U nas zapłacisz kartą
Alergia skórna na kwas foliowy - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Przyczyny alergii skórnej
Przyczyny alergii skórnej są bardzo zróżnicowane. Najczęściej nieprawidłową reakcję wywołuje bezpośredni kontakt ciała z metalami, chemikaliami, składnikami pożywienia oraz roślinami.
Dobrze obrazuje to zestawienie ICD10, gdzie w kolejnych podkategoriach wyróżnione są różne typy alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, występującego w odpowiedzi na:
- metale,
- substancje klejące,
- kosmetyki,
- leki
- barwniki
- inne środki chemiczne,
- pokarmy,
- rośliny.
W praktyce do czynników silnie alergizujących należą między innymi nikiel, chrom, cynk, kobalt, guma, lateks, terpentyna, formaldehyd oraz różne substancje znajdujące się w składzie kosmetyków.
Nie można zapominać, że na skórze objawiają się też czasem alergie wziewne (na przykład na pyłki roślin czy roztocza kurzu domowego) oraz pokarmowe (na białka określonych produktów spożywczych, takich jak truskawki, mleko, orzechy, kakao, jaja, zboża zawierające gluten).
U osób do tego predestynowanych, a więc alergików, układ odpornościowy wytwarza przeciwciała skierowane przeciw antygenom określonych alergenów. W następstwie tego uwalniane są różne substancje, takie jak histamina, które powodują reakcje zapalne - w tym przypadku reakcje skórne.
Skłonność do tego może być uwarunkowana genetycznie, istnieją też okoliczności zwiększające prawdopodobieństwo reakcji alergicznych oraz ich nasilenie, takie jak choćby silna i długotrwała ekspozycja na stres czy zmiany hormonalne w czasie ciąży i menopauzy.
Alergia skórna a tarczyca
Alergie skórne mogą współwystępować, a także być konsekwencją lub przyczyną innych schorzeń.
Zauważono na przykład, że alergie pokarmowe często nasilają objawy AZS. Innym przykładem złożonych zależności w tej materii jest związek alergii skórnej z tarczycą, a konkretnie chorobami autoimmunologicznymi (wywoływanymi autoagresją układu odpornościowego) tego gruczołu.
Czym jest alergia skórna?
Nie ulega wątpliwości, że ludzka skóra to bardzo wytrzymały organ, który posiada zdolności do szybkiej regeneracji. Jeśli jej bariera ochronna jest zdrowa, skutecznie chroni nasz organizm przed czynnikami termicznymi, fizycznymi, a także chemicznymi, które mogą mieć na nią niekorzystny wpływ. Dobrze funkcjonująca warstwa ochronna zapobiega również nadmiernej utracie wody, co zapobiega suchości i łuszczeniu się skóry.
Jednocześnie wpływ różnych czynników zewnętrznych sprawia, że ochronny płaszcz hydrolipidowy może ulec uszkodzeniu. Efektem takiego działania jest nie tylko utrata nawilżenia i suchość skóry , ale również zwiększone prawdopodobieństwo występowania różnego rodzaju reakcji alergicznych na skórze.
W obecnych czasach, ze względu na zmieniający się styl życia, a często również postępujące zanieczyszczenie środowiska, u coraz większej liczby osób zostaje wykrywana alergia na skórze lub różne zmiany o podłożu alergicznym, takie jak krosty uczuleniowe.
Czym tak naprawdę jest alergia skórna? Pojęcie to po raz pierwszy zostało wprowadzone do terminologii przez Clemensa Petera von Pirqueta. Oznacza powtarzające się i nawracające objawy ze strony różnych organów w wyniku kontaktu z konkretnym alergenem w dawce, która jest tolerowana przez osoby zdrowe. Innymi słowy, jest to nadmierna reakcja układu immunologicznego na konkretny czynnik, który nie wywołuje objawów u innych osób.
Warto zwrócić także uwagę na różne drogi przedostawania się alergenu do naszego organizmu. Możemy mówić o alergii kontaktowej, wziewnej czy też pokarmowej. Każda z nich w określony sposób może objawiać się w postaci zmian skórnych.
Choroby alergiczne - alergiczny nieżyt nosa (ANN)
- wyciekiem wodnistej wydzieliny z nosa,
- uczuciem zatkania nosa,
- kichaniem,
- świądem,
- objawami zapalenia spojówek.
Stan zapalny występuje w dwóch postaciach: całorocznej (wywołana przez alergeny wewnątrzdomowe, np. roztocze kurzu domowego) i sezonowej (wywołana np. przez ziarna pyłku roślin).
ANN w największym odsetku dotyka dzieci w wieku 6–7 lat, częściej w miastach niż na terenach wiejskich. W badaniu pacjenta lekarz obserwuje obrzęk i zaczerwienienie błony śluzowej nosa oraz dużą ilość śluzowej wydzieliny w przewodach nosowych, a także przekrwienie spojówek.
Leczenie ANN
Leczenie alergicznego nieżytu nosa polega na eliminacji uczulającego alergenu i farmakoterapii (donosowe glikokortykosteroidy, leki przeciwhistaminowe). Immunoterapia swoista jest jedyną metodą leczenia przyczynowego.
Uczulenie na twarzy, czerwone plamy a alergie pokarmowe i wziewne
W wyniku pojawienia się alergii pokarmowej lub wziewnej na skórze może wystąpić wysypka alergiczna. Wśród alergenów wziewnych, najczęściej uczulają: pyłki roślin wiatropylnych, zarodniki pleśni, sierść zwierząt, roztocze kurzu domowego. Alergeny pokarmowe zwykle związane są z nieprawidłową odpowiedzią układu odpornościowego człowieka na białka zawarte w:
- mleku,
- jajach,
- orzeszkach ziemnych,
- orzecha
- orzechach z drzew orzechowych (orzechy włoskie, orzechy pekan, orzechy laskowe, pistacje, migdały). Uczulenie na jeden rodzaj orzechów zwiększa ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej na inne orzechy,
- sezamie i produktach z niego otrzymanych (np. olej sezamowy królujący w kuchni azjatyckiej),
- soi,
- pszenicy,
- rybach,
- skorupiakach (np. krewetki, kraby i homary).
Alergie pokarmowe, poza objawami ze strony układu oddechowego lub pokarmowego, wywołują swędzącą wysypkę pod postacią pokrzywki, czyli zaczerwienionych, silnie swędzących lub piekących bąbli.
Należy mieć na uwadze, że każdy alergen może doprowadzić do reakcji anafilaktycznej, która jest stanem zagrożenia życia, dlatego trzeba czytać etykiety umieszczone na produktach spożywczych, by nie przeoczyć nieświadomej konsumpcji czynnika wyzwalającego ostrą odpowiedź immunologiczną organizmu. Największe niebezpieczeństwo wywołania reakcji anafilaktycznej stwarzają orzeszki ziemne i orzechy drzewne. Skórnym objawem anafilaksji jest nagle pojawiająca się pokrzywka.
