U nas zapłacisz kartą
Alergia na miód u dorosłych - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Co zrobić przy uczuleniu na miód?
Czy da się wyleczyć alergię na miód? W procesie leczenia można łagodzić objawy uczulenia, a jedynym sposobem ułatwiającym wyleczenie alergii jest odczulanie. Jakakolwiek kuracja powinna być zawsze przeprowadzana pod kontrolą lekarza i zgodnie z jego zaleceniami.
Co zrobić po zaobserwowaniu uczulenia na miód? Jeśli zauważymy niepokojące objawy po spożyciu miodu należy go przede wszystkim wyeliminować z diety.
Początkiem całego procesu leczenia uczulenia na miód jest wykonanie testów alergicznych. Nieprzyjemne objawy łagodzone są lekami przeciwalergicznymi (antyhistaminowymi), których zadaniem jest blokowanie substancji pośredniczących w przebiegu reakcji alergicznej.
Niektórzy stosują metodę, polegająca na odczulaniu za pomocą miodu, ale zawsze powinna być skonsultowana z lekarzem. Taką terapię należy przeprowadzić na miesiąc lub dwa przed okresem pylenia.
Spożycie miodu rozpoczynamy od minimalnych dawek, które stopniowo zwiększamy, ale tylko pod nadzorem lekarza.
Po osiągnięciu założonej maksymalnej dawki z powrotem przechodzimy do dawki początkowej. Pamiętajmy jednak, że ta terapia nie w każdym przypadku jest bezpieczna i nie może być przeprowadzana samodzielnie, bez nadzoru lekarza.
Przyczyny alergii na miód - objawy reakcji na alergeny
Piękny, złocisty miód jest bez wątpienia jednym z najbardziej pożądanych produktów naturalnych. Niestety, dla niektórych osób może on stanowić poważne zagrożenie ze względu na reakcje alergiczne. Alergia na miód jest spowodowana przez obecność w nim białek i innych związków chemicznych, na które układ odpornościowy reaguje w nieprawidłowy sposób.
Wśród głównych przyczyn alergii na miód wymienia się najczęściej białka pszczele, takie jak wosk pszczeli i jad pszczeli. Ponadto, alergenami mogą być pyłki kwiatowe obecne w miodzie, a także cząsteczki substancji chemicznych pochodzących z roślin, które pszczoły zbierają podczas produkcji miodu.
Objawy reakcji alergicznej na miód mogą być różnorodne i występować z różnym nasileniem. Najczęstsze z nich to swędzenie i wysypka skórna, obrzęk warg, języka i gardła, a także nudności, wymioty i biegunka. W poważnych przypadkach może dojść do wstrząsu anafilaktycznego, który stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia.
Warto pamiętać, że objawy alergii na miód mogą pojawić się nawet po spożyciu niewielkiej ilości tego produktu lub po kontakcie ze skórą lub drogami oddechowymi. Dlatego tak ważne jest uważne obserwowanie swojego organizmu i szybka reakcja w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.
Uczulenie na miód: jak powstaje miód?
Miód pszczeli powstaje z nektaru kwiatów – to tzw. miód nektarowy, albo soku z żywych części roślin - to tzw. miód spadziowy. Trzecim rodzajem są miody mieszane: nektarowo-spadziowe lub spadziowo-nektarowe, które, jak nazwy wskazują, mają większą lub mniejszą zawartość jednego lub drugiego składnika.
W procesie tworzenia się miodu największe znaczenie ma… pożytek. Tak właśnie nazywana jest roślina będąca w przekonaniu pszczoły najlepszym źródłem nektaru lub spadzi. Kiedy pszczoła – zwiadowczyni go odnajdzie, wraca do ula i odpowiednim tańcem informuje pszczoły-zbieraczki, w którym kierunku się udać, aby ten pożytek znaleźć, a także jakiego rodzaju jest to pożytek i jak go jest dużo.
Pszczoły-zbieraczki zbierają nektar lub spadź – zwane nakropem - do specjalnego zbiornika, tzw. wola miodowego i po powrocie do ula oddają go pszczołom-robotnicom. Uwalniając nektar lub spadź z wola oddają także przy tym swoje własne, cenne dla nas enzymy pszczele.
