U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i Rozwiązania Zaniku Owłosienia na Rękach i Nogach
Żylaki, czyli problem wystających żył na nogach
Wystające na nogach żyły często sugerują występowanie żylaków, co jest związane z niewydolnością żylną. Skłonność do powstawania żylaków jest uwarunkowana genetycznie, a poza tym sprzyja jej niezdrowy tryb życia – w tym brak aktywności fizycznej i niezdrowa dieta.
Żylaki pojawiają się, gdy dochodzi do poszerzenia i wydłużenia żyły, co sprawia, że zyskuje ona kręty przebieg. Żylaki nie tylko stanowią defekt estetyczny – nieleczone, mogą być zagrożeniem dla życia. Pojawiają się, gdy zastawki w naczyniach są uszkodzone – wówczas krew, zamiast kierować się żyłą do serca, zaczyna się cofać. Jej ciśnienie i nacisk na ściany żyły zwiększają się, co skutkuje rozszerzeniem żyły. Przy wspomnianym problemie skóra staje się cienka, błyszcząca i napięta, a pod nią można zauważyć nabrzmiały żylak. Krew wewnątrz niego jest zwykle niebieska, co wiąże się z jej niedotlenieniem. Żylakom często towarzyszy uczucie ciężkich i zmęczonych nóg, które mają tendencję do puchnięcia w okolicy kostek pod koniec dnia. Pojawiać się może także ból nóg – zwłaszcza po długotrwałym staniu lub siedzeniu w jednej pozycji.
Żylaki mogą mieć powikłania. Można do nich zaliczyć trudno gojące się owrzodzenia. Leczy się je za pomocą kompresjoterapii, skleroterapii, farmakoterapii, a także chirurgicznie. Leczenie powinien dobrać lekarz, biorąc pod uwagę stopień zaawansowania choroby, stan pacjenta i inne istotne informacje.
Nadmierne owłosienie (hipertrychoza): przyczyny, objawy i leczenie
Nadmierne owłosienie to dodatkowe owłosienie, które może pojawić się w określonych obszarach ciała lub na całym ciele. Jeśli nadmierne owłosienie występuje u kobiet w miejscach, w których normalnie występuje tylko u mężczyzn (m. in. nad górną wargą, na klatce piersiowej, podbrzuszu), to mówimy o hirsutyzmie. Jeśli natomiast nadmierne owłosienie ma charakter uogólniony – występuje na całym ciele, to jest to hipertrychoza, która może występować zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Leczenie zależy od przyczyny nadmiernego owłosienia.
Nadmierne owłosienie to odpowiednio nasilone dodatkowe owłosienie, które może występować na całym ciele lub w niektórych okolicach, które mogą różnić się u kobiet i u mężczyzn. Należy pamiętać, że owłosienie jest sprawą indywidualną i nie ma norm, które dokładnie określałyby, jakiego typu włosy, w jakiej liczbie są prawidłowe, a jakie nie. Istnieją natomiast skale, w których można ocenić nasilenie owłosienia i na tej podstawie stwierdzić, czy mogą one świadczyć o nieprawidłowościach lub nie.
Nadmierne owłosienie (hipertrychoza) - objawy
- wrodzone uogólnione nadmierne owłosienie 1 (zespół Ambras)
- wrodzone uogólnione nadmierne owłosienie 2 (ten typ przez niektórych autorów został opisany jako atawizm, czyli nawrót do sierści typu zwierzęcego)
- włóknistość dziąseł z nadmiernym owłosieniem
- zespół Cantu.
Uogólniona hipertrychoza nabyta jest najczęstszą nabytą postacią nadmiernego owłosienia. Rozwija się ona na podłożu genetycznie uwarunkowanego przerostu mieszków włosowych na całym ciele, nawet przy prawidłowych poziomach androgenów. Chorobą zazwyczaj dotknięte bywają dzieci obu płci.
Do hipertrychozy ograniczonej zalicza się dwie najczęstsze postaci: włosy wyrastające ze znamienia melanocytowego (obecne już przy urodzeniu) oraz tzw. znamię Beckera, w którym najpierw pojawia się nadmierna pigmentacja skóry (ciemnienie), a nadmierne owłosienie staje się widoczne w okresie pokwitania.
Przyczyną uogólnionej hipertrychozy mogą też być niektóre leki. Leki mogą przekształcać włosy meszkowe we włosy dojrzałe, natomiast nie mogą pobudzać wzrostu nowych włosów. Do leków przyczyniających się do hipertrychozy zalicza się: ACTH, glikokortykosteroidy, androgeny, cyklosporynę, danazol, diazoksyd, gonadotropiny, interferon-α, minoksydyl, doustne środki antykoncepcyjne.
