U nas zapłacisz kartą
Alergia skórna na kwas foliowy - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Testy na alergię skórną. Kiedy najlepiej je wykonać?
W diagnostyce tego typu schorzeń wykonuje się testy skórne, które pozwalają określić, jakie konkretnie czynniki prowokują niepożądane reakcje układu odpornościowego.
Zastosowanie mają w tym przypadku przede wszystkim dwie metody:
- naskórkowe testy płatkowe (NTP) - wykonuje się je u pacjentów z podejrzeniem wyprysku kontaktowego. Na czym polegają? Na plecy przykleja się plastry nasączone określonymi alergenami. Najczęściej są to chrom, nikiel, kobalt, konserwanty, barwniki, leki oraz substancje zapachowe. Po 48 godzinach plastry są usuwane i wówczas dokonywany jest pierwszy odczyt. Drugi ma miejsce dzień później. Ocena jest dokonywana w trzypunktowej skali w zależności od zaobserwowanych objawów (brak / rumień / rumień i grudki / rumień, grudki i pęcherzyki),
- skórne testy punktowe (STP) - wskazaniem do ich wykonania jest podejrzenie atopowego zapalenia skóry, a także alergii na leki, pyłki, roztocza, składniki pokarmowe. Z technicznego punktu widzenia badanie polega na nałożeniu na skórę próbek różnych alergenów na skórę oraz substancji kontrolnych (histamina i sól fizjologiczna) a następnie nakłuciu tych miejsc. Po 20 minutach odczytuje się wynik. Na alergię wskazuje pojawienie się bąbla o średnicy przekraczającej rozmiary bąbla kontrolnego wywołanego działaniem histaminy. Typowe zestawy alergenów wykorzystywanych w tego typu badaniu zawierają m.in. pyłki drzew, traw i chwastów, a także roztocza kurzu, sierść i naskórek zwierząt domowych oraz grzyby pleśniowe. Niekiedy dodaje się do nich także próbki produktów żywnościowych.
Oprócz tego można wykonać też testy na alergie z krwi. W tym przypadku oznacza się przeciwciała klasy IgE skierowane przeciw konkretnych antygenom, co również stanowi potwierdzenie nieprawidłowego działania układu odpornościowego.
Testy skórne wykonywane w większych zestawach kosztują od 150 do nawet 350 złotych. W przypadku badań immunologicznych z krwi cena za sprawdzenie jednego tylko alergenu wynosi kilkadziesiąt złotych. Dobra wiadomość dla pacjentów jest taka, że wszystkie te badania można wykonać za darmo, jeśli tylko posiada się skierowanie od lekarza alergologa.
Uczulenie na twarzy, czerwone plamy a alergie pokarmowe i wziewne
W wyniku pojawienia się alergii pokarmowej lub wziewnej na skórze może wystąpić wysypka alergiczna. Wśród alergenów wziewnych, najczęściej uczulają: pyłki roślin wiatropylnych, zarodniki pleśni, sierść zwierząt, roztocze kurzu domowego. Alergeny pokarmowe zwykle związane są z nieprawidłową odpowiedzią układu odpornościowego człowieka na białka zawarte w:
- mleku,
- jajach,
- orzeszkach ziemnych,
- orzecha
- orzechach z drzew orzechowych (orzechy włoskie, orzechy pekan, orzechy laskowe, pistacje, migdały). Uczulenie na jeden rodzaj orzechów zwiększa ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej na inne orzechy,
- sezamie i produktach z niego otrzymanych (np. olej sezamowy królujący w kuchni azjatyckiej),
- soi,
- pszenicy,
- rybach,
- skorupiakach (np. krewetki, kraby i homary).
Alergie pokarmowe, poza objawami ze strony układu oddechowego lub pokarmowego, wywołują swędzącą wysypkę pod postacią pokrzywki, czyli zaczerwienionych, silnie swędzących lub piekących bąbli.
