U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i Rozwiązania Zaniku Owłosienia na Rękach i Nogach
Wystające żyły na stopach, nogach i rękach – kiedy warto się udać do lekarza?
Chociaż wystające żyły na stopach czy innych częściach ciała nie zawsze stanowią objaw poważnej choroby, powinny skłonić pacjenta do wizyty u lekarza. Wystające żyły na nogach i rękach to problem dotykający osoby w różnym wieku, a ponieważ jego przyczyny mogą być różne, nigdy nie należy go lekceważyć – zamiast tego, warto się skonsultować z lekarzem. Wczesne rozpoznanie groźnej przyczyny widocznych żył i szybko wdrożone leczenie mogą pomóc w zwalczeniu objawów i ich skutków, zanim pojawią się niebezpieczne powikłania.
Są jednak sytuacje, gdy trzeba się jak najszybciej zgłosić do specjalisty. Bezwzględnymi wskazaniami do konsultacji lekarskiej są między innymi uciążliwy ból nóg o charakterze przewlekłym, a także pojawiające się obrzęki oraz uczucie ciężkości stóp. Innym wskazaniem do wizyty u specjalisty jest owrzodzenie skóry. Do lekarza należy się udać również w przypadku, gdy nogi zaczynają nagle puchnąć, a na skórze pojawiają się przebarwienia – na przykład kończyny dolne przybierają sinoczerwony kolor.
Nadmierne owłosienie (hipertrychoza): przyczyny, objawy i leczenie
Nadmierne owłosienie to dodatkowe owłosienie, które może pojawić się w określonych obszarach ciała lub na całym ciele. Jeśli nadmierne owłosienie występuje u kobiet w miejscach, w których normalnie występuje tylko u mężczyzn (m. in. nad górną wargą, na klatce piersiowej, podbrzuszu), to mówimy o hirsutyzmie. Jeśli natomiast nadmierne owłosienie ma charakter uogólniony – występuje na całym ciele, to jest to hipertrychoza, która może występować zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Leczenie zależy od przyczyny nadmiernego owłosienia.
Nadmierne owłosienie to odpowiednio nasilone dodatkowe owłosienie, które może występować na całym ciele lub w niektórych okolicach, które mogą różnić się u kobiet i u mężczyzn. Należy pamiętać, że owłosienie jest sprawą indywidualną i nie ma norm, które dokładnie określałyby, jakiego typu włosy, w jakiej liczbie są prawidłowe, a jakie nie. Istnieją natomiast skale, w których można ocenić nasilenie owłosienia i na tej podstawie stwierdzić, czy mogą one świadczyć o nieprawidłowościach lub nie.
Hirsutyzm - koniecznie do ginekologa
Jeśli niepokoją cię pojawiające się na twarzy i ciele ciemne włoski, zapewne myślisz o wizycie u kosmetyczki. Zanim jednak się do niej wybierzesz, odwiedź ginekologa, bo tylko on rozpozna przyczynę problemu i zastosuje odpowiednie leczenie.
Na początku lekarz zapyta cię o pochodzenie, występowanie nadmiernego owłosienia w rodzinie (rodzice, rodzeństwo), wagę (sprawdzi BMI, pacjentki otyłe mają nadmiar testosteronu i jego metabolitów), przyjmowane leki. Przeprowadzi też dokładny wywiad ginekologiczny – m.in. zapyta, czy miesiączki są regularne, obfite, jak długo trwają, czy byłaś w ciąży (ile razy), czy miałaś kłopoty z zajściem w ciążę i podejmowane były próby leczenia.
Ostrożnie z depilacją
W kosmetologii jest wiele metod przeciwdziałania hirsutyzmowi, jednak do tej pory nie znaleziono takiej, która trwale usuwa nadmierne owłosienie. Golenie maszynką (np. okolic intymnych) nie zdaje egzaminu, bo włosy odrastają ciemniejsze i grubsze. Dodatkowo często skutkiem tej metody jest zapalenie mieszków włosowych i powstawanie krostek.
