U nas zapłacisz kartą
Alergia na miód u dorosłych - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Alergia na miód – objawy u dzieci i dorosłych
Miód jest znany jako pokarm potencjalnie alergizujący i może powodować reakcje od łagodnych objawów, takich jak kaszel, do ciężkich, takich jak anafilaksja. W zależności od predyspozycji osobniczych uczulenie na miód może objawiać się na różne sposoby.
Najczęściej objawy alergii na miód manifestują się zaburzeniami dermatologicznymi i gastrycznymi. Rzadziej obserwuje się zaburzenia ze strony układu oddechowego. W szczególnych przypadkach może dojść do natychmiastowej, gwałtownej reakcji, znanej jako wstrząs anafilaktyczny.
Bardzo często osoby uczulone na miód, niedługo po jego spożyciu zauważają u siebie miejscową lub ogólną pokrzywkę, obserwują czerwonawe guzki na skórze lub wysypkę. Dodatkowo często odczuwają ogólny świąd ciała, stwierdzają również obrzęk naczynioruchowy ust, gardła, nosa i powiek. Nierzadko do objawów dermatologicznych dołączają nieomal równocześnie kłopoty gastryczne – bóle brzucha, wymioty i/lub biegunka.
Alergia na miód, według badań Helbinga, Klistala, Bauera i oraz Karakaya i Kalyoncu, może prowadzić również do wystąpienia zaburzeń w układzie oddechowym. Objawiają się one obrzękiem śluzówki w nosie, wyciekiem przezroczystej wydzieliny z nosa, obrzękiem gardła, dusznością, kaszlem, a także skurczem oskrzeli.
Czy sam miód uczula?
Co ciekawe, reakcji alergicznej na miód, nie wywołuje sam pszczeli wytwór. Miód jako produkt żywnościowy powiązany jest z alergiami pokarmowymi, a zwiększone spożycie miodu może zwiększyć częstotliwość występowania reakcji alergicznych związanych z miodem. Alergenność miodu związana jest przede wszystkiem z domieszką różnych substancji, które wchodzą w skład tego słodkiego przysmaku.
Miód w swoim składzie zawiera wiele składników pochodzących od pszczół (między innymi jad pszczeli i inne wydzieliny gruczołów tych błonkoskrzydłych owadów), a także substancje związane z żerowaniem tych pożytecznych owadów (nektar kwiatowy i pyłki).
Po poddaniu analizie przekrojowych badań dotyczących alergii na miód uznano, że bardzo często wywoływana jest ona przez pyłek kwiatowy drzew, roślin i traw za pośrednictwem białka pszczół (w duże mierze jadu pszczelego). Do wystąpienia alergii przyczynia się również żywność pochodzenia roślinnego (takie jak: korzeń selera, jabłka, orzechy – zwłaszcza laskowe, wanilia i wiórki kokosowe). Alergię na miód mogą powodować także leki, kosmetyki i środki myjące.
Za wywoływanie stanów alergicznych odpowiedzialne są ziarna pyłku kwiatowego wielu roślin – głównie drzew (brzoza brodawkowata, leszczyna pospolita, oliwka europejska), roślin zielnych z rodziny złożonych (słonecznik zwyczajny, bylica piołun, złocień maruna, mniszek lekarski, nawłoć pospolita, ambrozja bylicolistna) i traw (tymotka siewna, życica trwała).
Co zrobić przy uczuleniu na miód?
Czy da się wyleczyć alergię na miód? W procesie leczenia można łagodzić objawy uczulenia, a jedynym sposobem ułatwiającym wyleczenie alergii jest odczulanie. Jakakolwiek kuracja powinna być zawsze przeprowadzana pod kontrolą lekarza i zgodnie z jego zaleceniami.
Co zrobić po zaobserwowaniu uczulenia na miód? Jeśli zauważymy niepokojące objawy po spożyciu miodu należy go przede wszystkim wyeliminować z diety.
Początkiem całego procesu leczenia uczulenia na miód jest wykonanie testów alergicznych. Nieprzyjemne objawy łagodzone są lekami przeciwalergicznymi (antyhistaminowymi), których zadaniem jest blokowanie substancji pośredniczących w przebiegu reakcji alergicznej.
Niektórzy stosują metodę, polegająca na odczulaniu za pomocą miodu, ale zawsze powinna być skonsultowana z lekarzem. Taką terapię należy przeprowadzić na miesiąc lub dwa przed okresem pylenia.
Spożycie miodu rozpoczynamy od minimalnych dawek, które stopniowo zwiększamy, ale tylko pod nadzorem lekarza.
Po osiągnięciu założonej maksymalnej dawki z powrotem przechodzimy do dawki początkowej. Pamiętajmy jednak, że ta terapia nie w każdym przypadku jest bezpieczna i nie może być przeprowadzana samodzielnie, bez nadzoru lekarza.
Jak często występuje alergia na miód?
Uczulenie na miód nie należy do powszechnie spotykanych alergii. Najczęściej dotyka osób borykających się z innymi rodzajami uczuleń – wśród ludzi zdrowych nie występuje niemal wcale, natomiast wśród chorych cierpiących na różne przewlekłe dolegliwości ze strony układu oddechowego (np. astma, sezonowe zapalenie błon śluzowych – tzw. katar sienny) – miód uczula mniej niż 2 na 1000 osób.
Nieco częściej reakcję alergiczną na miód wykazują chorzy z nietolerancjami pokarmowymi – ok. 2% w przypadku dorosłych oraz niecałe 6% w przypadku dzieci poniżej 1. roku życia. W skali społeczeństwa alergia na miód jest problemem marginalnym, choć uciążliwym dla tych, którzy zmuszeni są do unikania produktów pszczelich.
Jeśli odczuwasz typowe objawy alergii pokarmowych i podejrzewasz kilka produktów, sprawdź najpierw te pozostałe – uczulenie na miód to jedna najrzadziej spotykanych nadwrażliwości, a zatem jest bardzo mało prawdopodobne, iż znajdziesz się w gronie pechowców niemogących się cieszyć jego smakiem.
Sam miód nie ma właściwości uczulających – alergię mogą wywołać drobinki, które w naturalny sposób przedostają się do niego, przeważnie w niewielkich ilościach. Poszukiwanie tych składników miodu, które powodują występowanie reakcji alergicznych, rozpocząć należy od pyłku kwiatowego – to on odpowiada za większość uczuleń, podobnie jak pyłki drzew i traw. Alergię wziewną na pyłki wykazuje ok. 12% społeczeństwa i należy ona do najczęściej występujących w Polsce uczuleń. Nie u każdego przybiera ona taką samą postać – większość chorych odczuwa objawy w postaci sezonowego kataru czy obrzęku spojówek. Tylko u niewielu osób uczulenie przybiera poważniejszą formę. Do roślin miododajnych, których pyłki mogą mieć właściwości uczulające, należą przede wszystkim słonecznik, nawłoć, mniszek lekarski, złocień oraz bylica.
