U nas zapłacisz kartą
Uczulenie na słońce - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Czym jest uczulenie na słońce?
Objawy uczulenia na słońce
Jeżeli podejrzewasz, że ty albo twoje dziecko może mieć uczulenie słoneczne, to warto najpierw sprawdzić czy to prawda. U osób, które mają nadwrażliwość na promieniowanie słoneczne może wystąpić zestaw objawów taki jak przy alergii pokarmowej. Jest to co innego niż oparzenie skóry spowodowane zbyt długim przebywaniem na słońcu.
Jakie są objawy alergii na skórze na działanie promieni słonecznych? Najczęściej pojawia się pokrzywka od słońca, która może wystąpić na dekolcie, na twarzy i rękach, rzadziej w innych miejscach ciała. U dzieci, zwłaszcza u niemowląt może być mylona z alergią pokarmową i w razie jej wystąpienia warto od razu skonsultować się z dermatologiem.
Innymi objawami alergii na słońce są wysypka, przebarwienia, rumień, a nawet bąble. W zależności od tego jak wygląda zestaw objawów można stwierdzić jak silna jest alergia skórna na słońce i jak ją leczyć. Zwykle wystarcza zapobieganie i leczenie domowe, ale czasem trzeba sięgnąć po odpowiednie lekarstwa.
Alergia na słońce – przyczyny uczulenia na promienie słoneczne
Uczulenie na słońce, zwane inaczej fotodermatozą, może mieć kilka przyczyn:
- Idiopatyczne – nie wiemy do końca co je powoduje, ale najczęściej są związane z dziedziczonym typem skóry. Osoby o skórze jasnej i bardzo jasnej zapadają na nie częściej. Szczególnie u dziecka i osoby starszej o jasnym odcieniu skóry istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia jednego lub kilku w.w. objawów.
- Genetyczne – tutaj przyczyną jest nie tyle wygląd co mutacje genetyczne. Do chorób genetycznych wywołujących fotodermatozy zaliczamy np. zespół Bloome'a czy zespół Rothmunda-Thompsona.
- Egzogenne – wynikające z ekspozycji na substancje fototoksyczne. Najczęściej są to leki, takie jak tetracyklina, aspiryna, leki i suplementy z retinoidami. Również picie herbatki z dziurawca i używanie kosmetyków z jego dodatkiem może być przyczyną uczulenia słonecznego.
- Metaboliczne – jeżeli metabolizm zostaje zaburzony w wyniku niedoboru pewnych składników, choroby lub mutacji genetycznych, to skóra może tracić odporność na promieniowanie słoneczne.
Uczulenie na słońce – leczenie
W leczeniu uczulenia na słońce stosuje się środki zapobiegawcze, czyli działania skierowane na to, aby uniknąć pojawienia się wysypki, oraz leczenie, kiedy wysypka już się pojawi.
- unikanie słońca
- zakładanie odzieży chroniącej przed słońcem
- stosowanie preparatów z filtrami przeciwsłonecznymi.
Preparaty z filtrami przeciwsłonecznymi z ochroną przed promieniowaniem ultrafioletowym A (UVA) i ultrafioletowym B (UVB) oraz współczynnikiem ochrony przeciwsłonecznej (SPF) wynoszącym co najmniej 30 należy stosować odpowiednio, czyli regularnie i obficie. O tym, jakie preparaty wybrać i jak odpowiednio je stosować, przeczytaj tutaj: Ochrona przed słońcem w pytaniach i odpowiedziach – cz. 1 i Ochrona przed słońcem w pytaniach i odpowiedziach – cz. 2
U niektórych osób, lekarz może zalecić tzw. profilaktyczną fototerapię małymi dawkami PUVA, czyli chemiofototerapię, co oznacza naświetlanie promieniowaniem UVA po podaniu psolarenu, leku światłouwrażliwiającego. Terapię taką stosuje się wczesną wiosną w celu wywołania tolerancji na ekspozycję na słońce. Może ona być korzystna dla osób, u których spodziewane jest wystąpienie poważnych objawów wiosną lub latem. Zabiegi naświetlania zwykle się wykonuje 2–3 razy w tygodniu przez od czterech do sześciu tygodni. Leczenie takie zaleca dermatolog. Należy pamiętać, że nie jest ono optymalne dla wszystkich pacjentów z uczuleniem na słońce i ma swoje działania niepożądane – na wczesnym etapie fototerapii mogą wystąpić zaostrzenia, wymagające zastosowania glikokortykosteroidów.
Leczenie uczulenia na słońce, jeśli już się pojawi wysypka, nie zawsze jest konieczne, ponieważ niektóre osoby mają łagodne objawy, które szybko mijają, a że z czasem rozwija się tolerancja na promieniowanie słoneczne, nie szukają one pomocy lekarskiej.
Niektórzy pacjenci mogą jednak wymagać leczenia w celu złagodzenia objawów. W takich przypadkach leczenie zależy od nasilenia zmian skórnych.
Alergia na słońce – polimorficzna osutka świetlna – objawy
Zwykle polimorficzna osutka świetlna (PMLE) występuje wiosną i wczesnym latem. Może jednak pojawić się zimą, po korzystaniu z solarium lub po wakacjach w ciepłych krajach. Zmiany skórne występują zwykle w ciągu kilku godzin (czasami kilku dni) po ekspozycji na słońce i towarzyszy im intensywny świąd. Wysypka trwa od jednego do kilku dni, a następnie ustępuje, jeśli unika się dalszej ekspozycji na słońce. Czasami wysypka utrzymuje się przez kilka tygodni. Zmiany goją się bez powstawania blizn. Charakterystyczną cechą polimorficznej osutki świetlnej jest to, że jest najbardziej nasilona wiosną i wczesnym latem, łagodnieje wraz z postępem lata i ustępuje jesienią lub zimą, a następnie powraca kolejnej wiosny.
W przypadku polimorficznej osutki świetlnej może występować kilka różnych rodzajów zmian skórnych (jak sama nazwa wskazuje – polimorficzna, czyli mająca wiele postaci), ale zwykle u danej osoby jest to określony rodzaj zmian skórnych i kiedy wysypka nawraca, wygląda tak samo, jak podczas poprzednich epizodów. Najczęściej są to swędzące, czerwone grudki, plamy lub krosty. Rzadziej zmiany przypominają ukąszenia owadów lub rumień wielopostaciowy.
Alergia na słońce: czerwone grudki, plamy i krosty. Fot. istockphoto.com
Wysypka najczęściej pojawia się na obszarach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych – w górnej części klatki piersiowej, na dekolcie, szyi, ramionach, a czasami także łydkach. Choroba występuje częściej tam, gdzie skóra w czasie zimy jest zakryta. Wysypka rzadko występuje na twarzy i grzbietach dłoni.
Rzadko wysypce mogą towarzyszyć objawy ogólnoustrojowe, takie jak gorączka, dreszcze, ból głowy i nudności.