Lecznicze podejście do łuszczycy na rękach - Poradnik i Strategie

Formularze

Istnieje wiele rodzajów łuszczycy, ale wszystkie można podzielić na dwie grupy, w których można wyróżnić kilka podgrup:

  1. Wygląd pustulozy, obejmujący:
    • uogólniona forma,
    • forma dłoniowo-podeszwowa,
    • łuszczyca według rodzaju pierścieniowego rumienia odśrodkowego.
  2. Nieprzejrzysty wygląd, w tym:
    • klasyczna łuszczyca z późnym lub wczesnym debiutem,
    • erytrodermia łuszczycowa.
  3. Istnieją również rodzaje łuszczycy, które nie są zawarte w tej klasyfikacji:
    • forma seborine-podobna,
    • forma wysiękowa,
    • łuszczyca, sprowokowana przez narkotyki,
    • Choroba serwetki,
    • atypical łuszczyca, gdy zmiany są zlokalizowane na fałdach kończyn.

[23], [24], [25]

Egzema – czym jest?

Mianem egzemy (łec. eczema) określa się różne typy nieinfekcyjnych zmian skórnych, które współwystępują ze stanem zapalnym skóry. Egzema miewa podłoże alergiczne lub niealergiczne. Nieprzyjemne dolegliwości mogą pojawić się nawet po krótkim kontakcie skóry z alergenem lub drażniącą substancją. Egzema jest chorobą przewlekła przebiegającą z okresami nawrotów i remisji, dlatego w różnych momentach życia objawy mogą się nasilać lub słabnąć. Jej leczenie wymaga czasu, zaś objawy mogą być przyczyną dyskomfortu, a także zaburzeń psychicznych, co wpływa na jakość życia zawodowego i towarzyskiego. Z egzemą zmagają się przede wszystkim osoby dorosłe. U dzieci podobne zmiany skórne są objawem AZS (atopowego zapalenia skóry). Leczeniem egzemy zajmuje się ekspert w zakresu chorób skóry – dermatolog. Wizytę u tego specjalisty zarezerwujemy przez serwis LekarzeBezKolejki.pl, gdzie znajdziemy tysiące specjalistów z całego kraju.

Lekarze nie potrafią wskazać dokładnych przyczyn rozwoju egzemy. O jej występowaniu mogą decydować czynniki zewnętrzne lub wewnętrzne, stąd rozróżnienie egzemy na:

  • egzemę endogenną – choroba jest wynikiem predyspozycji genetycznych, mających swoje źródło w osłabionej i zaburzonej pracy układu odpornościowego,
  • egzemę egzogenną – zwaną też egzemą kontaktową. Zmiany na skórze pojawiają się po kontakcie z drażniącą substancją lub alergenem.

Łuszczyca – leczenie miejscowe. Jak złagodzić objawy?

Właściwa pielęgnacja skóry osób chorych na łuszczycę jest niezbędna podczas leczenia zmian chorobowych. Stanowi także profilaktykę przed zaostrzeniem choroby. W pielęgnacji skóry z objawami charakterystycznymi dla łuszczycy zaleca się regularne złuszczanie naskórka, nawilżanie oraz natłuszczanie. Pomocne bywają preparaty emolientowe, które tworzą warstwę ochronną na powierzchni skóry, dzięki czemu zapobiegają nadmiernej utracie wody ze skóry oraz zmniejszają świąd. Zaleca się używanie preparatów emolientowych co najmniej 3 razy na dobę. Do substancji łagodzących objawy łuszczycy zalicza się także mocznik, kwas glikolowy, kwas mlekowy, kwas hialuronowy, glicerynę oraz dekspantenol, który ma działanie nawilżające, łagodzące i przeciwzapalne. Mocznik ma działanie keratolityczne, przez co ułatwia usunięcie blaszek łuszczycowych.

W przypadku łuszczycy skóry głowy zaleca się stosowanie szamponów przeznaczonych dla osób z łuszczycą (najczęściej zawierających dziegcie). Podczas kuracji preparatami zawierającymi dziegcie należy unikać ekspozycji na promienie słoneczne. Warto pamiętać także, aby delikatnie myć skórę głowy, dzięki czemu unikniemy uszkodzeń mechanicznych skóry głowy i powstawania nowych zmian.

Osoby mające zmiany na dłoniach powinny ograniczyć stosowanie mydeł i detergentów, gdyż prowadzą one do przesuszania skóry i jej mechanicznych uszkodzeń. Zaleca się także regularne stosowanie kremów do rąk.

Łuszczyca a solarium, tatuaż

Światło ultrafioletowe, które jest emitowane w solarium, może łagodzić objawy skórne łuszczycy, jednakże nie zaleca się korzystania z solariów, bezpieczniejszym sposobem fototerapii jest naświetlanie PUVA, które może zalecić lekarz dermatolog. Dlatego też osoby z łuszczycą nie powinny zastępować profesjonalnej terapii choroby (naświetlania PUVA) pobytem w solarium.

Należy pamiętać, że tatuaż może powodować pojawienie się zmian łuszczycowych, co jest wywołane uszkodzeniem skóry, dlatego osoby dotknięte tą chorobą skórną nie powinny wykonywać sobie tatuaży.

Metody leczenia

Chociaż łuszczycy nie można całkowicie wyeliminować, należy ją leczyć, aby uniknąć powikłań i poprawić jakość życia.

Główne środki leczenia łuszczycy na rękach:

  • stosowanie produktów pielęgnacyjnych do nawilżania i zmiękczania skóry,
  • przyjmowanie leków przeciwhistaminowych w celu złagodzenia swędzenia,
  • przyjmowanie leków zwiększających odporność,
  • dodatkowe stosowanie środków homeopatycznych.

W przypadku zmian łuszczycowych można zalecić fizjoterapię i fotochemioterapię. Gdy łuszczycy towarzyszą choroby stawów, stosuje się leki przeciwbólowe z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

W zależności od stadium choroby dermatolog przepisze miejscowe leki przeciwzapalne. Mogą to być maści salicylowe, ichtiolowe, siarkowo-smołowe. Aby szybko złagodzić objawy przy silnym swędzeniu, można stosować maści hormonalne, których nie można stosować bez zgody lekarza.

Aby zmiękczyć i nawilżyć, możesz użyć kremów dla niemowląt do skóry wrażliwej, które zawierają składniki ziołowe.

Skala PASI bierze pod uwagę obecność i stopień nasilenia rumienia, nacieku i łuski w skali 0-4 oraz wielkość powierzchni, jaką zajmują wykwity skórne na poszczególnych obszarach ciała głowie, tułowiu, kończynach górnych i kończynach dolnych.

Czytaj dalej...

Przyczyny występowania wszystkich trzech mechanizmów jednocześnie nie są do końca znane, dalece uprawdopodobnione hipotezy zakładają jednak w przypadku łuszczycy skóry głowy nadrzędną rolę czynników genetycznych, immunologicznych oraz środowiskowych.

Czytaj dalej...

Jeżeli chcemy to zmienić, warto skorzystać z pomocy doświadczonego dietetyka, który ułoży nam jadłospis redukujący kilogramy, a jednocześnie dostarczający nam wszystkich niezbędnych składników odżywczych.

Czytaj dalej...

chorych, zazwyczaj po kilku latach zwykłych objawów łuszczyca atakuje stawy najczęściej drobne stawy palców rąk, stawy kręgosłupa w odcinku szyjnym lub lędźwiowym oraz zwykle niesymetrycznie duże stawy, np.

Czytaj dalej...