Trądzik różowaty według klasyfikacji ICD-10 - Przyczyny, Objawy i Metody Leczenia
Trądzik różowaty - objawy
W przypadku trądziku różowatego występują różne objawy i mają różne nasilenie u poszczególnych pacjentów. Zwykle choroba przebiega z okresami zaostrzeń i remisji. Wyróżnia się dwie główne postaci trądziku różowatego. Charakterystyczny dla pierwszej postaci jest rumień występujący w środkowej części twarzy (głównie na nosie i przylegających do nosa częściach policzków). Natomiast w drugiej postaci, zwanej także postacią przerostową (guzkową), główny objaw to przerost tkanki widoczny jako nieregularne pogrubienie skóry. Najczęstszym objawem jest przerost dotyczący nosa – na nosie pojawiają się zgrubienia. Rzadziej zajęte miejsca obejmują podbródek, czoło i policzki. Typowe cechy towarzyszące obejmują znaczny przerost gruczołów łojowych i tłustą skórę.
- pieczenie skóry w dotkniętych obszarach, które jest powszechne w trądziku różowatym. Produkty do pielęgnacji skóry mogą dodatkowo podrażniać skórę i nasilać objawy.
- obrzęk – obrzęk twarzy może wystąpić podczas epizodu zaczerwienienia lub po nim i może się utrzymywać nawet przez kilka dni
- suchość skóry, często z szorstkością i łuszczeniem
Co powoduje zaostrzenie objawów trądziku różowatego?
- narażenie na ekstremalne temperatury
- ekspozycja na słońce
- gorące napoje
- ostre potrawy
- alkohol
- ćwiczenia fizyczne
- podrażnienie związane ze stosowaniem kosmetyków lub leków na skórę
- stany emocjonalne, zwłaszcza gniew, wściekłość i zakłopotanie
- niektóre leki, takie jak kwas nikotynowy i leki rozszerzające naczynia krwionośne.
Co robić w razie wystąpienia objawów?
Jeżeli pacjent zaobserwuje powyższe zmiany chorobowe, powinien się udać do dermatologa w celu dokładnej oceny zmian i wdrożenia odpowiedniego leczenia.
Jakie są objawy trądziku różowatego?
Zmiany skórne występujące przy trądziku różowatym najczęściej umiejscowione są w obrębie środkowej części twarzy – na policzkach, nosie, czole, podbródku. Rzadziej występują natomiast za uszami lub na owłosionej skórze głowy. Przebieg choroby charakteryzuje się przewlekłymi okresami zaostrzeń oraz remisji.
Trądzik różowaty objawia się poprzez:
- napadowe czerwienienie się skóry w obrębie twarzy – tzw. flushing, który utrzymuje się od 10 do 15 minut,
- rumień o charakterze utrwalonym,
- obecność krostek, guzków, grudek na skórze,
- suchość naskórka,
- towarzyszące kłucie i pieczenie skóry,
- ogniska obrzękowe – powstają z połączenia wykwitów na tle zapalnym.
Trądzik różowaty a inne schorzenia
Objawy towarzyszące trądzikowi różowatemu mogą przypominać również te, występujące w innych dermatozach:
- w toczniu rumieniowatym,
- w trądziku pospolitym,
- w lupoidzie prosówkowym.
Lekarz może zlecić więc wykonanie diagnostyki różnicowej, która opiera się na badaniach immunopatologicznych i histopatologicznych.
W przypadku tocznia rumieniowatego na naskórku występuje zmiany naciekowe powiązane z pogrubieniem warstwy rogowej naskórka w obrębie mieszków włosowych. Co ważne, nie występują zmiany w postaci krostek i grudek.
Trądzik pospolity najczęściej rozwija się u osób w młodym wieku i związany jest ze wzmożoną czynnością gruczołów łojowych. Przy trądziku pospolitym występują zmiany grudkowo-krostkowe, wykwity skórne, torbiele ropne. Natomiast nie objawia się on poprzez rumień i pajączki naczyniowe.
Lupoid prosówkowy rozsiany w obrębie twarzy cechuje się obecnością guzków, które pod wpływem delikatnego ucisku zmieniają swoją barwę, a także ulegają bliznowaceniu i rozpadowi.
