U nas zapłacisz kartą
Alergia na miód u dorosłych - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Przyczyny alergii na miód - objawy reakcji na alergeny
Piękny, złocisty miód jest bez wątpienia jednym z najbardziej pożądanych produktów naturalnych. Niestety, dla niektórych osób może on stanowić poważne zagrożenie ze względu na reakcje alergiczne. Alergia na miód jest spowodowana przez obecność w nim białek i innych związków chemicznych, na które układ odpornościowy reaguje w nieprawidłowy sposób.
Wśród głównych przyczyn alergii na miód wymienia się najczęściej białka pszczele, takie jak wosk pszczeli i jad pszczeli. Ponadto, alergenami mogą być pyłki kwiatowe obecne w miodzie, a także cząsteczki substancji chemicznych pochodzących z roślin, które pszczoły zbierają podczas produkcji miodu.
Objawy reakcji alergicznej na miód mogą być różnorodne i występować z różnym nasileniem. Najczęstsze z nich to swędzenie i wysypka skórna, obrzęk warg, języka i gardła, a także nudności, wymioty i biegunka. W poważnych przypadkach może dojść do wstrząsu anafilaktycznego, który stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia.
Warto pamiętać, że objawy alergii na miód mogą pojawić się nawet po spożyciu niewielkiej ilości tego produktu lub po kontakcie ze skórą lub drogami oddechowymi. Dlatego tak ważne jest uważne obserwowanie swojego organizmu i szybka reakcja w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.
Alergia na miód – objawy u dzieci i dorosłych
Miód jest znany jako pokarm potencjalnie alergizujący i może powodować reakcje od łagodnych objawów, takich jak kaszel, do ciężkich, takich jak anafilaksja. W zależności od predyspozycji osobniczych uczulenie na miód może objawiać się na różne sposoby.
Najczęściej objawy alergii na miód manifestują się zaburzeniami dermatologicznymi i gastrycznymi. Rzadziej obserwuje się zaburzenia ze strony układu oddechowego. W szczególnych przypadkach może dojść do natychmiastowej, gwałtownej reakcji, znanej jako wstrząs anafilaktyczny.
Bardzo często osoby uczulone na miód, niedługo po jego spożyciu zauważają u siebie miejscową lub ogólną pokrzywkę, obserwują czerwonawe guzki na skórze lub wysypkę. Dodatkowo często odczuwają ogólny świąd ciała, stwierdzają również obrzęk naczynioruchowy ust, gardła, nosa i powiek. Nierzadko do objawów dermatologicznych dołączają nieomal równocześnie kłopoty gastryczne – bóle brzucha, wymioty i/lub biegunka.
Alergia na miód, według badań Helbinga, Klistala, Bauera i oraz Karakaya i Kalyoncu, może prowadzić również do wystąpienia zaburzeń w układzie oddechowym. Objawiają się one obrzękiem śluzówki w nosie, wyciekiem przezroczystej wydzieliny z nosa, obrzękiem gardła, dusznością, kaszlem, a także skurczem oskrzeli.
Alergia na miód – naprawdę rzadki rodzaj nadwrażliwości
Alergia na miód jest jedną z rzadziej spotykanych alergii pokarmowych. Choć miód uważany jest za pokarm potencjalnie alergizujący, samych przypadków alergii na miód odnotowuje się naprawdę niewiele. Rzeczywista częstotliwość występowania alergii na miód nie jest znana, ale szacuje się ją na
Bardzo często alergia na miód towarzyszy osobom borykającym się z sezonowym zapaleniem błon śluzowych i spojówek, za które odpowiedzialne są pyłki roślin. Pacjenci z alergią na miód prawie zawsze mają również stwierdzone alergie pokarmowe.
W 1999 roku tureccy lekarze Karakaya i Kalyoncu przeprowadzili badania dotyczące alergii na miód na reprezentatywnej grupie studentów. Badaniu poddano 4 331 zupełnie zdrowych osób oraz 3810 młodych ludzi cierpiących na choroby dróg oddechowych (także o podłożu alergicznym). W grupie zdrowych studentów u nikogo nie wykazano alergii. Wśród osób borykających się z chorobami dróg oddechowych, uczulenie na miód potwierdzono zaledwie w siedmiu przypadkach (0,18 proc.).