Następnie nakrop magazynowany jest w komórkach plastra, w których dojrzewa, a gdy jest gotowy pszczoły pokrywają go tzw. zasklepem. Chroni on miód przed zawilgotnieniem, zepsuciem i różnego rodzaju zanieczyszczeniemi.
Podczas dojrzewania nakrop jest cały czas przenoszony z miejsca na miejsce, a więc wzbogacany w pszczele enzymy. To dlatego dojrzały miód zawiera zamiast sacharozy cukry proste: glukozę i fruktozę, a także więcej kwasów organicznych i substancji bakteriostatycznej – inhibiny.
To właśnie dzięki inhibinie miód ma właściwości bakteriobójcze i uważany jest za jeden z najlepszych produktów wzmacniających odporność naszego organizmu. Inhibina bowiem hamuje namnażanie się i rozwój drobnoustrojów chorobotwórczych.
Czy sam miód uczula?
Co ciekawe, reakcji alergicznej na miód, nie wywołuje sam pszczeli wytwór. Miód jako produkt żywnościowy powiązany jest z alergiami pokarmowymi, a zwiększone spożycie miodu może zwiększyć częstotliwość występowania reakcji alergicznych związanych z miodem. Alergenność miodu związana jest przede wszystkiem z domieszką różnych substancji, które wchodzą w skład tego słodkiego przysmaku.
Miód w swoim składzie zawiera wiele składników pochodzących od pszczół (między innymi jad pszczeli i inne wydzieliny gruczołów tych błonkoskrzydłych owadów), a także substancje związane z żerowaniem tych pożytecznych owadów (nektar kwiatowy i pyłki).
Po poddaniu analizie przekrojowych badań dotyczących alergii na miód uznano, że bardzo często wywoływana jest ona przez pyłek kwiatowy drzew, roślin i traw za pośrednictwem białka pszczół (w duże mierze jadu pszczelego). Do wystąpienia alergii przyczynia się również żywność pochodzenia roślinnego (takie jak: korzeń selera, jabłka, orzechy – zwłaszcza laskowe, wanilia i wiórki kokosowe). Alergię na miód mogą powodować także leki, kosmetyki i środki myjące.
Za wywoływanie stanów alergicznych odpowiedzialne są ziarna pyłku kwiatowego wielu roślin – głównie drzew (brzoza brodawkowata, leszczyna pospolita, oliwka europejska), roślin zielnych z rodziny złożonych (słonecznik zwyczajny, bylica piołun, złocień maruna, mniszek lekarski, nawłoć pospolita, ambrozja bylicolistna) i traw (tymotka siewna, życica trwała).
Alergia na miód – objawy u dzieci i dorosłych
Miód jest znany jako pokarm potencjalnie alergizujący i może powodować reakcje od łagodnych objawów, takich jak kaszel, do ciężkich, takich jak anafilaksja. W zależności od predyspozycji osobniczych uczulenie na miód może objawiać się na różne sposoby.
Najczęściej objawy alergii na miód manifestują się zaburzeniami dermatologicznymi i gastrycznymi. Rzadziej obserwuje się zaburzenia ze strony układu oddechowego. W szczególnych przypadkach może dojść do natychmiastowej, gwałtownej reakcji, znanej jako wstrząs anafilaktyczny.
Bardzo często osoby uczulone na miód, niedługo po jego spożyciu zauważają u siebie miejscową lub ogólną pokrzywkę, obserwują czerwonawe guzki na skórze lub wysypkę. Dodatkowo często odczuwają ogólny świąd ciała, stwierdzają również obrzęk naczynioruchowy ust, gardła, nosa i powiek. Nierzadko do objawów dermatologicznych dołączają nieomal równocześnie kłopoty gastryczne – bóle brzucha, wymioty i/lub biegunka.
Alergia na miód, według badań Helbinga, Klistala, Bauera i oraz Karakaya i Kalyoncu, może prowadzić również do wystąpienia zaburzeń w układzie oddechowym. Objawiają się one obrzękiem śluzówki w nosie, wyciekiem przezroczystej wydzieliny z nosa, obrzękiem gardła, dusznością, kaszlem, a także skurczem oskrzeli.
