U nas zapłacisz kartą
Alergia na miód u dorosłych - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Uczulenie na miód – objawy
Jak rozpoznać, że mam alergię na miód? Same objawy są dość typowe dla uczuleń – problematyczne może się okazać raczej wywnioskowanie, że to właśnie miód spowodował ich wystąpienie.
Najczęściej pojawiają się symptomy o charakterze dermatologicznym: obrzęk powiek i ust, miejscowa lub ogólna pokrzywka i świąd. Mogą również wystąpić objawy gastryczne, takie jak ból brzucha, biegunka i wymioty. Rzadziej dochodzi do reakcji ze strony układu oddechowego – kataru, kaszlu, duszności. Należy przy tym pamiętać, że każdy z wymienionych objawów wystąpi u mniej niż 1 osoby na 1000, cierpiącej już z powodu innych alergii.
Jeśli zdiagnozowano u ciebie alergię na miód – jeszcze nie wszystko stracone. Jeśli objawy nie są nasilone, możesz spróbować kuracji odczulającej. Polega ona na podawaniu w kontrolowanych warunkach (np. w gabinecie zabiegowym lub w domu, ściśle według zaleceń lekarza) bardzo małych dawek miodu. Najczęściej jest to miód wielokwiatowy z najbliższej okolicy, zawiera on bowiem prawdopodobnie te pyłki, na które twój organizm reaguje uczuleniem.
Odczulanie za pomocą miodu należy rozpocząć na ok. 2 miesiące przed okresem pylenia roślin mogących powodować alergie. Wychodzi się od niewielkiej dawki (nie więcej, niż łyżeczka), która będzie zwiększana wraz z biegiem kuracji, w tempie odpowiadającym oswajaniu się organizmu z alergenem. Zamiast spożywania miodu płynnego, można wybrać inną formę odczulania – np. żucie tzw. miodu sekcyjnego, czyli czystego plastra wypełnionego świeżym, nieodwirowanym miodem.
Co ciekawe, miód może służyć jako pomoc osobom uczulonym na inne alergeny – z uwagi na swoje właściwości odkażające i olejki eteryczne, sprawdza się w leczeniu objawów takich jak katar sienny czy astma – o ile nie są one spowodowane przez pyłki.
Uczulenie na miód jest zjawiskiem bardzo rzadkim. Spośród popularnych zamienników cukru, znacznie częściej reakcje alergiczne wywołują ksylitol oraz sztuczne słodziki (np. aspartam). Różne odmiany miodu wywierają określony, pozytywny wpływ na organizm i znajdują zastosowanie nie tylko w kuchni, ale także w medycynie naturalnej i kosmetologii. Jeśli jednak podejrzewasz, że to właśnie miód wywołuje u ciebie nieprzyjemne objawy – podziel się tymi wątpliwościami ze swoim lekarzem.
Uczulenie na miód: jak powstaje miód?
Miód pszczeli powstaje z nektaru kwiatów – to tzw. miód nektarowy, albo soku z żywych części roślin - to tzw. miód spadziowy. Trzecim rodzajem są miody mieszane: nektarowo-spadziowe lub spadziowo-nektarowe, które, jak nazwy wskazują, mają większą lub mniejszą zawartość jednego lub drugiego składnika.
W procesie tworzenia się miodu największe znaczenie ma… pożytek. Tak właśnie nazywana jest roślina będąca w przekonaniu pszczoły najlepszym źródłem nektaru lub spadzi. Kiedy pszczoła – zwiadowczyni go odnajdzie, wraca do ula i odpowiednim tańcem informuje pszczoły-zbieraczki, w którym kierunku się udać, aby ten pożytek znaleźć, a także jakiego rodzaju jest to pożytek i jak go jest dużo.
Pszczoły-zbieraczki zbierają nektar lub spadź – zwane nakropem - do specjalnego zbiornika, tzw. wola miodowego i po powrocie do ula oddają go pszczołom-robotnicom. Uwalniając nektar lub spadź z wola oddają także przy tym swoje własne, cenne dla nas enzymy pszczele.
Następnie nakrop magazynowany jest w komórkach plastra, w których dojrzewa, a gdy jest gotowy pszczoły pokrywają go tzw. zasklepem. Chroni on miód przed zawilgotnieniem, zepsuciem i różnego rodzaju zanieczyszczeniemi.
Podczas dojrzewania nakrop jest cały czas przenoszony z miejsca na miejsce, a więc wzbogacany w pszczele enzymy. To dlatego dojrzały miód zawiera zamiast sacharozy cukry proste: glukozę i fruktozę, a także więcej kwasów organicznych i substancji bakteriostatycznej – inhibiny.
To właśnie dzięki inhibinie miód ma właściwości bakteriobójcze i uważany jest za jeden z najlepszych produktów wzmacniających odporność naszego organizmu. Inhibina bowiem hamuje namnażanie się i rozwój drobnoustrojów chorobotwórczych.