Wspomniany turecki duet lekarzy badaniami zagadnienia alergii na miód zajmował się już wcześniej. Na przestrzeni lat 80. i 90. XX wieku, lekarze z Ankary starali się ustalić, jaki odsetek społeczeństwa może być uczulony na miód. Szukali także korelacji między innymi chorobami a nadwrażliwością na miód. W swoich poprzednich badaniach Karakaya testom poddał 275 osób z nadwrażliwością na pyłki roślin i z sezonowym zapaleniem błon śluzowych nosa oraz spojówek. W rezultacie w wybranej grupie znalazł dwie osoby z nadwrażliwością (0,73 proc.)
Alergia na miód najczęściej współistnieje z nadwrażliwością na pyłki brzozy brodawkowatej, leszczyny pospolitej, oliwki europejskiej, słonecznika zwyczajnego, bylicy piołun, złocienia maruny, mniszka lekarskiego, nawłoci pospolitej, ambrozji bylicolistnej, tymotki siewnej i życicy trwałej.
Czy sam miód uczula?
Co ciekawe, reakcji alergicznej na miód, nie wywołuje sam pszczeli wytwór. Miód jako produkt żywnościowy powiązany jest z alergiami pokarmowymi, a zwiększone spożycie miodu może zwiększyć częstotliwość występowania reakcji alergicznych związanych z miodem. Alergenność miodu związana jest przede wszystkiem z domieszką różnych substancji, które wchodzą w skład tego słodkiego przysmaku.
Miód w swoim składzie zawiera wiele składników pochodzących od pszczół (między innymi jad pszczeli i inne wydzieliny gruczołów tych błonkoskrzydłych owadów), a także substancje związane z żerowaniem tych pożytecznych owadów (nektar kwiatowy i pyłki).
Po poddaniu analizie przekrojowych badań dotyczących alergii na miód uznano, że bardzo często wywoływana jest ona przez pyłek kwiatowy drzew, roślin i traw za pośrednictwem białka pszczół (w duże mierze jadu pszczelego). Do wystąpienia alergii przyczynia się również żywność pochodzenia roślinnego (takie jak: korzeń selera, jabłka, orzechy – zwłaszcza laskowe, wanilia i wiórki kokosowe). Alergię na miód mogą powodować także leki, kosmetyki i środki myjące.
Za wywoływanie stanów alergicznych odpowiedzialne są ziarna pyłku kwiatowego wielu roślin – głównie drzew (brzoza brodawkowata, leszczyna pospolita, oliwka europejska), roślin zielnych z rodziny złożonych (słonecznik zwyczajny, bylica piołun, złocień maruna, mniszek lekarski, nawłoć pospolita, ambrozja bylicolistna) i traw (tymotka siewna, życica trwała).
Jak często występuje alergia na miód?
Uczulenie na miód nie należy do powszechnie spotykanych alergii. Najczęściej dotyka osób borykających się z innymi rodzajami uczuleń – wśród ludzi zdrowych nie występuje niemal wcale, natomiast wśród chorych cierpiących na różne przewlekłe dolegliwości ze strony układu oddechowego (np. astma, sezonowe zapalenie błon śluzowych – tzw. katar sienny) – miód uczula mniej niż 2 na 1000 osób.
Nieco częściej reakcję alergiczną na miód wykazują chorzy z nietolerancjami pokarmowymi – ok. 2% w przypadku dorosłych oraz niecałe 6% w przypadku dzieci poniżej 1. roku życia. W skali społeczeństwa alergia na miód jest problemem marginalnym, choć uciążliwym dla tych, którzy zmuszeni są do unikania produktów pszczelich.
Jeśli odczuwasz typowe objawy alergii pokarmowych i podejrzewasz kilka produktów, sprawdź najpierw te pozostałe – uczulenie na miód to jedna najrzadziej spotykanych nadwrażliwości, a zatem jest bardzo mało prawdopodobne, iż znajdziesz się w gronie pechowców niemogących się cieszyć jego smakiem.
Sam miód nie ma właściwości uczulających – alergię mogą wywołać drobinki, które w naturalny sposób przedostają się do niego, przeważnie w niewielkich ilościach. Poszukiwanie tych składników miodu, które powodują występowanie reakcji alergicznych, rozpocząć należy od pyłku kwiatowego – to on odpowiada za większość uczuleń, podobnie jak pyłki drzew i traw. Alergię wziewną na pyłki wykazuje ok. 12% społeczeństwa i należy ona do najczęściej występujących w Polsce uczuleń. Nie u każdego przybiera ona taką samą postać – większość chorych odczuwa objawy w postaci sezonowego kataru czy obrzęku spojówek. Tylko u niewielu osób uczulenie przybiera poważniejszą formę. Do roślin miododajnych, których pyłki mogą mieć właściwości uczulające, należą przede wszystkim słonecznik, nawłoć, mniszek lekarski, złocień oraz bylica.
