U nas zapłacisz kartą
Alergia skórna na kwas foliowy - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Domowe sposoby na alergię skórną. Co stosować?
Najskuteczniejsze domowe sposoby na alergię to unikanie kontaktu z substancjami powodującymi bezpośrednie reakcje uczuleniowe, takimi jak nikiel czy lateks, a także eliminacja z diety składników zawierających alergeny szkodliwe dla danej osoby.
Tego typu postępowanie wpisuje się we wszystkie rekomendacje naukowe. Pozostałe metody mogą stanowić wsparcie dla profesjonalnego leczenia, aczkolwiek nie zastępują go.
Są też takie, które są zupełnie nieskuteczne, a przynajmniej brak jest dowodów na ich efektywność.
Istnieje szereg roślin leczniczych, których stosowanie może łagodzić objawy, działając przeciwhistaminowo, przeciwświądowo, kojąco, nawilżająco.
Wśród produktów przynoszących ulgę w alergiach skórnych wymieniane są między innymi:
- olej z czarnuszki,
- oczar wirginijski,
- ocet jabłkowy,
- aloes,
- rumianek,
- melisa,
- miód.
Ale uwaga. Niektóre z nich same mogą uczulać - tak jest choćby w przypadku rumianku, który można pić, ale stosować też do przemywania skóry.
W tym drugim przypadku zaleca się wykonać próbę na małym fragmencie ciała. Alergizujący sam w sobie jest też miód, jednak stosowany w niewielkich dawkach może działać korzystnie, przy okazji zwiększając tolerancję organizmu (odczulanie).
Co jest dobre na alergie skórne ponadto? Warto wdrożyć specjalną dietę przeciwhistaminową, która ma na celu zmniejszenie podaży produktów żywnościowych zawierających histaminę, bądź też stymulujących jej wyrzut w organizmie.
Do pierwszej grupy należą między innymi sery długodojrzewające oraz ryby o ciemnym mięsie, do drugiej zaś m.in. czekolada, orzechy, szpinak, pomidory, truskawki.
Wielu pacjentów pyta o tabletki na alergie skórne bez recepty. Należą do tej grupy niektóre leki przeciwhistaminowe (szczegóły poniżej) a nawet sterydowe.
Przyczyny alergii skórnej
Powstawanie zmian alergicznych na skórze może mieć przeróżne przyczyny. Alergia skórna na szyi, twarzy i rękach najczęściej pojawia się w wyniku kontaktu z alergenem. Najczęściej uczulają kosmetyki (np. składniki kompozycji zapachowych), proszki do prania, detergenty oraz metale znajdujące się w biżuterii lub elementach ubrania (głównie nikiel). Jednym z najsilniejszych alergenów jest formaldehyd, który można znaleźć nie tylko w kosmetykach (np. w lakierach do paznokci i antyperspirantach) oraz detergentach, ale i w tkaninach, klejach i farbach. Ponadto objawy na skórze mogą pojawić się jako reakcja organizmu na alergeny pokarmowe (głównie produkty mleczne, jaja, zboża, owoce, skorupiaki, a także konserwanty i barwniki), stosowane leki (np. kwas acetylosalicylowy), a także na ekspozycję na promienie słoneczne, niektóre rośliny (np. trujący bluszcz) oraz na ukąszenia owadów. Należy jednak pamiętać, że alergeny wziewne przyczyniające się przede wszystkim do takich objawów jak cieknący katar, uczucie zatkanego nosa oraz zaczerwienienie i łzawienie oczu, mogą również wywoływać reakcje skórne! Posiadacze zwierząt domowych w przypadku pojawienia się wysypki lub bąbli pokrzywkowych powinni się skonsultować ze specjalistą, gdyż może to być alergia skórna na kota lub alergia skórna na psa. Takie objawy może również dawać alergia skórna na kurz i alergia skórna na pyłki (roztocza kurzu domowego czy też pyłki mogą działać jak alergeny kontaktowe).
Jak objawia się alergia skórna? Najczęściej są to czerwone plamy na skórze, pokrzywka (bladoróżowe bąble pokrzywkowe), wysypka (w postaci czerwonych grudek, z których może sączyć się wydzielina), krosty i wykwity ropne (przypominające zmiany trądzikowe), a ponadto uczucie napięcia i pieczenia skóry, uciążliwy świąd i obrzęk naczynioruchowy. W wyniku reakcji alergicznej skóra staje się szorstka, nierzadko się łuszczy, ponadto może dochodzić do jej twardnienia i pękania. Powikłaniem reakcji alergicznych są powstałe wskutek drapania swędzącej skóry uszkodzenia naskórka i rany (zachodzi wówczas ryzyko zakażenia) i przebarwienia. Najczęściej alergia skórna ma charakter miejscowy, jednak w wyniku silnej reakcji może dojść do objawów ogólnoustrojowych i wstrząsu anfilaktycznego.
Choroby alergiczne - alergiczny nieżyt nosa (ANN)
- wyciekiem wodnistej wydzieliny z nosa,
- uczuciem zatkania nosa,
- kichaniem,
- świądem,
- objawami zapalenia spojówek.
Stan zapalny występuje w dwóch postaciach: całorocznej (wywołana przez alergeny wewnątrzdomowe, np. roztocze kurzu domowego) i sezonowej (wywołana np. przez ziarna pyłku roślin).
ANN w największym odsetku dotyka dzieci w wieku 6–7 lat, częściej w miastach niż na terenach wiejskich. W badaniu pacjenta lekarz obserwuje obrzęk i zaczerwienienie błony śluzowej nosa oraz dużą ilość śluzowej wydzieliny w przewodach nosowych, a także przekrwienie spojówek.
Leczenie ANN
Leczenie alergicznego nieżytu nosa polega na eliminacji uczulającego alergenu i farmakoterapii (donosowe glikokortykosteroidy, leki przeciwhistaminowe). Immunoterapia swoista jest jedyną metodą leczenia przyczynowego.
Choroby alergiczne - astma oskrzelowa
- napadową dusznością,
- kaszlem,
- świszczącym oddechem.
Cechą charakterystyczną astmy jest nadreaktywność oskrzeli, czyli nagłe i odwracalne upośledzenie przepływu powietrza przez oskrzela pod wpływem różnych bodźców drażniących. W miarę progresji choroby dochodzi do przebudowy płuc i postępującej dysfunkcji układu oddechowego. Astma rozwija się zarówno na podłożu genetycznym oraz pod wpływem czynników środowiskowych.
Czynniki ryzyka rozwoju astmy
- osobnicza skłonność do nadmiernej produkcji przeciwciał IgE (czyli atopia),
- nadreaktywność oskrzeli,
- infekcje wirusowe układu oddechowego,
- inne choroby alergiczne, np. ANN, AZS, alergia pokarmowa,
- ekspozycja zarówno czynna, jak i bierna na dym tytoniowy,
- zanieczyszczenie powietrza.
Podstawowym badaniem, służącym do potwierdzenia rozpoznania choroby, jest badanie spirometryczne, w którym ocenia się stopień zwężenia oskrzeli i jej odwracalność.
Leczenie astmy oskrzelowej
Leczenie astmy trwa najczęściej przez całe życie. Podstawą terapii są tutaj glikokortykosteroidy i leki rozszerzające oskrzela.