Uczulenie na produkty pochodzenia pszczelego
Nie tylko miód wywołuje reakcje alergiczne, ale także inne produkty pochodzenia pszczelego. Zaliczamy do nich:
- propolis, czyli kit pszczeli - to substancja żywiczna, którą pszczoły zbierają z pąków drzew. Jest dla nich budulcem, ale także działa antybakteryjnie. Z propolisu produkuje się maści, kremy i nalewki. U osób uczulonych na miód wywołuje takie same reakcje alergiczne, czyli wysypkę, świąd czy problemy żołądkowe,
- pyłek pszczeli - to zebrany i formatowany przez pszczoły pyłek kwiatowy, który może uczulać osoby z alergią na miód. Wywołuje takie same objawy, jak przy uczuleniu na miód,
- pierzga - pokarm pszczół, który jest mieszaniną pyłku kwiatowego transportowanego do ula z miodem i śliną pszczół. Najczęściej wykorzystywana jest do sporządzania naparów, ale może wywołać reakcję alergiczną (swędzenie skóry, uszu, gardła, wysypkę),
- mleczko pszczele - to wydzielina, którą karmione są larwy pszczół. Działa antybakteryjnie i wzmacniająco. Najczęściej przyjmowane jest w postaci płynnej, tabletek lub syropów. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na produkty pszczele. Typowymi objawami jego nietolerancji są wymioty, biegunka, nudności i ból brzucha.
Bibliografia
- B. Kędzia, E. Holderna-Kędzia „Alergenne działanie miodu pszczelego”, Acta Agrobotanica, 59(1), 2006
- J. Matysiak, Z. J. Kokot „Alergia na jad pszczeli u pszczelarzy”, Alergia Astma Immunologia-przegląd kliniczny, 22(1), 5-11, 2017
- A. Tichonow, I. Bondarenko, L. Jarnych i inni „Miód naturalny w medycynie i farmacji (Pochodzenie, właściwości, zastosowanie, preparaty lecznicze)” monografia pod redakcją akademika Ukraińskiej Akademii Nauk A. I. Tichonowa, 2017 r.,
- „Pyłek kwiatowy w produktach pszczelich”, praca zbiorowa, Alergoprofil, 11(2) 2015, s. 41-44
- H. Szajewska, P. Socha, A. Horvath, A. Rybak i inni „ Zasady żywienia zdrowych niemowląt. Zalecenia PTGHiŻD”
- W. Kowalczyk, K. Lis, Z. Bartuzi „Diagnostyka alergii na jad pszczoły miodnej”, Alergia Astma Immunologia 2022, 27 (1): 12-22.
Alergia na miód – naprawdę rzadki rodzaj nadwrażliwości
Alergia na miód jest jedną z rzadziej spotykanych alergii pokarmowych. Choć miód uważany jest za pokarm potencjalnie alergizujący, samych przypadków alergii na miód odnotowuje się naprawdę niewiele. Rzeczywista częstotliwość występowania alergii na miód nie jest znana, ale szacuje się ją na
Bardzo często alergia na miód towarzyszy osobom borykającym się z sezonowym zapaleniem błon śluzowych i spojówek, za które odpowiedzialne są pyłki roślin. Pacjenci z alergią na miód prawie zawsze mają również stwierdzone alergie pokarmowe.
W 1999 roku tureccy lekarze Karakaya i Kalyoncu przeprowadzili badania dotyczące alergii na miód na reprezentatywnej grupie studentów. Badaniu poddano 4 331 zupełnie zdrowych osób oraz 3810 młodych ludzi cierpiących na choroby dróg oddechowych (także o podłożu alergicznym). W grupie zdrowych studentów u nikogo nie wykazano alergii. Wśród osób borykających się z chorobami dróg oddechowych, uczulenie na miód potwierdzono zaledwie w siedmiu przypadkach (0,18 proc.).
Wspomniany turecki duet lekarzy badaniami zagadnienia alergii na miód zajmował się już wcześniej. Na przestrzeni lat 80. i 90. XX wieku, lekarze z Ankary starali się ustalić, jaki odsetek społeczeństwa może być uczulony na miód. Szukali także korelacji między innymi chorobami a nadwrażliwością na miód. W swoich poprzednich badaniach Karakaya testom poddał 275 osób z nadwrażliwością na pyłki roślin i z sezonowym zapaleniem błon śluzowych nosa oraz spojówek. W rezultacie w wybranej grupie znalazł dwie osoby z nadwrażliwością (0,73 proc.)
Alergia na miód najczęściej współistnieje z nadwrażliwością na pyłki brzozy brodawkowatej, leszczyny pospolitej, oliwki europejskiej, słonecznika zwyczajnego, bylicy piołun, złocienia maruny, mniszka lekarskiego, nawłoci pospolitej, ambrozji bylicolistnej, tymotki siewnej i życicy trwałej.
