U nas zapłacisz kartą
Alergia skórna na kwas foliowy - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Lek na alergię skórną. Co powinny zawierać?
Jak leczyć alergię skórną? W zależności od danej jednostki chorobowej oraz nasilenia objawów, zaleca się eliminację lub ograniczenie ekspozycji na czynniki alergizujące, a jeśli to nie pomoże wdrożyć trzeba terapię z użyciem leków przeciwhistaminowych lub glikokortykosteroidów.
Początek treści sponsorowanej
Uciążliwe objawy alergii takie jak katar, łzawienie oczu czy wysypka towarzyszą nam przez cały rok. Dobrym sposobem na zwalczanie tych dolegliwości będzie lek w postaci tabletki z bilastyną, która działa przeciwhistaminowo, hamuje powstawanie bąbli oraz zmniejsza zaczerwienienia skóry. Lek przeznaczony jest dla dorosłych oraz młodzieży od 12. roku życia. KLIKNIJ TUTAJ i sprawdź jak zmniejszyć objawy alergii.
Koniec treści sponsorowanej
Niezwykle ważną rolę w mechanizmie reakcji alergicznych odgrywa histamina. Jest to amina będąca mediatorem stanów zapalnych.
Działa ona poprzez pobudzenie tzw. receptorów H, efektem czego są skurcze mięśni gładkich, zwiększenie przepuszczalności naczyń, obrzęki, zaczerwienienia, bąble i inne zmiany skórne wraz z towarzyszącym im bólem i świądem.
Leki przeciwhistaminowe blokują receptory H1, a tym samym hamują działanie histaminy. Są one dostępne między innymi w tabletkach, kroplach doustnych, syropach, roztworach do picia, kapsułkach. Na alergie skórne zaleca się stosować leki II generacji, takie jak cetyryzyna i kilka innych podobnych.
Drugą grupę leków stanowią glikokortykosteroidy, potocznie nazywane sterydami. Są to środki hormonalne wykazujące silne działanie przeciwzapalne, a dzięki temu skutecznie łagodzące objawy między innymi alergii.
Wielu pacjentów pyta o antybiotyki na alergię skórną. Należy wyjaśnić, że substancje antybiotyczne mają działanie przeciwbakteryjne i niekiedy przeciwgrzybicze. Stosowanie ich na alergię jest zatem całkowicie bezcelowe, co więcej, może być szkodliwe. Nadużywanie tego typu leków często prowadzi do zmniejszenia ich skuteczności przy różnych infekcjach.
Choroby alergiczne - anafilaksja
- leki,
- pokarmy,
- jady owadów błonkoskrzydłych.
W Europie Środkowej najczęstszą przyczyną anafilaksji są: użądlenia przez osy, pszczoły, szerszenie lub trzmiele (50%), pokarmy (24%) w tym najczęściej orzeszki ziemne, ryby, skorupiaki oraz leki (17%).
Objawy anafilaksji
- jako pierwsze pojawiają się objawy skórne (świąd, rumień, pokrzywka),
- następnie z błon śluzowych,
- układu oddechowego (duszność),
- układu krążenia (spadek ciśnienia tętniczego krwi, utrata przytomności),
- pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha).
Objawy te rozwijają się bardzo gwałtownie, prowadząc u części pacjentów do zgonu, zwykle do 30 minut od ich pojawienia się. Niezwykle ważne jest zatem prawidłowe i szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia u pacjenta cierpiącego na anafilaksję, początkowo w miejscu zdarzenia, a następnie w szpitalu.
Leczenie anafilaksji
Choroby alergiczne zalecenia
- przebywania na łące, polu czy w lesie,
- podwórek i ogrodów, gdzie właśnie jest koszona trawa,
- otwierania okna w czasie jazdy samochodem,
- wakacji na wsi w okresie sianokosów,
- trzepania dywanów, zasłon, ubrań.
Zalecenia dla dzieci i kobiet w ciąży
- kobiety w ciąży i dzieci powinny unikać ekspozycji na dym tytoniowy oraz alergeny zawodowe
- kobiety w ciąży i matki karmiące piersią nie powinny stosować diet eliminacyjnych
- nie należy ograniczać kontaktu niemowląt i dzieci w wieku przedszkolnym ze zwierzętami domowymi, ponieważ nie zmniejsza to ryzyka rozwoju alergii u dzieci
- wczesny kontakt z psem lub kotem może zapobiec rozwojowi alergii.
Odpowiednio wczesne rozpoznanie alergii umożliwia jej właściwe leczenie i zwiększa szansę chorego na funkcjonowanie bez uporczywych dolegliwości.
Uczulenie na twarzy, czerwone plamy a alergie pokarmowe i wziewne
W wyniku pojawienia się alergii pokarmowej lub wziewnej na skórze może wystąpić wysypka alergiczna. Wśród alergenów wziewnych, najczęściej uczulają: pyłki roślin wiatropylnych, zarodniki pleśni, sierść zwierząt, roztocze kurzu domowego. Alergeny pokarmowe zwykle związane są z nieprawidłową odpowiedzią układu odpornościowego człowieka na białka zawarte w:
- mleku,
- jajach,
- orzeszkach ziemnych,
- orzecha
- orzechach z drzew orzechowych (orzechy włoskie, orzechy pekan, orzechy laskowe, pistacje, migdały). Uczulenie na jeden rodzaj orzechów zwiększa ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej na inne orzechy,
- sezamie i produktach z niego otrzymanych (np. olej sezamowy królujący w kuchni azjatyckiej),
- soi,
- pszenicy,
- rybach,
- skorupiakach (np. krewetki, kraby i homary).
Alergie pokarmowe, poza objawami ze strony układu oddechowego lub pokarmowego, wywołują swędzącą wysypkę pod postacią pokrzywki, czyli zaczerwienionych, silnie swędzących lub piekących bąbli.
Należy mieć na uwadze, że każdy alergen może doprowadzić do reakcji anafilaktycznej, która jest stanem zagrożenia życia, dlatego trzeba czytać etykiety umieszczone na produktach spożywczych, by nie przeoczyć nieświadomej konsumpcji czynnika wyzwalającego ostrą odpowiedź immunologiczną organizmu. Największe niebezpieczeństwo wywołania reakcji anafilaktycznej stwarzają orzeszki ziemne i orzechy drzewne. Skórnym objawem anafilaksji jest nagle pojawiająca się pokrzywka.
