Rumień alergiczny u dziecka - Objawy, Przyczyny i Sposoby Leczenia
Rumień noworodkowy – alergia czy naturalna reakcja?
Rumień alergiczny u noworodków pojawia się na skórze całego ciała z wyłączeniem błon śluzowych, dłoniowych części rąk i podeszew stóp. Choć jest to reakcja uczuleniowa, to należy ją traktować jako zjawisko całkowicie naturalne, dlatego też nie wymaga leczenia. Delikatna skóra dziecka przystosowuje się dopiero do drażniących czynników znajdujących się w otoczeniu.
Rumień alergiczny u dziecka może pojawić się w ciągu 48 godzin od przyjścia dziecka na świat i ustępuje w ciągu tygodnia. Jak wygląda rumień noworodkowy? W większości przypadków poza zaczerwienieniem na skórze nie pojawią się żadne inne istotne kliniczne patologie.
Nie należy przy tym mylić tego rodzaju reakcji alergicznej z rumieniem nagłym. Ta choroba (zwana również trzydniówką) rzadko dotyka dzieci w pierwszych miesiącach życia. Nie jest też reakcją alergiczną, lecz chorobą wywołaną przez wirusy.
Zaczerwienienie, pieczenie i napięcie skóry. Jak wygląda rumień alergiczny?
Rumień alergiczny objawia się w dość specyficzny sposob. Na skórze, na skutek kontaktu z alergenem, pojawia się rumieniowa wysypka, której towarzyszy swędzenie, pieczenie oraz czasem obrzęk. Typowe jest też uczucie napięcia skóry przy rumieniu. W przypadku rumienia zaczerwieniona skóra może być cieplejsza od reszty ciała.
W zależności od stopnia reakcji alergicznej, zmiany skórne mogą być bardziej rozległe lub ograniczone wyłącznie do małych obszarów.
Reakcja w postaci rumienia alergicznego może być natychmiastowa po kontakcie z alergenem lub opóźniona, pojawiając się od kilku do kilkudziesięciu godzin po ekspozycji.
Warto zaznaczyć, że te same czynniki drażniące mogą wywoływać atopowe zapalenie skóry, które oprócz zaczerwienienia może objawiać się świądem i suchością skóry.
Rumień u dzieci
Choć większość chorób rumieniowych opisanych powyżej może występować zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, niektóre z nich są charakterystycznie wyłącznie dla populacji pediatrycznej. Mowa o dwóch podtypach rumieni: zakaźnym oraz nagłym. Są to choroby infekcyjne wieku dziecięcego, wywoływane zakażeniem wirusowym.
- rumień zakaźny (tzw. choroba piąta)
Rumień zakaźny to choroba infekcyjna, występująca najczęściej u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym. Czynnikiem wywołującym jest wirus (konkretnie parwowirus B19). Początkowe objawy przypominają przeziębienie - stan podgorączkowy, katar, czasami dołącza do nich ból stawów.
Po kilku dniach pojawia się główny objaw choroby - intensywnie czerwony rumień na twarzy (stąd potoczna nazwa - "zespół spoliczkowanego dziecka"), szerzący się na tułów, pośladki i kończyny dziecka. Zmiany skórne mogą naprzemiennie ustępować i nawracać w ciągu kilku tygodni, typowo nasilają się pod wpływem przegrzania.
Ponieważ podłoże rumienia zakaźnego jest wirusowe, nie istnieje dostępne leczenie przyczynowe (nie należy również stosować antybiotyków). Rumień zakaźny u dzieci w zdecydowanej większości przypadków przebiega łagodnie. Jego cechą jest duża łatwość rozprzestrzeniania, przy czym największa zakaźność występuje przed pojawieniem się typowych zmian skórnych. Na kontakt z parwowirusem B19 muszą być szczególnie wyczulone kobiety ciężarne, ponieważ zakażenie w czasie ciąży może spowodować niszczenie krwinek płodu i być przyczyną poważnych powikłań.
- rumień nagły (gorączka trzydniowa)
Rumień nagły, zwany również gorączką trzydniową lub chorobą szóstą, to choroba dotycząca młodszych dzieci (zwykle poniżej 3-go roku życia). Wywołują ją wirusy z grupy Herpes (HHV-6 i HHV-7). Przebieg schorzenia jest bardzo charakterystyczny: dziecko nagle gorączkuje (nawet do 40°C), zwykle bez towarzyszących objawów.
Przyczyny rumienia alergicznego – najczęstsze alergeny
Pojawienie się alergicznego zaczerwienienia skóry jest oznaką, że układ odpornościowy reaguje na substancję, którą błędnie uznał za niebezpieczną.
Do czynników bezpośrednio wywołujących rumień należą alergeny zawarte w powietrzu, takie jak pyłki czy alergeny zwierzęce, alergeny pokarmowe oraz zanieczyszczenia środowiska.
Rumień alergiczny, stanowiący odpowiedź organizmu na alergen, może pojawić się również po ukąszeniu owada lub pajęczaka (np. rumień alergiczny po komarze lub po kleszczu).
Pośrednie przyczyny wystąpienia rumienia alergicznego mogą być różnorodne – do pojawienia się jego objawów doprowadzić może stres czy zmiany hormonalne (ciąża, menopauza, cykl menstruacyjny).
Rumień alergiczny – jak wygląda, ile trwa, jak leczyć
- Rumień alergiczny (alergiczne zaczerwienienie skóry) stanowi jedną z form reakcji nadwrażliwości (hipersensytywności) – zachodzących, gdy organizm reaguje na kontakt z alergenem.
- Powodem alergicznego zaczerwienienia skóry jest rozszerzenie naczyń krwionośnych położonych w powierzchniowych warstwach skóry.
- Wśród substancji, które często wywołują reakcje alergiczne – w tym rumień alergiczny – znajdują się m.in. metale, pyłki roślinne, konserwanty oraz różne związki chemiczne.
- Objawami rumienia alergicznego twarzy, rumienia alergicznego na nodze czy szyi i dekolcie są silny świąd,uczucie pieczenia i suchość skóry.
- Zaczerwienienie skóry może powodować znaczny dyskomfort, na szczęście istnieją skuteczne metody radzenia sobie z tym problemem.
- Kluczowe jest przy tym właściwe zidentyfikowanie czynnika wywołującego reakcję alergiczną, co pozwoli na dobranie skutecznej i dającej szybkie efekty terapii (leki miejscowe lub doustne).
Rumieniem alergicznym określa się zmiany skórne, będące reakcją organizmu na kontakt z danym alergenem. Jak wygląda rumień alergiczny? Czym może być wywołany? Jak leczyć dokuczliwe objawy nadwrażliwości po kontakcie z alergenem? Omawiamy przyczyny, objawy i sposoby leczenia nadmiernej reakcji skórnej na obecność alergenu.
U nas zapłacisz kartą