U nas zapłacisz kartą
Skuteczne metody leczenia trądziku różowatego
Trądzik różowaty – leczenie choroby
O ile nieleczone objawy trądziku różowatego nie są dla nas niebezpieczne, to wyglądają bardzo nieestetycznie i jak wiemy już z poprzedniego akapitu, mogą się utrwalić na naszej skórze, prowadząc do niemal nieodwracalnych zmian w jej obrębie. To wystarczający powód, żeby poszukać odpowiedzi na pytanie „jak leczyć trądzik różowaty?”. Jest on niestety chorobą przewlekłą, co oznacza, że ma skłonności do nawrotów i jest bardzo prawdopodobne, że jeśli już raz nas dotknął, to zrobi to ponownie.
Z racji na przewlekły charakter trądziku różowatego, jego leczenie musi się skupiać na kilku płaszczyznach. Oczywiście kremy na trądzik różowaty czy szeroko rozumiana farmakologia to jeden z takich elementów, jednak musimy pamiętać, że trądzik różowaty wynika z nadmiernego reagowania naszej skóry na bodźce płynące z otoczenia. Oznacza to, że nawet najbardziej skuteczny lek czy kosmetyk nie będą w stanie nam pomóc, jeśli odpowiednio nie zadbamy o wyeliminowanie przyczyny choroby.
Trądzik różowaty – leczenie naturalne
Przy trądziku różowatym leczenie naturalne również może okazać pomocne, szczególnie gdy dotychczas stosowane metody zawiodły lub pomogły tylko na krótko. Warto wypróbować na przykład picie ziół, które wspomagają wydalanie toksyn z organizmu. Należą do nich: ziele krwawnika, ziele fiołka trójbarwnego, ziele czystka, liść pokrzywy, ziele skrzypu, kwiat nagietka, owoc dzikiej róży. Dodatkowo wspomniane zioła mają także właściwości przeciwzapalne, a niektóre z nich uszczelniają naczynka krwionośne (dzika róża, fiołek trójbarwny). Najlepiej działają stosowane w mieszankach.
Co na trądzik różowaty? Trądzik różowaty należy leczyć, ale niestety nie ma preparatów, które raz na zawsze zwalczą tę chorobę. Celem terapii jest wyciszanie istniejących objawów, a następnie zapobieganie pojawieniu się nowych zmian. Leczenie niekiedy bywa żmudne i długotrwałe, i może nie przynosić rezultatów tak szybko, jak początkowo się spodziewaliśmy. Oprócz stosowania się do zaleceń dermatologa, wspomagająco warto sięgać po kosmetyki dostosowane do potrzeb cery i wprowadzić odpowiednie zmiany do stylu życia, aby w przyszłości cieszyć się zdrowszą skórą.
Bibliografia:
1. Gwieździński Z., Trądzik różowaty – patogeneza i leczenie, 1998
2. Gwieździński Z, Romańska-Gocka K., Etiopatogeneza i leczenie trądziku różowatego w świetle współczesnych poglądów,1997
3. Wolska H., Placek W., Trądzik różowaty – aktualne poglądy na etiopatogenezę i leczenie, 2016
4. Trznadel-Budźko E, Kaszuba A, Wieczorek M., Trądzik różowaty – etiopatogeneza, klinika oraz wybrane metody leczenia, 1999
5. Bakar O., Demircay Z., Yuksel M., Haklar G, Sanisoglu Y., The effect of azithromycin on reactive oxygen species in rosacea, 2007
Trądzik różowaty - higiena i pielęgnacja skóry
Skóra z trądzikiem różowatym jest bardzo wrażliwa, podatna na podrażnienia i wymaga specjalnej pielęgnacji, która pomaga odbudować uszkodzoną warstwę ochronną. Przy pielęgnacji skóry należy unikać tarcia, ucisku, a także stosowania kosmetyków bogatych w substancje aktywne, które zamiast wpływać dobroczynnie na skórę, wywołują podrażnienie lub uczulają. Do codziennej pielęgnacji i mycia twarzy zaleca się dermokosmetyki do skóry wrażliwej, zawierające substancje nawilżające i zmiękczające, takie które nie niszczą ochronnej warstwy lipidowej. W pielęgnacji skóry z trądzikiem różowatym należy unikać mydeł lub detergentów syntetycznych, ponieważ działają drażniąco i wysuszająco, niszcząc warstwę ochronną naskórka. Nie zaleca się również kosmetyków i leków miejscowych, które zawierają substancje drażniące oraz kosmetyków zawierających środki zapachowe, gdyż mogą podrażnić skórę.
Ważnym elementem wspomagającym leczenie trądziku różowatego jest odpowiednio skomponowana dieta. Należy w niej unikać produktów wysokoprzetworzonych oraz żywności typu fast-food. Z diety należy wyeliminować także cukier i produkty o dużej zawartości cukru oraz produkty charakteryzujące się wysokim indeksem glikemicznym.
- alkohol (w szczególności czerwone wino, ale zalecana jest także eliminacja mocnych alkoholi)
- nadmierne ilości kawy i herbaty
- pikantne oraz gorące potrawy.
Niektóre publikacje wskazują na konieczność ograniczania w diecie produktów bogatych w histaminę, są to przede wszystkim sery pleśniowe. Niewskazane jest spożywanie potraw zawierających siarczany, azotany oraz glutaminian sodu, czyli związki charakterystyczne dla przetworzonego mięsa oraz kuchni chińskiej.