U nas zapłacisz kartą
Rumień alergiczny u dziecka - Objawy, Przyczyny i Sposoby Leczenia
Objawy rumienia zakaźnego
Charakterystyczne symptomy tej choroby zakaźnej to przede wszystkim:
- brak gorączki,
- charakterystyczna wysypka w formie ostro odgraniczonego rumienia o kształcie motyla, która z czasem rozprzestrzenia się na ramionach, tułowiu i kończynach.
Zmiany skórne charakteryzują się tym, że mają różne kształty i wzory. Bardzo często tworzą na skórze charakterystyczne plamy, obrączki i girlandy, które zazwyczaj zaczynają się ze sobą zlewać. Może dojść do tego, że prawie całe ciało pacjenta będzie okryte żywoczerwonym rumieniem, który stopniowo zaczyna robić się sinoczerwony, zwłaszcza na policzkach. Warto jednak podkreślić, że przy zachorowaniu na rumień zakaźny nos i broda pozostają niezajęte objawami. Sporadycznie obserwuje się wysypkę odropodobną, plamisto-grudkową lub krwotoczną.
Czy rumień zakaźny swędzi?
Pacjent może odczuwać ból albo swędzenie w miejscu występowania wysypki.
Rumień zakaźny zwykle ustępuje w przeciągu około 7 dni od wystąpienia pierwszych objawów, jednak pod wpływem stresu, kąpieli, ogrzania, natarcia lub nasłonecznienia skóry może pojawić się ponownie. Wysypka może zatem ustępować i nawracać nawet do trzech tygodni, jednak po jej całkowitym ustąpieniu na skórze nie pozostają żadne przebarwienia i blizny, nie dochodzi też do złuszczania się naskórka.
Czy rumień nagły to ta sama choroba, co rumień zakaźny?
Nie. Rumień nagły jest również ostrą chorobą wirusową wieku dziecięcego, jednak wywoływany jest on przez inny patogen – jest to zwykle wirus Herpes typu 6. Jest typowy dla dzieci pomiędzy 6. miesiącem a 4. rokiem życia. Charakteryzuje się on przede wszystkim wysoką gorączką, której nie ma w przypadku rumienia zakaźnego. Gorączka ta trwa zwykle trzy dni (maksymalnie do pięciu dni), następnie ustępuje, a na ciele dziecka pojawia się drobnoplamistogrudkowa wysypka, która znika zwykle po dwóch – trzech dniach i nie pozostawia na skórze żadnych przebarwień. Infekcja ta nazywana jest również „chorobą szóstą”, „gorączką trzydniową” lub po prostu „trzydniówką”.
Z czym jeszcze można pomylić rumień zakaźny? Na pierwszy rzut oka objawy mogą przypominać szkarlatynę, różyczkę albo odczyn alergiczny po ukąszeniu kleszcza. Lekarz jednak bez problemu powinien postawić diagnozę.
Data publikacji: 18.09.2023
Data aktualizacji: 12.04.2024
Na jakie pokarmy dzieci najczęściej mają alergię?
Alergię u dziecka może wywołać każdy pokarm, jednak najczęściej są to:
- mleko krowie,
- jaja kurze,
- orzechy laskowe, arachidowe i soja,
- ryby, skorupiaki, mięczaki,
- pszenica.
Alergia na białka mleka krowiego (ABMK)
Alergia na białka mleka krowiego (w tym np. kazeinę i białka serwatkowe) to najczęstsza postać alergii pokarmowej u niemowląt. Potocznie nazywana jest skazą białkową. W Polsce dotyczy około 3% dzieci karmionych sztucznie i około 0,5% dzieci karmionych mlekiem mamy. [4]
Pierwsze objawy mogą pojawić się bardzo szybko po spożyciu pierwszego mlecznego posiłku lub kilka tygodni, miesięcy, a nawet rok później.
Alergiczne reakcje natychmiastowe najczęściej są IgE-zależne. Pojawiają się w przeciągu kilku minut lub 4-6 godzin po spożyciu pokarmu mlecznego. Przybierają postać pokrzywki, zespołu alergicznego błony śluzowej jamy ustnej, a także zagrażającego życiu wstrząsu anafilaktycznego.
