U nas zapłacisz kartą
Moje zwycięstwo nad trądzikiem różowatym - Jak się go pozbyłam
Jak powstają rozszerzone naczynka?
- tętniczą sieć głęboką skóry,
- tętniczą sieć podbrodawkową,
- sieć najdrobniejszych tętniczek odchodzących od sieci podbrodawkowej i wnikających do brodawek skóry wpuklających się do warstwy naskórka – tworzą one sieć naczyń włosowatych, których stan czynnościowy wpływa na wygląd skóry.
- stres i silne emocje,
- alkohol (zwłaszcza czerwone wino), papierosy, nadmiar mocnej kawy i herbaty,
- pikantne oraz gorące potrawy i napoje,
- potrawy zawierające histaminę (znajduje się ona między innymi w makreli, łososiu, tuńczyku, serach pleśniowych), siarczany, azotyny czy glutaminian sodu, który wywołuje objawy określane mianem zespołem chińskiej restauracji,
- produkty mleczne (działają prozapalnie),
- czekolada,
- nagłe zmiany temperatury w otoczeniu, silny wiatr,
- intensywny wysiłek fizyczny,
- promieniowanie słoneczne (stosowanie wysokiej ochrony UV jest niezbędne),
- działanie ciepła (np. gorące kąpiele, sauna),
- przebywanie w suchych (klimatyzowanych lub mocno ogrzewanych) pomieszczeniach,
- stosowanie leków miejscowych na bazie kortykosteroidów, retinoidów, alkoholu,
- kosmetyki i zabiegi silnie złuszczające, rozgrzewające, uszkadzające barierę hydrolipidową, mocno ściągające, podrażniające.
Skóra działa jako bioczujnik i dopasowuje się do zmian środowiskowych, aby w ten sposób zachować równowagę wewnętrzną. Zmiany klimatu – temperatury i wilgotności – mogą uszkadzać jej berierę hydrolipidową. Jej starzenie się także jest uwarunkowane sezonowo.
Leczenie trądziku różowatego
Leczenie trądziku różowatego przeprowadza się miejscowo oraz ogólnie. Do leczenia miejscowego stosuje się preparaty z metronizolem, kwasem azelainowym oraz antybiotyki w roztworach i kremach. Kwas azelainowy redukuje zmiany zapalne – grudki i krosty. Preparaty z 10 proc. sulfacetamidem oraz 5 proc. siarką wzbogacone o nadtlenek benzoilu redukują występowanie zmian zapalnych grudkowo-krostkowych mogą być stosowane u osób dotkniętych postacią grudkowo-krostkową i ziarniniakową. Spośród stosowanych zewnętrznie antybiotyków szczególnie dobrze na stan skóry chorego wpływają makrolity oraz tetracyklina.
- suchością warg,
- suchością błon śluzowych,
- zmianami w jamie ustnej, nosie,
- zaburzeniami przemiany lipidów,
- wypadaniem włosów.
Co prawda efekty uboczne są dla pacjentów dużą uciążliwością jednak efekty leczenia rekompensują niedogodności. W leczeniu trądziku różowatego szczególnie odmiany przerostowej stosuje się laseroterapię i fototerapię. Leczenie operacyjne może być stosowane przy postaciach rhinophyma (uszkodzeniu tkanki nosa), w leczeniu operacyjnym stosuje się zwykle nóż elektryczny lub laser CO2.
Co to jest trądzik różowaty?
Po raz pierwszy trądzik różowaty został opisany przez francuskiego chirurga Guya de Chauhae w XIV wieku. Pozostawił on dokładny opis objawów choroby i nazwał ją couperose, co oznacza w tłumaczeniu „czerwona kropelka”. Do czasów współczesnych nazwa ta pozostała w języku potocznym i medycznym we Francji. Według różnych statystyk na trądzik różowaty choruje od 0,5 do 10 pro. populacji. Najczęściej pierwsze objawy występują po 30 roku życia. Chorują głównie kobiety, stanowią aż 75 proc. chorych z rozpoznaniem trądziku różowatego, jednak to u mężczyzn zwykle przebieg choroby jest najcięższy.
Kto choruje na trądzik różowaty?
Na trądzik różowaty chorują osoby o celtyckim typie urody, prezentujące I i II fototyp skóry. Obserwuje się też rodzinne występowanie choroby, często chorzy to osoby nerwowe i nadpobudliwe. Z badań wynika, że postać rumieniowo-grudkowo-krostkowa u kobiet pojawia się na tle zaburzeń hormonalnych. Wzmożona zapadalność występuje również w okresie ciąży, pokwitania, owulacji i menstruacji. Ryzyko zachorowania na trądzik różowaty jest większe u osób ze zdiagnozowanym łojotokowym zapaleniem skóry oraz u tych, które przeszły trądzik młodzieńczy.