Zdjęcia objawów alergii skórnej

Leczenie alergii skórnych u dzieci i dorosłych

Leczenie alergii skórnych wymaga zindywidualizowanego podejścia, zarówno w przypadku dzieci, jak i dorosłych. Kluczowym celem jest złagodzenie objawów, zapobieganie nawrotom oraz, o ile to możliwe, eliminacja alergenów z otoczenia osoby cierpiącej na alergię. Poniżej przedstawiono metody leczenia i zarządzania alergiami skórnymi:

  • Unikanie alergenów - Najskuteczniejszą metodą jest identyfikacja i unikanie kontaktu z substancjami wywołującymi alergię. W przypadku alergii pokarmowych może to oznaczać eliminację określonych produktów z diety. Dla alergii kontaktowych, takich jak reakcja na nikiel lub lateks, kluczowe jest unikanie produktów zawierających te materiały.
  • Leki przeciwhistaminowe - Są powszechnie stosowane do łagodzenia objawów alergii skórnych, takich jak świąd i zaczerwienienie. Mogą być podawane w formie tabletek, syropów lub miejscowo, w postaci kremów i maści.
  • Kortykosteroidy miejscowe - Maści i kremy zawierające kortykosteroidy mogą być przepisywane w celu zmniejszenia stanu zapalnego i świądu skóry. Stosuje się je zwykle w przypadku bardziej nasilonych objawów.
  • Terapia nawilżająca - Regularne nawilżanie skóry jest kluczowym elementem leczenia atopowego zapalenia skóry, zwłaszcza u dzieci. Stosowanie specjalnych emolientów pomaga w utrzymaniu bariery ochronnej skóry i zmniejsza suchość oraz podatność na podrażnienia.

Przyczyny alergii skórnych – jakie są?

Objawy w postaci alergii skórnej może wywołać wiele czynników. Do najczęstszych alergenów zaliczamy:

  • alergeny wziewne, np. pyłki roślin wiatropylnych, sierść zwierząt, roztocza kurzu domowego, zarodniki pleśni,
  • alergeny pokarmowe – białka mleka krowiego, jajo kurze, orzechy, owoce morza, gluten, soja, truskawka, seler, itd.,
  • niektóre leki, np. penicylina, neomycyna, aspiryna,
  • dodatki do żywności, np. glutaminian sodu, barwniki spożywcze,
  • jad owadów, np. pszczoły, osy,
  • składniki kosmetyków – zwłaszcza barwniki, kompozycje zapachowe, konserwanty,
  • metale – nikiel, chrom, pallad, kobalt,
  • detergenty – SLS, SLES,
  • propolis,
  • balsam peruwiański,
  • lanolina,
  • gumy i żywice epoksydowe,
  • olejki eteryczne,
  • lateks.

Czasem ciężko ustalić konkretną przyczynę zjawiska, ale doświadczony lekarz po zbadaniu zmian skórnych i zebraniu wywiadu jest w stanie określić alergiczne podłoże schorzenia i zlecić odpowiednie leczenie objawowe.

Jak wygląda uczulenie na skórze? Na co zwrócić uwagę?

Zmiany pojawiające się na skórze mogą przybrać różną postać i lokalizację. Aby ustalić, czy są spowodowane reakcją alergiczną, warto zwrócić uwagę na kilka aspektów:

  • Świąd – silny świąd jest objawem charakterystycznym dla reakcji alergicznych.
  • Wygląd wysypki – najczęściej obserwowana pokrzywka alergiczna daje zmiany skórne w postaci bezbolesnych bąbli, które mogą przybrać kolor od czerwonego aż po białawy. Bąble mogą mieć różne rozmiary i kształty. Aby potwierdzić alergiczny charakter dolegliwości, można delikatnie ucisnąć palcem zmieniony chorobowo obszar – podczas ucisku bąble bledną.
  • Lokalizacja zmian – kontaktowy wyprysk alergiczny ogranicza się zwykle do miejsc, w których doszło do kontaktu potencjalnego alergenu ze skórą. Niekiedy obejmuje także okolice węzłów chłonnych. Atopowe zapalenie skóry charakteryzuje się typową lokalizacją zmian chorobowych, które u starszych dzieci i dorosłych występują w zgięciach łokciowych i kolanowych, na powierzchni dłoni, na nadgarstkach i karku. U niemowląt pierwsze objawy AZS można zauważyć głównie na twarzy, szyi i owłosionej skórze głowy. Pokrzywka alergiczna może występować praktycznie na całym ciele.
  • Czas pojawienia się zmian – pokrzywka alergiczna pojawia się nagle i zwykle równie szybko ustępuje. Kontaktowe zapalenie skóry rozwija się dopiero po 24-72 godzinach od zetknięcia z czynnikiem uczulającym.

Alergia skórna – leczenie. Jak przebiega?