Therapy for Phymatous Rosacea
Phymatous rosacea (Figure 3) can be disfiguring and difficult to treat. Best results are achieved when treatment is instituted early. Oral isotretinoin may be effective in reducing nasal volume in early disease (Table 5), however, recurrence is likely after discontinuation, and mucinous and fibrotic changes are unresponsive. 26 , 28 Surgical techniques including laser- or light-based therapies (pulsed dye laser, intense pulsed light, carbon dioxide laser), electrosurgery, dermabrasion, tangential excision, electroscalpel, loop cautery, and scissor sculpting are effective in correcting or minimizing phymatous changes and may be life-changing. 25 , 26
Trądzik różowaty - diagnoza
Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie wywiadu oraz badania pacjenta. Charakterystyczne dla trądziku różowatego jest występowanie wykwitów rumieniowych i grudkowo-krostkowych umiejscowionych głównie w środkowej części twarzy, tzw. wzmożonej reakcji naczynioruchowej (zaczerwienienie pod wpływem bodźców fizycznych i psychicznych), współistnienia objawów łojotoku. Decydujący w rozpoznaniu choroby jest rumień utrzymujący się w centralnej części twarzy. Biopsja skóry rzadko jest konieczna.
Istnieje wiele metod leczenia trądziku różowatego. Leczenie jest dobierane przez lekarza dermatologa dla konkretnego pacjenta, w zależności od objawów trądziku różowatego, jego przebiegu, stanu skóry, czynników zaostrzających, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków i odpowiedzi na leczenie.
Trądzik różowaty – leczenie niefarmakologiczne
Trądzik różowaty - leczenie miejscowe
W leczeniu miejscowym stosuje się metronidazol w postaci żelu lub kremu.
Ponadto stosuje się kwas azelainowy, iwermektynę oraz nadtlenek benzoilu.
Lekami redukującymi zaczerwienie twarzy są brymonidyna i oksymetazolina.
Do stosowanych miejscowo antybiotyków należą: iwermektyna, erytromycyna, klindamycyna.
Trądzik różowaty – leczenie laserem
Leczenie jest zawsze zlecane przez lekarza, istnieje szereg przeciwwskazań, m.in. ciąża i laktacja, bielactwo, niewyrównana cukrzyca, poważne przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego (w tym rozrusznik serca), choroby autoimmunologiczne, padaczka, tendencja do powstawania bliznowców. Zabiegi naświetlania są bezbolesne, ale mogą powodować działania niepożądane, takie jak rumień lub uczucie ściągnięcia skóry.
Trądzik różowaty – leczenie ogólne
W nasilonych postaciach trądziku różowatego lekarz może zlecić – oprócz leczenia miejscowego – także leczenie ogólne, czyli doustne.
Do leków stosowanych ogólnie (doustnie) należą antybiotyki, głównie doksycyklina, a także limecyklina, chlorowodorek tetracykliny, oksytetracyklina, azytromycyna.
Leczenie trądziku różowatego
Leczenie trądziku różowatego przeprowadza się miejscowo oraz ogólnie. Do leczenia miejscowego stosuje się preparaty z metronizolem, kwasem azelainowym oraz antybiotyki w roztworach i kremach. Kwas azelainowy redukuje zmiany zapalne – grudki i krosty. Preparaty z 10 proc. sulfacetamidem oraz 5 proc. siarką wzbogacone o nadtlenek benzoilu redukują występowanie zmian zapalnych grudkowo-krostkowych mogą być stosowane u osób dotkniętych postacią grudkowo-krostkową i ziarniniakową. Spośród stosowanych zewnętrznie antybiotyków szczególnie dobrze na stan skóry chorego wpływają makrolity oraz tetracyklina.
- suchością warg,
- suchością błon śluzowych,
- zmianami w jamie ustnej, nosie,
- zaburzeniami przemiany lipidów,
- wypadaniem włosów.
Co prawda efekty uboczne są dla pacjentów dużą uciążliwością jednak efekty leczenia rekompensują niedogodności. W leczeniu trądziku różowatego szczególnie odmiany przerostowej stosuje się laseroterapię i fototerapię. Leczenie operacyjne może być stosowane przy postaciach rhinophyma (uszkodzeniu tkanki nosa), w leczeniu operacyjnym stosuje się zwykle nóż elektryczny lub laser CO2.
U nas zapłacisz kartą