U nas zapłacisz kartą
Alergia skórna na kwas foliowy - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Lek na alergię skórną. Co powinny zawierać?
Jak leczyć alergię skórną? W zależności od danej jednostki chorobowej oraz nasilenia objawów, zaleca się eliminację lub ograniczenie ekspozycji na czynniki alergizujące, a jeśli to nie pomoże wdrożyć trzeba terapię z użyciem leków przeciwhistaminowych lub glikokortykosteroidów.
Początek treści sponsorowanej
Uciążliwe objawy alergii takie jak katar, łzawienie oczu czy wysypka towarzyszą nam przez cały rok. Dobrym sposobem na zwalczanie tych dolegliwości będzie lek w postaci tabletki z bilastyną, która działa przeciwhistaminowo, hamuje powstawanie bąbli oraz zmniejsza zaczerwienienia skóry. Lek przeznaczony jest dla dorosłych oraz młodzieży od 12. roku życia. KLIKNIJ TUTAJ i sprawdź jak zmniejszyć objawy alergii.
Koniec treści sponsorowanej
Niezwykle ważną rolę w mechanizmie reakcji alergicznych odgrywa histamina. Jest to amina będąca mediatorem stanów zapalnych.
Działa ona poprzez pobudzenie tzw. receptorów H, efektem czego są skurcze mięśni gładkich, zwiększenie przepuszczalności naczyń, obrzęki, zaczerwienienia, bąble i inne zmiany skórne wraz z towarzyszącym im bólem i świądem.
Leki przeciwhistaminowe blokują receptory H1, a tym samym hamują działanie histaminy. Są one dostępne między innymi w tabletkach, kroplach doustnych, syropach, roztworach do picia, kapsułkach. Na alergie skórne zaleca się stosować leki II generacji, takie jak cetyryzyna i kilka innych podobnych.
Drugą grupę leków stanowią glikokortykosteroidy, potocznie nazywane sterydami. Są to środki hormonalne wykazujące silne działanie przeciwzapalne, a dzięki temu skutecznie łagodzące objawy między innymi alergii.
Wielu pacjentów pyta o antybiotyki na alergię skórną. Należy wyjaśnić, że substancje antybiotyczne mają działanie przeciwbakteryjne i niekiedy przeciwgrzybicze. Stosowanie ich na alergię jest zatem całkowicie bezcelowe, co więcej, może być szkodliwe. Nadużywanie tego typu leków często prowadzi do zmniejszenia ich skuteczności przy różnych infekcjach.
Alergia skórna u dzieci. Jak ją rozpoznać?
Alergia skórna u dzieci może być powodowana różnymi czynnikami, w tym także kontaktowymi.
Najczęściej jednak w tym kontekście wspomina się o atopowym zapaleniu skóry. AZS jest schorzeniem, które towarzyszy człowiekowi przez całe życie, ale występuje w trzech dających się wyodrębnić fazach: niemowlęcej, dziecięcej i dorosłej.
Często jego objawy są obserwowane już około 3-4 miesiąca życia.
Co niezwykle ważne, główną przyczyną występowania objawów AZS u najmłodszych są pojawiające się wtedy pierwsze alergie pokarmowe, w tym w szczególności na alergia na białka mleka krowiego, ale też na inne produkty, które są stopniowo wprowadzane do diety po szóstym miesiącu życia. Dlatego też zagadnienia te często rozpatruje się łącznie.
Oprócz tego należy pamiętać, że problemy dermatologiczne związane z niewłaściwą odpowiedzią na składniki pożywienia mogą się objawiać w inny sposób, bez związku z AZS.
Jak rozpoznać tego typu alergię skórną u dziecka? Na co należy zwrócić uwagę?
Objawy alergii skórnej u dzieci
Związana z AZS alergia skórna u niemowlaka daje bardzo charakterystyczne objawy. Typowy dla pierwszej fazy choroby jest ostry stan zapalny skóry ze zmianami grudkowo-pęcherzykowymi na podłożu rumieniowym, z których następnie powstają nadżerki i strupy.
W klasycznych przypadkach wykwity najczęściej lokalizują się na policzkach i owłosionej skórze głowy, ale w cięższych przypadkach mogą obejmować całą twarz, tułów, pośladki oraz kończyny. Towarzyszą temu uczucie niepokoju, rozdrażnienie oraz bezsenność.
Faza druga, czyli dziecięca, stanowi kontynuację niemowlęcej, bądź też choroba objawia się wówczas po raz pierwszy. Typowe na tym etapie są ogniska rumieniowe z niewielkimi grudkami, nadżerkami i przeczosami.
Są one umiejscowione przede wszystkim na zgięciach łokci i kolan, a także na nadgarstkach, dłoniach, stopach oraz karku. Tego typu alergia skórna u dziecka powoduje też bardzo silny świąd, który u maluchów po ukończeniu pierwszego roku życia powoduje rozdrapywanie skóry.
Przyczyny alergii skórnej
Przyczyny alergii skórnej są bardzo zróżnicowane. Najczęściej nieprawidłową reakcję wywołuje bezpośredni kontakt ciała z metalami, chemikaliami, składnikami pożywienia oraz roślinami.
Dobrze obrazuje to zestawienie ICD10, gdzie w kolejnych podkategoriach wyróżnione są różne typy alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, występującego w odpowiedzi na:
- metale,
- substancje klejące,
- kosmetyki,
- leki
- barwniki
- inne środki chemiczne,
- pokarmy,
- rośliny.