Należy mieć na uwadze, że każdy alergen może doprowadzić do reakcji anafilaktycznej, która jest stanem zagrożenia życia, dlatego trzeba czytać etykiety umieszczone na produktach spożywczych, by nie przeoczyć nieświadomej konsumpcji czynnika wyzwalającego ostrą odpowiedź immunologiczną organizmu. Największe niebezpieczeństwo wywołania reakcji anafilaktycznej stwarzają orzeszki ziemne i orzechy drzewne. Skórnym objawem anafilaksji jest nagle pojawiająca się pokrzywka.
Wysypka na twarzy jako wyprysk fotoalergiczny
Kosmetyki, perfumy oraz leki, w tym te stosowane przewlekle np. w terapii cukrzycy, chorób krążenia, mogą mieć działanie fotouczulające, czyli powodować nadwrażliwość na światło słoneczne. Fotoalergiczny wyprysk kontaktowy uwidacznia się jako wykwity grudkowe z towarzyszącym świądem na odkrytych częściach ciała.
Atopowe zapalenie skóry (AZS) to choroba przewlekła, w której okresy remisji przeplatają się z okresami zaostrzeń. Etiologia schorzenia nie jest do końca jasna, ale badacze wskazują na podłoże genetyczne, środowiskowe i immunologiczne. Interakcja między powyższymi czynnikami sprawia, że ochronna bariera naskórkowa słabnie i nie jest w stanie zabezpieczyć skóry przed szkodliwymi drobnoustrojami czy transepidermalną utratą wody. W związku z powyższym skórę atopową cechuje skłonność do przesuszania i tworzenia się miejscowych stanów zapalnych, powodujących silny świąd.
Jakie są inne symptomy AZS? Na zaczerwienionej skórze pojawiają się grudki, plamki, strupki, a czasem pęcherzyki, które ulegają przekształceniu w pogrubiałą i łuszczącą się skórę. Nierzadko miejsca powstawania zmian skórnych są opuchnięte. Wysypka alergiczna na podłożu atopowego zapalania skóry występuje często u niemowląt i małych dzieci. American College of Allergy, Asthma & Immunology (ACAAI) szacuje, że AZS może występować nawet u 10-20% małych dzieci oraz u 1-3% dorosłych.
Choroby alergiczne - atopowe zapalenie skóry (AZS)
Atopowe zapalenie skóry oznacza przewlekłą chorobę zapalną skóry, która ma charakter nawrotowy i zaczyna się zwykle we wczesnym dzieciństwie (przed drugim rokiem życia). Jest to jedna z najczęstszych chorób skóry.
- świąd,
- suchość skóry,
- zmiany wypryskowe,
- pogrubienie naskórka.
Lokalizacja zmian skórnych zależy od wieku dziecka. W okresie niemowlęcym zmiany pojawiają się zwykle w zgięciach łokciowych i kolanowych, na policzkach i skórze owłosionej.
U dzieci dominuje uogólniona suchość naskórka, często ze strupami będącymi efektem drapania, do czego skłania nasilony świąd. Zmiany lokalizują się u nich w okolicy stawów kolanowych i łokciowych, wokół ust, płatków usznych i oczu.
U dorosłych dominuje wybitna suchość naskórka, zajęcie twarzy i szyi. AZS rozpoznaje się jedynie na podstawie powyższych objawów klinicznych, gdyż nie istnieje test diagnostyczny, na podstawie którego możliwe byłoby pewne potwierdzenie rozpoznania choroby.
Leczenie AZS
Leczenie AZS polega na stosowaniu terapii emolientowej (z wykorzystaniem preparatów nawilżających skórę) oraz na terapii lekami działającymi miejscowo przeciwzapalnie. Leczenie emolientami powinno być prowadzone w sposób stały, nawet w okresach bezobjawowych.
U większość pacjentów obserwuje się poprawę kliniczną i ustąpienie zmian, u około 30% chorych na AZS rozwija się ANN, a u około 30% astma oskrzelowa.
- wybieraj ubrania z miękkich tkanin, najlepiej bawełnianych, które powinny być prane w łagodnych detergentach,
utrzymuj niższą temperaturę w mieszkaniu, zwłaszcza w nocy, ponieważ zmniejsza to pocenie się i przez to podrażnienie naskórka,
nie używaj grzejników i klimatyzacji, gdyż wpływają one niekorzystnie na stan skóry poprzez nadmierne wysuszanie powietrza,