Depilacja za pomocą żeli czy wosków także nie daje dobrych rezultatów, bo włosy odrastają po kilku lub kilkunastu dniach. Poza tym składniki tych preparatów mogą podrażniać delikatną skórę. Usuwanie włosów za pomocą elektrolizy czy laseroterapii daje efekty na dłużej, jednak warto pamiętać, że stosowanie tych metod w konsekwencji może prowadzić do tworzenia się mikroblizn na skórze.
Następnie ginekolog sprawdzi, czy przyczyną problemu jest PCOS (wykona USG przezpochwowe, oceniając wielkość jajników, ich strukturę, ilość pęcherzyków, grubość osłonki białej itd. Badanie może wskazać też podejrzenie nowotworu jajników, czy wrodzony przerost kory nadnerczy (zrobi USG brzucha, w badaniu stwierdza się powiększone nadnercza – prawe i lewe).
Następnym etapem badań (w przypadku stwierdzenia, jak i wykluczenia PCOS lub wrodzonego przerostu nadnerczy) jest konsultacja endokrynologiczna (o ile ginekolog nie ma tej specjalności). Badania hormonalne krwi robi się w wyznaczonych dniach cyklu, oceniając poziom testosteronu i jego pochodnych. Jeśli nie dają one odpowiedzi, endokrynolog bada też poziom hormonów wydzielanych przez tarczycę (może wcześniej wykonać USG tarczycy) i przysadkę mózgową.
Ciche objawy miażdżycy
Jest to jeden z częstszych pierwszych objawów miażdżycy. Bywa tłumaczony wiekiem czy brakiem wytrenowania. Może jednak wynikać z obecności blaszek cholesterolowych w tętnicach wieńcowych, zaopatrujących mięsień sercowy w tlen. Zmniejszają one dostępność krwi dla serca, co obniża jego wydolność. Wówczas u takiej osoby po pokonaniu określonej odległości w szybkim tempie czy po wejściu po schodach pojawia się duszność i uczucie zmęczenia. Jeżeli dojdzie do tego ból, to stanowić to może przyczynek do rozpoznania dusznicy bolesnej i choroby wieńcowej serca.
Kolejny ważny objaw to problemy z utrzymaniem koncentracji, zapamiętaniem nowych informacji i pojawiające się zawroty głowy. Mogą to być objawy miażdżycy w obrębie tętnic np. tętnic szyjnych, zaopatrujących mózg w krew. Niedokrwiony mózg gorzej pracuję, co przekłada się na gorsze zdolności zapamiętywania i skupienia się. Przy dużych zmianach miażdżycowych pojawiają się zawroty głowy. Są one częste zwłaszcza przy odchyleniu głowy, np. podczas wieszania firanek i wynikają z ucisku tętnic potylicznych. Zmniejsza to znacznie dopływ tlenu i wywołuję zawroty głowy, a nawet omdlenia.
Jakie są przyczyny hirsutyzmu?
Do najczęstszych przyczyn hirsutyzmu zalicza się:
Aby stwierdzony został zespół policystycznych jajników (PCOS), u kobiet muszą występować przynajmniej dwa z trzech objawów: hiperandrogenizacja, zaburzenia miesiączkowania, obraz policystycznych jajników w obrazie USG. W celu przeprowadzenia diagnostyki w kierunku PCOS należy udać się do lekarza ginekologa. Dzięki specjalistycznym badaniom lekarz będzie miał możliwość potwierdzić diagnozę lub ją wykluczyć. Hirsutyzm idiopatyczny stwierdzony jest wówczas, gdy cykle miesiączkowe są regularne, brak jest obrazu policystycznych jajników oraz poziom androgenów jest na prawidłowym poziomie. Do nadmiernego owłosienia dochodzi poprzez polimorfizm genu kodującego receptor androgenowy lub mieszki włosowe są nadmierne podatne na oddziaływanie androgenów. Rozwój hirsutyzmu idiopatycznego jest powolny i następuje po okresie dojrzewania. Lekarzem pomocnym w zaburzeniach hormonalnych jest endokrynolog. To do niego należy się udać, gdy podejrzewamy, że nasza gospodarka hormonalna nie funkcjonuje prawidłowo.
