Rumień alergiczny u dziecka - Objawy, Przyczyny i Sposoby Leczenia
Diagnostyka parwowirusa B19
Rumień zakaźny rozpoznaje się zwykle tylko na podstawie charakterystycznych zmian skórnych. Celem potwierdzenia czynnika etiologicznymi można spróbować wyizolować wirusa lub jego antygeny z zakażonych tkanek, można też oznaczyć swoiste przeciwciała anty-B19 w klasach IgM oraz IgG. Tego typu diagnostyka jest jednak przeprowadzana niesłychanie rzadko, zwykle do postawienia diagnozy w zupełności wystarczają objawy kliniczne.
Nie jest konieczne włączanie specjalistycznego postępowania terapeutycznego, dolegliwości w przypadku łagodnej formy choroby ustępują samoistnie. W przypadku dolegliwości ze strony stawów i narządu ruchu zalecane są niesteroidowe leki przeciwzapalne. U osób z niedokrwistością hemolityczną wskazane są przetoczenia masy czerwonokriwnkowej, zaś u chorych z niewydolnym układem odpornościowym stosowane są preparaty dożylnych gammaglobulin.
Rumień zakaźny należy przede wszystkim różnicować z innymi chorobami wysypkowymi u dzieci (odrą, różyczką), jak również ze skórnymi reakcjami uczuleniowymi.
Objawy rumienia zakaźnego u dorosłych
U dorosłych chorych na rumień zakaźny często występują objawy innego typu niż u dzieci. Dorośli pacjenci przejawiają na ogół:
- zapalenie stawów z ostrą reakcją bólową (jest to tzw. artralgia),
- nietypową wysypkę rumieniową.
Proces chorobowy u dorosłych dotyczy najczęściej stawów dłoni, nadgarstków i kolan. Zapalenie stawów znika zazwyczaj w czasie około trzech tygodni, nie pozostawiając trwałych uszkodzeń. U dzieci natomiast artropatia zdarza się bardzo rzadko.
Rumień zakaźny może natomiast okazać się groźny dla pacjentów, którzy dodatkowo chorują na przewlekłą niedokrwistość hemolityczną. U tych pacjentów bowiem może rozwinąć się nagła przejściowa aplazja układu czerwonokrwinkowego szpiku. Przełom aplastyczny jest obserwowany także u zakażonych parwowirusem B19 pacjentów, u których dodatkowo doszło do nagłej utraty znacznej ilości krwi. Pacjenci z przełomem aplastycznym odczuwają silne osłabienie, ponadto w badaniu przedmiotowym stwierdza się też bladość skóry oraz wzmożoną senność. W badaniach laboratoryjnych u tych pacjentów stwierdza się natomiast głęboką niedokrwistość oraz retikulopenię. Przełom aplastyczny mija zwykle po 7-10 dniach.
Rumień zakaźny i zakażenie parwowirusem B19 są groźne dla kobiet w ciąży – zdarza się bowiem, że infekcja ta doprowadza u ciężarnych do zakażenia płodu, które może doprowadzić nawet do poronienia.
Rumień u dzieci
Choć większość chorób rumieniowych opisanych powyżej może występować zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, niektóre z nich są charakterystycznie wyłącznie dla populacji pediatrycznej. Mowa o dwóch podtypach rumieni: zakaźnym oraz nagłym. Są to choroby infekcyjne wieku dziecięcego, wywoływane zakażeniem wirusowym.
- rumień zakaźny (tzw. choroba piąta)
Rumień zakaźny to choroba infekcyjna, występująca najczęściej u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym. Czynnikiem wywołującym jest wirus (konkretnie parwowirus B19). Początkowe objawy przypominają przeziębienie - stan podgorączkowy, katar, czasami dołącza do nich ból stawów.
Po kilku dniach pojawia się główny objaw choroby - intensywnie czerwony rumień na twarzy (stąd potoczna nazwa - "zespół spoliczkowanego dziecka"), szerzący się na tułów, pośladki i kończyny dziecka. Zmiany skórne mogą naprzemiennie ustępować i nawracać w ciągu kilku tygodni, typowo nasilają się pod wpływem przegrzania.
Ponieważ podłoże rumienia zakaźnego jest wirusowe, nie istnieje dostępne leczenie przyczynowe (nie należy również stosować antybiotyków). Rumień zakaźny u dzieci w zdecydowanej większości przypadków przebiega łagodnie. Jego cechą jest duża łatwość rozprzestrzeniania, przy czym największa zakaźność występuje przed pojawieniem się typowych zmian skórnych. Na kontakt z parwowirusem B19 muszą być szczególnie wyczulone kobiety ciężarne, ponieważ zakażenie w czasie ciąży może spowodować niszczenie krwinek płodu i być przyczyną poważnych powikłań.
- rumień nagły (gorączka trzydniowa)
Rumień nagły, zwany również gorączką trzydniową lub chorobą szóstą, to choroba dotycząca młodszych dzieci (zwykle poniżej 3-go roku życia). Wywołują ją wirusy z grupy Herpes (HHV-6 i HHV-7). Przebieg schorzenia jest bardzo charakterystyczny: dziecko nagle gorączkuje (nawet do 40°C), zwykle bez towarzyszących objawów.
Czy rumień nagły to ta sama choroba, co rumień zakaźny?
Nie. Rumień nagły jest również ostrą chorobą wirusową wieku dziecięcego, jednak wywoływany jest on przez inny patogen – jest to zwykle wirus Herpes typu 6. Jest typowy dla dzieci pomiędzy 6. miesiącem a 4. rokiem życia. Charakteryzuje się on przede wszystkim wysoką gorączką, której nie ma w przypadku rumienia zakaźnego. Gorączka ta trwa zwykle trzy dni (maksymalnie do pięciu dni), następnie ustępuje, a na ciele dziecka pojawia się drobnoplamistogrudkowa wysypka, która znika zwykle po dwóch – trzech dniach i nie pozostawia na skórze żadnych przebarwień. Infekcja ta nazywana jest również „chorobą szóstą”, „gorączką trzydniową” lub po prostu „trzydniówką”.
Z czym jeszcze można pomylić rumień zakaźny? Na pierwszy rzut oka objawy mogą przypominać szkarlatynę, różyczkę albo odczyn alergiczny po ukąszeniu kleszcza. Lekarz jednak bez problemu powinien postawić diagnozę.
Data publikacji: 18.09.2023
Data aktualizacji: 12.04.2024
U nas zapłacisz kartą