U nas zapłacisz kartą
Zaparcia a trądzik - Jak dieta może wpływać na Twoją skórę?
Jakie są przyczyny trądziku?
- trądzik zawodowy - wynikający z ekspozycji na czynniki drażniące, jak chlor czy oleje,
- trądzik polekowy - wywołany najczęściej przez steroidoterapię,
- trądzik kosmetyczny - zmiany pojawiają się po nadmiernym stosowaniu pudrów i innych kosmetyków zatykających ujścia gruczołów łojowych,
- trądzik niemowlęcy - jest związany ze stosowaniem olejów mineralnych do pielęgnacji skóry.
Trądzik pospolity ma przewlekły przebieg, charakteryzuje się występowaniem tzw. zaskórników. Wyróżnia się:
- zaskórniki otwarte, w których główną rolę odgrywają bytujące w gruczołach łojowych bakterie Propionibacterium acnes i pityrosporum. Takie zmiany charakteryzują się otworem w części środkowej, przez który wydobywa się łojowo-rogowa masa. Na szczycie są ciemne. Mogą z przekształcić się w ropne torbiele,
- zaskórniki zamknięte - drobne, białe, dobrze widoczne.
Zmiany trądzikowe najczęściej obejmują okolice twarzy, klatki piersiowej i pleców, czyli okolic łojotokowych. W okresie letnim zmiany mogą ulec złagodzeniu dzięki nasłonecznieniu zajętych okolic ciała.
Zobacz film: Trądzik różowaty - jak można z nim skutecznie walczyć? Źródło: Dzień Dobry TVN.
Przygotowanie rumianku w domu
Dla przygotowania rumianku w domu można wykorzystać zarówno sklepowe lub apteczne wysuszone rośliny, lub nawet – pozbierać je samodzielnie. Nie należy to zadanie do łatwych, ale przy odrobinie wysiłku i chęci nauki można będzie je zrealizować. Przede wszystkim, trzeba zacząć od tego, że w przypadku rumianku zbiera się tylko jego kwiatostan (górną część wraz z przystającymi liśćmi).
Najlepszym okresem dla zbierania rumianku jest lato, a dokładniej przedział maj-sierpień oraz bezdeszczowa, słoneczna pogoda. Spośród roślin należy wybierać rośliny, których białe płatki znajdują się w pozycji poziomej. Inne położenie płatków może świadczyć o tym, że roślina już przekwitła lub jeszcze nie zakwitła do końca, co przekładałoby się na niższą leczniczą skuteczność. Wysokość rumianku nie powinna przewyższać trzech centymetrów.
Samodzielnie zebrany rumianek można przechowywać około roku w szczelnie zamkniętym, szklanym pojemniku. Jeśli jednak ktoś nie jest pewien, jakie kwiaty należy zbierać, a które się nie nadają, lepiej będzie po prostu udać się do apteki. Są różne rodzaje rumianku, które należy dobierać odpowiednio do celu zastosowania. Zupełnie inny gatunek będzie wykorzystywany do zewnętrznego użytku, zupełnie inny do przyjmowania w formie naparu.
3 sposoby przygotowania rumianku
- Kwiaty rumianku można od razu po zebraniu zalać wrzątkiem i odstawić na około godzinę. Po upływie tego czasu napar jest gotowy do
- Jeśli chcesz przygotować mocny napar, wykorzystaj w tym celu więcej kwiatów i mniej wody. Taką mieszankę najlepiej podgrzewać w kąpieli wodnej około 30 minut, a następnie odcedzić przez drobne sitko lub gazę. W razie potrzeby można będzie dodać trochę więcej wody.
- Do emaliowanego naczynia dodaj kwiaty rumianku i zalej wodą. Naczynie połóż na kuchenkę i podgrzewaj na delikatnym ogniu. Po kilku minutach od zagotowania napar jest gotowy do spożycia.
Leczenie trądziku
Jeśli zmiany w przebiegu trądziku mają niewielkie nasilenie, często wystarcza leczenie miejscowe. Stosowane są lecznicze pudry, zawiesiny, pasty, albo aerozole. Maści nie są najlepszą formą kosmetyku w terapii trądziku, gdyż taka konsystencja doprowadza do zatykania ujść gruczołów. W miejscowej terapii zastosowanie znajdują środki bogate w witaminę A , antybiotyki , takie jak: erytromycyna, tetracyklina, neomycyna, klindamycyna, a także kwas salicylowy oraz cynk.
Jeśli trądzik jest bardzo nasilony, zaleca się leczenie ogólne tetracyklinami lub erytromycyną. Ciężkie postacie trądziku wymagają podawania 13-cis kwasu witaminy A, który silnie działa keratolitycznie i przeciwłojotokowo. W przypadku kobiet należy pamiętać, że ma on działanie teratogenne, więc podczas kuracji kobiety muszą zażywać środki antykoncepcyjne (już na 1 miesiąc przed i 2 miesiące po kuracji).
„Mam zaparcia” – co to właściwie oznacza?
Definicja zaparć jest subiektywna, jednak większość osób kojarzy zaparcia z rzadszymi niż zwykle wizytami w toalecie. Medycznie, w diagnostyce, stosuje się tzw. kryteria rzymskie IV, według których o zaparciach mówimy, gdy wypróżnienie występuje rzadziej niż 3 razy w tygodniu.
To jedno kryterium to jednak zdecydowanie za mało, by stwierdzić „Mam zaparcia”. Obraz zaparć jest znacznie bardziej złożony. Każdy ma swój własny rytm wypróżnień, który zapewnia poczucie komfortu w przewodzie pokarmowym. Dla jednej osoby będzie to oznaczało 2 wypróżnienia dziennie, dla innej jedno wypróżnienie na 2 dni. Ważny jest Twój rytm i Twoje samopoczucie. Czasami możesz wypróżniać się regularnie, ale jednocześnie mieć inne objawy, które wpływają na jakość Twojego życia. Z tego powodu w diagnostyce zaparć bierze się pod uwagę także:
- potrzebę wysiłku, parcia w czasie wypróżnienia,
- wrażenie niepełnego wypróżnienia,
- grudkowatą, twardą konsystencję stolca,
- uczucie przeszkody utrudniającej wypróżnienie
- ręczne wspomaganie wypróżnienia,
- wypróżnienie rzadziej niż 3 razy w tygodniu.
Zauważasz u siebie dwa z wymienionych wyżej objawów, w minimum 25% przypadkach wypróżnień? Oznacza to, że spełniasz kryteria medyczne zaparć. Jeśli objawy te występują u Ciebie dłużej niż 6 miesięcy, wtedy mówi się o zaparciach przewlekłych.
Czasem dodatkowo obserwujesz, że konsystencja stolca zmienia się z twardej w półpłynną, o charakterze biegunkowym, z wypróżnienia na wypróżnienie. Możesz zauważyć także obie konsystencje w jednym wypróżnieniu. Zaparciom towarzyszą często wzdęcia i bóle brzucha. Gdzie boli brzuch przy zaparciach? Nie można wskazać jednego konkretnego miejsca, najczęściej ból ma charakter tępy lub kłujący, rozlewający się po całej jamie brzusznej. Może być również skoncentrowany w jednym miejscu np. tam, gdzie w jelicie grubym „utknęły” masy kałowe.
