w powierzchownych warstwach skóry. Do typowych przyczyn takiego stanu należą infekcje, urazy i rany skóry, a także stany zapalne. Rumień jest wówczas objawem przekrwienia powstającego w celu zwiększenia przepływu krwi. Wraz z krwią do miejsca docelowego docierają komórki układu odpornościowego, cząsteczki przekazujące informacje o stanie zapalnym, a także czynniki ułatwiające gojenie i naprawę tkanek. Do uszkodzenia skóry objawiającego się rumieniem dochodzi również w przebiegu oparzeń słonecznych lub oddziaływania innych rodzajów promieniowania (na przykład podczas radioterapii). Innym czynnikiem, powodującym rozszerzenie naczyń (w tym również w skórze), jest histamina. Jest to substancja uwalniana w organizmie m.in. w przebiegu reakcji alergicznych. Zmiany rumieniowe na skórze mogą więc towarzyszyć różnego rodzaju alergiom. Do innych schorzeń współistniejących z rumieniem należą niektóre choroby tkanki łącznej. Ciekawym przykładem jest toczeń rumieniowaty układowy, w przebiegu którego na twarzy może występować charakterystyczny rumień w kształcie motyla. Oprócz wyżej wymienionych przyczyn powstawania rumienia, w dermatologii wyodrębniona została grupa tzw. dermatoz rumieniowych. Są to choroby skóry, których głównym objawem jest rumień, cechujący się szczególnymi właściwościami. Oprócz charakterystycznego wyglądu zmian skórnych, możliwe jest również występowanie dodatkowych objawów. Najważniejsze rodzaje rumienia przedstawiono poniżej.
- rumień polekowy (rumień trwały)
Rumień polekowy i rumień trwały to różne nazwy tej samej jednostki chorobowej. Jak sama nazwa wskazuje, zmiany skórne - okrągłe lub owalne, brązowe plamy - są spowodowane zażywaniem określonych leków. Pacjenci często sami zauważają przyczynę przebarwień, gdyż zwykle pojawiają się one w tym samym miejscu po zażyciu konkretnego leku. Podstawą diagnostyki jest dokładnie zebrany wywiad dotyczący przyjmowanych środków, a leczenie polega na odstawieniu leku powodującego zmiany. Rumień polekowy może pojawić się na skórze po zażyciu różnych farmaceutyków, statystycznie najczęściej wywołują go antybiotyki, sulfonamidy, środki hormonalne oraz przeciwalergiczne.
Alergia u dzieci - przyczyny, rodzaje, objawy, sposoby diagnostyki i leczenia
7. Czym różni się alergia pokarmowa od nietolerancji pokarmowej?
8. Na jakie pokarmy dzieci najczęściej mają alergię?
8.1. Alergia na białka mleka krowiego (ABMK)
8.2. Alergia na białko jaja kurzego (ABJK)
8.3. Alergia na orzechy i soję
8.4. Alergia na ryby i owoce morza
8.5. Alergia na pszenicę u dzieci
9. Alergia wziewna u dzieci
9.1. Alergia na roztocza kurzu domowego
9.2. Alergia na zarodniki grzybów pleśniowych
9.3. Alergia na zwierzęta domowe
9.4. Alergia na pyłki roślin
10. Alergia na jad owadów błonkoskrzydłych u dzieci
11. Jak rozpoznać alergię u dziecka?
12. Jak wykryć alergię u dziecka?
13. Jak leczyć alergię u dziecka?
13.1. Leczenie przyczynowe alergii u dzieci
13.2. Leczenie objawowe alergii u dzieci
Alergia u dzieci, tak jak i u dorosłych, stanowi rosnący problem. Z roku na rok wzrasta liczba alergików, którzy zmagają się z alergicznym nieżytem nosa, egzemą i astmą. Skąd biorą się choroby alergiczne? Jak sobie z nimi radzić, gdy dotyczą najmłodszych? Sprawdź!
Naturalna pomoc w alergicznym zapaleniu spojówek.
To jest wyrób medyczny.
Używaj go zgodnie z instrukcją używania lub etykietą.
NAZWA WYROBU MEDYCZNEGO: Alectoin. ZASTOSOWANIE: Profilaktyka i wspomaganie leczenia objawów alergicznego zapalenia spojówek. PODMIOT PROWADZĄCY REKLAMĘ: Solinea sp. z o.o. PRODUCENT: bitop AG
Łagodzi objawy skórne alergii
Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Dlaczego alergie u dzieci są coraz częstsze?
Problem alergii u dzieci i dorosłych rośnie w podobnie szybkim tempie. Uważa się, że wkrótce nawet połowa Polaków będzie zmagała się z chorobami alergicznymi. Dlaczego tak się dzieje? Najprawdopodobniej z powodu zmian cywilizacyjnych, które zachodzą na naszych oczach. To przede wszystkim postępujące uprzemysłowienie, powodujące zanieczyszczenie środowiska i globalne ocieplenie. Smog szkodzi zdrowiu na wiele sposobów, również wywołując astmę i alergię u dzieci. W dodatku jest coraz cieplej, sezon pylenia trwa dłużej, a wraz z nim dłużej utrzymują się objawy pyłkowicy, czyli alergia na pyłki roślin.
Jeszcze jedną zmianą cywilizacyjną, przyczyniającą się do wzrostu występowania alergii u dzieci, jest postęp medycyny. Powszechność antybiotyków i szczepień ochronnych, a także poprawa higieny, choć chroni przed zakażeniami, może sprzyjać zmianom immunologicznym. Okazuje się bowiem, że osoby, które przechorowały gruźlicę, odrę i wirusowe zapalenie wątroby, rzadziej doświadczały alergii. Tak samo jest z dziećmi wychowującymi się na wsi, z licznym rodzeństwem, które mają stały kontakt z różnorodnymi mikroorganizmami [1]. U nich ryzyko rozwoju chorób alergicznych jest niższe w porównaniu do dzieci dorastających w miastach i z jednej strony narażonych na uliczny smog, a z drugiej na sterylne warunki mieszkalne.
Leczenie rumienia alergicznego
W leczeniu rumienia alergicznego priorytetem jest potwierdzenie, że zaczerwienienie jest wynikiem reakcji alergicznej. Lekarz może zlecić test płatkowy, aby ustalić przyczynę charakterystycznych zmian skórnych.
W przypadku rumienia leczenie na celu złagodzenie objawów oraz eliminację alergenu, który wywołał nadmierną odpowiedź układu immunologicznego.
W łagodnych przypadkach na odczyn alergiczny stosuje się kremy lub maści łagodzące na zaczerwienioną, swędzącą i napiętą skórę, zawierające substancje przeciwhistaminowe lub kortykosteroidy, które to ograniczają stan zapalny skóry.
Jeśli reakcja alergiczna jest nasilona, konieczne może być przyjmowanie doustnych leków przeciwhistaminowych lub kortykosteroidowych.
Istotne jest także dalsze unikanie alergenu, aby zapobiec nawrotom rumienia alergicznego.