Alergiczne reakcje opóźnione najczęściej są IgE-niezależne. Pojawiają się w przeciągu kilku/kilkunastu godzin po spożyciu pokarmu mlecznego. Przybierają postać przede wszystkim dolegliwości żołądkowo-jelitowych.
Objawy alergii na białka mleka krowiego nie tylko dolegliwości żołądkowo-jelitowe, jak:
- kolkowe bóle brzucha,
- częste ulewanie,
- biegunki lub zaparcia,
- śluz i/lub krew w stolcu.
Przybierają też postać:
- skórną – pokrzywki, obrzęku naczynioruchowego, atopowego zapalenia skóry,
- oddechową – sapki, świszczącego oddechu, przewlekłego kaszlu, nieżytu nosa, astmy,
- neurologiczną – nadpobudliwość, omdlenia, drgawki, zaburzenia snu.
Alergia wziewna u dzieci przeważnie daje o sobie znać po 3.-5. roku życia. W marszu alergicznym nadwrażliwość na niektóre pokarmy stopniowo zastępowana jest przez nadwrażliwość na wybrane alergeny wziewne. Najczęściej to:
Czym jest rumień alergiczny?
Rumień alergiczny jest objawem reakcji immunologicznej organizmu na działanie alergenu. Lista czynników potencjalnie drażniących jest bardzo długa. Jednak do grupy najbardziej alergizujących związków należą: metale, pyłki roślin, konserwanty i inne substancje chemiczne. Reakcja w postaci czerwonych plam może pojawić się natychmiast po zetknięciu z alergenem, ale i nieco później – w ciągu dwóch dób.
Rumień alergiczny to efekt rozszerzenia powierzchniowych naczyń krwionośnych w wyniku oddziaływania m.in. histaminy (hormonu naturalnie występującego w ludzkim ciele). Gdy organizm zetknie się z alergenem, który błędnie potraktuje jako zagrożenie, reaguje w sposób nieadekwatny, odpowiadając reakcją uczuleniową. To właśnie w wyniku nagłego rozszerzenia naczyń krwionośnych dochodzi do spadku ciśnienia, co może objawiać się zasłabnięciem. Ponadto ściany naczyń krwionośnych stają się bardziej przepuszczalne, co prowadzi do niekontrolowanego kichania, łzawienia i pojawienia się rumienia. Innymi słowy – wystąpienie rumienia alergicznego na skórze jest sygnałem tego, że układ odpornościowy broni się przed alergenem uznanym za zagrożenie.
Czym różni się alergia pokarmowa od nietolerancji pokarmowej?
Alergia pokarmowa i nietolerancja pokarmowa wynikają z nieprawidłowej reakcji organizmu na spożywany pokarm. Są swego rodzaju nadwrażliwością. Wywołują podobne objawy, za które odpowiadają jednak różne mechanizmy. Alergia pokarmowa jest związana z reakcją układu immunologicznego i wytworzeniem przeciwciał IgE, zaś nietolerancja pokarmowa zachodzi bez udziału układu odpornościowego.
Przykładem nietolerancji pokarmowej jest m.in.
- nietolerancja laktozy, czyli cukru występującego w mleku, która wynika z braku enzymu – laktazy- niezbędnego do trawienia (rozłożenia w jelitach laktozy na glukozę i galaktozę),
- nietolerancja glutenu – białka z ziaren zbóż – ma podłożenie nieautoimmunologiczne i niealergiczne, występuje znacznie częściej niż alergia na pszenicę i celiakia, czyli autoimmunologiczna nietolerancja glutenu.
- nadwrażliwość na histaminę, czyli hormon obecny nie tylko w ludzkim organizmie, lecz również niektórych produktach – bananach, truskawkach, rybach, czekoladzie – wyrzut histaminy może wywołać zmiany skórne, nieżyt nosa, bóle głowy.
Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
