U nas zapłacisz kartą
Alergia skórna na kwas foliowy - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Przyczyny alergii skórnej
Powstawanie zmian alergicznych na skórze może mieć przeróżne przyczyny. Alergia skórna na szyi, twarzy i rękach najczęściej pojawia się w wyniku kontaktu z alergenem. Najczęściej uczulają kosmetyki (np. składniki kompozycji zapachowych), proszki do prania, detergenty oraz metale znajdujące się w biżuterii lub elementach ubrania (głównie nikiel). Jednym z najsilniejszych alergenów jest formaldehyd, który można znaleźć nie tylko w kosmetykach (np. w lakierach do paznokci i antyperspirantach) oraz detergentach, ale i w tkaninach, klejach i farbach. Ponadto objawy na skórze mogą pojawić się jako reakcja organizmu na alergeny pokarmowe (głównie produkty mleczne, jaja, zboża, owoce, skorupiaki, a także konserwanty i barwniki), stosowane leki (np. kwas acetylosalicylowy), a także na ekspozycję na promienie słoneczne, niektóre rośliny (np. trujący bluszcz) oraz na ukąszenia owadów. Należy jednak pamiętać, że alergeny wziewne przyczyniające się przede wszystkim do takich objawów jak cieknący katar, uczucie zatkanego nosa oraz zaczerwienienie i łzawienie oczu, mogą również wywoływać reakcje skórne! Posiadacze zwierząt domowych w przypadku pojawienia się wysypki lub bąbli pokrzywkowych powinni się skonsultować ze specjalistą, gdyż może to być alergia skórna na kota lub alergia skórna na psa. Takie objawy może również dawać alergia skórna na kurz i alergia skórna na pyłki (roztocza kurzu domowego czy też pyłki mogą działać jak alergeny kontaktowe).
Jak objawia się alergia skórna? Najczęściej są to czerwone plamy na skórze, pokrzywka (bladoróżowe bąble pokrzywkowe), wysypka (w postaci czerwonych grudek, z których może sączyć się wydzielina), krosty i wykwity ropne (przypominające zmiany trądzikowe), a ponadto uczucie napięcia i pieczenia skóry, uciążliwy świąd i obrzęk naczynioruchowy. W wyniku reakcji alergicznej skóra staje się szorstka, nierzadko się łuszczy, ponadto może dochodzić do jej twardnienia i pękania. Powikłaniem reakcji alergicznych są powstałe wskutek drapania swędzącej skóry uszkodzenia naskórka i rany (zachodzi wówczas ryzyko zakażenia) i przebarwienia. Najczęściej alergia skórna ma charakter miejscowy, jednak w wyniku silnej reakcji może dojść do objawów ogólnoustrojowych i wstrząsu anfilaktycznego.
Leczenie alergii skórnej
Mówiąc o leczeniu alergii skórnej, należy przede wszystkim zdawać sobie sprawę z tego, że nie może ono obyć się bez nadzoru lekarza. Jest to istotne przede wszystkim ze względu na to, że specjalista, po przeprowadzeniu szczegółowej diagnostyki, będzie w stanie określić, z jakim problemem skórnym mamy do czynienia i co odpowiada za wystąpienie alergii.
W tym celu często wykorzystuje się testy płatkowe, które pozwalają na wykrycie zarówno alergenów kontaktowych, pokarmowych i wziewnych, jak i tzw. próby prowokacyjne oraz testy skórne punktowe. W zależności od opinii lekarza może zostać przeprowadzone odczulanie (jednak jest ono możliwe tylko w przypadku alergii wziewnych oraz pokarmowych).
Poznanie czynników stojących za alergią skórną jest istotne również ze względu na fakt, że w przyszłości pozwoli nam na skuteczne unikanie alergenów, co zalicza się do profilaktyki.
Co na uczulenie skóry? Leczenie najczęściej posiada charakter objawowy i polega na miejscowym stosowaniu maści, kremów czy też płynów, które łagodzą objawy alergii. Należy pamiętać, że wszelkie tabletki na alergie skórne oraz inne preparaty jak chociażby kortykosteroidy czy leki przeciwhistaminowe powinny zawsze być przyjmowane pod ścisłym nadzorem lekarza.
Przyczyny alergii skórnej
Przyczyny alergii skórnej są bardzo zróżnicowane. Najczęściej nieprawidłową reakcję wywołuje bezpośredni kontakt ciała z metalami, chemikaliami, składnikami pożywienia oraz roślinami.
Dobrze obrazuje to zestawienie ICD10, gdzie w kolejnych podkategoriach wyróżnione są różne typy alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, występującego w odpowiedzi na:
- metale,
- substancje klejące,
- kosmetyki,
- leki
- barwniki
- inne środki chemiczne,
- pokarmy,
- rośliny.
W praktyce do czynników silnie alergizujących należą między innymi nikiel, chrom, cynk, kobalt, guma, lateks, terpentyna, formaldehyd oraz różne substancje znajdujące się w składzie kosmetyków.
Nie można zapominać, że na skórze objawiają się też czasem alergie wziewne (na przykład na pyłki roślin czy roztocza kurzu domowego) oraz pokarmowe (na białka określonych produktów spożywczych, takich jak truskawki, mleko, orzechy, kakao, jaja, zboża zawierające gluten).
U osób do tego predestynowanych, a więc alergików, układ odpornościowy wytwarza przeciwciała skierowane przeciw antygenom określonych alergenów. W następstwie tego uwalniane są różne substancje, takie jak histamina, które powodują reakcje zapalne - w tym przypadku reakcje skórne.