U pacjentów z różnymi typami porfirii występuje skłonność do nadmiernego owłosienia, zwłaszcza na skroniach i policzkach. Zaburzenia endokrynologiczne, w tym akromegalia i niedoczynność tarczycy, również mogą powodować nadmierne owłosienie. Hipertrychoza może występować też u kobiet z jadłowstrętem psychicznym lub zapaleniem skórno-mięśniowym.
Czasem nadmierne owłosienie, zwłaszcza pojawiające się na głowie i szyi, z tendencją do szerzenia się na tułów i kończyny może być objawem nowotworu złośliwego. Mówi się wtedy o zespole paranowotworowym. Zwykle dochodzi do tego, kiedy nowotwór jest zaawansowany i daje już przerzuty. Leczenie nowotworu powoduje ustąpienie nadmiernego owłosienia. Ten typ hipertrychozy może być także wrodzony.
Wystające żyły na rękach i nogach – do jakiego lekarza najlepiej się udać?
Jeśli u pacjenta są widoczne wystające żyły na rękach lub nogach, powinien się skontaktować z lekarzem. Na początek dobrze jest się skonsultować z lekarzem rodzinnym, ale konieczna może się okazać także wizyta u specjalisty – na przykład flebologa lub angiologa. Angiolog zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem chorób naczyń krwionośnych. Flebolog to natomiast specjalista od układu żylnego, a także wszelkiego rodzaju zaburzeń dotyczących jego prawidłowego funkcjonowania. Flebolog zajmuje się przede wszystkim leczeniem osób zmagających się z zapaleniem żył oraz z innego rodzaju problemami żylnymi. W kręgu jego zainteresowań leży także problemem rozszerzonych naczynek w kolorze niebieskim, które mogą świadczyć o pajączkach naczyniowych.
Wystające żyły to nie tylko problem estetyczny, ale także dolegliwość, która nierzadko wskazuje na poważne problemy zdrowotne. Ich leczenie jest oczywiście uzależnione od przyczyny. Aby zredukować widoczne żyły na nogach, warto się zaopatrzyć w dobrej jakości podkolanówki uciskowe – najlepiej jednak wcześniej skonsultować ich stosowanie oraz stopień ucisku z lekarzem. W przypadku wystających żył na rękach rozwiązaniem może być terapia kompresyjna z wykorzystaniem bandaży – ją także należy wcześniej omówić ze specjalistą. Przy problemach z wystającymi żyłami niekiedy dobrym rozwiązaniem okazuje się też farmakoterapia – w tym stosowanie leków miejscowych lub przyjmowanie leków doustnych wzmacniających naczynia krwionośne. Stan widocznych na ciele żył można również poprawić, stosując preparaty zawierające diosminę i rutynę. Ich zadaniem jest wzmacnianie żył oraz poprawianie krążenia krwi. Zdarza się jednak, że widoczne na nogach lub rękach żyły kwalifikują pacjenta do operacji.
Jeśli chodzi o domowe sposoby na zwalczanie wystających żył, pomocna może się okazać regularna, dostosowana do możliwości danej osoby aktywność fizyczna – sprawdza się tu między innymi pływanie. Należy z kolei unikać długotrwałego przebywania w tej samej pozycji (siedzenia lub stania), a poza tym warto pamiętać o utrzymywaniu prawidłowej masy ciała.
Jakie są przyczyny hirsutyzmu?
Do najczęstszych przyczyn hirsutyzmu zalicza się:
Aby stwierdzony został zespół policystycznych jajników (PCOS), u kobiet muszą występować przynajmniej dwa z trzech objawów: hiperandrogenizacja, zaburzenia miesiączkowania, obraz policystycznych jajników w obrazie USG. W celu przeprowadzenia diagnostyki w kierunku PCOS należy udać się do lekarza ginekologa. Dzięki specjalistycznym badaniom lekarz będzie miał możliwość potwierdzić diagnozę lub ją wykluczyć. Hirsutyzm idiopatyczny stwierdzony jest wówczas, gdy cykle miesiączkowe są regularne, brak jest obrazu policystycznych jajników oraz poziom androgenów jest na prawidłowym poziomie. Do nadmiernego owłosienia dochodzi poprzez polimorfizm genu kodującego receptor androgenowy lub mieszki włosowe są nadmierne podatne na oddziaływanie androgenów. Rozwój hirsutyzmu idiopatycznego jest powolny i następuje po okresie dojrzewania. Lekarzem pomocnym w zaburzeniach hormonalnych jest endokrynolog. To do niego należy się udać, gdy podejrzewamy, że nasza gospodarka hormonalna nie funkcjonuje prawidłowo.
