U nas zapłacisz kartą
Lecznicze podejście do łuszczycy na rękach - Poradnik i Strategie
Egzema – czym jest?
Mianem egzemy (łec. eczema) określa się różne typy nieinfekcyjnych zmian skórnych, które współwystępują ze stanem zapalnym skóry. Egzema miewa podłoże alergiczne lub niealergiczne. Nieprzyjemne dolegliwości mogą pojawić się nawet po krótkim kontakcie skóry z alergenem lub drażniącą substancją. Egzema jest chorobą przewlekła przebiegającą z okresami nawrotów i remisji, dlatego w różnych momentach życia objawy mogą się nasilać lub słabnąć. Jej leczenie wymaga czasu, zaś objawy mogą być przyczyną dyskomfortu, a także zaburzeń psychicznych, co wpływa na jakość życia zawodowego i towarzyskiego. Z egzemą zmagają się przede wszystkim osoby dorosłe. U dzieci podobne zmiany skórne są objawem AZS (atopowego zapalenia skóry). Leczeniem egzemy zajmuje się ekspert w zakresu chorób skóry – dermatolog. Wizytę u tego specjalisty zarezerwujemy przez serwis LekarzeBezKolejki.pl, gdzie znajdziemy tysiące specjalistów z całego kraju.
Lekarze nie potrafią wskazać dokładnych przyczyn rozwoju egzemy. O jej występowaniu mogą decydować czynniki zewnętrzne lub wewnętrzne, stąd rozróżnienie egzemy na:
- egzemę endogenną – choroba jest wynikiem predyspozycji genetycznych, mających swoje źródło w osłabionej i zaburzonej pracy układu odpornościowego,
- egzemę egzogenną – zwaną też egzemą kontaktową. Zmiany na skórze pojawiają się po kontakcie z drażniącą substancją lub alergenem.
Formy patologii
Łuszczyca rąk może przybierać różne formy:
- Na palcach. Przejawia się to łuszczeniem, tworzeniem się blaszek, które często ulegają zapaleniu. Pogorszenie występuje zimą. Często prowadzi do komplikacji.
- Na pędzlach. Występuje u 25% pacjentów, objawy są podobne do łuszczycy na palcach, natomiast skóra w dotkniętym obszarze staje się szorstka, pojawiają się zaczerwienienia. Pacjent skarży się na ciągły dyskomfort, aktywny łuszczenie, swędzenie.
- Palmar-podeszwa. Występuje u osób wykonujących ciężką pracę fizyczną. Dotyczy to podeszw i dłoni. Obszary szorstkiej skóry przypominają twarde modzele, często pojawiają się pęknięcia.
- Artropatia. Łuszczyca występuje na tle uszkodzenia stawów. Elementy wysypki znajdują się w paliczkach. Oprócz objawów zewnętrznych pacjent martwi się bólem stawów podczas ruchu, a następnie w spoczynku.
- Krostkowy. Dłonie i podeszwy są dotknięte. Stres i patologie hormonalne stają się czynnikami ryzyka. Wysypka ma wyraźne granice i pojawiają się krosty. Choroba często nawraca i jest trudna do leczenia.
Każda postać choroby przebiega w trzech kolejnych stadiach – początkowym, postępującym i stacjonarnym. Po jednym cyklu (przejście przez 3 etapy) rozpoczyna się regresja choroby. Na tym etapie objawy kliniczne prawie całkowicie zanikają. Leczenie ma na celu jak najdłuższe wydłużenie etapu regresji, w przeciwnym razie cykl choroby powtarza się w kółko.
Przebieg łuszczycy
Łuszczycę rozpoznaje się na podstawie obecności charakterystycznych zmian skórnych w typowych lokalizacjach (kolana, łokcie, owłosiona skóra głowy). W sytuacjach wątpliwych lekarz może zalecić wykonanie biopsji i ocenę histopatologiczną wycinka.
Ta choroba skóry przebiega z okresami zaostrzeń objawów i remisji, czyli ustępowania symptomów. Niekiedy okres bez objawów choroby może trwać nawet kilka lat. Odpowiednia pielęgnacja skóry osoby chorej na łuszczycę jest podstawą leczenia choroby i zapobiega powstawaniu nowych wykwitów skórnych. Należy pamiętać także, aby unikać silnego stresu, urazów, infekcji czy rozwoju procesów zapalnych np. próchnicy, gdyż są to czynniki wyzwalające zmiany.
Łuszczyca w ciąży
Przebieg łuszczycy u kobiet w ciąży może być mocno zróżnicowany. Według dostępnych danych w literaturze medycznej szacuje się, że u około 30–40% kobiet będących w ciąży dochodzi do złagodzenia objawów choroby, a u około 20% ciężarnych obserwuje się nasilenie objawów. U pozostałych 40–50% kobiet w ciąży zmiany przebiegają bez zmian ich charakteru i nasilenia. Za czynniki sprzyjające łagodzeniu objawów łuszczycy u kobiet w ciąży uznaje się wzrost stężenia estrogenu i progesteronu oraz zmniejszenie odpowiedzi odpornościowej organizmu.
Należy też pamiętać, że ciąża jest przeciwwskazaniem do niektórych leków standardowo stosowanych w leczeniu łuszczycy (m.in. przeciwwskazane są retinoidy, metotreksat oraz tazaroten). Pozostałe leki (cygnolina, dziegcie, kortykosteroidy, takrolimus, pimekrolimus i cyklosporyna) powinny być stosowane pod ścisłym nadzorem lekarza.
Łuszczyca a inne choroby
Obecny w organizmie stan zapalny, który towarzyszy łuszczycy, może prowadzić do zmian w układzie sercowo-naczyniowym, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, zaburzeń metabolicznych, niealkoholowego stłuszczenia wątroby i wielu innych chorób współistniejących. Osoby z łuszczycą często cierpią też na depresję, która nasilana jest brakiem akceptacji objawów choroby.