W praktyce do czynników silnie alergizujących należą między innymi nikiel, chrom, cynk, kobalt, guma, lateks, terpentyna, formaldehyd oraz różne substancje znajdujące się w składzie kosmetyków.
Nie można zapominać, że na skórze objawiają się też czasem alergie wziewne (na przykład na pyłki roślin czy roztocza kurzu domowego) oraz pokarmowe (na białka określonych produktów spożywczych, takich jak truskawki, mleko, orzechy, kakao, jaja, zboża zawierające gluten).
U osób do tego predestynowanych, a więc alergików, układ odpornościowy wytwarza przeciwciała skierowane przeciw antygenom określonych alergenów. W następstwie tego uwalniane są różne substancje, takie jak histamina, które powodują reakcje zapalne - w tym przypadku reakcje skórne.
Skłonność do tego może być uwarunkowana genetycznie, istnieją też okoliczności zwiększające prawdopodobieństwo reakcji alergicznych oraz ich nasilenie, takie jak choćby silna i długotrwała ekspozycja na stres czy zmiany hormonalne w czasie ciąży i menopauzy.
Alergia skórna a tarczyca
Alergie skórne mogą współwystępować, a także być konsekwencją lub przyczyną innych schorzeń.
Zauważono na przykład, że alergie pokarmowe często nasilają objawy AZS. Innym przykładem złożonych zależności w tej materii jest związek alergii skórnej z tarczycą, a konkretnie chorobami autoimmunologicznymi (wywoływanymi autoagresją układu odpornościowego) tego gruczołu.
Czym jest alergia skórna?
Nie ulega wątpliwości, że ludzka skóra to bardzo wytrzymały organ, który posiada zdolności do szybkiej regeneracji. Jeśli jej bariera ochronna jest zdrowa, skutecznie chroni nasz organizm przed czynnikami termicznymi, fizycznymi, a także chemicznymi, które mogą mieć na nią niekorzystny wpływ. Dobrze funkcjonująca warstwa ochronna zapobiega również nadmiernej utracie wody, co zapobiega suchości i łuszczeniu się skóry.
Jednocześnie wpływ różnych czynników zewnętrznych sprawia, że ochronny płaszcz hydrolipidowy może ulec uszkodzeniu. Efektem takiego działania jest nie tylko utrata nawilżenia i suchość skóry , ale również zwiększone prawdopodobieństwo występowania różnego rodzaju reakcji alergicznych na skórze.
W obecnych czasach, ze względu na zmieniający się styl życia, a często również postępujące zanieczyszczenie środowiska, u coraz większej liczby osób zostaje wykrywana alergia na skórze lub różne zmiany o podłożu alergicznym, takie jak krosty uczuleniowe.
Czym tak naprawdę jest alergia skórna? Pojęcie to po raz pierwszy zostało wprowadzone do terminologii przez Clemensa Petera von Pirqueta. Oznacza powtarzające się i nawracające objawy ze strony różnych organów w wyniku kontaktu z konkretnym alergenem w dawce, która jest tolerowana przez osoby zdrowe. Innymi słowy, jest to nadmierna reakcja układu immunologicznego na konkretny czynnik, który nie wywołuje objawów u innych osób.
Warto zwrócić także uwagę na różne drogi przedostawania się alergenu do naszego organizmu. Możemy mówić o alergii kontaktowej, wziewnej czy też pokarmowej. Każda z nich w określony sposób może objawiać się w postaci zmian skórnych.
Choroby alergiczne - atopowe zapalenie skóry (AZS)
Atopowe zapalenie skóry oznacza przewlekłą chorobę zapalną skóry, która ma charakter nawrotowy i zaczyna się zwykle we wczesnym dzieciństwie (przed drugim rokiem życia). Jest to jedna z najczęstszych chorób skóry.
- świąd,
- suchość skóry,
- zmiany wypryskowe,
- pogrubienie naskórka.
Lokalizacja zmian skórnych zależy od wieku dziecka. W okresie niemowlęcym zmiany pojawiają się zwykle w zgięciach łokciowych i kolanowych, na policzkach i skórze owłosionej.
U dzieci dominuje uogólniona suchość naskórka, często ze strupami będącymi efektem drapania, do czego skłania nasilony świąd. Zmiany lokalizują się u nich w okolicy stawów kolanowych i łokciowych, wokół ust, płatków usznych i oczu.
U dorosłych dominuje wybitna suchość naskórka, zajęcie twarzy i szyi. AZS rozpoznaje się jedynie na podstawie powyższych objawów klinicznych, gdyż nie istnieje test diagnostyczny, na podstawie którego możliwe byłoby pewne potwierdzenie rozpoznania choroby.
Leczenie AZS
Leczenie AZS polega na stosowaniu terapii emolientowej (z wykorzystaniem preparatów nawilżających skórę) oraz na terapii lekami działającymi miejscowo przeciwzapalnie. Leczenie emolientami powinno być prowadzone w sposób stały, nawet w okresach bezobjawowych.
U większość pacjentów obserwuje się poprawę kliniczną i ustąpienie zmian, u około 30% chorych na AZS rozwija się ANN, a u około 30% astma oskrzelowa.
- wybieraj ubrania z miękkich tkanin, najlepiej bawełnianych, które powinny być prane w łagodnych detergentach,
utrzymuj niższą temperaturę w mieszkaniu, zwłaszcza w nocy, ponieważ zmniejsza to pocenie się i przez to podrażnienie naskórka,
nie używaj grzejników i klimatyzacji, gdyż wpływają one niekorzystnie na stan skóry poprzez nadmierne wysuszanie powietrza,
