U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie zwalczyć trądzik różowaty - Sposób na piękną i zdrową skórę
Trądzik różowaty – leki, które są stosowane
Ze względu na sposób stosowania, leki na trądzik różowaty możemy podzielić na zewnętrzne oraz doustne.
Leki na trądzik różowaty do stosowania miejscowego mają postać kremów, żeli, maści lub płynów. Są nakładane na chorobowo zmienioną skórę.
Najczęściej przepisywane zostają preparaty zawierające:
- metronidazol – jest to lek o działaniu przeciwzapalnym. Posiada też właściwości przeciwutleniające. Zmniejsza zaczerwienienia oraz zmiany zapalne,
- kwas azelainowy – charakteryzuje się działaniem przeciwzapalnym, przeciwutleniającym i keratolitycznym. Ogranicza zmiany rumieniowe oraz krostki i grudki. Jest skuteczny w redukowaniu przebarwień pozapalnych,
- 10% sulfacetamid sodu z 5% siarką – działają bakteriostatycznie i pomagają zmniejszyć rumień oraz zmiany zapalne.
Rzadziej stosowane są:
- nadtlenek benzoilu – jego głównym przeznaczeniem jest leczenie trądziku pospolitego. 5% nadtlenek benzoilu w połączeniu z 1% klindamycyną daje dobre efekty w leczeniu postaci przerostowo-naciekowej trądziku różowatego. W pozostałych postaciach może działać drażniąco,
- klindamycyna – to antybiotyk na trądzik różowaty, który zwalcza zmiany ropne,
- erytromycyna – tak jak klindamycyna, jest antybiotykiem stosowanym na objawy ropne,
- inhibitory kalcyneuryny (takrolimus, pimekrolimus) – zapobiegają naciekom zapalnym. Według niektórych badań takrolimus jest skuteczny w leczeniu trądziku różowatego posterydowego,
- retinoidy – stosowane w mniejszych dawkach niż przy trądziku zwykłym mogą przynosić pozytywne rezultaty.
Doustne leki na trądzik różowaty to najczęściej antybiotyki z grupy tetracyklin. Mają one zdolność do blokowania działania proteaz serynowych. Proteazy serynowe są enzymami niszczącymi włókna kolagenowe, co skutkuje tym, że naczynia krwionośne zostają umiejscowione płytko pod powierzchnią skóry i stają się bardzo widoczne. Tetracykliny hamują ten proces, a do tego łagodzą stany zapalne. Dają stosunkowo mało działań niepożądanych, dzięki czemu leczenie nimi może trwać wiele miesięcy.
Trądzik różowaty - objawy i leczenie. Jak wygląda początek choroby?
Niezwykle ważne jest uwrażliwienie społeczeństwa na pierwsze, często niepozorne zmiany skórne, jak nawracający rumień twarzy. Niestety pacjenci na początku choroby nie zdają sobie sprawy z konieczności leczenia i nie szukają pomocy u dermatologa, a właśnie wczesne rozpoznanie trądziku różowatego oraz rozpoczęcie właściwego postępowania i terapii to szansa na uniknięcie zaostrzeń – ekspert kampanii „Róż się do lekarza” dermatolog dr hab. Aleksandra Batycka-Baran z Katedry i Kliniki Dermatologii, Wenerologii i Alergologii Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu.
Początek trądziku różowatego może przebiegać jako napadowe czerwienienie skóry twarzy („okres prerosacea”). Między epizodami występowania rumienia skóra wygląda prawidłowo.
Trądzik różowaty - higiena i pielęgnacja skóry
Skóra z trądzikiem różowatym jest bardzo wrażliwa, podatna na podrażnienia i wymaga specjalnej pielęgnacji, która pomaga odbudować uszkodzoną warstwę ochronną. Przy pielęgnacji skóry należy unikać tarcia, ucisku, a także stosowania kosmetyków bogatych w substancje aktywne, które zamiast wpływać dobroczynnie na skórę, wywołują podrażnienie lub uczulają. Do codziennej pielęgnacji i mycia twarzy zaleca się dermokosmetyki do skóry wrażliwej, zawierające substancje nawilżające i zmiękczające, takie które nie niszczą ochronnej warstwy lipidowej. W pielęgnacji skóry z trądzikiem różowatym należy unikać mydeł lub detergentów syntetycznych, ponieważ działają drażniąco i wysuszająco, niszcząc warstwę ochronną naskórka. Nie zaleca się również kosmetyków i leków miejscowych, które zawierają substancje drażniące oraz kosmetyków zawierających środki zapachowe, gdyż mogą podrażnić skórę.
Ważnym elementem wspomagającym leczenie trądziku różowatego jest odpowiednio skomponowana dieta. Należy w niej unikać produktów wysokoprzetworzonych oraz żywności typu fast-food. Z diety należy wyeliminować także cukier i produkty o dużej zawartości cukru oraz produkty charakteryzujące się wysokim indeksem glikemicznym.
- alkohol (w szczególności czerwone wino, ale zalecana jest także eliminacja mocnych alkoholi)
- nadmierne ilości kawy i herbaty
- pikantne oraz gorące potrawy.
Niektóre publikacje wskazują na konieczność ograniczania w diecie produktów bogatych w histaminę, są to przede wszystkim sery pleśniowe. Niewskazane jest spożywanie potraw zawierających siarczany, azotany oraz glutaminian sodu, czyli związki charakterystyczne dla przetworzonego mięsa oraz kuchni chińskiej.