U nas zapłacisz kartą
10 objawów raka - Poznaj Signały, Które Nie Warto Ignorować
Rak trzonu macicy – objawy, diagnostyka, rokowania
Rak trzonu macicy (rak endometrium) to czwarty pod względem zachorowań nowotwór złośliwy u kobiet, a zarazem najczęstszy nowotwór ginekologiczny. Dzięki dużej skuteczności leczenia i często niskim stopniu zaawansowania choroby w momencie jej wykrycia, nowotwór zajmuje dość odległą pozycję wśród przyczyn umieralności wśród kobiet.
Jak podkreślają eksperci, obecnie obserwujemy tendencję do wzrostu liczby zachorowań na raka trzonu macicy w Polsce.
Rak błony śluzowej trzonu macicy – przyczyny
Rak błony śluzowej trzonu macicy występuje przede wszystkim po menopauzie, a 25% przypadków zdarza się u kobiet przed menopauzą. Najważniejszy wpływ na rozwój raka trzonu macicy wywiera długotrwałe pobudzenie endometrium przez estrogeny, szczególnie przy jednoczesnym niedoborze progestagenów.
Do czynników ryzyka rozwoju raka trzonu macicy należą:
- otyłość w wieku 50-59 lat,
- brak potomstwa i niepłodność
- stosowanie leków o działaniu agonistycznym wobec receptora estrogenowego
- wczesna pierwsza miesiączka
- późna ostatnia miesiączka,
- występowanie cykli bezowulacyjnych,
- cukrzyca,
- nadciśnienie,
- przerost endometrium,
- obciążenia rodzinne,
- zespół Lyncha
Jakie są najczęstsze objawy raka?
Jakie są pierwsze objawy raka? Skąd mam wiedzieć czy mam nowotwór? Czy mając dobre wyniki krwi można mieć raka? Jakie są najczęstsze symptomy choroby nowotworowej i kiedy zgłosić się do lekarza?
– Większość niepokojących objawów może być spowodowana wieloma różnymi chorobami, niekoniecznie nowotworowymi. Dlatego w onkologii preferujemy złotą zasadę 2-3 tygodni. Jeżeli po tym czasie, po okresie leczenia objawowego, symptomy nie ustępują i nie otrzymujemy cofnięcia się dolegliwości, należy wykluczyć chorobę nowotworową – wyjaśnia dr n. med. Janusz Meder – onkolog, Prezes Polskiej Unii Onkologii.
Jak wcześnie wykryć raka? Zalecane badania
Nie ma potrzeby, aby objawy sugerujące nowotworów musiały być zawsze konsultowane i rozpoznawane przez onkologa. Wstępna diagnostyka powinna leżeć w kompetencjach lekarza rodzinnego. Lekarze POZ stoją na pierwszej linii frontu walki z rakiem, i to od ich wiedzy oraz zaangażowania zależy, czy dyskretne objawy choroby zostaną właściwie powiązane z procesem nowotworowym.
Jeżeli potencjalne objawy raka niepokoją nas, to mamy prawo i powinniśmy domagać się specjalistycznych badań.
Zaniepokojony pacjent, który wykrył u siebie potencjalne objawy nowotworu ma prawo i powinien domagać się otrzymania skierowania na stosowne badania specjalistyczne lub wystawienia tzw. zielonej karty diagnostyki i leczenia onkologicznego. (DILO).
Konsultacja lekarska rozpoczyna się od zebrania wywiadu i informacji na temat stanu zdrowia Pacjenta, niepokojących objawów, przyjmowanych leków oraz chorób towarzyszących. Ważną zasadą, którą należy kierować się u chorych z podejrzeniem nowotworu jest zasada zwiększonego prawdopodobieństwa. Oznacza to, że należy poszukiwać nowotworów najbardziej prawdopodobnych, tzn. u palaczy – nowotworów tytoniozależnych, a u chorych z marskością wątroby – raka wątrobowokomórkowego.
W wykrywaniu choroby nowotworowej we wczesnym stadium zaawansowania przydatne są:
- Badania laboratoryjne – odchylenia w wynikach mogą sugerować chorobę nowotworową
- Zbadanie poziomu markerów nowotworowych
- Przeprowadzenie wywiadu rodzinnego – ustalenie czy w danej rodzinie występowały już nowotwory
- Badania obrazowe – diagnostyka onkologiczna z wykorzystaniem USG, tomografii komputerowej, badanie rezonansem magnetycznym, badanie RTG, pozytonowy tomograf emisyjny PET