Skłonność do tego może być uwarunkowana genetycznie, istnieją też okoliczności zwiększające prawdopodobieństwo reakcji alergicznych oraz ich nasilenie, takie jak choćby silna i długotrwała ekspozycja na stres czy zmiany hormonalne w czasie ciąży i menopauzy.
Alergia skórna a tarczyca
Alergie skórne mogą współwystępować, a także być konsekwencją lub przyczyną innych schorzeń.
Zauważono na przykład, że alergie pokarmowe często nasilają objawy AZS. Innym przykładem złożonych zależności w tej materii jest związek alergii skórnej z tarczycą, a konkretnie chorobami autoimmunologicznymi (wywoływanymi autoagresją układu odpornościowego) tego gruczołu.
Alergiczne choroby skóry – rodzaje
Alergia skórna to bardzo ogólne określenie odnoszące się do dermatoz skóry. Znajomość ich objawów oraz rodzajów jest bardzo istotna, ponieważ może pomóc nam we wstępnym rozpoznaniu problemu. Jest to bardzo ważne, gdyż niektóre z chorób alergicznych swoimi objawami mogą przypominać chociażby trądzik pospolity , którego leczenie przebiega w zupełnie odmienny sposób.
Alergia skóry i dermatozy to tak naprawdę zbiorcze określenie chorób skóry, w przypadku których pojawiają się wyraźne zmiany na powierzchni tkanki. Typologia chorób skóry jest bardzo rozległa i co ciekawe, może obejmować nawet kilkaset jednostek chorobowych. Mimo to wśród najczęstszych chorób alergicznych skóry można wyróżnić:
- atopowe zapalenie skóry (AZS),
- alergiczny wyprysk kontaktowy,
- alergiczne zapalenie skóry,
- wyprysk zawodowy,
- wyprysk łojotokowy,
- pokrzywkę alergiczną,
- wyprysk fotoalergiczny.
Chorobą alergiczną skóry, która pojawia się u zdecydowanej większości osób, jest atopowe zapalenie skóry . To dermatoza o zapalnym i przewlekłym charakterze. Najczęściej swój początek ma już we wczesnym dzieciństwie i często może towarzyszyć choremu przez całe życie.
W przypadku osób zmagających się z atopowym zapaleniem skóry jedną z przyczyn występowania choroby są uwarunkowania genetyczne oraz uszkodzona bariera ochronna skóry. To sprawia, że w przypadku osób zmagających się z AZS o wiele szybciej i bardziej gwałtownie pojawiają się objawy alergiczne na skórze. Wynika to z faktu, że różnego rodzaju alergeny czy substancje chemiczne mogą znacznie łatwiej przedostawać się do głębszych warstw skóry i wywoływać objawy alergii skórnej.
Częstym problemem jest także pokrzywka alergiczna. Ta alergia skórna pojawia się stosunkowo często i może zostać wywołana zarówno przez alergeny mające bezpośredni kontakt ze skórą, alergeny wziewne, pokarmowe czy jad owadów. Pokrzywkę alergiczną i zmiany skórne alergiczne na twarzy i innych częściach ciała mogą zostać wywołane również przez zażywanie niektórych leków, suplementów diety, napary ziołowe w połączeniu z bezpośrednim wpływem promieni słonecznych.
Choroby alergiczne - atopowe zapalenie skóry (AZS)
Atopowe zapalenie skóry oznacza przewlekłą chorobę zapalną skóry, która ma charakter nawrotowy i zaczyna się zwykle we wczesnym dzieciństwie (przed drugim rokiem życia). Jest to jedna z najczęstszych chorób skóry.
- świąd,
- suchość skóry,
- zmiany wypryskowe,
- pogrubienie naskórka.
Lokalizacja zmian skórnych zależy od wieku dziecka. W okresie niemowlęcym zmiany pojawiają się zwykle w zgięciach łokciowych i kolanowych, na policzkach i skórze owłosionej.
U dzieci dominuje uogólniona suchość naskórka, często ze strupami będącymi efektem drapania, do czego skłania nasilony świąd. Zmiany lokalizują się u nich w okolicy stawów kolanowych i łokciowych, wokół ust, płatków usznych i oczu.
U dorosłych dominuje wybitna suchość naskórka, zajęcie twarzy i szyi. AZS rozpoznaje się jedynie na podstawie powyższych objawów klinicznych, gdyż nie istnieje test diagnostyczny, na podstawie którego możliwe byłoby pewne potwierdzenie rozpoznania choroby.
Leczenie AZS
Leczenie AZS polega na stosowaniu terapii emolientowej (z wykorzystaniem preparatów nawilżających skórę) oraz na terapii lekami działającymi miejscowo przeciwzapalnie. Leczenie emolientami powinno być prowadzone w sposób stały, nawet w okresach bezobjawowych.
U większość pacjentów obserwuje się poprawę kliniczną i ustąpienie zmian, u około 30% chorych na AZS rozwija się ANN, a u około 30% astma oskrzelowa.
- wybieraj ubrania z miękkich tkanin, najlepiej bawełnianych, które powinny być prane w łagodnych detergentach,
utrzymuj niższą temperaturę w mieszkaniu, zwłaszcza w nocy, ponieważ zmniejsza to pocenie się i przez to podrażnienie naskórka,
nie używaj grzejników i klimatyzacji, gdyż wpływają one niekorzystnie na stan skóry poprzez nadmierne wysuszanie powietrza,