Najwłaściwszym postępowaniem, które powinno poprzedzać leczenie objawowe alergii skórnej, jest szczegółowa diagnostyka. Poznanie problematycznych alergenów umożliwi ich późniejsze unikanie, dając nadzieję na wyeliminowanie przykrych dolegliwości. Poza badaniem przedmiotowym i wywiadem lekarz może skierować na badania:

  • testy płatkowe naskórkowe wykrywające alergeny kontaktowe, pokarmowe i wziewne,
  • próby prowokacyjne,
  • oznaczanie swoistych przeciwciał IgE oraz ogólnej puli IgE.

W niektórych przypadkach możliwe jest poddanie się immunoterapii swoistej nazywanej powszechnie odczulaniem . Jest to bardzo czasochłonne leczenie trwające kilka lat, ale daje nadzieję na nabycie tolerancji immunologicznej na uczulający czynnik, co zapobiega wystąpieniu objawów alergii.

Leczenie objawowe polega na stosowaniu leków miejscowych w postaci maści, płynów i kremów oraz przeciwalergicznych leków doustnych. W leczeniu miejscowym najważniejszą rolę odgrywają kortykosteroidy . W ostrej fazie schorzenia stosuje się początkowo silniejsze leki, a w dalszej kolejności słabsze. Użycie konkretnej postaci leku zależne jest od rodzaju zmian. Na zmiany sączące stosuje się lekkie kremy, mleczka i aerozole. W leczeniu rogowaciejących, przesuszonych obszarów skóry zaleca się tłuste maści. Na owłosioną skórę głowy przeznaczone są leki w formie płynów. W terapii schorzeń alergicznych zaleca się wybór jak najniższej działającej dawki kortykosteroidów przez jak najkrótszy okres czasu. Długotrwałe leczenie tą grupą leków może prowadzić do uszkodzenia bariery naskórkowej, przebarwień, ścieńczenia skóry i rozstępów. Alternatywą dla sterydów jest nowsza grupa leków – inhibitory kalcyneuryny . To leki o działaniu immunosupresyjnym, do których należą takrolimus i pimekrolimus . Ponieważ nie wykazują one poważnych działań niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu, mogą być nakładane na obszary szczególnie wrażliwe (twarz, okolice intymne), znalazły także zastosowanie w przewlekłym leczeniu atopowego zapalenia skóry. Czasem w przebiegu alergii skórnej dochodzi do wtórnego nadkażenia bakteryjnego lub grzybiczego, co powoduje konieczność wdrożenia antybiotykoterapii.

Czym są alergiczne choroby skóry?

Alergiczne choroby skóry to dolegliwości skórne objawiające się przewlekłymi stanami zapalnymi wywołanymi uczuleniem, ale nie tylko. Wyjątkiem jest atopowe zapalenie skóry, mające swą genezę w czynnikach genetycznych, środowiskowych oraz immunologicznych.

Przez objawy w postaci swędzącej wysypki czy ropnych krostek alergiczne choroby skóry bywają mylone z trądzikiem, świerzbem czy grzybicą. Dlatego istotna jest samoobserwacja chorego oraz udanie się do lekarza alergologa.

Zmiany skórne często pojawiają się na skutek kontaktu z alergenem. Mogą to być pyłki, kosmetyk, różnego rodzaju kremy czy nawet bransoletka. Bywa jednak że zmiany skórne pojawiają się z różnych innych powodów. Pomijając podłoże alergiczne mogą wystąpić symptomy skórne z przyczyny np. długiego przebywania na słońcu (podrażnienia skóry spowodowane promieniami UV), podrażnienia skóry spowodowane substancjami chemicznymi, występuje tu również czynnik fizyczny czy nawet mechaniczne uszkodzenie skóry.

Unikanie znanych alergenów, stosowanie kremów nawilżających i łagodzących, a w niektórych przypadkach leki przeciwhistaminowe lub kortykosteroidy, mogą być zalecane w zależności od nasilenia alergii.

Czytaj dalej...

Do chorób o podłożu alergicznym zalicza się alergiczny nieżyt nosa, atopowe zapalenie skóry, pokrzywkę, astmę, obrzęk naczynioruchowy, wyprysk kontaktowy, alergię pokarmową oraz reakcje anafilaktyczne.

Czytaj dalej...

Ryzyko wystąpienia objawów nadwrażliwości na miód jest również nieco wyższe w przypadku osób uczulonych na jad pszczeli sporadycznie może się zdarzyć, że w słoiku miodu znajdą się mikroskopijne fragmenty ciał pszczół oraz cząsteczki samego jadu.

Czytaj dalej...

Kaszka na skórze twarzy, czerwone suche plamy na policzkach, wysypka na szyi i dekolcie to tylko kilka objawów uczulenia na twarzy, które mogą wystąpić jako reakcja alergiczna na słońce, dane pokarmy, kosmetyki, środki drażniące i inne.

Czytaj dalej...