U nas zapłacisz kartą
10 objawów raka - Poznaj Signały, Które Nie Warto Ignorować
Rak nerki - diagnostyka
Diagnostyka raka nerki rozpoczyna się od wywiadu lekarskiego, uwzględniającego zgłaszane przez pacjenta objawy chorobowe oraz obecność czynników ryzyka zachorowania na raka nerki. Badanie fizykalne w wielu przypadkach raka nerki nie ujawnia żadnych nieprawidłowości. W bardziej zaawansowanych stadiach nowotworu możliwe jest wyczucie przez lekarza guza w okolicy nerek oraz obecność dolegliwości bólowych podczas badania.
Podejrzenie jakiegokolwiek schorzenia nerek jest wskazaniem do wykonania badania ultrasonograficznego (USG) jamy brzusznej. Jest ono badaniem bezpiecznym i szeroko dostępnym. USG jamy brzusznej zwykle jako pierwsze pozwala uwidocznić podejrzaną zmianę w nerce.
Warto również zaznaczyć, że u wielu pacjentów (wg niektórych źródeł nawet 60%) jest to znalezisko zupełnie przypadkowe. Rak nerki często bywa wykryty podczas badania USG wykonywanego z zupełnie innych wskazań.
Badanie ultrasonograficzne w większości pozwala na odróżnienie zmiany złośliwej od łagodnej. Pewne cechy są typowe dla obrazu raka nerki, natomiast inne są charakterystyczne dla nowotworów niezłośliwych. Mimo to, rozpoznanie wyłącznie na podstawie ultrasonografii nie zawsze jest możliwe.
W wielu przypadkach istnieją wskazania do wykonania dodatkowych badań obrazowych. Najczęściej wykonuje się tomografię komputerową jamy brzusznej oraz miednicy. Oprócz uwidocznienia guza, badanie to pozwala na dokładniejszą ocenę stopnia zaawansowania i rozległości choroby nowotworowej.
Nieco rzadziej (wyższa cena, mniejsza dostępność) wykonuje się obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego. Jest to badanie pozwalające na dokładne uwidocznienie tkanek miękkich oraz – typowego dla raka nerki – nacieku naczyń żylnych.
W razie podejrzenia dużego zaawansowania nowotworu oraz obecności przerzutów odległych, konieczne mogą być dalsze badania w celu znalezienia innych ognisk nowotworu. Do najczęściej wykonywanych należą: scyntygrafia kości oraz tomografia komputerowa klatki piersiowej i głowy. Badania te nie są jednak wykonywane rutynowo u każdego pacjenta, lecz jedynie wówczas, gdy istnieją ku nim wyraźne wskazania.
Jak wcześnie wykryć raka? Zalecane badania
Nie ma potrzeby, aby objawy sugerujące nowotworów musiały być zawsze konsultowane i rozpoznawane przez onkologa. Wstępna diagnostyka powinna leżeć w kompetencjach lekarza rodzinnego. Lekarze POZ stoją na pierwszej linii frontu walki z rakiem, i to od ich wiedzy oraz zaangażowania zależy, czy dyskretne objawy choroby zostaną właściwie powiązane z procesem nowotworowym.
Jeżeli potencjalne objawy raka niepokoją nas, to mamy prawo i powinniśmy domagać się specjalistycznych badań.
Zaniepokojony pacjent, który wykrył u siebie potencjalne objawy nowotworu ma prawo i powinien domagać się otrzymania skierowania na stosowne badania specjalistyczne lub wystawienia tzw. zielonej karty diagnostyki i leczenia onkologicznego. (DILO).
Konsultacja lekarska rozpoczyna się od zebrania wywiadu i informacji na temat stanu zdrowia Pacjenta, niepokojących objawów, przyjmowanych leków oraz chorób towarzyszących. Ważną zasadą, którą należy kierować się u chorych z podejrzeniem nowotworu jest zasada zwiększonego prawdopodobieństwa. Oznacza to, że należy poszukiwać nowotworów najbardziej prawdopodobnych, tzn. u palaczy – nowotworów tytoniozależnych, a u chorych z marskością wątroby – raka wątrobowokomórkowego.
W wykrywaniu choroby nowotworowej we wczesnym stadium zaawansowania przydatne są:
- Badania laboratoryjne – odchylenia w wynikach mogą sugerować chorobę nowotworową
- Zbadanie poziomu markerów nowotworowych
- Przeprowadzenie wywiadu rodzinnego – ustalenie czy w danej rodzinie występowały już nowotwory
- Badania obrazowe – diagnostyka onkologiczna z wykorzystaniem USG, tomografii komputerowej, badanie rezonansem magnetycznym, badanie RTG, pozytonowy tomograf emisyjny PET
10 najczęstszych objawów raka
- Zmiany skórne (na wardze, w jamie ustnej, narządach płciowych) w postaci owrzodzeń, zmiana wyglądu znamienia, krwawienie z brodawki
- Asymetria piersi lub innej części ciała, powiększone węzły chłonne
- Zaburzenia ze strony układu pokarmowego (trudności w połykaniu, uczucie pełności w nadbrzuszu, zaparcia, biegunki, krew w stolcu)
- Utrata wagi i niekontrolowane chudnięcie
- Osłabienie, zmęczenie, apatia, problemy ze snem
- Krwioplucie, długotrwała chrypka, zmiana charakteru kaszlu
- Krwawienia i nieprawidłowe wydzieliny z dróg rodnych
- Krwiomocz, parcie na mocz, trudności w oddawaniu moczu
- Ból, duszność, przewlekła gorączka, nocne poty
- Poranne wymioty, zaburzenia świadomości, napady padaczkowe
ZOBACZ WIĘCEJ: OBJAWY POSZCZEGÓLNYCH NOWOTWORÓW